Οι ιοί της γρίπης και οι μυοκαρδίτιδες-Άρθρο του Καθηγητή Δ. Κρεμαστινού στα “ΝΕΑ”

Εύλογο είναι το ερώτημα πώς είναι δυνατόν μια γρίπη να οδη­γή­σει σε θάνατο μέσα σε λίγα εικο­σι­τε­τρά­ωρα ένα άτομο με φυσιο­λο­γική υγεία. Είναι το ερώτημα που βρί­σκε­ται στα χείλη του κόσμου όταν πλη­ρο­φο­ρού­νται από τα μέσα ενη­με­ρώ­σεως ένα θάνατο από γρίπη «επώ­νυ­μου» προ­σώ­που.

Οπως είναι γνωστό, η γρίπη προ­κα­λεί­ται από διά­φο­ρους ιούς που έχουν δια­φο­ρε­τική επι­θε­τι­κό­τητα. Οι ιοί είναι μικρο­ορ­γα­νι­σμοί που εισέρ­χο­νται μέσα στα κύτταρα του σώματος και μετα­βάλ­λουν τη λει­τουρ­γι­κό­τητά τους. Ετσι, όταν το αμυ­ντικό σύστημα του οργα­νι­σμού δεν μπορεί να αντι­με­τω­πί­σει τον ιό, ο ιός προ­σβάλ­λει ζωτικά όργανα του σώματος και προ­κα­λεί φλεγ­μο­νές του τύπου της πνευ­μο­νίας, της ηπα­τί­τι­δας, της μυο­καρ­δί­τι­δας κ.ά.

Εάν η ευαι­σθη­σία του οργα­νι­σμού προς τον ιό είναι αυξη­μένη, δηλαδή γονι­διακά ο άρρω­στος δεν προ­φυ­λάσ­σε­ται επαρκώς από τον ιό, τότε εκδη­λώ­νε­ται ανε­πάρ­κεια ενός οργάνου ή πολλών οργάνων οπότε μιλούμε για πολυορ­γα­νική ανε­πάρ­κεια. Τότε ο άρρω­στος καταρ­ρέει. Τότε πραγ­μα­τικά η ζωή του εκτί­θε­ται σε σοβαρό κίνδυνο. Κατά συνέ­πεια πρω­ταρ­χικό ρόλο παίζουν για την εξέλιξη μιας γρίπης η τοξι­κό­τητα του ιού, πόσο δηλαδή ο ιός είναι ιδιαί­τερα επι­θε­τι­κός και πόσο το αμυ­ντικό σύστημα του οργα­νι­σμού είναι αρραγές απέ­να­ντι στον ιό. Ετσι, όταν ο ιός της γρίπης επι­τί­θε­ται κατά την οξεία φάση υπάρχει πάντα ο κίν­δυ­νος της ολικής κατα­στρο­φής.

Στην περί­πτωση της μυο­καρ­δί­τι­δας ο ιός επι­τί­θε­ται σε δύο φάσεις είτε κατά την περίοδο της ιαιμίας, δηλαδή όταν ο ιός κυκλο­φο­ρεί στο αίμα, είτε κατά την περίοδο της χρόνιας φάσης οπότε ο ιός συνε­χί­ζει την κατα­στρο­φική του προ­σπά­θεια σιγά σιγά και μακρο­χρό­νια, υπό μορφή ανο­σο­λο­γι­κής αντί­δρα­σης. Τότε κατα­στρέ­φει το μυο­κάρ­διο και οδηγεί τον άρρωστο σε χρόνια καρ­διακή ανε­πάρ­κεια συνήθως με τη μορφή της μυο­καρ­διο­πά­θειας δια­τα­τι­κού τύπου. Ο ιός που προ­κα­λεί μυο­καρ­δί­τιδα σπανίως επι­τί­θε­ται στη φάση της ιαιμίας και δημιουρ­γεί εικόνα οξείας καρ­δια­κής ανε­πάρ­κειας προ­κα­λώ­ντας οξεία μυο­καρ­δί­τιδα που εξε­λίσ­σε­ται ταχύ­τατα μέσα σε λίγες μέρες και είναι ιδιαί­τερα απει­λη­τική για τη ζωή του αρρώ­στου. Το σύνηθες είναι να προ­κα­λεί χρόνια καρ­διακή ανε­πάρ­κεια που εξε­λίσ­σε­ται μέσα σε λίγους μήνες ή χρόνια.