Αγαπητοί μου συμπατριώτες, Η επιστολή αυτή απευθύνεται σε όσους από σας ψήφισαν κατά τις τελευταίες δεκαετίες, σταθερά ή εναλλάξ, το ΠΑΣΟΚ ή την ΝΔ και προβληματίζονται σήμερα για το τι θα κάνουν στις επικείμενες εκλογές της 6ης Μαΐου. Θα διερωτηθεί ίσως κάποιος, ιδιαίτερα ο νεότερος αναγνώστης, πώς ξαναζωντάνεψε έτσι ξαφνικά η επιθυμία ενός παλαιού πολιτικού της δεκαετίας του 1980 να βγει από την αφάνεια και να εκφράσει δημόσια την πολιτική του άποψη. Η απάντηση είναι απλή και δυσάρεστη. Γιατί δυστυχώς τα οράματα της νιότης του κινδυνεύουν να γίνουν σήμερα τα συντρίμμια των γεράματών του. Με το φορτίο, λοιπόν, του τέως πολιτικού και με την ανιδιοτέλεια του αποστασιοποιημένου και ψύχραιμου, αλλά ενεργού πολίτη, παρακαλώ τους συμπατριώτες μου να προσέξουν και να σκεφθούν τις παρακάτω σκέψεις μου.
Η Ελλάδα είναι σήμερα εντελώς διαφορετική από ό,τι ήταν στις δεκαετίες του 70 και του 80. Η Δημοκρατία λειτούργησε ομαλά επί 40 χρόνια. Όλοι οι πολίτες απέκτησαν πλήρη πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα. Η οικονομική βελτίωση στο μεγαλύτερο τμήμα του λαού υπήρξε εντυπωσιακή. Τα υλικά αγαθά [σπίτια, αυτοκίνητα, εξοπλισμοί κλπ ] έφτασαν σχεδόν παντού. Οι μισθοί, οι συντάξεις, οι κοινωνικές παροχές αυξήθηκαν σε αξιοζήλευτα για άλλους λαούς επίπεδα.Τα έργα υποδομής άλλαξαν τη χώρα μας. Ολα αυτά πάντως δεν έγιναν αυτόματα και από μόνα τους. Βασίστηκαν σε σημαντικές [ενίοτε αμφιλεγόμενες από μερικούς] αποφάσεις των πολιτικών μας ηγεσιών. Η είσοδος στην Ευρωπαϊκή Ένωση,οι παροχές προς τα κατώτερα και μεσαία λαϊκά στρώματα, η ένταξή μας στη ζώνη του εύρω κλπ στηρίχθηκαν σε πολιτικές των κομμάτων, που κυβέρνησαν τον τόπο εναλλάξ τις τελευταίες δεκαετίες, δηλαδή του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, τα οποία αποδείχτηκε ότι είναι σταθερά προσηλωμένα στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας και στη διατήρηση του ευρώ ως νομίσματός της. Όμως αποδείχτηκε από την εξέλιξη των πραγμάτων, ότι η οικονομική ευμάρεια των Ελλήνων δεν συμβάδιζε με τις πραγματικές δυνατότητες της οικονομίας της χώρας. Καταναλώναμε περισσότερα από όσα παραγάγαμε και όσα νομιμοποιούμεθα να απολαμβάνουμε.Ο εύκολος πλουτισμός,η επιδειξιομανία,η διαφθορά, το πελατειακό κράτος, ο εφησυχασμός για το μέλλον, η φοροδιαφυγή, η παραοικονομία, η διάπλοκη συμφερόντων και η ανομία έγιναν τα εμβλήματα των Νεοελλήνων. Ο ανταγωνισμός των κομμάτων για εξουσία, η πίεση των συνδικαλιστών, οι υπερβολές των μέσων ενημέρωσης, ιδιαίτερα των τηλεοπτικών, αλλά και η συνεχής πίεση του λαού για όλο και περισσότερες παροχές οδήγησαν τελικά στην υπερχρέωση της χώρας και στην αδυναμία της να είναι συνεπής με τις δανειακές της υποχρεώσεις. Οι ευθύνες των δυο μεγάλων κομμάτων εξουσίας, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, αλλά και όλων των άλλων παραγόντων της δημόσιας ζωής [αντιπολίτευση, συνδικάτα, τύπος κλπ] υπήρξαν μεγάλες και ανάλογες με τη θέση του καθενός στο πολιτικό σύστημα. Δεν ανέκοψαν εγκαίρως την πλαστή ευημερία των δανεικών και δεν τόλμησαν να εφαρμόσουν τις μεταρρυθμίσεις, που είχε ανάγκη ο τόπος για να εκσυγχρονισθεί και να αντέξει τον διεθνή ανταγωνισμό και τις συνέπειες της παγκοσμιοποίησης των αγορών. Συνέχισαν επί πάρα πολλά χρόνια να τραγουδούν, ενώ το πλοίο πήγαινε προς τα βράχια. Κανείς δεν ήθελε να γίνει δυσάρεστος στο λαό και να του πει αλήθειες,γιατί φοβόταν το πολιτικό κόστος και την απώλεια της εξουσίας του. Ακόμη και όταν τα σύννεφα της επερχόμενης καταιγίδας έγιναν κατάμαυρα, ο μεν κ. Καραμανλής απαντούσε στα προτεινόμενα από τον αρμόδιο Υπουργό Οικονομίας του κόμματος του μέτρα με το περίφημο <<άστο για αργότερα>>, ο δε κ Παπανδρέου διετείνετο ότι <<λεφτά υπάρχουν>>, ενώ το πλοίο ήδη βυθιζόταν.
Έτσι φθάσαμε στα αναγκαστικά μνημόνια και στη σημερινή οικονομική και πολιτική κρίση και τις συνέπειες της για το λαό και την ίδια την χώρα. Θα πρέπει όμως να κατανοήσουμε, ότι η αιτία των σημερινών δεινών μας δεν ήταν ούτε είναι τα μνημόνια. Αυτά υπήρξαν το αποτέλεσμα της άφρονος πολιτικής μας για δεκαετίες. Αν δεν θέλαμε να μας τα επιβάλουν οι δανειστές μας,έπρεπε εμείς να εφαρμόσουμε από μόνοι μας, με πιο ήπια μορφή και σε μεγαλύτερη διάρκεια χρόνων, την αναγκαία οικονομική προσαρμογή και εξυγίανση. Ανεξάρτητα πάντως από τις διαχρονικές ευθύνες όλων,όσων εκάστοτε κυβερνούσαν αμέριμνα και όσων αντιπολιτεύονταν ανεύθυνα, πρέπει να αναγνωρίσουμε και να παραδεχτούμε ,ότι αν το ΠΑΣΟΚ δεν αναλάμβανε, έστω με καθυστέρηση, το πολιτικό κόστος της διάσωσης της οικονομίας της χώρας από την πλήρη κατάρρευση και αν η ΝΔ δεν αντιλαμβάνονταν, έστω με καθυστέρηση, την ανάγκη να συμπράξει και να αναλάβει το δικό της μερίδιο ευθύνης, η χώρα μας και ο λαός της θα βρίσκονταν σήμερα σε πολύ χειρότερη κατάσταση και θα είχε ήδη επέλθει το μοιραίο, δηλαδή η πλήρης οικονομική κατάρρευση της οικονομίας, η ολοσχερής εξαθλίωση του ελληνικού λαού και η επιστροφή στις δεκαετίες του 50 και του 60. Σίγουρα ο λαός υφίσταται σήμερα πολλές θυσίες,αρκετές άδικες, αλλά η πλειοψηφία του ζει ακόμη σε ένα αξιοπρεπές επιπεδο. Έχασε αρκετά αλλά δεν τα έχασε όλα και κυρίως την ελπίδα ότι τα πράγματα μπορούν σταδιακά να βελτιωθούν. Αυτές τις άπλες διαπιστώσεις δυσκολεύονται ή δεν θέλουν ακόμη να κατανοήσουν ορισμένοι,οι οποίοι επιδίδονται σε επικίνδυνη και ανεύθυνη δημαγωγία,για να εκμεταλλευτούν τη δυσαρέσκεια, την απογοήτευση και την οργή του κόσμου. Νομίζουν ότι με ξεπερασμένες ιδεολογίες ,με ηρωικές μεγαλοστομίες, με νεφελώδεις διακηρύξεις, με εθνικιστικές κορώνες, με κωλοτούμπες ασυνέπειας και φασιστικές συμπεριφορές θα σώσουν τον τόπο, διακηρύσσοντας ότι θα ξαναδώσουν στο λαό όσα έχασε και ακόμη περισσότερα. Πώς, με ποια λεφτά και με ποιους συμμάχους; Ο λαός πρέπει να συνειδητοποιήσει, ότι αν η Ελλάδα δεν σταθεροποιήσει άμεσα τα δημόσια οικονομικά της, αν δεν κάνει επώδυνες μεταρρυθμίσεις στο κράτος και στην κοινωνία, αν δεν αλλάξουμε κι εμείς ως λαός νοοτροπίες και συμπεριφορές, αν δεν καταπολεμήσουμε αποφασιστικα τη φοροδιαφυγή, την συναλλαγή, την διαφθορά, το ρουσφέτι, την παρανομία κλπ, δεν θα υπάρξει ανάπτυξη και απασχόληση για όλους και δεν θα ξαναγυρίσουμε σταδιακά στα επίπεδα ζωής, που είχαμε και θεωρούσαμε ως αυτονόητα μέχρι πριν λίγα χρόνια. Η συνέχιση της προόδου και της ευημερίας θα έρθει μετά την εξυγίανση και την κάθαρση από τις αμαρτίες μας. Ποιος όμως μπορεί να μας οδηγήσει ξανά στην οδό της επαγγελίας; Κατά την ταπεινή μου άποψη, κανείς από μόνος του!! Τα δυο μεγάλα κόμματα απόλαυσαν επί χρόνια τις μοναχικές αυτοδυναμίες και παντοκρατορίες των ηγεσιών τους. Τώρα ήρθε αναγκαστικά και βίαια η περίοδος των συνεργασιών ,όπως συμβαίνει σχεδόν σε όλη την Ευρώπη. Σημασία δεν έχει ποιος θα κάνει κουμάντο,σημασία έχει κυρίως ο τόπος να μην μείνει ακυβέρνητος μέσα στην θύελλα και στο απειλούμενο χάος από τον κατακερματισμό των πολιτικών δυνάμεων. Για να γίνει όμως αυτό θα πρέπει οι παλαιοί ψηφοφόροι των δυο μεγαλύτερων κομμάτων, οι οποίοι διαχρονικά αποτέλεσαν και αποτελούν την μεγάλη πλειοψηφία του λαού και οι οποίοι επωφελήθηκαν προνομιακά με κάθε τρόπο κατά τις τελευταίες δεκαετίες, να παραμερίσουν τώρα τα σφάλματα των κομμάτων τους, την δυσαρέσκεια, την απογοήτευση και την οργή και να σκεφθούν σοβαρότατα, ότι δεν ψηφίζουν για το κάλο ή κακό παρελθόν, άλλα για το μέλλον των ιδίων, των παιδιών τους και της ίδιας της Ελλάδας. Εξ άλλου αυτά τα κόμματα ανέλαβαν τις ευθύνες του παρελθόντος τους και έκαναν την αυτοκριτική τους [περισσότερο το ΠΑΣΟΚ μετά την αλλαγή της ηγεσίας του και λιγότερο η ΝΔ, η οποία δεν ανέλαβε ακόμη ευθαρσώς τις ολιγωρίες της τελευταίας διακυβέρνησης της]. Πάντως όλα δείχνουν, ότι θέλουν και επιδιώκουν να αλλάξουν πορεία,και να στραφούν εφεξής προς την κατεύθυνση της ειλικρίνειας και του ρεαλισμού, στα πλαίσια των ισχυουσών διεθνών δεσμεύσεων της χώρας και του καταναγκαστικού οικονομικού περιβάλλοντος. Εκτός όμως του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ κανένα άλλο κόμμα, πλην μικρών εξαιρέσεων, δεν φαίνεται να είναι πρόθυμο ή κατάλληλο για ευρύτερες συνεργασίες ή δεν τις ομολογεί για δικούς του λόγους. Πώς θα κυβερνηθεί λοιπόν η χώρα μας αύριο μετά τις εκλογές; Ας το σκεφθούμε ψύχραιμα συμπατριώτες μου. Τα αριστερά κόμματα δεν συμφωνούν ούτε και μεταξύ τους για μια εναλλακτική πρόταση εξουσίας ακροδεξιά κόμματα είναι επικίνδυνα και αναξιοπιστα.Τα μικρά νεοπαγή και προσωποπαγή κόμματα αγωνίζονται να επιβιώσουν. Απομένει λοιπόν η Κεντροαριστερά [ΠΑΣΟΚ] και η Κεντροδεξιά [ΝΔ]. Σε ομαλές περιόδους θα ήταν παράλογο να απεμπολήσουν τις απόψεις τους και να συμπράξουν. Λογικό και θεμιτό είναι να ζητούν τότε να εφαρμόσουν αποκλειστικά το δικό τους πρόγραμμα. Σε περιόδους όμως εθνικής,οικονομικής και κοινωνικής κρίσης επιβάλλεται να συνεργαστούν, παραμερίζοντας τις οποίες διαφορές τους, τις ματαιοδοξίες των ηγεσιών τους και τις προσδοκίες των στελεχών τους.
Οταν με το καλό η Ελλάδα ορθοποδήσει ξανά, θα έχουν όλο το δικαίωμα και τον χρόνο να διεκδικήσουν την εφαρμογή αποκλειστικά των δικών τους απόψεων. Προς το παρόν ας επιδιώξουν από κοινού τη σωτήρια της χώρας. Με βάση τις παραπάνω σκέψεις μου απευθύνομαι σήμερα ιδιαιτέρως στους παλαιούς συντρόφους, συναγωνιστές, φίλους και συμπατριώτες, με πολλούς από τους οποίους δώσαμε στο απώτερο παρελθόν κοινούς αγώνες για την πατρίδα μας [ακόμη και ως αντίπαλοι] και τους παρακαλώ να ξαναψηφίσουν με λογική και ευθύνη και όχι με θυμό τα κόμματά τους και ιδιαίτερα, όποιο αποδέχεται τις ευρύτερες συνεργασίες και μπορεί να αποτελέσει τον κορμό,τον συνδετικό κρίκο και τον κινητήριο μοχλό για μια μετεκλογική κυβέρνηση συνεργασίας, σοβαρότητας,εμπειρίας, εξυγίανσης ,αναγέννησης και επανόρθωσης των λαθών, με προοδευτική και μεταρρυθμιστική προοπτική. Οι ανθρώποι ως άτομα κάνουν συχνά λάθη, που κάποτε μπορούν να διορθωθούν και ενδεχομένως να συγχωρηθούν !! Οι λαοί ως σύνολα κάνουν κάποτε λάθη, που δεν επανορθώνονται εύκολα και δεν συγχωρούνται από την Ιστορία!! Ας το προσέξουμε αυτό, αγαπητοί συμπατριώτες, όσοι πονούμε τον τόπο μας !!
Σας χαιρετώ και
σας ευχαριστώ
Αντώνης Γεωργιάδης
Τέως Βουλευτής
Δωδεκανήσου
