Αναδουλειές υπάρχουν για τους οδηγούς ταξί, μιας και οι χιλιάδες τουρίστες φαίνεται πως αποστρέφονται τη δαπάνη των 5 και των 15 ευρώ για μια μετακίνηση, με πιθανή ξενάγηση. Οι μήνες Απρίλιος και Μάιος κύλησαν για τους ταξιτζήδες χωρίς τζίρο, γεγονός που τους υποχρεώνει να αναζητήσουν ακόμα περισσότερους πελάτες στο πεντάμηνο Ιούνιος – Οκτώβριος για να καλύψουν τη χασούρα.
Οι ίδιοι οι επαγγελματίες οδηγοί αποδίδουν την πτώση του τζίρου στην οικονομική αδυναμία των τουριστών, αλλά και στη μείωση του αριθμού των προσεγγίσεων κρουαζιερόπλοιων. Ολιγότερες προσεγγίσεις, μικρότερα καράβια και οι επαγγελματίες οδηγοί περιμένουν με τις ώρες στη σειρά μήπως και τελικά βρεθεί ένας πελάτης που θα τους κάνει σεφτέ.
Την ίδια στιγμή, οι οικονομικές υποχρεώσεις τρέχουν. Τα ασφάλιστρα του οχήματος, η ασφάλιση του οδηγού, το υψηλό κόστος καυσίμων, το υψηλό κόστος συντήρησης και ο Θεός να βάλει το χέρι του για να μη γίνει κάποιο ατύχημα γιατί τότε η δουλειά όλης της σαιζόν θα πάει χαμένη.
Βέβαια, ούτε λόγος να γίνεται πια για τους ντόπιους, οι οποίοι έχουν σχεδόν σβήσει από τη σκέψη τους την πιθανότητα να πάρουν ταξί για να εξυπηρετηθούν στις καθημερινές τους μετακινήσεις. Σε αυτό ευθύνη φέρουν και οι ίδιοι οι ταξιτζήδες που τόσα χρόνια δεν έχουν καταφέρει ακόμα να διαμορφώσουν κάποια σταθερά πακέτα πολλαπλών διαδρομών προκειμένου να εξυπηρετούν συγκεκριμένες ομάδες ανθρώπων, όπως για παράδειγμα κάθε πρωί ή μεσημέρι τους μαθητές των σχολείων.
Γενικά, το ταξί με όλα αυτά που συμβαίνουν τείνει να χάσει την αξία του ως επάγγελμα και αυτό σιγά – σιγά θα μετακυλήσει και στο κόστος της αξίας της άδειας, που μέχρι και σήμερα παραμένει «χρυσή».
