Στο Ε’ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας με την επταμελή του σύνθεση θα εξεταστεί την 2α Νοεμβρίου 2011, σε εκτέλεση της υπ΄αριθμ. 2729/2011 απόφασης του ίδιου δικαστηρίου, η προσφυγή της εταιρείας παιχνιδιών «JUMBO» κατά του Yπουργού Περιβάλλοντος, Xωροταξίας και Δημοσίων Έργων, του Δήμου Ρόδου και της με αριθμό 153/2006 απόφασης του Διοικητικού Eφετείου Πειραιώς.
Η εταιρεία «JUMBO» ζητά συγκεκριμένα την εξαφάνιση της ως άνω απόφασης του Διοικητικού Εφετείου Πειραιώς, που απέρριψε την αίτηση ακυρώσεώς της κατά της από 7.11.2003 πράξεως της επιτροπής εκδικάσεως ενστάσεων του Δήμου Ροδίων.
Με την ανωτέρω πράξη της επιτροπής είχε απορριφθεί ένσταση της αιτούσας κατά της υπ’ αριθμ. 42/9.12.2002 εκθέσεως αυτοψίας του Γραφείου Αυθαιρέτων Κατασκευών του Τμήματος Πολεοδομικών Εφαρμογών της Διευθύνσεως Πολεοδομίας του ίδιου Δήμου, με την οποία χαρακτηρίσθηκαν ως αυθαίρετη η αλλαγή της χρήσεως ακινήτου στη θέση «Μέγγαβλη» από βιοτεχνικό κτήριο σε κατάστημα, καθώς και η προσθήκη χώρων και εκχωμάτωση, με την αιτιολογία ότι έγιναν χωρίς την απαιτούμενη οικοδομική άδεια, επιβλήθηκαν δε σχετικώς πρόστιμα ανεγέρσεως και διατηρήσεως αυθαιρέτων.
To θέμα της λειτουργίας του συγκεκριμένου πολυκαταστήματος στο νησί είχε προκαλέσει αντιδράσεις του Εμπορικού Συλλόγου Ρόδου που είχε καταγγείλει παράτυπες τις διαδικασίες που ακολουθήθηκαν για την έκδοση της αδείας λειτουργίας του από τη διοίκηση.
Η εταιρεία «JUMBO» στα πλαίσια της υλοποίησης του επενδυτικού σχεδίου της, απέκτησε με πλειοδοτικό διαγωνισμό από την Tράπεζα ETBA A.E., ένα γήπεδο με τα επ’ αυτού κτίσματα, στη θέση Mέγγαβλη Pόδου (συνοικία Aσγούρου), πρώην εργοστάσιο συσσωρευτών της εταιρείας «AΦOI XOYΛH A.E.», για τη συνολική ανακατασκευή και διαμόρφωση του οποίου μαζί με τον περιβάλλοντα αυτού χώρο, δαπάνησε σημαντικά ποσά, ώστε να επιτύχει την αναβάθμισή του για τη λειτουργία αμιγούς χρήσης ειδικού πολυκαταστήματος.
Αμέσως μετά, ανέθεσε σε τοπικό αρχιτέκτονα-πολιτικό μηχανικό την υποβολή των προβλεπόμενων αιτήσεων, δικαιολογητικών και μελετών για την αλλαγή της χρήσης αυτού από βιομηχανική σε εμπορική «αμιγούς χρήσης ειδικού πολυκαταστήματος (υπεραγορά)» και για την επέκτασή του.
Την 9η Δεκεμβρίου 2002, όπως διατείνεται η εταιρεία, «υπό τις πιέσεις τοπικών και συντεχνιακών συμφερόντων, η Πολεοδομική Yπηρεσία, όχι μόνο δεν της χορήγησε, όπως όφειλε, την αιτούμενη άδεια οικοδομής, αλλά ενεργούσα αντίθετα σε κάθε έννοια χρηστής διοίκησης, συνέταξε και τοιχοκόλλησε στην άνω εγκατάσταση, η οποία την ίδια ημέρα είχε τεθεί σε περιορισμένη χρήση και λειτουργία, την αριθ. 42/2002 «Έκθεση Aυτοψίας Aυθαίρετης Kατασκευής και Yπολογισμό Προστίμων», με την οποία χαρακτήρισε αυθαίρετες ορισμένες κατασκευές, αυθαίρετη αλλαγή χρήσης σε όλη την επιφάνεια του κτηρίου και επέβαλε υψηλότατα χρηματικά πρόστιμα ανέγερσης και διατήρησης».
Την 31η Ιανουαρίου 2003, δηλαδή πενήντα ημέρες περίπου μετά τη σύνταξη και τοιχοκόλληση της έκθεσης αυτοψίας, η ίδια Πολεοδομική Yπηρεσία του Δήμου Pοδίων, εξέδωσε και χορήγησε στην εταιρεία την αριθ. 15/2003 ¶δεια Oικοδομής του ένδικου κτηρίου «Για την αλλαγή χρήσης από βιοτεχνία (πρώην εργοστάσιο συσσωρευτών «Aφοί Xούλη A.E.») σε κατάστημα και Προσθήκη κατ’ έκταση».
Στη συνέχεια η Eπιτροπή του άρθρου 4 του Π.Δ. 267/1998, με την από 7 Νοεμβρίου 2003 απόφασή της, απέρριψε την από 23 Δεκεμβρίου 2002 ένσταση της εταιρείας, επικυρώνοντας πλήρως το περιεχόμενο της έκθεσης αυτοψίας.
Τέλος, επί της από 22 Δεκεμβρίου 2003 αίτησης της εταιρείας ενώπιον του Διοικητικού Eφετείου Πειραιώς κατά της απόφασης της επιτροπής ενστάσεων αυθαιρέτων του Δήμου Pοδίων εκδόθηκε η με αριθμό 153/2006 απόφαση του δικαστηρίου, η οποία ήταν απορριπτική.
Το ΣτΕ στην υπ΄αριθμ. 2729/2011 απόφασή του αναφέρει μεταξύ άλλων ότι με την αριθμό 153/2006 απόφαση του Διοικητικού Eφετείου Πειραιώς έγινε δεκτό ότι οι αυθαίρετες κατασκευές και η αυθαίρετη αλλαγή χρήσεως που δεν παραβιάζουν τους ισχύοντες όρους και περιορισμούς δομήσεως και της χρήσεις γης της συγκεκριμένης περιοχής, εφόσον νομιμοποιηθούν εκ των υστέρων με την έκδοση σχετικής οικοδομικής άδειας, όπως εν προκειμένω, «παύουν να είναι αυθαίρετες και κατεδαφιστέες, με την έννοια ότι η νομιμοποίηση ενεργεί για το μέλλον».
Με τις σκέψεις αυτές κρίθηκε ότι η προσβληθείσα με την αίτηση ακυρώσεως απόφαση της επιτροπής εκδικάσεως ενστάσεων αιτιολογείται επαρκώς «όσον αφορά την επιβολή των προστίμων, αφού βεβαιώνεται ότι δεν υπήρχε οικοδομική άδεια σε ισχύ κατά την ενέργεια των αυθαίρετων κατασκευών και της αυθαίρετης αλλαγής χρήσης», τα επιβληθέντα δε πρόστιμα, για το ύψος των οποίων δεν προβάλλεται, άλλωστε ειδικότερη αιτίαση αφορούν το χρονικό διάστημα μέχρι την έκδοση της οικοδομικής αδείας.
Η εταιρεία προβάλλει ότι προκειμένου να εκδοθεί έκθεση αυτοψίας αυθαιρέτου πρέπει να διαπιστώνεται αιτιολογημένα παραβίαση ουσιαστικής πολεοδομικής διατάξεως, μη δυνάμενης να οδηγήσει σε εκ των υστέρων νομιμοποίηση των αυθαιρέτων κατασκευών και της αυθαίρετης αλλαγής χρήσεως με την επιγενόμενη έκδοση οικοδομικής αδείας και ότι εάν δεν συντρέχει τέτοια παράβαση η πολεοδομική υπηρεσία οφείλει να υποδείξει στον ενδιαφερόμενο την υποχρέωσή του να προβεί εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος στις απαιτούμενες ενέργειες για την έκδοση οικοδομικής αδείας και όχι να προβεί σε χαρακτηρισμό των κατασκευών ως αυθαιρέτων και σε επιβολή των σχετικών προστίμων.
Το ΣτΕ έκρινε ότι ο λόγος θα πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος εξαιτίας όμως της σπουδαιότητας του θέματος και της αντίθετης νομολογίας παρέπεμψε την υπόθεση στο τμήμα υπό την 7μελή του σύνθεση.
Εισηγήτρια της υπόθεσης έχει οριστεί η πάρεδρος κ. Όλγα Παπαδοπούλου.
