Διάσκεψη της Ρόδου για την Ασφάλεια και Σταθερότητα μεταξύ των κρατών της ΝΑ Ευρώπης και της Αν. Μεσογείου

Η Ρόδος, το πα­νέ­μορ­φο αυτό νησί του Αι­γαί­ου με την κο­σμο­πο­λί­τι­κη ατμό­σφαι­ρα, γε­φυ­ρώ­νει με μο­να­δι­κό τρόπο τη Δύση με την Ανα­το­λή και το Βορρά με το Νότο, συν­δυά­ζο­ντας αρ­μο­νι­κά πο­λι­τι­στι­κές επιρ­ρο­ές από όλη τη Με­σό­γειο. Εκτός από τη μα­κραί­ω­νη ιστο­ρι­κή πα­ρά­δο­σή της, η Ρόδος δια­θέ­τει και μια σύγ­χρο­νη –ίσως λι­γό­τε­ρο γνω­στή- πτυχή της ιστο­ρί­ας της με έντο­νη ακτι­νο­βο­λία σε ζη­τή­μα­τα διε­θνούς δι­πλω­μα­τί­ας. Ας μην ξε­χνά­με ότι το νησί αυτό φι­λο­ξέ­νη­σε, γύρω στα τέλη της δε­κα­ε­τί­ας του 1940, ση­μα­ντι­κό­τα­τες συ­νο­μι­λί­ες για την επί­λυ­ση του Πα­λαι­στι­νια­κού και μά­λι­στα, εκεί υπε­γρά­φη και η ιστο­ρι­κή συμ­φω­νία εκε­χει­ρί­ας με­τα­ξύ Ισ­ρα­ήλ και Αι­γύ­πτου (24/2/1949).

Όλα τα πα­ρα­πά­νω δε­δο­μέ­να συ­ντέ­λε­σαν στο να επι­λε­γεί η Ρόδος ως τόπος διε­ξα­γω­γής της Διά­σκε­ψης για την Ασφά­λεια τη Στα­θε­ρό­τη­τα, μιας πρω­το­βου­λί­ας του Υπουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών, Νίκου Κο­τζιά, η οποία εγκαι­νιά­στη­κε τον Σε­πτέμ­βριο του 2016, με στόχο την προ­ώ­θη­ση της δη­μιουρ­γι­κής συ­νερ­γα­σί­ας με­τα­ξύ των κρα­τών της ΝΕ Ευ­ρώ­πης και της Ανα­το­λι­κής Με­σο­γεί­ου.

Η Διά­σκε­ψη της Ρόδου για την Ασφά­λεια και τη Στα­θε­ρό­τη­τα εν­θαρ­ρύ­νει την υιο­θέ­τη­ση μιας εναλ­λα­κτι­κής προ­σέγ­γι­σης για την στα­θε­ρο­ποί­η­ση της πε­ριο­χής, αφού όλοι έχουν συ­νει­δη­το­ποι­ή­σει ότι οι συμ­βα­τι­κές προ­σπά­θειες επί­λυ­σης των διε­νέ­ξε­ων και των προ­βλη­μά­των που τα­λαι­πω­ρούν τους με­σο­γεια­κούς λαούς δεν λει­τουρ­γούν απο­τε­λε­σμα­τι­κά.

Η νέα αυτή πρω­το­βου­λία επι­διώ­κει να εν­θαρ­ρύ­νει την ανά­πτυ­ξη μιας θε­τι­κής ατζέ­ντας συ­νερ­γα­σί­ας με την συ­μπε­ρί­λη­ψη θε­μά­των, όπως η εκ­παί­δευ­ση, ο πο­λι­τι­σμός, το πε­ρι­βάλ­λον, η ενέρ­γεια, οι με­τα­φο­ρές και η νε­ο­λαία. Μια δια­φο­ρε­τι­κή ατζέ­ντα μέσω της οποί­ας θα προ­ά­γε­ται η δη­μιουρ­γία σχέ­σε­ων και δι­κτύ­ων, με­τα­ξύ φο­ρέ­ων και πο­λι­τών, που θα προ­λειά­νουν το έδα­φος για τη διευ­θέ­τη­ση εκ­κρε­μών ζη­τη­μά­των στο πεδίο της ασφά­λειας.

Η εναλ­λα­κτι­κή αυτή θε­ώ­ρη­ση των προ­κλή­σε­ων που απα­σχο­λούν την ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή της ΝΕ Ευ­ρώ­πης και της Ανα­το­λι­κής Με­σο­γεί­ου συ­μπυ­κνώ­νε­ται στον χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό όρο «πνεύ­μα της Ρόδου», έναν όρο που χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­κε αυ­θόρ­μη­τα από τους συμ­με­τέ­χο­ντες στην πρώτη Διά­σκε­ψη και πλέον, τεί­νει να κα­θιε­ρω­θεί. Το «πνεύ­μα της Ρόδου» ου­σια­στι­κά αντα­να­κλά την κοινή πρό­θε­ση ανά­πτυ­ξης εποι­κο­δο­μη­τι­κού δια­λό­γου και δη­μιουρ­γι­κών πρω­το­βου­λιών συ­νερ­γα­σί­ας με το βλέμ­μα στραμ­μέ­νο στο μέλ­λον. Ευ­νο­εί την εδραί­ω­ση της στα­θε­ρό­τη­τας, της ευ­η­με­ρί­ας και της δη­μο­κρα­τί­ας, προ­ω­θώ­ντας συ­ναι­νε­τι­κές λύ­σεις και σφυ­ρη­λα­τώ­ντας σχέ­σεις αδελ­φο­σύ­νης με­τα­ξύ των λαών. Το «πνεύ­μα της Ρόδου» συμ­βά­λει στην απο­κα­τά­στα­ση της ιστο­ρι­κής ενό­τη­τας της νοτιο-ανα­το­λι­κής Ευ­ρώ­πης, της Βό­ρειας Αφρι­κής και της Μέσης Ανα­το­λής, ανα­τρέ­πο­ντας στε­ρε­ό­τυ­πα και ανα­δει­κνύ­ο­ντας τη ση­μα­σία της αρ­μο­νι­κής συ­νύ­παρ­ξης πο­λι­τι­σμών και θρη­σκειών.

Η προ­σπά­θεια της ελ­λη­νι­κής δι­πλω­μα­τί­ας για την θε­σμο­θέ­τη­ση της εναλ­λα­κτι­κής αυτής προ­σέγ­γι­σης θα συ­νε­χι­στεί, στις 22 και 23 Μαΐου, με τη διε­ξα­γω­γή της δεύ­τε­ρης Διά­σκε­ψης της Ρόδου για την Ασφά­λεια και τη Στα­θε­ρό­τη­τα. Στη συ­νά­ντη­ση αυτή θα λά­βουν μέρος Υπουρ­γοί Εξω­τε­ρι­κών και υψη­λοί αξιω­μα­τού­χοι των κρα­τών που θα ανταλ­λά­ξουν από­ψεις ως προς τη συμ­βί­ω­ση και τη συ­νερ­γα­σία υπό συν­θή­κες ει­ρή­νης και στα­θε­ρό­τη­τας (Live and Work Together in Peace and Stability).