Εφυγε από τη ζωή ο «μικρός» γαλατάς

Στην αιώνια ζωή πέρασε ο τελευταίος γαλατάς της Ρόδου, ο Ομέρ Τσιαλίκ που από το 1932 μέχρι και πριν από τέσσερα χρόνια, άρμεγε τις αγελάδες που είχε και μοίραζε το φρέσκο γάλα στις γειτονιές της πόλης.
Κάθε ξημέρωμα από τότε που ήταν 10 χρονών ο τότε μικρός Ομέρ, καβάλα στο γαϊδουράκι του μοίραζε φρέσκο, αγελαδινό γάλα στους πελάτες του, στους φίλους του και τα χρόνια κυλούσαν, όπως ακριβώς το γάλα στην καρδάρα που γέμιζε κάθε πρωί.
Πέρασαν 75 χρόνια, ο Ομέρ σε ηλικία 85 χρονών, σοφός και αγαπημένος για πολλούς ανθρώπους, τερμάτισε τη δουλειά του, αφού οι δυνάμεις του δεν του επέτρεπαν πια ν’ ανεβαίνει στην Μαριγώ… το γαϊδουράκι που τον στήριζε επί 25 ολόκληρα χρόνια. Εκείνο τον Οκτώβρη του 2007 το φρέσκο, πρωινό, αγελαδίσιο γάλα του Ομέρ έγινε πια παρελθόν και μαζί με αυτό χάθηκε μια ακόμα εικόνα ενός αγνού παρελθόντος… μιας καθημερινότητας απλής και απαλλαγμένης από τον άκρατο καταναλωτισμό.
Εκείνοι που τον γνώριζαν καλά έλεγαν και εξακολουθούν να λένε ότι «ο Ομέρ Τσιαλίκ όλα αυτά τα χρόνια ήταν πάντα πιστός στον τρόπο ζωής που έμαθε από μικρός». Ακόμα και σε προχωρημένα γηρατειά ο ίδιος παρέμενε δυνατός και έτοιμος για να διδάξει στους απογόνους του την αλήθεια της αγνής ζωής. Για πολλούς ο Ομέρ Τσιαλίκ υπήρξε ένας πραγματικός ιερέας της ζωής και αυτό μεταδιδόταν αμέσως σε κάθε συνάντηση μαζί του. Η απλότητά του, η καθαρότητα της σκέψης του, η αγάπη του για τους ανθρώπους και τα ζώα, η αποστροφή του για κάθε τυποποιημένο είναι τα στοιχεία που τον έκαναν μοναδικό, αυθεντικό, όπως και η ζωή που διήγαγε στην καθημερινότητά του.
«Οι άνθρωποι είναι όλοι τους καλοί» έλεγε πάντοτε ο ίδιος και δίδασκε πως «ο κάθε ένας άνθρωπος έχει καλές και δύσκολες στιγμές, σε όλες αυτές τις στιγμές εμείς οφείλουμε να είμαστε δίπλα του και να μην τον κρίνουμε, αλλά να του συμπαραστεκόμαστε».
Πολλοί ήταν εκείνοι που για πολλά χρόνια προσφωνούσαν τον Ομέρ Τσιαλίκ ως τον μικρό γαλατά. Ακόμα κι όταν τα χρόνια πέρασαν και ο Ομέρ Τσιαλίκ απέκτησε τη δική του οικογένεια, εξακολουθούσε να διατηρεί τον τίτλο του «μικρού γαλατά», ίσως διότι και εκείνοι που γνώριζαν από μικρό τον Ομέρ ήθελαν με τον τρόπο αυτό να αισθάνονται νέοι… άλλωστε η εικόνα του μικρού γαλατά με το γαϊδουράκι (ανάμεσα στα γρήγορα και μεγάλα αυτοκίνητα) τους θύμιζε κάτι από τα δικά τους νιάτα.