Άρθρο Νεκτάριου Σαντορινιού για την επέτειο της Ενσωμάτωσης

 «7 Μαρ­τί­ου 2017: η φε­τι­νή επέ­τειος της Εν­σω­μά­τω­σης συ­μπί­πτει με την ανά­λη­ψη πο­λι­τι­κών  υπέρ των νη­σιών και με τις πρω­το­βου­λί­ες για να φέ­ρου­με τα Δω­δε­κά­νη­σα στο επί­κε­ντρο των απο­φά­σε­ων της Ευ­ρώ­πης»

70 χρό­νια συ­μπλη­ρώ­νο­νται σή­με­ρα από την Εν­σω­μά­τω­ση της Δω­δε­κα­νή­σου. 70 χρό­νια από την ημέρα εκεί­νη που οι Δω­δε­κα­νή­σιοι γο­νά­τι­σαν μπρο­στά στον βωμό της πα­τρί­δας και είδαν τη γα­λα­νό­λευ­κη να κυ­μα­τί­ζει. Είναι εκεί­νη την ημέρα που ο Ρο­δια­κός λαός σαν ένα βουβό κύμα με δά­κρυα στα μάτια έτρε­ξε στα κοι­μη­τή­ρια για να με­τα­φέ­ρει το χαρ­μό­συ­νο μή­νυ­μα της λευ­τε­ριάς στους δι­κούς τους που δεν είχαν προ­λά­βει να ζή­σουν την πο­λυ­πό­θη­τη στιγ­μή.

Η Δω­δε­κά­νη­σος ήταν επι­τέ­λους Ελ­λη­νι­κή, γε­νιές και γε­νιές, ζού­σαν με αυτό το όραμα, κρα­τώ­ντας άσβε­στη στην ψυχή τους την ελ­πί­δα της επα­νέ­νω­σης με τη Μη­τέ­ρα- Πα­τρί­δα. Το τε­λευ­ταίο παιδί της Ελ­λά­δας, που είχε μεί­νει εκτός της μη­τρι­κής αγκα­λιάς. Πολ­λές φορές το όνει­ρο έφτα­σε να γίνει πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, όμως οι διε­θνείς συν­θή­κες, οι συμ­βά­σεις και οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις άφη­ναν πάντα τη Δω­δε­κά­νη­σο σε κα­το­χή και τους Δω­δε­κα­νή­σιους με την πι­κρία ότι και αυτή τη φορά θα έμε­ναν στα Τουρ­κι­κά, τα Ιτα­λι­κά και τα Βρε­τα­νι­κά χέρια. Όμως οι Δω­δε­κα­νή­σιοι ποτέ δεν το έβα­λαν κάτω και με κάθε ευ­και­ρία επα­νέ­φε­ραν το Δω­δε­κα­νη­σια­κό ζή­τη­μα σε όλα τα Εθνι­κά και τα Διε­θνή επί­πε­δα.

Τα Δω­δε­κά­νη­σα βί­ω­σαν και άντε­ξαν 638 χρό­νια ξε­νι­κής κα­το­χής: Ιω­αν­νί­τες Ιπ­πό­τες, Βε­νε­τσιά­νοι, Οθω­μα­νοί και τέλος Ιτα­λοί. 6 αιώ­νες σκλα­βιάς, μέσα στους οποί­ους, όμως, οι νη­σιώ­τες μας κα­τά­φε­ραν να ξε­χω­ρί­σουν, να με­γα­λουρ­γή­σουν και να αφή­σουν έντο­νο το στίγ­μα τους στις θά­λασ­σες και στο εμπό­ριο. Κάθε κυ­ριαρ­χία άφηνε πίσω της θύ­μα­τα και φόβο, αλλά καμία δεν κα­τά­φε­ρε να εκ­μη­δε­νί­σει το πάθος των Δω­δε­κα­νη­σί­ων για τα τα­ξί­δια, την δη­μιουρ­γία και την πα­ρα­γω­γή.

Αυτά τα νησιά, απο­τέ­λε­σαν το ση­μείο συ­νά­ντη­σης αντι­κρουό­με­νων πο­λι­τι­σμών και ταυ­τό­χρο­να έγι­ναν ση­μα­ντι­κά δια­με­τα­κο­μι­στι­κά κέ­ντρα ανά­με­σα στην δύση και τη μέση ανα­το­λή. Η Δω­δε­κά­νη­σος, μπο­ρεί να χα­ρα­κτη­ρι­στεί και ως μια ιδιαί­τε­ρη πε­ρί­πτω­ση κα­τα­κτη­μέ­νης πε­ριο­χής, μιας και, σύμ­φω­να με τα ιστο­ρι­κά στοι­χεία και τις μαρ­τυ­ρί­ες, κατά τη διάρ­κεια των χρό­νων επι­κυ­ριαρ­χί­ας τους, ιδίως της ιτα­λι­κής, η οι­κο­νο­μι­κή, εμπο­ρι­κή και πο­λι­τι­στι­κή ζωή τους ήταν σε ακμή.

Όντας στην άκρη του Αι­γαί­ου και στο κέ­ντρο των δρό­μων του εμπο­ρί­ου, τα νησιά μας, από την αρ­χαιό­τη­τα ανα­δεί­χθη­καν σε ισχυ­ρά με­τα­πρα­τι­κά κέ­ντρα και τόποι ευ­η­με­ρί­ας. Κα­τα­λυ­τι­κοί πα­ρά­γο­ντες για την ανά­πτυ­ξή τους αλλά και στοι­χεία που τα ανέ­δει­ξαν ως λά­φυ­ρο για τους κα­τα­κτη­τές ήταν η παν­θο­μο­λο­γού­με­νη ναυ­τι­κή δει­νό­τη­τα των Δω­δε­κα­νη­σί­ων, οι και­νο­το­μί­ες που ει­σή­γα­γαν στην ναυ­τι­λία και το ανή­συ­χο εμπο­ρι­κό τους πνεύ­μα.

Η ανα­κή­ρυ­ξη του έτους 2017, ως έτος Δω­δε­κα­νή­σου, απο­τε­λεί ευ­τυ­χή συ­γκυ­ρία και συν­δυά­ζε­ται από­λυ­τα με την πρό­θε­ση της κυ­βέρ­νη­σης να ενι­σχύ­σει τις νη­σιω­τι­κές πο­λι­τι­κές και να φέρει τα Δω­δε­κά­νη­σα στο επί­κε­ντρο των απο­φά­σε­ων της Ευ­ρώ­πης. Τα νησιά μας πρέ­πει να απο­κτή­σουν το αυ­το­νό­η­το δι­καί­ω­μα στην ισο­τι­μία και την ισο­νο­μία, πρέ­πει να απο­λαύ­σουν τη δυ­να­τό­τη­τα να ασκη­θούν ει­δι­κές νη­σιω­τι­κές πο­λι­τι­κές, όχι ως προ­νό­μιο, αλλά ως ελά­χι­στη υπο­χρέ­ω­ση της πο­λι­τεί­ας απέ­να­ντι στους νη­σιώ­τες που φυ­λά­νε Θερ­μο­πύ­λες και συμ­βάλ­λον τα μέ­γι­στα στην Εθνι­κή Οι­κο­νο­μία.

Η ση­με­ρι­νή Κυ­βέρ­νη­ση αντα­πο­κρί­νε­ται στα αι­τή­μα­τα και στις ανά­γκες των νη­σιών. Πριν λί­γους μήνες, μόλις, ο Πρω­θυ­πουρ­γός, Αλέ­ξης Τσί­πρας πα­ρου­σί­α­σε από την Νί­συ­ρο τους βα­σι­κούς άξο­νες πάνω στους οποί­ους θα κι­νη­θούν οι κυ­βερ­νη­τι­κές πα­ρεμ­βά­σεις για την ενί­σχυ­ση των νη­σιών και για την στή­ρι­ξη των κα­τοί­κων τους. Ήδη στην Υγεία, έχει ξε­κι­νή­σει συ­ντο­νι­σμέ­νη προ­σπά­θεια για την στε­λέ­χω­ση όλων των Κέ­ντρων Υγεί­ας και των Πο­λυ­δύ­να­μων Ια­τρεί­ων με αγρο­τι­κούς για­τρούς, όπου τους προ­σφέ­ρο­νται επι­πλέ­ον οι­κο­νο­μι­κά και θε­σμι­κά κί­νη­τρα για την κά­λυ­ψη θέ­σε­ων σε νησιά. Ταυ­τό­χρο­να σε συ­νερ­γα­σία με το Υπουρ­γείο Εθνι­κής Άμυ­νας κα­λύ­πτο­νται τυχόν κενά στα νησιά μας με οπλί­τες για­τρούς. Στον τομέα της πα­ρα­γω­γι­κή ανα­συ­γκρό­τη­ση, έχει ήδη εξαγ­γελ­θεί και ξε­κι­νά η υλο­ποί­η­ση ενός Ει­δι­κού Ανα­πτυ­ξια­κού Προ­γράμ­μα­τος για τα νησιά του Βο­ρεί­ου και Νο­τί­ου Αι­γαί­ου με Εθνι­κούς πό­ρους.

Ιδιαί­τε­ρη πρό­κλη­ση που ανοί­γει νέες προ­ο­πτι­κές για τα νησιά μας, είναι η προ­σπά­θεια που κά­νου­με σαν Υφυ­πουρ­γείο Ναυ­τι­λί­ας και Νη­σιω­τι­κής Πο­λι­τι­κής ώστε να απο­κτή­σουν σύ­ντο­μα υδα­τι­κή αυ­το­νο­μία και ενερ­γεια­κή επάρ­κεια. Ση­μα­ντι­κό βήμα, είναι επί­σης, η από­φα­ση για επα­να­σχε­δια­σμό του συ­γκοι­νω­νια­κού χάρτη των νη­σιών και για την λει­τουρ­γεία υδα­το­δρο­μί­ων, στο πλαί­σιο της συ­νερ­γα­σί­ας των Υπουρ­γεί­ων Ναυ­τι­λί­ας και Νη­σιω­τι­κής Πο­λι­τι­κής και Υπο­δο­μών και Με­τα­φο­ρών. Τέλος, ολο­κλη­ρώ­νε­ται άμεσα η ίδρυ­ση του Ερευ­νη­τι­κού Ιν­στι­τού­του Νη­σιω­τι­κής Πο­λι­τι­κής.

Ταυ­τό­χρο­να για πρώτη φορά θέ­του­με σε ανώ­τα­το επί­πε­δο στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση το θέμα των Ευ­ρω­παϊ­κών νη­σιω­τι­κών πο­λι­τι­κών, εκ­με­ταλ­λευό­με­νοι την Μαλ­τέ­ζι­κη Προ­ε­δρία, διεκ­δι­κώ­ντας την θε­σμι­κή αλ­λα­γή του τρό­που λήψης απο­φά­σε­ων, ώστε να πε­ρι­λαμ­βά­νε­ται η ρήτρα νη­σιω­τι­κό­τη­τας. Επί­σης διεκ­δι­κού­με την ίδρυ­ση ενός Τα­μεί­ου Νη­σιω­τι­κής Συ­νο­χής και Ανά­πτυ­ξης για την επό­με­νη προ­γραμ­μα­τι­κή πε­ρί­ο­δο. Είναι πραγ­μα­τι­κά άξιο απο­ρί­ας πως ενώ πέ­ρα­σαν δύο προ­ε­δρί­ες της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης της χώρας μας, ποτέ δεν είχε τεθεί από την δική μας πλευ­ρά η ανα­γκαιό­τη­τα για χά­ρα­ξη νη­σιω­τι­κών πο­λι­τι­κών.

Οι αγώ­νες των νη­σιω­τών, οι αγώ­νες των Δω­δε­κα­νη­σιών για Εν­σω­μά­τω­ση, πρέ­πει σή­με­ρα να δι­καιω­θούν. Πρέ­πει οι Δω­δε­κα­νή­σιοι να πι­στέ­ψουν ότι πραγ­μα­τι­κά η πο­λι­τεία βρί­σκε­ται δίπλα τους και αντι­λαμ­βά­νε­ται την αγω­νία τους για μια κα­λύ­τε­ρη ζωή. Η ει­κό­να του Γα­βρι­ήλ Χα­ρί­του, πρώ­του Δη­μάρ­χου της Ρόδου, που γο­νυ­πε­τής υπο­κλί­νε­ται στην Ελ­λη­νι­κή ση­μαία, θα πρέ­πει να μας υπεν­θυ­μί­ζει το χρέος της πο­λι­τεί­ας για την πραγ­μα­τι­κή εν­σω­μά­τω­ση των νη­σιών μας, με όρους ισο­τι­μί­ας και ισο­νο­μί­ας.