Απερρίφθη η προσφυγή τραπεζικού υπαλλήλου

Με βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Ρόδου απορρίφθηκε η από 21 Φεβρουαρίου 2011 προσφυγή πρώην υποδιευθυντή υποκαταστήματος της Εμπορικής Τράπεζας στη Ρόδο, που βρέθηκε κατηγορούμενος για κακουργηματική απιστία και εμμέσως εμπλεκόμενος στη σκανδαλώδη υπόθεση εξαπάτησης της με την υποβολή ψευδών στοιχείων για την εξασφάλιση δανείων ύψους 2.257.022 ευρώ.
Ο κατηγορούμενος είχε αφεθεί ελεύθερος μετά την απολογία του με τον περιοριστικό όρο της καταβολής χρηματικής εγγύησης ύψους 3.000 ευρώ και ζήτησε την άρση του συγκεκριμένου περιοριστικού όρου. Φέρεται σύμφωνα με το κατηγορητήριο να συνήψε άτυπη συνεργασία με “εγκέφαλο” του κυκλώματος και με συστάσεις του να χρηματοδοτήσει 12 άτομα με δάνεια παρότι δεν πληρούσαν τα πιστωτικά κριτήρια της τράπεζας. Απαντες δε οι ανωτέρω χρησιμοποιούσαν πλαστά δικαιολογητικά και δήλωσαν ψευδή ειδοδήματα ενώ τα δάνεια χρησιμοποιήθηκαν για την αγορά ακινήτων η αξία των οποίων υπολειπόταν κατά περίπου 54% του ύψους των δανείων.
Κατηγορείται παραπέρα ότι καταστρατήγησε την πιστοδοτική διαδικασία παραλείποντας να διενεργήσει τους προβλεπόμενους ελέγχους και ότι έπεισε τους υφιστάμενους του για την ταχεία εκταμίευση των δανείων.
Ο συνταξιούχος τραπεζικός υπάλληλος αρνήθηκε, απολογούμενος, ως αβάσιμη και αστήρικτη την κατηγορία.
Τόνισε ότι για την κατάρτιση και εκταμίευση οποιασδήποτε μορφής δανείου απαιτείται η «συνεργασία», η σύμπραξη και η συνυπογραφή τριών υπαλλήλων. Προκειμένου δε να εγκριθεί και να εκταμιευθεί οποιοδήποτε δάνειο προηγείται ο έλεγχος 9 διαφορετικών στοιχείων του πελάτη με τη συνδρομή δικηγόρων, μηχανικών εκτιμητών και εισήγηση αρμοδίου υπαλλήλου ενώ επιπλέον απαιτείται και επικύρωση όλων των εγγράφων από την διοίκηση της. Υποστήριξε μάλιστα ότι η Εμπορική Τράπεζα λόγω μη πληρωμής των τοκοχρεολυτικών δόσεων από δανειολήπτες – κατηγορούμενους στην υπόθεση, επινόησε και κατασκεύασε την εναντίον του ποινική δικογραφία.
Ο συνταξιούχος τραπεζικός υπάλληλος αναφέρθηκε σε μια προς μια τις υποθέσεις των 12 δανειοληπτών ξεχωριστά και επεσήμανε ότι αρμόδιοι για τον υπολογισμό της αξίας των ακινήτων ήταν οι μηχανικοί που συνεργάζονταν με την τράπεζα. Η τράπεζα, όπως είπε, εντελώς κακόπιστα και προκειμένου να του αποδώσει ανύπαρκτες ευθύνες αμφισβήτησε τις εκθέσεις των μηχανικών της και ανέθεσε σε άλλους να κάνουν νέα εκτίμηση με μικρότερες αξίες προκειμένου να στοιχειοθετήσει τη δήθεν ζημία της.
Επεσήμανε εξάλλου ότι κατά τρόπο περίεργο η τράπεζα έθεσε στο «απυρόβλητο» τους μηχανικούς της που υποτίθεται ότι την έβλαψαν με τις εκτιμήσεις τους προφανώς γιατί επικυρώθηκαν από την Κεντρική Διοίκηση πριν από τις χορηγήσεις των επίδικων δανείων.