Το «προοίμιο της αλλαγής»

Το κάλεσμα της «Δύναμης Αλλαγής» είναι δισυπόστατο. Αφορά τόσο την δυναμική της ενεργού συμμετοχής όλων μας στα κοινά, όσο και την ανάγκη αυτό-ανανέωσης και αναδιάρθρωσης των παλαιών δομών, με στόχο πάντα το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για την επιδίωξη του συλλογικού συμφέροντος, στα πλαίσια του δικηγορικού συλλόγου Ρόδου. «Αλλαγή», λοιπόν, για μας σημαίνει αναζωογόνηση και διοχέτευση στην διοίκηση του συλλόγου μας νέων δυνάμεων, ικανών να τον συνδράμουν στο πέρασμα προς την επόμενη φάση διεκδικήσεων του κλάδου μας, και πρόθυμων να δηλώσουν δυναμικά «παρών» και να ανταποκριθούν στις προκλήσεις της νέας εποχής. Σε καμιά περίπτωση δεν σημαίνει ισοπέδωση, και απαξίωση για τις κατακτήσεις της απερχόμενης διοίκησης, η οποία έθεσε τα θεμέλια για την ανοικοδόμηση πάνω σε αυτά των νέων (μελλοντικών) δομών του συλλόγου.
Σε αυτήν την εκλογική αναμέτρηση, η οποία απέχει παρασάγγας από την λογική του κοινοβουλίου και των εντός του γεννουμένων αντεγκλήσεων, δεν υπάρχουν «αντίπαλοι», «ανταγωνιστές», «εχθροί». Υπάρχουν, όμως, νέοι και «άφθαρτοι» συνάδελφοι, έτοιμοι να εφορμήσουν με ζήλο στα κοινά του συλλόγου μας και στην αδιάκοπη πάλη για την διασφάλιση όσων έχουν ήδη κατακτηθεί, αλλά και για την επίτευξη νέων στόχων και την τελεσφόρηση τρεχουσών διεκδικήσεων, πάντα καλοπροαίρετα πρόθυμοι να αξιοποιήσουν τα θετικά απότοκα παλαιότερων ενεργειών, αλλά και να διορθώσουν τα -πάντα ακούσια, πιστεύουμε- σφάλματα και ατοπήματα της απερχόμενης διοίκησης.
Μοναδικοί αντίπαλοι σε αυτήν τη «μάχη» είναι ο συντηρητισμός, η πόλωση, τα διχαστικά διλήμματα. Πραγματικός σκοπός μας: η ανάδειξη της καλύτερης δυνατής διοίκησης του Συλλόγου μας, μέσα από ένα πλήθος ξεχωριστών και ικανών συναδέλφων, που ο καθένας τους έχει κάτι διαφορετικό να προσφέρει στην γενικότερη αναβάθμιση του λειτουργήματός μας και στην βελτίωση των συνθηκών άσκησής του. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η συναδελφική αλληλεγγύη βρίσκει καθημερινά τους πιο αντιπροσωπευτικούς εκφραστές της στις τάξεις του Δικηγορικού μας Συλλόγου, και κανείς δεν επιτρέπεται να αμφισβητήσει ή να πληγώσει με οποιονδήποτε τρόπο αυτό το κεκτημένο. Είναι, άλλωστε, ευχή όλων, αλλά και υποχρέωσή μας, να μας βρει η επομένη των εκλογών καθισμένους γύρω από το ίδιο τραπέζι προκειμένου να αντιμετωπίσουμε από κοινού τα προβλήματα που ταλανίζουν τον κλάδο, αφήνοντας πίσω μας την 27η Φεβρουαρίου ως την ημέρα ανανέωσης για την διοίκηση του επαγγελματικού μας συλλόγου, και όχι ως μια ημερομηνία-ορόσημο διαχωρισμού «νικητών» και «ηττημένων» μιας εκλογικής μάχης. Τέτοιες νοοτροπίες ούτε μας εκφράζουν, ούτε είναι ποτέ δυνατόν να βρουν πρόσφορο έδαφος ανάμεσά μας. Ο Σύλλογός μας είναι το «σκάφος», του οποίου η πορεία δεν σταματά ποτέ, και οι εναλλασσόμενες διοικήσεις του οι «τιμονιέρηδες» που, πάντα με άρρηκτους δεσμούς φιλίας και συνεργασίας εκτελούν την «βάρδια» τους στο τιμόνι, φέρνοντας εις πέρας το καθήκον τους και προσφέροντας ο καθένας τα μέγιστα που μπορεί.
Ποιός, όμως, μπορεί πραγματικά, την δεδομένη χρονική στιγμή να ηγηθεί των προσπαθειών για την κατοχύρωση των επαγγελματικών μας δικαιωμάτων και την δυναμική προάσπισή τους, την στιγμή που όλοι οι κλάδοι βάλλονται ασταμάτητα και μεθοδευμένα από παντού, και ενώ, μάλιστα, δείχνουν να συμπαρασύρονται στη δίνη των εξελίξεων από τις αλλεπάλληλες διαρθρωτικές αλλαγές πολιτικών μοντέλων διοίκησης;
Ιδίως, ένα μόλις μήνα από την εφαρμογή για πρώτη φορά του νέου μοντέλου της τοπικής αυτοδιοίκησης και την συνένωση των δήμων του νησιού μας στα πρότυπα και τις επιταγές του ενιαίου «καλλικρατικού» Δήμου Ρόδου, φαντάζει περισσότερο από ποτέ χρήσιμη (και ίσως αναγκαία) η ανάδειξη στην διοίκηση του πρώτου επιστημονικού συλλόγου του νησιού, συναδέλφων με πολυετή ενεργό συμμετοχή και πολύτιμη εμπειρία στις νομικές υπηρεσίες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Ανθρώπων, όπως ο Δημήτρης Σαλαμαστράκης, ο Νικόλαος Πέρος, αλλά και ο υποφαινόμενος με τους υπόλοιπους υποψήφιους συμβούλους του ψηφοδελτίου, οι οποίοι έχουν την δυνατότητα και την διάθεση να κάνουν αισθητή την παρουσία τού ΔΣΡ στα νέα δρώμενα και να συνδράμουν με τον καλύτερο τρόπο στο πέρασμα της τοπικής κοινωνίας στη νέα εποχή, αντί να παρακολουθούν αυτά αμήχανοι αποκόπτοντας τον σύλλογό μας από τις εξελίξεις, των οποίων οφείλει να αποτελεί μέρος. Οι «φρέσκες» ιδέες και τα καινούρια πρόσωπα είναι επιταγή όλων, καθώς και αυτό που έχει ανάγκη ο σύλλογός μας.
Το θεμελιώδες ερώτημα, που τίθεται, λοιπόν, δεν είναι «τι πέτυχε ο Δικηγορικός Σύλλογος Ρόδου» ή «τι παρέλειψε να επιτύχει» στα έτη που πέρασαν, αλλά πόσα περισσότερα μπορεί να επιτύχει στο μέλλον, υπό την σωστή καθοδήγηση.