“Κι όμως είναι προτιμότερο να μιλάς από το να σιωπάς κ. Αντιδήμαρχε!” -Απάντηση στον Αντιδήμαρχο κ. Παλαιολόγο

Κι όμως είναι προ­τι­μό­τε­ρο να μιλάς από το να σιω­πάς κ. Αντι­δή­μαρ­χε! Αρκεί να έχεις κάτι να πεις.

Κι εμείς έχου­με να πούμε. Κι αυτά που θέ­λου­με να πούμε, τα λέμε, τα γρά­φου­με και τα υπο­γρά­φου­με οι ίδιοι! Ούτε κατ’ εντο­λή μι­λά­με, ούτε με­τα­βι­βά­ζου­με την εντο­λή σε υπαλ­λή­λους για να μας γρά­ψουν τι θα πούμε.

Ας τα πιά­σου­με λοι­πόν με τη σειρά.

Μας λέτε ότι κά­νου­με στεί­ρα αντι­πο­λί­τευ­ση και (δια­βά­ζο­ντας και άλ­λους συ­να­δέλ­φους σας) ότι δεν έχου­με πρό­τα­ση. Αλή­θεια κ. Πα­λαιο­λό­γο; Δεν ήμα­σταν εμείς που από τον Μάρτη του 2015, σας προ­τεί­να­με να προ­χω­ρή­σε­τε στην από­κτη­ση του εξο­πλι­σμού που χρειά­ζε­ται η Διεύ­θυν­ση Κα­θα­ριό­τη­τας και στην πρό­σλη­ψη του ανα­γκαί­ου προ­σω­πι­κού, ώστε να μπο­ρέ­σει να κάνει τα δου­λειά της; Τι μας εί­πα­τε τότε; Αυτά δεν γί­νο­νται, εμείς θέ­λου­με ιδιώ­τη. Και οδη­γη­θή­κα­τε στο γνω­στό φιά­σκο, με συ­νέ­πεια να βρω­μί­σει το νησί. Και παρά το πά­θη­μα, συ­νε­χί­ζε­τε το ίδιο ποί­η­μα. Εμείς θέ­λου­με ιδιώ­τη! Ποιος λοι­πόν έχει στεί­ρα πο­λι­τι­κή γραμ­μή; Εμείς ή εσείς;

Σας το ξα­να­λέ­με και σή­με­ρα. Προ­ω­θή­στε την προ­μή­θεια του εξο­πλι­σμού που λέει η δική σας ει­σή­γη­ση ότι είναι ανα­γκαί­ος -ώστε να μεί­νει και στο Δήμο-, προ­χω­ρή­στε στην πρό­σλη­ψη του προ­σω­πι­κού που χρειά­ζε­στε και κάντε τη δου­λειά. Κι εμείς μαζί σας. Θα σας επαι­νέ­σου­με κιό­λας! Δεν ακού­τε όμως. Είστε έτοι­μοι για άλλη μια προ­ε­ξο­φλού­με­νη από πολ­λούς απο­τυ­χία, που ναι μεν θα σας βα­ρύ­νει, αλλά θα την πλη­ρώ­σει η Ρόδος.

Κι ακο­λού­θως έρ­χε­στε να βά­λε­τε «τα πράγ­μα­τα στη θέση τους» όσον αφορά στη ΔΕΚΡ. Ας τα βά­λου­με λοι­πόν.

Με έχετε ακού­σει ποτέ κ. Πα­λαιο­λό­γο, να ανα­φέ­ρο­μαι στη ΔΕΚΡ και μά­λι­στα συ­γκρί­νο­ντας την με τη ση­με­ρι­νή Διεύ­θυν­ση Κα­θα­ριό­τη­τας; Θα συμ­φω­νή­σου­με ότι πρό­κει­ται για δύο δια­φο­ρε­τι­κές δομές, με δια­φο­ρε­τι­κό θε­σμι­κό πλαί­σιο λει­τουρ­γί­ας, με άλλη γε­ω­γρα­φι­κή αρ­μο­διό­τη­τα, σε δια­φο­ρε­τι­κές επο­χές και συν­θή­κες. Είναι αυ­το­νό­η­το λοι­πόν ότι δεν μπο­ρείς να συ­γκρί­νεις δυο τε­λεί­ως δια­φο­ρε­τι­κά πράγ­μα­τα. Κι αυτός είναι ο λόγος που προ­σω­πι­κά δεν το έχω κάνει ποτέ.

Εσείς όμως βλέπω ότι μπαί­νε­τε στον πει­ρα­σμό να το κά­νε­τε και μά­λι­στα μ’ ένα τρόπο απα­ξιω­τι­κό για τη ΔΕΚΡ. Μι­λώ­ντας για μια δη­μο­τι­κή Επι­χεί­ρη­ση του Δήμου Ρο­δί­ων που ούτε την γνω­ρί­σα­τε, ούτε μπαί­νε­τε στον κόπο να μά­θε­τε κάτι και να δι­δα­χθεί­τε απ’ αυτήν, απο­δε­χό­με­νος άκρι­τα ότι ακού­τε από τον κάθε πε­ρα­στι­κό που είδε φως και μπήκε.

Πάμε λοι­πόν. Η ΔΕΚΡ είχε την πλήρη ευ­θύ­νη κα­θα­ριό­τη­τας του τέως Δήμου Ρο­δί­ων, δη­λα­δή του 40% του πλη­θυ­σμού του ση­με­ρι­νού Δήμου Ρόδου. Και απο­κο­μι­δή και σά­ρω­ση και ξε­χορ­τα­ριά­σμα­τα και κα­θα­ριό­τη­τα πάρ­κων και κα­θα­ρι­σμό των πα­ρα­λιών και λει­τουρ­γία των δη­μο­τι­κών τουα­λε­τών και λει­τουρ­γία του Χαμάμ και μη­χα­νουρ­γείο και αστυ­νό­μευ­ση και υπο­στή­ρι­ξη των εκ­δη­λώ­σε­ων του Δήμου κ.ο.κ. Πα­ντα­χού πα­ρού­σα και τα πάντα πλη­ρού­σα! Στη θέση της σή­με­ρα επι­χει­ρούν δυό­μι­ση Διευ­θύν­σεις του Δήμου. Ορι­σμέ­νες δε από τις δρα­στη­ριό­τη­τές της, τις έχετε ήδη εκ­χω­ρή­σει σε ιδιώ­τες (τουα­λέ­τες, πα­ρα­λί­ες, κα­θα­ρι­σμοί παρ­τε­ριών, κλπ). Ταυ­τό­χρο­να η ΔΕΚΡ είχε την ευ­θύ­νη για τη δια­χεί­ρι­ση των απορ­ριμ­μά­των όλου του βο­ρεί­ου τρι­γώ­νου (τ. Δήμοι Ρο­δί­ων, Ια­λυ­σού, Καλ­λι­θέ­ας, Πε­τα­λού­δων και αρ­γό­τε­ρα Αφά­ντου και ολί­γον Αρ­χαγ­γέ­λου), δη­λα­δή την ευ­θύ­νη δια­χεί­ρι­σης του 75% του­λά­χι­στον των απορ­ριμ­μά­των του ση­με­ρι­νού Δήμου. Και βε­βαί­ως είχε και πρό­τα­ση για τον τρόπο αξιο­ποί­η­σης των στε­ρε­ών απο­βλή­των του νη­σιού. Πρό­τα­ση επε­ξερ­γα­σμέ­νη προς αδειο­δό­τη­ση (μόνο υπο­γρα­φή Υπουρ­γού έλει­πε). Που βε­βαί­ως είχε ως λύση για την τε­λι­κή διά­θε­ση του υπο­λείμ­μα­τος την θερ­μι­κή επε­ξερ­γα­σία και αξιο­ποί­η­ση. Του υπο­λείμ­μα­τος κ. Πα­λαιο­λό­γο κι όχι των σύμ­μει­κτων σκου­πι­διών. Που ση­μαί­νει σε απλά ελ­λη­νι­κά, αυτού που θα είχε απο­μεί­νει μετά από τη δια­λο­γή στην πηγή και την ανα­κύ­κλω­ση, αυτού δη­λα­δή που θα πή­γαι­νε για ταφή. Το ότι δεν προ­χώ­ρη­σε, δεν οφεί­λε­ται στη ΔΕΚΡ, αλλά γιατί αυτή ήταν η πο­λι­τι­κή από­φα­ση της συ­ντρό­φισ­σας σας υπουρ­γού (κας Μπιρ­μπί­λη) και η επι­λο­γή του τότε νε­ο­κλε­γέ­ντος Δη­μάρ­χου κ. Κου­σουρ­νά, επι­λο­γή που για μας ήταν από­λυ­τα σε­βα­στή. Ο χρό­νος βέ­βαια θα δεί­ξει αν ήταν σωστή ή όχι.

Κι όλα αυτά κ. Πα­λαιο­λό­γο, με έναν μέσο κύκλο ερ­γα­σιών της τάξης των 6.570.000€/έτος στην πε­ρί­ο­δο από 2003-2010 και όχι 9.000.000€/έτος όπως ανα­κρι­βώς ισχυ­ρί­ζε­σθε!

Στα­μα­τώ εδώ, γιατί θα χρεια­ζό­μουν μια εφη­με­ρί­δα, μι­λώ­ντας για τη ΔΕΚΡ. Όποτε θε­λή­σε­τε να μά­θε­τε γι’ αυτήν, ρω­τή­στε με. Κερ­δι­σμέ­νος θα βγεί­τε!

Για τα υπό­λοι­πα με τα οποία θε­ω­ρεί­τε ότι με μειώ­νε­τε και προ­σω­πι­κά, μόνο δυο λόγια. Στη ΔΕΚΡ πήγα από τη ΔΕΥΑΡ και όχι με τη θέ­λη­σή μου. Την υπη­ρέ­τη­σα με πάθος και συ­νέ­πεια δου­λεύ­ο­ντας 70 ώρες την εβδο­μά­δα. Τί­μη­σα τον «υψηλό» μισθό μου, στον οποίο συχνά ανα­φέ­ρε­στε απα­ξιω­τι­κά και ο οποί­ος δεν διέ­φε­ρε από τον μισθό του Διευ­θυ­ντή της άλλης επι­χεί­ρη­σης του Δήμου, της ΔΕΥΑΡ. Έδωσα τη μάχη ενά­ντια στο νο­μο­θέ­τη­μα του επί­σης συ­ντρό­φου σας υπουρ­γού κ. Ρα­γκού­ση, μέχρι την τε­λευ­ταία στιγ­μή για να μην κα­ταρ­γη­θεί και κλεί­σει η ΔΕΚΡ. Δεν τα κα­τά­φε­ρα. Επέ­στρε­ψα εκεί απ’ όπου είχα προ­έλ­θει, στη ΔΕΥΑΡ. Δεν εγκα­τέ­λει­ψα κα­νέ­ναν και δεν έθιξα κα­νέ­ναν συ­νά­δελ­φό μου. Στην ει­σή­γη­ση που μας φέ­ρα­τε, δεν βλέπω την υπο­γρα­φή κα­νε­νός τους.

Είναι τιμή για μένα η θη­τεία μου στη διεύ­θυν­ση της ΔΕΚΡ, όπως είναι τιμή και για όλους εκεί­νους τους συ­μπο­λί­τες μας που την διοί­κη­σαν ως αι­ρε­τοί ή λαϊκά μέλη. Ρω­τή­στε τους να σας πουν. Ακόμα με­γα­λύ­τε­ρη τιμή και ικα­νο­ποί­η­ση για μένα είναι η εκτί­μη­ση των ερ­γα­ζο­μέ­νων της, που την ει­σπράτ­τω ακόμα τόσα χρό­νια μετά. Την ίδια ικα­νο­ποί­η­ση νοιώ­θω, όταν τους βλέπω στο δρόμο με τα ρούχα και το σήμα της ΔΕΚΡ μέχρι και σή­με­ρα, την ίδια νοιώ­θω όταν βλέπω τους κά­δους και τα κα­ρο­τσά­κια των οδο­κα­θα­ρι­στών με το λο­γό­τυ­πό της, ακόμα και σε απο­μα­κρυ­σμέ­να χωριά του ενιαί­ου πλέον Δήμου. Η ΔΕΚΡ, πολλά ή λίγα, ότι είχε τα άφησε στον Δήμο. Οι ερ­γο­λά­βοι, ούτε σας άφη­σαν, ούτε θα σας αφή­σουν τί­πο­τα! Πράγ­μα­τι λοι­πόν, η ιστο­ρία γρά­φε­ται και δεν ξε­γρά­φε­τε! Κά­ποιοι όμως δια­στρε­βλώ­νο­ντάς την, την δια­βά­ζουν όπως θέ­λουν.

Κλεί­νο­ντας.

Αλή­θεια ποιες είναι οι συ­κο­φα­ντί­ες και τα ψέ­μα­τά μας, κ. Αντι­δή­μαρ­χε;

Είναι ψέμα ότι τα στοι­χεία που επι­κα­λεί­ται η ει­σή­γη­σή σας, σχε­δόν δι­πλα­σιά­ζουν το απαι­τού­με­νο έργο κα­θα­ριό­τη­τας;

Είναι συ­κο­φα­ντία ότι αυτό σας οδη­γεί στη δια­πί­στω­σή ότι τα μέσα και το προ­σω­πι­κό της υπη­ρε­σί­ας δεν σας φτά­νουν;

Είναι ψέμα ή συ­κο­φα­ντία, ότι αυτό εξυ­πη­ρε­τεί και τον άλλο ισχυ­ρι­σμό σας ότι δί­νε­τε στον ιδιώ­τη  μόνο ένα μικρό μέρος της κα­θα­ριό­τη­τας, ενώ τη δί­νε­τε σχε­δόν όλη;

Εάν δεν μπο­ρεί­τε να τα υπο­λο­γί­σε­τε, ελάτε να το κά­νου­με μαζί. Αρκεί να ρω­τή­σε­τε προη­γού­με­να το προ­σω­πι­κό σας, τι φορ­τίο μπο­ρεί να βάλει το κάθε απορ­ριμ­μα­το­φό­ρο. Κατά τ’ άλλα, δεν είναι επι­στή­μη, πολ­λα­πλα­σια­σμοί και πρό­σθε­ση είναι!

Ποια είναι τα στοι­χεία και οι αλή­θειες με τις οποί­ες μας απα­ντά­τε; Ότι επί δη­μαρ­χί­ας Κου­σουρ­νά εκτι­μή­θη­κε το έργο απο­κο­μι­δής σε 22.500 βάρ­διες κι εσείς με την εμπει­ρία που απο­κτή­σα­τε το κα­τε­βά­σα­τε στις 19.968! Ή μήπως το αμί­μη­το ότι κάπου αλλού γρά­φο­νταν κά­ποια νού­με­ρα και εσείς απλώς τα υιο­θε­τή­σα­τε. Πριν τα υπο­γρά­ψε­τε, δεν μπή­κα­τε στον κόπο να τα δια­βά­σε­τε και να τα ελέγ­ξε­τε; Να τη χαί­ρε­στε την αλή­θεια και τα στοι­χεία σας! Εμείς θα εμεί­νου­με στα «ψέ­μα­τα» και στις «συ­κο­φα­ντί­ες» μας.

Μια αλή­θεια θέ­λου­με από εσάς κ. Αντι­δή­μαρ­χε, ένα μόνο στοι­χείο. Πέστε μας το πο­σο­στό της κα­θα­ριό­τη­τας που εκ­χω­ρεί­τε στον ερ­γο­λά­βο. Χωρίς πολλά λόγια. Μόνο έναν αριθ­μό. Αυτό μας αρκεί! Μπο­ρεί­τε; Αν δεν μπο­ρεί­τε, τότε πράγ­μα­τι «κρείτ­τον του λα­λείν, το σιγάν»!