Απερίγραπτος

Όταν οι εκ­πρό­σω­ποί των συ­ντα­ξιού­χων ζή­τη­σαν να συ­να­ντή­σουν τον πρω­θυ­πουρ­γό, πήραν την απά­ντη­ση ότι απου­σιά­ζει. Και όταν επέ­μει­ναν, πήραν μια καλή γεύση από δα­κρυ­γό­να. Η απου­σία του πρω­θυ­πουρ­γού την συ­γκε­κρι­μέ­νη ώρα, δεν ακυ­ρώ­νει το γε­γο­νός ότι αρ­νεί­ται να τους συ­να­ντή­σει. Είχε την δυ­να­τό­τη­τα να το κάνει κά­ποιες άλλες ώρες, κά­ποιες άλλες ημέ­ρες.  Δεν το έκανε. Και από μια άποψη, ίσως να είναι κα­λύ­τε­ρο για τους συ­ντα­ξιού­χους. Εν­δέ­χε­ται να τους έλεγε ότι και ο Κα­τρού­γκα­λος. Δια­δη­λώ­στε γιατί έτσι ενι­σχύ­ε­ται η δια­πραγ­μα­τευ­τι­κή δύ­να­μη της κυ­βέρ­νη­σης… Η δυ­σκο­λία του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ να αντα­πο­κρι­θεί στις με­γά­λες υπο­σχέ­σεις του είναι εμ­φα­νής και λο­γι­κή. Πρω­θυ­πουρ­γός και υπουρ­γοί σκαρ­φί­ζο­νται απί­στευ­τες δι­καιο­λο­γί­ες. Ο Κα­τρού­γκα­λος, τους ξε­περ­νά, όχι μόνο υπε­ρα­πι­ζό­με­νος την κυ­βέρ­νη­ση αλλά και τον εαυτό του. Η λέξη υπερ­βο­λή, είναι φτωχή για πε­ρι­γρά­ψει τον τρόπο με τον οποίο συ­μπε­ρι­φέ­ρε­ται πο­λι­τι­κά. Απε­ρί­γρα­πτος γε­νι­κά ο από τα 15 του κομ­μου­νι­στής -κατά δή­λω­σή του. Ισως η πιο γλα­φυ­ρή πε­ρι­γρα­φή που διά­βα­σα είναι αυτή : «Έσπα­γα το κε­φά­λι μου να βρω ποιον μου θυ­μί­ζει. Τε­λι­κά το βρήκα. Είναι σαν εκεί­νους τους υπο­χθό­νιους Γερ­μα­νούς στις ελ­λη­νι­κές ται­νί­ες που σε ξε­γε­λούν με την ευ­γε­νι­κή τους συ­μπε­ρι­φο­ρά. Ακού­νε κλα­σι­κή μου­σι­κή, παί­ζουν οι ίδιοι πιάνο, είναι γε­μά­τοι αβρό­τη­τα με τις κυ­ρί­ες και δεν ξε­χνούν να υπεν­θυ­μί­ζουν σε όλους την ευ­γε­νι­κή τους κα­τα­γω­γή. Την ώρα δε της ανά­κρι­σης, όταν μπαί­νει στο δω­μά­τιο ο Έλ­λη­νας της Αντί­στα­σης, του μι­λά­ει όμορ­φα, με κα­τα­νό­η­ση, του προ­σφέ­ρει τσι­γά­ρο και τον κάνει να αι­σθαν­θεί άνετα. Στο τέλος όμως, ξε­σπά­ει σε γέλιο σχι­ζο­φρε­νούς, όταν τον πα­ρα­κο­λου­θεί με σα­τα­νι­κή ικα­νο­ποί­η­ση να οδη­γεί­ται στο από­σπα­σμα για εκτέ­λε­ση…»