Α-τυπος και υπογραμμός: Για γέλια και για κλάματα

Τε­λι­κά ζουν στον κόσμο τους. Αλ­λιώς πώς να εξη­γή­σει κα­νείς το σουα­ρέ στο Μέ­γα­ρο Μα­ξί­μου; Ποιος ο λόγος να μα­ζευ­τούν ο Τσί­πρας και οι βου­λευ­τές του, και πε­ρι­χα­ρείς να βγά­ζουν φω­το­γρα­φί­ες με το πο­τή­ρι ανά χεί­ρας λες και είχαν γιορ­τή; Εκτός κι αν είχαν… Μπο­ρεί να θε­ώ­ρη­σαν ότι πρέ­πει να γιορ­τά­σουν τις πολ­λές «επι­τυ­χί­ες» τους, επι­λέ­γο­ντας αυτόν τον τρόπο και αυτό τον χώρο. Από πότε, άραγε, το Μέ­γα­ρο Μα­ξί­μου, προ­σφέ­ρε­ται για τέ­τοιου εί­δους εκ­δη­λώ­σεις;

Ηταν του­λά­χι­στον προ­κλη­τι­κό να χα­σκο­γε­λούν, την ώρα που όλοι οι υπό­λοι­ποι Ελ­λη­νες βρί­σκο­νται στην δίνη του κυ­κλώ­να. Εκεί στο Μέ­γα­ρο Μα­ξί­μου, φαί­νε­ται, φυ­σά­ει άλλος αέρας…

Τα ΄παν, χα­ριε­ντί­στη­καν, αντάλ­λα­ξαν φι­λο­φρο­νή­σεις με­τα­ξύ τους,  οι νε­α­ρό­τε­ροι συ­νέ­χι­σαν μετά για ποτό στο Κο­λω­νά­κι και ο μήνας έχει εννιά… Γι αυ­τούς.

Βρε δεν πα να καί­γε­ται ο κό­σμος; Σκα­σί­λα τους με­γά­λη!

Τι κι αν ξε­κί­νη­σαν οι πλει­στη­ρια­σμοί για την πρώτη κα­τοι­κία; Τι κι αν στραγ­γί­ζουν τα απο­θε­μα­τι­κά για τις πλη­ρω­μές των συ­ντά­ξε­ων; Τι κι αν σπα­ράσ­σε­ται ο χώρος της Δι­καιο­σύ­νης; Τι κι αν ο Σόι­μπλε δεν απο­κλεί­ει νέα οι­κο­νο­μι­κή κρίση; Τι κι αν δεν κό­πα­σε ακόμα ο θό­ρυ­βος από την πα­ραί­τη­ση-βόμβα μελών του ΣτΕ για τις τη­λε­ο­πτι­κές άδειες; Τι κι αν πα­ραι­τή­θη­κε ο κα­θη­γη­τής και επί­τι­μος αντι­πρό­ε­δρος του ΣτΕ Πέ­τρος Πα­ρα­ράς από την Επι­τρο­πή για το Σύ­νταγ­μα; Τι κι αν ο κό­σμος στε­νά­ζει στις εφο­ρί­ες και στις τρά­πε­ζες; Τι κι αν οι συ­ντα­ξιού­χοι κλαί­νε μπρο­στά από τα ΑΤΜ και δεν μπο­ρούν να χορ­τά­σουν με… γε­μι­στά; Τι κι αν ο Ερ­ντο­γάν βρυ­χά­ται σαν λιο­ντά­ρι; Τι κι αν, αν, αν… χι­λιά­δες αν! Ανά­με­σα στα χι­λιά­δες αν, ο Τσί­πρας βρήκε λό­γους να γιορ­τά­σει (ένας Θεός ξέρει τι) στο Μα­ξί­μου.

Το γε­γο­νός ότι είχαν διά­θε­ση για αστεϊ­σμούς, δί­νο­ντας μά­λι­στα στη δη­μο­σιό­τη­τα και σχε­τι­κές φω­το­γρα­φί­ες, κα­τα­δει­κνύ­ει ότι δεν έχουν καμία επαφή με την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Αν είχαν, θα είχαν φρο­ντί­σει να κά­νουν το σουα­ρέ τους, κάπου από­με­ρα, μα­κριά από τα φώτα της δη­μο­σιό­τη­τας.

Και μέσα στις σου­ρε­α­λι­στι­κές κα­τα­στά­σεις που ζούμε, κι ενώ ο κό­σμος καί­γε­ται, ενε­φα­νί­σθη ο Κα­ρα­νί­κας (ο σύμ­βου­λος του πρω­θυ­πουρ­γού ντε) να εκ­θειά­ζει την Με­νε­γά­κη (ξανά), σε μια συ­νέ­ντευ­ξη που έδωσε αλλά δεν έδωσε, μι­λώ­ντας σε έναν δη­μο­σιο­γρά­φο χωρίς να του μι­λή­σει…

Αν δεν εί­χα­με τό­σους πολ­λούς λό­γους να κλαί­με, σί­γου­ρα θα εί­χα­με σκά­σει από τα γέλια με αυτό το τουρ­λου­μπού­κι που κα­τοι­κο­ε­δρεύ­ει στο Μέ­γα­ρο Μα­ξί­μου.