Εξελίξεις στην υπόθεση της «Interamerican»

Mια νέα κατάσταση πραγμάτων στην δικαστική αξιολόγηση και εξέλιξη της ποινικής υπόθεσης με κατηγορούμενους για τα αδικήματα της πλαστογραφίας με συνολικό όφελος και συνολική ζημία άνω των 73.000 ευρώ, της ηθικής αυτουργίας σε πλαστογραφία, της χρήσης πλαστού εγγράφου με συνολικό όφελος και συνολική ζημία άνω των 73.000 ευρώ και της απόπειρας απάτης με περιουσιακό όφελος και προξενηθείσα ζημία που υπερβαίνει συνολικώς το ποσό των 73.000 ευρώ τον πρώην ιδιοκτήτη της Interamerican κ Δ. Kοντομηνά, τρία στελέχη της εταιρείας στην Αθήνα και ακόμη δύο στη Ρόδο δημιουργήθηκε χθες μετά την έκδοση της υπ’ αρίθμ. 242/2010 απόφασης του Εφετείου Δωδεκανήσου.
Όπως είχε αποκαλύψει η “δ” οι κατηγορούμενοι φέρονται συνοπτικά να κατάρτισαν στην Aθήνα την 6η Δεκεμβρίου 2004 από κοινού δύο πλαστά ιδιωτικά συμφωνητικά που φέρεται να έχουν συναφθεί μεταξύ της εταιρείας και του Pοδίτη συντονιστή της ομάδας παραγωγών ασφαλίσεων την 3η Aπριλίου 1991 και την 3η Iανουαρίου 1992 και να έθεσαν την υπογραφή του επ’ αυτών χωρίς τη συναίνεσή του.
Σύμφωνα πάντα με το κατηγορητήριο, που περιλαμβάνεται σε βούλευμα που έχει εκδώσει πρόσφατα το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Ρόδου, προέβησαν στην πράξη αυτή με σκοπό να χρησιμοποιήσει η Interamerican τα δύο πλαστά συμφωνητικά και να παραπλανήσει με αυτά το Mονομελές Πρωτοδικείο Pόδου, το οποίο την 7η Δεκεμβρίου 2004 θα εκδίκαζε αγωγή του Pοδίτη κατά της εταιρείας κατά τη διαδικασία των εργατικών διαφορών, με την οποία ο ενάγων ζητούσε να υποχρεωθεί η εναγόμενη να του καταβάλει το ποσόν των 576.037,23 ευρώ.
H δε παραπλάνηση φέρεται να αφορούσε γεγονός που είχε έννομες συνέπειες, δηλαδή επρόκειτο να εμφανίσει τον ενάγοντα ως ανεξάρτητο επαγγελματία μη υποκείμενο στις διατάξεις του εργατικού δικαίου και όχι ως μισθωτό εργαζόμενο της εναγομένης δυνάμει σύμβασης εξαρτημένης εργασίας, ούτως ώστε να πεισθεί το Δικαστήριο ότι στερείται τα δικαιώματα του μισθωτού, ιδιότητα στην οποία στήριζε τη βάση και το αίτημα της αγωγής του και να μην επιδικάσει σε αυτόν το ανωτέρω ποσόν, το οποίο απορριπτόμενης της αγωγής θα εξοικονομούσε η Interamerican.
Tο ως άνω κατηγορητήριο φέρεται να «διασκεδάστηκε» μετά την απολογία των δύο κατηγορουμένων υπαλλήλων της εταιρείας που αφέθηκαν ελεύθεροι χωρίς περιοριστικούς όρους.
Εν πάση περιπτώσει το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Ρόδου με το υπ’ αρίθμ. 101/2010 βούλευμα του εκτίμησε ότι υφίστανται επαρκή στοιχεία για την παραπομπή των κατηγορουμένων σε δίκη.
Από την άλλη όμως το Εφετείο Δωδεκανήσου που επιλήφθηκε Εφέσεως που άσκησε σε αστικό πλέον πεδίο ο μηνυτής στην ως άνω ποινική υπόθεση κατά απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου με την οποία είχε απορριφθεί το αίτημα του για αποζημίωση έκανε τυπικά δεκτή την Έφεση του και την απέρριψε κατ’ ουσίαν.
Και το Εφετείο συγκεκριμένα έκρινε ότι ο Ροδίτης δεν ασκούσε καθήκοντα Διευθυντή στο υποκατάστημα της επιχείρησης στη Ρόδο και δεν δικαιούται την αιτούμενη αποζημίωση. Πέραν τούτου για το επίμαχο θέμα της πλαστογράφησης των βεβαιώσεων επισημαίνεται, όπως αναφέρουν οι πληροφορίες στην απόφαση, ότι δεν προβλήθηκε ορθώς στην πρόοδο της δίκης ο επίμαχος ισχυρισμός και κρίνεται ότι δεν ασκεί επιρροή στη δίκη καθώς θεωρείται ότι ούτως ή άλλως δεν εδικαιούτο της αποζημίωσης για εργατικές διαφορές.
Η τελεσίδικη απόφαση του δικαστηρίου πρόκειται όπως έγινε γνωστό να προσβληθεί ενώπιον του Αρείου Πάγου ενώ Έφεση κατά του πρωτόδικου βουλεύματος στο ποινικό σκέλος της υπόθεσης αναμένεται να υποβάλλουν και οι κατηγορούμενοι.
Σε κάθε περίπτωση στην όλη υπόθεση αναμένονται εξελίξεις.