«Η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα έχει αλλεργία απέναντι σε τρεις έννοιες: την αριστεία, την αξιολόγηση και την αξιοκρατία»

Έντο­να επι­κρι­τι­κός ήταν ο Βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου κ. Μάνος Κόν­σο­λας, κατά τη διάρ­κεια της ομι­λί­ας του στη Βουλή στο νο­μο­σχέ­διο του Υπουρ­γεί­ου Παι­δεί­ας για την ελ­λη­νό­γλωσ­ση εκ­παί­δευ­ση.

Ο κ. Κόν­σο­λας επι­σή­μα­νε στην ομι­λία του:

«Η κυ­βέρ­νη­ση επέ­λε­ξε να κα­τα­θέ­σει, μο­νο­με­ρώς, ένα νο­μο­σχέ­διο, πολύ ση­μα­ντι­κό, που όχι μόνο δεν δίνει λύ­σεις στα προ­βλή­μα­τα της ελ­λη­νό­γλωσ­σης εκ­παί­δευ­σης στο εξω­τε­ρι­κό, αλλά ου­σια­στι­κά την υπο­βαθ­μί­ζει και την πε­ρι­θω­ριο­ποιεί.

Δεν είναι η πρώτη φορά, κυ­ρί­ες και κύ­ριοι συ­νά­δελ­φοι, που η κυ­βέρ­νη­ση του κ. Τσί­πρα απο­κα­λύ­πτει τις προ­θέ­σεις της και τα φο­βι­κά σύν­δρο­μα που τη χα­ρα­κτη­ρί­ζουν απέ­να­ντι στους Έλ­λη­νες του εξω­τε­ρι­κού.

Αν η κυ­βέρ­νη­ση του κ. Τσί­πρα ήθελε να εστιά­σει το εν­δια­φέ­ρον της στους συ­μπα­τριώ­τες μας, θα έπρε­πε έγκαι­ρα να φέρει προς συ­ζή­τη­ση τα θέ­μα­τα που αφο­ρούν στην ψήφο των Ελ­λή­νων του εξω­τε­ρι­κού.

Στο ίδιο έργο θε­α­τές εί­μα­στε και στα ζη­τή­μα­τα της ελ­λη­νό­γλωσ­σης εκ­παί­δευ­σης.

Πριν προ­χω­ρή­σου­με στη με­τε­ξέ­λι­ξη των αμι­γώς ελ­λη­νι­κών σχο­λεί­ων του εξω­τε­ρι­κού σε δί­γλωσ­σα, μία εξέ­λι­ξη που εμείς τη θε­ω­ρού­με θε­τι­κή, θα έπρε­πε να υπάρ­χει ένα πλαί­σιο συ­νεν­νό­η­σης με ει­δι­κές δια­κρα­τι­κές συμ­φω­νί­ες, που να πε­ρι­λαμ­βά­νουν και να εμπε­ριέ­χουν δια­τά­ξεις και προ­βλέ­ψεις για την ανα­βάθ­μι­ση των δί­γλωσ­σων σχο­λεί­ων και την πρό­σβα­ση στην τρι­το­βάθ­μια εκ­παί­δευ­ση όσων φοι­τούν σε αυτά.

Με σα­φείς δε­σμεύ­σεις για την τύχη ή τη με­τε­ξέ­λι­ξη των αμι­γώς ελ­λη­νό­γλωσ­σων σχο­λεί­ων, τα οποία από το 2018 βρί­σκο­νται κυ­ριο­λε­κτι­κά στον αέρα και οδη­γού­νται σε κλεί­σι­μο».

Ο Μάνος Κόν­σο­λας εξέ­φρα­σε τον προ­βλη­μα­τι­σμό αλλά και την αντί­θε­σή του στις δια­τά­ξεις του νο­μο­σχε­δί­ου για την ιδιω­τι­κή εκ­παί­δευ­ση, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι δη­μιουρ­γούν κλίμα ανα­τα­ρα­χής στην ιδιω­τι­κή εκ­παί­δευ­ση και συ­νι­στούν έναν ακραίο και ιδε­ο­λη­πτι­κό πα­ρεμ­βα­τι­σμό που αλ­λοιώ­νει την ίδια την έν­νοια της ιδιω­τι­κής εκ­παί­δευ­σης.

Στην το­πο­θέ­τη­σή του τό­νι­σε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά:

«Είναι δε­δο­μέ­νο ότι η κυ­βέρ­νη­ση έχει αλ­λερ­γία απέ­να­ντι σε τρεις κυ­ρί­ως έν­νοιες.

Την αρι­στεία, την αξιο­κρα­τία και την αξιο­λό­γη­ση.

Δεν είναι τυ­χαίο ότι αυτές τις τρείς αξίες, προ­σπα­θεί να εξα­φα­νί­σει και να εξο­βε­λί­σει από το χώρο της εκ­παί­δευ­σης.

Αντί να επε­κτα­θεί και να βελ­τιω­θεί ένα ευρύ πλαί­σιο αξιο­λό­γη­σης σε όλες τις εκ­παι­δευ­τι­κές βαθ­μί­δες, η κυ­βέρ­νη­ση επι­χει­ρεί να ακυ­ρώ­σει κάθε έν­νοια αξιο­λό­γη­σης και στην ιδιω­τι­κή εκ­παί­δευ­ση.

Το χει­ρό­τε­ρο είναι ότι αυτό προ­σπα­θεί να το επι­βάλ­λει, με διοι­κη­τι­κά μέτρα, στο χώρο της ιδιω­τι­κής εκ­παί­δευ­σης.

Τα ερ­γα­σια­κά δι­καιώ­μα­τα όσων ερ­γά­ζο­νται στην ιδιω­τι­κή εκ­παί­δευ­ση, είναι απο­λύ­τως σε­βα­στά.

Και υπάρ­χουν νόμοι που τα προ­στα­τεύ­ουν.

Στα ερ­γα­σια­κά δι­καιώ­μα­τα, όμως, δεν πε­ρι­λαμ­βά­νε­ται η κα­τάρ­γη­ση της αξιο­λό­γη­σης, δεν πε­ρι­λαμ­βά­νε­ται η ακύ­ρω­ση του δι­καιώ­μα­τος της διεύ­θυν­σης ενός ιδιω­τι­κού σχο­λεί­ου να φρο­ντί­ζει για την ανα­βάθ­μι­ση της ποιό­τη­τας της εκ­παί­δευ­σης.

Ο καλός και άρι­στος εκ­παι­δευ­τι­κός που ερ­γά­ζε­ται στην ιδιω­τι­κή εκ­παί­δευ­ση δεν χρειά­ζε­ται προ­στά­τες. Είναι πε­ρι­ζή­τη­τος, αφού τα ιδιω­τι­κά σχο­λεία για να προ­σελ­κύ­σουν μα­θη­τές, επι­διώ­κουν την ενί­σχυ­ση της ποιό­τη­τας της εκ­παι­δευ­τι­κής δια­δι­κα­σί­ας.

Επι­διώ­κουν να έχουν τέ­τοιου εί­δους εκ­παι­δευ­τι­κούς στις τά­ξεις τους.

Εσείς, όμως, δεν τους επι­τρέ­πε­τε να προ­χω­ρή­σουν στην αντι­κα­τά­στα­ση ενός εκ­παι­δευ­τι­κού, ο οποί­ος δεν απο­δί­δει σύμ­φω­να με τα standards, που οι ίδιοι θέ­τουν.

Αν υπάρ­χει μαύρη και αδή­λω­τη ερ­γα­σία στα ιδιω­τι­κά σχο­λεία να ελεγ­χθεί και να πα­τα­χθεί.

Αν υπάρ­χει πα­ρα­βί­α­ση ερ­γα­σια­κών δι­καιω­μά­των, υπάρ­χουν νόμοι για να επι­βάλ­λουν κυ­ρώ­σεις.

Το, πλέον, πα­ρά­λο­γο, όμως, είναι ότι η κυ­βέρ­νη­ση θέτει πλέον φραγ­μό στη δυ­να­τό­τη­τα να υπάρ­χει ένα δια­φο­ρο­ποι­η­μέ­νο εκ­παι­δευ­τι­κό πρό­γραμ­μα από το ιδιω­τι­κό σχο­λείο αμέ­σως μετά την ολο­κλή­ρω­ση του προ­βλε­πό­με­νου υπο­χρε­ω­τι­κού ωρο­λο­γί­ου προ­γράμ­μα­τος, που ισχύ­ει και για τα δη­μό­σια σχο­λεία».

Ο κ. Κόν­σο­λας κά­λε­σε την κυ­βέρ­νη­ση να δει με σύγ­χρο­νη οπτι­κή και χωρίς ιδε­ο­λη­ψί­ες το χώρο της ιδιω­τι­κής εκ­παί­δευ­σης, αφού κάθε παιδί που φοιτά στην ιδιω­τι­κή εκ­παί­δευ­ση μειώ­νει τις κρα­τι­κές δα­πά­νες και σύμ­φω­να με τη με­λέ­τη του ΙΟΒΕ από την ιδιω­τι­κή εκ­παί­δευ­ση προ­κύ­πτει μια εξοι­κο­νό­μη­ση 350 εκα­τομ­μυ­ρί­ων ευρώ το χρόνο για το φο­ρο­λο­γού­με­νο.

Πα­ράλ­λη­λα, ο Μάνος Κόν­σο­λας ανα­φέρ­θη­κε στην πα­ρά­γρα­φο 4 της τρο­πο­λο­γί­ας που αφορά στο δι­καί­ω­μα απο­φοί­των του Ενιαί­ου Ει­δι­κού Επαγ­γελ­μα­τι­κού Λυ­κεί­ου στην τρι­το­βάθ­μια εκ­παί­δευ­ση.

Κα­τέ­θε­σε πρό­τα­ση που αφορά στον ελά­χι­στο αριθ­μό μα­θη­τών στα Ει­δι­κά Σχο­λεία στις νη­σιω­τι­κές και δυ­σπρό­σι­τες πε­ριο­χές.

Στις νη­σιω­τι­κές και δυ­σπρό­σι­τες πε­ριο­χές δεν πρέ­πει να υπάρ­χει πε­ριο­ρι­σμός στον ελά­χι­στο αριθ­μό μα­θη­τών για τη δη­μιουρ­γία τμή­μα­τος, γιατί δεν είναι δυ­να­τή η με­τα­κί­νη­ση των μα­θη­τών σε άλλο ή από άλλο νησί ώστε να συ­γκε­ντρω­θεί ο ελά­χι­στος αριθ­μός, όπως τό­νι­σε ο Μάνος Κόν­σο­λας.

Πρό­τει­νε, τέλος, ότι θα πρέ­πει να υπάρ­ξει δια­σταλ­τι­κή ρύθ­μι­ση – προ­σαρ­μο­γή σχε­τι­κά με τον αριθ­μό των μα­θη­τών που φοι­τούν στα Ενιαία Ει­δι­κά Επαγ­γελ­μα­τι­κά Γυ­μνά­σια-Λύ­κεια. Συ­γκε­κρι­μέ­να, τί­θε­ται, ως ανώ­τα­το όριο, ο αριθ­μός των 10 μα­θη­τών, ο οποί­ος είναι πολύ υψη­λός και δυ­σχε­ραί­νει την εκ­παι­δευ­τι­κή δια­δι­κα­σία. Γι’ αυτό, ο κ. Κόν­σο­λας ζή­τη­σε να υπάρ­χει ανοχή και μια ρύθ­μι­ση-προ­σαρ­μο­γή όσον αφορά στους μα­θη­τές. Δη­λα­δή, ο αριθ­μός να ανέρ­χε­ται σε οκτώ το ανώ­τα­το όριο και από δύο έως τέσ­σε­ρις μα­θη­τές ανά ει­δι­κό­τη­τα, προ­κει­μέ­νου να λει­τουρ­γή­σουν αυτά τα σχο­λεία τη σχο­λι­κή χρο­νιά που έρ­χε­ται.