ΕΣΗΕΑ: Η κυβέρνηση βγάζει στο σφυρί το δικαίωμα ενημέρωσης της κοινής γνώμης

Για χει­ρα­γώ­γη­ση της ενη­μέ­ρω­σης με όρους καρ­τέλ κάνει λόγο η ΕΣΗΕΑ, σχο­λιά­ζο­ντας τη δη­μο­πρα­σία για τις τη­λε­ο­πτι­κές άδειες την οποία χα­ρα­κτη­ρί­ζει “κα­κο­στη­μέ­νο ριά­λι­τι” και απαι­τεί την πλήρη δια­σφά­λι­ση των θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας.

Ανα­λυ­τι­κά η ανα­κοί­νω­ση

Με όρους ενός κα­κο­στη­μέ­νου ριά­λι­τι, η κυ­βέρ­νη­ση προ­σποιεί­ται ότι αντι­με­τω­πί­ζει τη δια­πλο­κή αλλά με τους εκ­προ­σώ­πους των οι­κο­νο­μι­κών συμ­φε­ρό­ντων, να προ­σχω­ρούν πρό­θυ­μα στη δια­δι­κα­σία –ανε­ξάρ­τη­τα αν την κα­ταγ­γέλ­λουν– για την αδειο­δό­τη­ση τεσ­σά­ρων τη­λε­ο­πτι­κών κα­να­λιών.

Με άλ­λο­θι την τα­κτο­ποί­η­ση ενός τη­λε­ο­πτι­κού το­πί­ου 27ετούς ανο­μί­ας, βγά­ζει τώρα στο σφυρί το δι­καί­ω­μα ενη­μέ­ρω­σης της κοι­νής γνώ­μης, που το πα­ρα­δί­δει σε όποιον πλη­ρώ­σει τα πε­ρισ­σό­τε­ρα.

Με εκ­κω­φα­ντι­κό τον πα­ρα­με­ρι­σμό του ΕΣΡ από τη δια­δι­κα­σία αδειο­δό­τη­σης και με πρό­σω­πα της αγο­ράς, που δη­λώ­νουν απλώς ότι δια­θέ­τουν βαρύ χαρ­το­φυ­λά­κιο, επι­λέ­γει η κυ­βέρ­νη­ση τους 4 της ιδιω­τι­κής τη­λε­ό­ρα­σης.

Η εξέ­λι­ξη αυτή –ή εν­δε­χο­μέ­νως η όποια συμ­φω­νία– οδη­γεί σε τρίτο κύκλο ανερ­γί­ας για δη­μο­σιο­γρά­φους, τε­χνι­κούς και διοι­κη­τι­κούς, που είναι τα άμεσα θύ­μα­τα της πο­λι­τι­κής δη­μο­πρα­σί­ας, όπως ομο­λο­γεί και η ίδια η κυ­βέρ­νη­ση με τον non paper, που δια­κί­νη­σε και στο οποίο μι­λά­ει για 1.000 ακόμη απο­λύ­σεις.

Η χει­ρα­γώ­γη­ση της ενη­μέ­ρω­σης με όρους καρ­τέλ είναι μια επί­πτω­ση που μόνο την κοι­νω­νία θα πλή­ξει. Δίνει, όμως, διέ­ξο­δο σε πα­λιούς κα­να­λάρ­χες να βγουν από το κάδρο, δήθεν δυ­σα­ρε­στη­μέ­νοι με την κυ­βέρ­νη­ση, αλλά με χρέη δε­κά­δων εκα­τομ­μυ­ρί­ων ευρώ, που έχουν απέ­να­ντι στους ερ­γα­ζό­με­νους, στα ασφα­λι­στι­κά τα­μεία και στις τρά­πε­ζες που πάνε να χα­θούν μαζί με τα παλιά τε­φτέ­ρια.

Το Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο της ΕΣΗΕΑ από την πρώτη στιγ­μή της συ­ζή­τη­σης στη Βουλή για το νόμο (Οκτώ­βριος 2015), που οδή­γη­σε σε αυτές τις εξε­λί­ξεις, αντέ­δρα­σε κη­ρύσ­σο­ντας απερ­για­κές κι­νη­το­ποι­ή­σεις επι­ση­μαί­νο­ντας από τότε τη δια­φω­νία του, το­νί­ζο­ντας ότι πλήτ­τε­ται ευ­θέ­ως η πο­λυ­φω­νία ενώ κιν­δυ­νεύ­ουν να χα­θούν χι­λιά­δες θέ­σεις ερ­γα­σί­ας.

Η ΕΣΗΕΑ οφεί­λει, επο­μέ­νως, να επα­να­λά­βει τις πά­γιες θέ­σεις της:

* Απαι­τεί την κα­το­χύ­ρω­ση της πο­λυ­φω­νί­ας.

* Επι­μέ­νει στη θε­σμο­θέ­τη­ση των κα­νό­νων που απου­σιά­ζουν και που πρέ­πει να δια­σφα­λί­ζουν την από­λυ­τη δια­φά­νεια στην ιδιο­κτη­σία των ΜΜΕ, ύστε­ρα μά­λι­στα από 27 χρό­νια αυ­θαι­ρε­σί­ας και δια­πλο­κής, που μο­νί­μως κα­ταγ­γέλ­λουν οι δη­μο­σιο­γρά­φοι.

* Είναι αντί­θε­τη σε οποια­δή­πο­τε από­πει­ρα συ­γκέ­ντρω­σης των ΜΜΕ, είτε αυτή συν­δέ­ε­ται με την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα, είτε επι­διώ­κε­ται από πο­λι­τι­κές.

* Απαι­τεί την πλήρη δια­σφά­λι­ση των θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας και τη νο­μο­θε­τι­κή κα­το­χύ­ρω­ση των ερ­γα­σια­κών και ασφα­λι­στι­κών δι­καιω­μά­των των δη­μο­σιο­γρά­φων, με ΣΣΕ και Κώ­δι­κα Δε­ο­ντο­λο­γί­ας, κάτι που απου­σιά­ζει προ­κλη­τι­κά από το νόμο.

* Κα­ταγ­γέλ­λει ότι με τις δια­δι­κα­σί­ες που προ­ω­θού­νται απει­λεί­ται, αν δεν κα­ταρ­γεί­ται, η αυ­το­τέ­λεια και η αυ­το­νο­μία του δη­μο­σιο­γρα­φι­κού λει­τουρ­γή­μα­τος.

Η ενη­μέ­ρω­ση είναι ζή­τη­μα Δη­μο­κρα­τί­ας και δεν μπαί­νει σε δη­μο­πρα­σία.

ΤΟ ΔΙΟΙ­ΚΗ­ΤΙ­ΚΟ ΣΥΜ­ΒΟΥ­ΛΙΟ