Λογιστής κατηγορείται για απάτη σε βαθμό κακουργήματος

Σε προ­τε­ραιό­τη­τα έχει τεθεί η διεκ­πε­ραί­ω­ση υπό­θε­σης με κα­τη­γο­ρού­με­νο για απάτη σε βαθμό κα­κουρ­γή­μα­τος έναν κά­τοι­κο Ια­λυ­σού, μετά από μή­νυ­ση μιας κα­τοί­κου Αθη­νών, που διέ­με­νε στη Ρόδο.

Το αδί­κη­μα όπως κα­τήγ­γει­λε η τε­λευ­ταία τε­λέ­στη­κε στο διά­στη­μα Ιου­λί­ου 2010 – Μαϊου 2011 και το ύψος της βλά­βης, που όπως υπο­στη­ρί­ζει υπέ­στη, ανέρ­χε­ται σε 73.677 ευρώ.

Ο εγκα­λού­με­νος φέ­ρε­ται συ­γκε­κρι­μέ­να να πα­ρου­σί­α­στη­κε στην φε­ρό­με­νη ως θύμα ως άρι­στος λο­γι­στής και σύμ­βου­λος επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας με μακρά εμπει­ρία και ευρύ κύκλο γνω­ρι­μιών.

Η ίδια ερ­γα­ζό­ταν στη Ρόδο και σκε­φτό­ταν να δη­λώ­σει δια­κο­πή ερ­γα­σιών του επι­τη­δεύ­μα­τος της στην εφο­ρία, λόγω εγκυ­μο­σύ­νης.

Ο εγκα­λού­με­νος φέ­ρε­ται να προ­θυ­μο­ποι­ή­θη­κε να ανα­λά­βει την υπό­θε­ση την οποία και του ανέ­θε­σε δί­νο­ντας του και τα απαι­τού­με­να έγ­γρα­φα.

Στις αρχές Ιου­λί­ου του 2010 ο εγκα­λού­με­νος φέ­ρε­ται να της ζή­τη­σε το ποσό των 570 € ως προ­κα­τα­βο­λή της αμοι­βής του, αλλά και για να κα­λύ­ψει τα έξοδα της δια­κο­πής των ερ­γα­σιών της.

Εν συ­νε­χεία φέ­ρε­ται να του κα­τέ­βα­λε ως αμοι­βή 1.420 €, προ­κει­μέ­νου να προ­χω­ρή­σει τη δια­δι­κα­σία.

Φέ­ρε­ται πα­ρα­πέ­ρα να την έπει­σε ότι μέσω του ΕΣΠΑ θα μπο­ρού­σε να λάβει επι­δό­τη­ση ύψους 50.000 € και να μην κι­νή­σει την δια­δι­κα­σία δια­κο­πής των ερ­γα­σιών της.

Η επι­δό­τη­ση επρό­κει­το να κα­λύ­ψει τα έξοδα ίδρυ­σης της επι­χεί­ρη­σης της και τα λει­τουρ­γι­κά της έξοδα για τα δύο πρώτα έτη λει­τουρ­γί­ας της αλλά και την αγορά του απα­ραί­τη­του εξο­πλι­σμού και μη­χα­νη­μά­των.

Η ίδια φέ­ρε­ται να πεί­στη­κε να του κα­τα­βά­λει στο χρο­νι­κό διά­στη­μα Σε­πτεμ­βρί­ου-Νο­εμ­βρί­ου 2010 το ποσό των 23.380 €, για τον φά­κε­λο της, ενώ στην πο­ρεία φέ­ρε­ται να την έπει­σε ότι θα μπο­ρού­σε να λάβει και συ­μπλη­ρω­μα­τι­κή επι­δό­τη­ση από το ίδιο ευ­ρω­παϊ­κό πρό­γραμ­μα για την δια­φή­μι­ση της επι­χεί­ρη­σης της ύψους 10.000 €.

Κα­τα­λη­κτι­κή ημε­ρο­μη­νία του προ­γράμ­μα­τος ήταν η 15η Δε­κεμ­βρί­ου 2010 και η μη­νύ­τρια δια­τεί­νε­ται ότι την έπει­σε να του πα­ρα­δώ­σει το χρη­μα­τι­κό ποσό των 5.750 €  για τα έξοδα συ­γκέ­ντρω­σης των απαι­τού­με­νων δι­καιο­λο­γη­τι­κών και ως αμοι­βή για τις υπη­ρε­σί­ες του.

Επι­πλέ­ον καθώς ο χρό­νος περ­νού­σε φέ­ρε­ται να την έπει­σε ότι υπήρ­χε κι άλλο πρό­γραμ­μα στο ΕΣΠΑ για την ενί­σχυ­ση της γυ­ναι­κεί­ας επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας, ύψους 100.000 € στο οποίο μπο­ρού­σε να εντα­χθεί.

Η ίδια, φέ­ρε­ται να ελάμ­βα­νε δια­βε­βαιώ­σεις ότι οι προη­γού­με­νες αι­τή­σεις της ήταν θέμα χρό­νου να προ­χω­ρή­σουν και φέ­ρε­ται να την έπει­σε να του κα­τα­βά­λει  στα­δια­κά και το ποσό των 30.000 € μέχρι τα μέσα Μαρ­τί­ου 2011.

Από το τέλος του 2010 η μη­νύ­τρια είχε με­τα­κο­μί­σει στην Αθήνα, από όπου και του απέ­στει­λε τα χρή­μα­τα.

Από τις αρχές κα­λο­και­ριού του έτους 2011 άρ­χι­σε πλέον να ζητεί πλη­ρο­φο­ρί­ες για την πο­ρεία των αι­τή­σε­ων της και έκτο­τε, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, ο εγκα­λού­με­νος την απέ­φευ­γε.

Δια­τεί­νε­ται ότι δια­πί­στω­σε στην πο­ρεία ότι οι πα­ρα­στά­σεις του για τις επι­δο­τή­σεις ήταν ψευ­δείς. Δια­τεί­νε­ται ότι πλη­ρο­φο­ρή­θη­κε αρ­μο­δί­ως ότι ου­δέ­πο­τε με­τέ­βη στη Δ.Ο.Υ. για οια­δή­πο­τε λο­γι­στι­κή της υπό­θε­ση, ούτε κα­τέ­βα­λε τις οφει­λές της προς το TEBE ενώ θε­ω­ρεί απο­λύ­τως βέ­βαιο ότι δεν προ­έ­βη σε καμία ενέρ­γεια για να της εξα­σφα­λί­σει χρη­μα­το­δο­τή­σεις.

Το έτος 2012 φέ­ρε­ται μετά από πιέ­σεις να εξέ­δω­σε σε δια­τα­γήν της δύο συ­ναλ­λαγ­μα­τι­κές ύψους 62.650 € και 10.000 € αλλά δεν της επέ­στρε­ψε τα χρή­μα­τα με απο­τέ­λε­σμα να εκ­δώ­σει δια­τα­γή πλη­ρω­μής σε βάρος του.