Συνθέσεις Ροδίτικες του Αιμίλιου Γάσπαρη

Η πόλη της Ρόδου είναι μια στα­θε­ρή και μό­νι­μη πηγή έμπνευ­σης και όχι μόνο για τους ει­κα­στι­κούς. Από τις αρ­χαιό­τη­τες στο Μόντε Σμιθ και στα άλλα ση­μεία της πόλης και τα με­σαιω­νι­κά μνη­μεία και τα πιο με­τα­γε­νέ­στε­ρα και εκεί­να της Ιτα­λο­κρα­τί­ας και τα επό­με­να και αυτά της λαϊ­κής αρ­χι­τε­κτο­νι­κής πα­ρέ­χουν μια με­γά­λη και πλού­σια επι­λο­γή για τον ζω­γρά­φο. Τόσο που από μόνη της η πόλη να μπο­ρεί να στη­ρί­ξει μια πα­ρα­γω­γή ει­κα­στι­κή για μια ολό­κλη­ρη ζωή. Όμως δεν είναι μόνο η πόλη ή τα χωριά και τα διά­φο­ρα κτί­σμα­τα που υπάρ­χουν σε όλο το νησί. Κά­στρα και αρ­χαιό­τη­τες, μο­να­στή­ρια και βυ­ζα­ντι­νές εκ­κλη­σί­ες, τα­πει­νά αγρο­τό­σπι­τα και λα­μπρά θυ­ρώ­μα­τα και τα εκ­πλη­κτι­κά κα­μα­ρό­σπι­τα με τους πά­γκους και τα άλλα έπι­πλα και τα υπέ­ρο­χα πιάτα που στο­λί­ζουν τους τοί­χους, απο­τε­λούν μια στα­θε­ρή και με με­γά­λη δυ­να­μι­κή πηγή έμπνευ­σης. Από την άλλη πλευ­ρά το ρο­δί­τι­κο τοπίο με τη θά­λασ­σα και τους ήρε­μους λό­φους, τους κή­πους και τους ελαιώ­νες και τα κα­τά­φυ­τα βουνά, τα πεύκα που τους δίνει σχήμα ο αέρας και οι γραμ­μές του χώρου και της απέ­να­ντι ακτής συ­μπλη­ρώ­νουν με θαυ­μα­στό τρόπο μια ει­κό­να που απο­τε­λεί ένα πεδίο συ­νε­χούς επε­ξερ­γα­σί­ας στον τομέα της τέ­χνης. Η πα­ρά­δο­ση στη Ρόδο έχει βα­θιές ρίζες και φτά­νει ως τα αρ­χι­κά εκεί­να βή­μα­τα που τα δείγ­μα­τα τους υπάρ­χουν στα Μου­σεία και τα­ξι­δεύ­ουν σ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη. Φτά­νουν ζω­ντα­νά ως εμάς και μας δια­μορ­φώ­νουν και μας κα­τευ­θύ­νουν. Ακόμα κι αν μέ­νουν για αιώ­νες σκε­πα­σμέ­να από την άμμο, όπως η πε­ρί­φη­μη Αφρο­δί­τη του αρ­χαιο­λο­γι­κού μου­σεί­ου της Ρόδου.

Η τριε­τία από το κα­λο­καί­ρι του 1978 μέχρι το κα­λο­καί­ρι του 1981 που πα­ρέ­μει­να στη Ρόδο ήταν για τη ζω­γρα­φι­κή μου μια από τις πιο πα­ρα­γω­γι­κές πε­ριό­δους της ζωής μου. Σχέ­δια με κάρ­βου­νο και μο­λύ­βι και υδα­το­γρα­φί­ες σ’ ένα πολύ με­γά­λο αριθ­μό. Σχέ­δια που έγι­ναν κατά τη διάρ­κεια της στρα­τιω­τι­κής θη­τεί­ας σε μικρό μέ­γε­θος και σε χρόνο τόσο γοργό και ζω­ντα­νό. Ει­κό­νες από τη ζωή στο στρα­τό­πε­δο και κατά τη διάρ­κεια της σκο­πιάς και το τοπίο τρι­γύ­ρω και τις γραμ­μές από την Πα­στί­δα και τη Φι­λέ­ρη­μο, συν­θέ­σεις ακόμα με σώ­μα­τα γυ­ναι­κεία και άλλες με διά­θε­ση σκω­πτι­κή και υπερ­ρε­α­λι­στι­κή. Μια σειρά εμπνευ­σμέ­νη από τα στενά της πα­λιάς πόλης και τα μνη­μεία, από τα τζα­μιά και τις πλα­τεί­ες και τις από­ψεις του Πα­λα­τιού του Με­γά­λου Μα­γί­στρου ήταν ένα μέρος από τις δρα­στη­ριό­τη­τές μου στο διά­στη­μα της πα­ρα­μο­νής μου στο νησί. Η απο­τύ­πω­ση του χώρου με την τέχνη του σχε­δί­ου και του χρώ­μα­τος οφεί­λει την πραγ­μά­τω­σή της στο γνή­σιο συ­ναί­σθη­μα που προ­κα­λού­σε με ποι­η­τι­κό­τη­τα και ενάρ­γεια η επαφή με την υπάρ­χου­σα ωραιό­τη­τα. Η σχέση, από­λυ­τα ει­λι­κρι­νής και προ­σω­πι­κή, υπε­ρέ­βαι­νε τον χα­ρα­κτή­ρα του ατο­μι­κού και απο­κτού­σε ευ­ρύ­τε­ρες δια­στά­σεις. Εν­δό­μυ­χα πε­ριεί­χε τον πόθο του­λά­χι­στον μιας από­δρα­σης σε κάτι πιο φα­ντα­σια­κό και ονει­ρι­κό.  Μετά τριά­ντα χρό­νια επέ­στρε­ψα και επε­ξερ­γά­στη­κα το υλικό αυτό και έτσι ολο­κλη­ρώ­θη­κε μια ενό­τη­τα που θα πα­ρου­σια­στεί στο Κα­τά­λυ­μα της Γαλ­λί­ας τον Σε­πτέμ­βρη του 2016. Η έκ­θε­ση έχει τρεις ενό­τη­τες, τα θέ­μα­τα από την παλιά πόλη που είναι τέ­μπε­ρες μι­κρών δια­στά­σε­ων, μια σειρά από το ρο­δί­τι­κο τοπίο με μο­λύ­βια και πα­στέλ με έμ­φα­ση στη ερω­τι­κή του υπό­στα­ση και μια σειρά από σχέ­δια που έχουν σχέση με την εμπει­ρία της στρα­τιω­τι­κής θη­τεί­ας.

Η έκ­θε­ση πραγ­μα­το­ποιεί­ται μετά την συ­νερ­γα­σία που υπήρ­ξε με την κ. Αλίκη Μοσχή και την κ. Φαί­δρα Σπα­νού, από το Προ­ξε­νείο της Γαλ­λί­ας και την Πε­ρι­φέ­ρεια  Νο­τί­ου  Αι­γαί­ου αντί­στοι­χα, τον κ. Ιω­άν­νη Νιω­τά­κη, Προ­έ­δρου του Συλ­λό­γου Κρη­τών Ρόδου «Ο Ψη­λο­ρεί­της» και την κ. Φω­τει­νή Ελευ­θε­ριά­δου, Πρό­ε­δρου του Συλ­λό­γου Πο­ντί­ων Ρόδου «Ο Δι­γε­νής».

Βιο­γρα­φι­κό Αι­μί­λιου Γά­σπα­ρη

Ο Αι­μί­λιος Γά­σπα­ρης γεν­νή­θη­κε στο Ρέ­θυ­μνο το 1955. Σπού­δα­σε στη Φι­λο­σο­φι­κή Σχολή του Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αθη­νών και ερ­γά­στη­κε στη Μέση Εκ­παί­δευ­ση. Έχει με­τα­πτυ­χια­κό δί­πλω­μα ει­δί­κευ­σης από το Πα­νε­πι­στή­μιο Κρή­της στη Νε­ο­ελ­λη­νι­κή Φι­λο­λο­γία. Ασχο­λεί­ται με την ποί­η­ση και έχει εκ­δώ­σει τις ποι­η­τι­κές συλ­λο­γές:1. «Βά­δι­σμα στην Ευ­θεία», εκ­δό­σεις Πλέ­θρον, Αθήνα 1986 και 2. «Ποι­ή­μα­τα», Ρέ­θυ­μνο 2002. Το 2015 εκ­δό­θη­κε το λεύ­κω­μα-συλ­λο­γή λα­ο­γρα­φι­κών στοι­χεί­ων «Ατσι­πό­που­λο-Άν­θρω­ποι και Τόπος», εκ­δό­σεις Ιν­φο­γνώ­μων.  Ασχο­λεί­ται  με τη ζω­γρα­φι­κή και έχει πάρει μα­θή­μα­τα στο ερ­γα­στή­ριο του ζω­γρά­φου Κων­στα­ντί­νου Λιονή.  Έχει πραγ­μα­το­ποι­ή­σει δε­κα­τρείς ατο­μι­κές εκ­θέ­σεις.

Πα­ράλ­λη­λη εκ­δή­λω­ση: Την Κυ­ρια­κή 11 Σε­πτεμ­βρί­ου 2016 και ώρα 20.00, στον ίδιο χώρο θα γίνει η πα­ρου­σί­α­ση του βι­βλί­ου του Αι­μί­λιου Γά­σπα­ρη «Ατσι­πό­που­λο- Άν­θρω­ποι και Τόπος», εκ­δό­σεις Ιν­φο­γνώ­μων, Αθήνα 2015, από τη θε­α­τρι­κή ομάδα του Συλ­λό­γου Κρη­τών Ρόδου, με επι­μέ­λεια του κ. Ιω­άν­νη Νιω­τά­κη.

Λίγα λόγια για το βι­βλίο: