Ο κόσμος το’ χει τούμπανο κι εμείς κρυφό καμάρι

«Σωστά, λέτε κ. Τσίπρα πως οι Έλληνες κατέ­βα­λαν σκληρές προ­σπά­θειες. Αλλά η πολι­τική τάξη δεν το έκανε. Είμαι θυμω­μέ­νος, γιατί μιλάτε για μεταρ­ρυθ­μί­σεις, αλλά ποτέ δεν τις βλέ­πουμε (…) Πρέπει να πάψουν τα ειδικά προ­νό­μια των εφο­πλι­στών, των στρα­τιω­τι­κών, της Ορθό­δο­ξης Εκκλη­σίας και ας μην ξεχά­σουμε και των κομ­μά­των. Συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου και του δικού σας, γιατί και εσείς έχετε πάρει δάνειο από μία κρατική τράπεζα, γιατί κι εσείς έχετε διο­ρί­σει τους «δικούς» σας. Δεν βλέπω, πέραν της φυσικής σας εμφά­νι­σης, κάποια διαφορά μεταξύ σας και του Σαμαρά, του­λά­χι­στον όσον αφορά το περιε­χό­μενο και τον τρόπο που ασκεί­ται πολι­τική.

(…) Η Έλληνες έχουν σιχαθεί τον τρόπο με τον οποίο έχει διοι­κη­θεί η χώρα τις τελευ­ταίες δεκα­ε­τίες. Αλλάξτε τον! Μην πέφτετε στην παγίδα του ΠΑΣΟΚ. Μην προ­δί­δετε το λαό σας.»

Μερικά από όσα είπε ο κ. Φερ­χόφ­στατ, αρχηγός των Φιλε­λευ­θέ­ρων στο Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο, σε μια .. ομιλία to the point, με προ­τά­σεις που δεί­χνουν ότι έχει ιδέα από ελλη­νική πραγ­μα­τι­κό­τητα.

Μια ομιλία που φαί­νε­ται πως μας έκανε πολύ μεγάλη εντύ­πωση. Αλλά επι­τρέψτε μου, να αδυνατώ να παρα­κο­λου­θήσω τον διάχυτο ενθου­σια­σμό όσων ανα­δη­μο­σιεύ­ουν την ομιλία που θα μπο­ρούσε να έχει ως τίτλο «ο κόσμος το’ χει τού­μπανο κι εμείς κρυφό καμάρι»

Ειδικά, όσων το κάνουν αντι­πο­λι­τευό­με­νοι τον κ. Τσίπρα. Ο κ. Γκι, είπε πάνω κάτω πράγ­ματα γνωστά και χιλιοει­πω­μένα. Ότι η Ελλάδα βρίθει πελα­το­κρα­τείας, κομ­μα­το­κρα­τίας, δια­φθο­ράς, ανορ­θο­λο­γι­σμού. Και ασφαλώς το γεγονός αυτό βαρύνει όλους όσους την κυβέρ­νη­σαν τα τελευ­ταία 50 του­λά­χι­στον χρόνια.

Σε κάθε περί­πτωση, οι δια­πι­στώ­σεις του Βέλγου πολι­τι­κού, δεν συμπί­πτουν με καμία δια­κή­ρυξη και κανέναν προ­γραμ­μα­τικό λόγο ελλη­νι­κού κόμ­μα­τος από όλα όσα έχουν μια στοι­χειώδη εκλο­γική βάση. Και να υπάρχει είναι απλά για εντυ­πώ­σεις, ποτέ δεν έχει πάρει σάρκα και οστά.

Γεγονός που σημαί­νει ότι η επίσημη Ελλάδα στο σύνολο της δια­φω­νεί με τις δια­πι­στώ­σεις, γιατί 50 χρόνια ανα­κυ­κλώ­νουμε τους ίδιους και τους ίδιους, οι ίδιοι στοι­χειώ­νουν τα έδρανα. Προς τι λοιπόν η έξαψη; Τι ανα­κα­λύ­ψαμε πάλι;

Υ. Γ. Σημειώνω πως του κ. Φερ­χόφ­στατ ήταν η πρόταση και η επιμονή (μετά την αρχική άρνηση Τσίπρα) να απο­ταν­θεί πρό­σκληση για να γίνει δια­φα­νής συζή­τηση στο Ευρω­κοι­νο­βού­λιο, και όχι μόνο «πίσω από κλει­στές πόρτες» όπως είπε. Αυτό, για την … απορία, του κ. Μεϊ­μα­ράκη, ποιος συμ­βού­λευσε τον κ. Τσίπρα να μιλήσει στο ευρω­κοι­νο­βού­λιο, λες και οι ναοί της δημο­κρα­τίας σε όλες της χώρες είναι για ολίγους. Μια συνε­δρί­αση, την οποία σύσ­σω­μος ο ξένος και εγχώ­ριος τύπος χαρα­κτή­ρισε ιστο­ρική. Επίσης καλό είναι να θυμί­σουμε ότι ο κ. Φερ­χόφ­σταστ, έλαβε σαφή θέση υπέρ του ΝΑΙ και δεν είναι αρι­στε­ρός…