Ο πρόεδρος της Ν.Δ. Αντώνης Σαμαράς εξέφρασε την άποψη ότι η κυβέρνηση θα οδηγήσει τη χώρα σε πρόωρες εκλογές μέχρι τον Μάρτιο. Αυτό δεν είναι βέβαιο. Αλλά δεν αποκλείεται. Και τούτο διότι το ΠΑΣΟΚ έχει αρχίσει να υφίσταται τις συνέπειες του μεγαλύτερου ρήγματος της ιστορίας του, κατά τη γνώμη μας μεγαλύτερου κι από του 2007, όταν η αντιπαράθεση για την προεδρία ανάμεσα στον Γιώργο Παπανδρέου και τον Βαγγέλη Βενιζέλο κόντεψε να το οδηγήσει στη διάσπαση. Η κατάσταση της οικονομίας, η αδυναμία μεγάλου μέρους των συνδικαλιστών και των παλιών, ανδρεϊκών πασοκτζήδων να αντιληφθούν την αναγκαιότητα των κυβερνητικών μέτρων, αλλά κυρίως η αδυναμία του πρωθυπουργού να δώσει πνοή και προοπτική σε μια κοινωνία που βυθίζεται στον φόβο και την αβεβαιότητα, οδηγούν σε ένα βαθύ ρήγμα, που εκτείνεται από την κομματική του βάση και τους συνδικαλιστές μέχρι την ίδια την Κοινοβουλευτική Ομάδα, που είναι τελείως αμφίβολο αν θα συνεχίσει και για πόσο να προσφέρει κάλυψη στις κυβερνητικές επιλογές.
Είναι αλήθεια ότι μεγάλες αντιδράσεις προκαλούνται από τους συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ, που επί χρόνια όντας κράτος εν κράτει όριζαν τις τύχες του τόπου και βύθιζαν την οικονομία με τις συχνά παράλογες απαιτήσεις τους, που ικανοποιούντο από τις κυβερνήσεις με δανεικά. Τώρα που τα εύκολα δανεικά στέρεψαν κι η Ελλάδα καλείται να επιστρέψει τα τεράστια ποσά, που δανείστηκε, κυρίως τα τελευταία 30 χρόνια, οι αντιδράσεις εκείνων, που με τη συμπεριφορά τους βύθισαν την ελληνική οικονομία, είναι μεγάλες, επειδή βλέπουν τα προνόμιά τους να χάνονται. Αλλά δεν είναι οι μόνοι. Αντιθέτως, υπάρχουν μέσα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ σοβαροί άνθρωποι που διαπιστώνουν ότι η πολιτική του κ. Παπανδρέου και της κυβέρνησής του είναι αδιέξοδη. Η ανησυχία που εκφράστηκε στον ΚΤΕ Οικονομικών του κυβερνώντος κόμματος είναι έκδηλη. Κι έμπειροι βουλευτές, όπως ο Γιώργος Φλωρίδης κι η Βάσω Παπανδρέου, δεν εστιάζουν τις αντιρρήσεις τους στο ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να συντηρήσει τα προνόμια του πελατειακού και κομματικού κράτους, που πρώτος ο Ανδρέας Παπανδρέου εγκαθίδρυσε κι όλες οι κυβερνήσεις έκτοτε συντήρησαν κι εξέθρεψαν.
Αλλά στο ότι η πολιτική του Γιώργου Παπανδρέου και του διευθυντηρίου που σήμερα διοικεί τη χώρα δεν παρέχει προοπτική κι οποιαδήποτε εγγύηση για την έξοδο από το σημερινό αδιέξοδο. Και τούτο διότι τα μέτρα που λαμβάνονται και που οδηγούν σε μεγάλη πτώση του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων δεν στρέφονται μόνον κατά δικαίων κι αδίκων.
Πιο κοντά η κατάρρευση
Αλλά δεν είναι καθόλου μα καθόλου βέβαιο ότι θα βοηθήσουν στην αποφυγή της χρεοκοπίας στο μέλλον. Αντιθέτως, το ενδεχόμενο μιας «ελεγχόμενης χρεοκοπίας», υπό τη μορφή της αναδιάρθρωσης του τεράστιου χρέους μας , είναι σήμερα περισσότερο από ποτέ πιθανή. Την ίδια ώρα που ο πρωθυπουργός κι οι βασικοί του υπουργοί διαψεύδονται καθημερινά σε όλες τις διαβεβαιώσεις τους ότι δεν πρόκειται να ληφθούν και νέα οδυνηρά μέτρα, με αποτέλεσμα κι η ανοχή της κοινής γνώμης να εξαντλείται αλλά κι η πρωθυπουργική αξιοπιστία να δοκιμάζεται.
Σε αυτό το σκηνικό συμβάλλουν και δύο σοβαροί λόγοι, που αφορούν τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται τα της κυβερνήσεως ο ίδιος ο πρωθυπουργός . Ο πρώτος αφορά την περιθωριοποίηση βασικών του υπουργών, οι οποίοι, επειδή δεν υπήρξαν ένθερμοι οπαδοί του το 2007 κατά την επανεκλογή του , δεν έχουν «πάρει άφεση αμαρτιών» από τον κ. Παπανδρέου. Όπως φυσικά ο Βαγγέλης Βενιζέλος αλλά κι ο Ανδρέας Λοβέρδος, η ¶ννα Διαμαντοπούλου κι ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης. Εξαιτίας του πρώτου προκύπτει κι ο δεύτερος . Οτι δηλαδή η κυβέρνηση λειτουργεί χάρις σε ένα διευθυντήριο που απαρτίζουν οι στενοί και μόνο συνεργάτες του Γιώργου Παπανδρέου, όπως ο Γιάννης Ραγκούσης, ο Δημήτρης Δρούτσας κι η Τίνα Μπιρμπίλη, οι οποίοι είτε δεν διαθέτουν την εμπειρία είτε την ικανότητα είτε και τα δύο για να χειρισθούν τις εξαιρετικά δύσκολες καταστάσεις που έχουν διαμορφωθεί και καλείται να λύσει η κυβέρνηση.
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν ότι εντός του 2011, η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου θα κινδυνεύσει με κατάρρευση. Καθώς τα ρήγματα στην κοινωνία αλλά κυρίως στην Κ.Ο. του κυβερνώντος κόμματος θα βαραίνουν, και τα ψυχικά αποθέματα του πρωθυπουργού και των υπουργών του θα εξαντλούνται, τόσο η συνοχή της κυβέρνησης θα δοκιμάζεται. Ενώ ταυτόχρονα θα φουντώνει η λαϊκή κατακραυγή, με απροσδιόριστες συνέπειες για το μέλλον της χώρας.
Υπό τις συνθήκες αυτές γίνεται τελευταία πολύς λόγος αν η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου θα αντέξει στην πολύ δύσκολη συγκυρία που καλείται να διαχειρισθεί με αμφίβολη επιτυχία τους προσεχείς μήνες. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν ότι το ρήγμα που διαμορφώνεται στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος, σε συνδυασμό με τη διογκούμενη κοινωνική αναταραχή αλλά και την αδυναμία της κυβέρνησης να δώσει προοπτική κι ελπίδα στην κοινωνία, η οποία βυθίζεται σε μια πρωτοφανή καταχνιά, θα οδηγήσει στην κατάρρευση αν μη τι άλλο ψυχολογικά, του πρωθυπουργού και των συνεργατών του. «Δεν θα έχουν τα ψυχικά αποθέματα να διαχειρισθούν την αδιέξοδη κατάσταση , που θα χειροτερεύει μέρα με τη μέρα» μας έλεγε παλιό κι έμπειρο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ.
Πρόωρες εκλογές (το αργότερο) το φθινόπωρο;
Κι αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον δεν είναι λίγοι οι αναλυτές εκείνοι που αρχίζουν να διαπιστώνουν ότι τα σενάρια περί πρόωρων εκλογών, που διακινούνται συστηματικά τελευταία, θα επιβεβαιωθούν. Μάλλον όχι τον προσεχή Μάρτιο, όπως έχει προβλέψει ο πρόεδρος της Ν.Α. Αντώνης Σαμαράς. Και τούτο διότι τώρα πρόωρη προσφυγή στις κάλπες θα ισοδυναμούσε με δημόσια παραδοχή εκ μέρους του κ. Παπανδρέου ότι δεν μπορεί να εξασφαλίσει την επόμενη δόση του δανείου από την τρόικα. Αλλά δεν αποκλείεται να πραγματοποιηθούν οι εκλογές το φθινόπωρο . Και τούτο διότι η κυβέρνηση τότε θα βρίσκεται στο πλήρες αδιέξοδό της. Γιατί, παρά τις επισημάνσεις και τις δημόσιες διαβεβαιώσεις του υπουργού Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου , η οικονομία δεν πρόκειται να αρχίσει να κινείται κι ούτε θα επανέλθει σε αναπτυξιακή τροχιά . Αντίθετα, θα αρχίσει να παγιώνεται μεταξύ των πολιτών η αντίληψη ότι οι μεγάλες θυσίες, που υφίστανται, είναι χωρίς ελπίδα. Κι ότι το ενδεχόμενο ακόμα και της χρεοκοπίας θα παραμείνει ανοικτό και πιθανό. Κι αυτό δύσκολα μπορούν να αντέξουν ο κ. Παπανδρέου κι οι υπουργοί του. Οπότε οι εκλογές θα είναι, υποστηρίζεται, μονόδρομος.
Ποιο μπορεί να είναι το αποτέλεσμα εκείνων των εκλογών; Αυτή τη στιγμή το πιθανότερο ενδεχόμενο είναι η ακυβερνησία, καθώς από τα σημερινά στοιχεία προκύπτει ότι πολύ δύσκολα ένα κόμμα θα μπορέσει να εξασφαλίσει την κυβερνητική αυτοδυναμία. Αλλά δεν αποκλείεται, ισχυρίζονται ορισμένοι που κάνουν προβολή της κατάστασης που θα έχει διαμορφωθεί τότε, ο κόσμος, καθώς θα είναι κουρασμένος από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, να δώσει, έστω και με κρύα καρδιά, μια ακόμα ευκαιρία στον κ. Σαμαρά και στη Ν.Δ. Αλλά όλα τα σενάρια αυτά είναι ανοικτά. Το μόνον βέβαιο είναι το ρήγμα στο ΠΑΣΟΚ θα βαθαίνει και δυστυχώς η κυβερνητική αποτελεσματικότητα θα δοκιμάζεται χωρίς αποτέλεσμα, ενώ η κοινωνία θα φοβάται και θα αγανακτεί με απρόβλεπτες αντιδράσεις.
