Δύσκολοι καιροί για συναυλίες

Αν οι συν­θέ­τες, στι­χουρ­γοί και τρα­γου­δι­στές περι­μέ­νουν στην πλειο­νό­τητά τους το καλο­καίρι για να ανοί­ξουν οι δου­λειές τους, η αύξηση των συντε­λε­στών του ΦΠΑ στις υπη­ρε­σίες των δημιουργών-καλλιτεχνών που εξε­τά­ζει η κυβέρ­νηση φαί­νε­ται να δημιουρ­γεί ανα­τα­ρά­ξεις στον χώρο τους και ειδικά στο πεδίο των συναυ­λιών.

Η υιο­θέ­τηση ενός ενιαίου ΦΠΑ για όλα τα προ­ϊ­ό­ντα και υπη­ρε­σίες, ο οποίος θα ανέρ­χε­ται μεταξύ 16% και 18% (εφόσον επι­βλη­θεί), θα έχει ως συνέ­πεια να αυξηθεί ο ΦΠΑ και στις συναυ­λίες, από 13% που είναι σήμερα, κατά 3 έως 5 ποσο­στιαίες μονάδες.

Και όλα αυτά όταν ακόμη κλυ­δω­νί­ζο­νται από τον δύσκολο χειμώνα, που η πτώση στις συναυλίες-εμφανίσεις κατα­γρά­φε­ται, όπως λέει στην «Κ» ο Φοίβος Δελη­βο­ριάς, γύρω στο 15%. Τι θα δημιουρ­γή­σει μια νέα αύξηση; Θα οδη­γή­σει τον κλάδο σε αδιέ­ξοδο και τα γραφεία διορ­γά­νω­σης (όσα επι­βιώ­σουν) σε ισόποση αύξηση των τιμών των εισι­τη­ρίων.

Μέχρι τώρα, συναυ­λίες αλλά και μου­σι­κές σκηνές, εκτός από τον φόρο του 13%, επι­βα­ρύ­νο­νται με ένα επι­πλέον 5% που είναι ο φόρος της Φρει­δε­ρί­κης για όλη την Αττική και τη Θεσ­σα­λο­νίκη (επι­βλή­θηκε το 1948), το ποσοστό για την ΑΕΠΙ, το ενοίκιο του χώρου κ.ο.κ. Αύξηση της τιμής των εισι­τη­ρίων σημαί­νει περιο­ρι­σμός των συναυ­λιών, όταν όλοι γνω­ρί­ζουν πως αυτές απο­τε­λούν πια τη βασική πηγή εισο­δή­μα­τος των δημιουρ­γών και ερμη­νευ­τών εφόσον η δισκο­γρα­φική αγορά έχει δια­λυ­θεί. «Δεν αντέ­χουμε κι άλλους φόρους, πολύ περισ­σό­τερο αυτό που ζητούν οι θεσμοί», συμ­φω­νούν καλ­λι­τέ­χνες και γραφεία διορ­γά­νω­σης, ζητώ­ντας «μια μετά­φραση της νέας κατά­στα­σης στην ελλη­νική πραγ­μα­τι­κό­τητα. «Η δισκο­γρα­φία είναι νεκρή πια, οι συμ­φω­νίες της χώρας με το YouTube και το Spotify είναι ακόμη εξευ­τε­λι­στι­κές και το μόνο που παρέ­μεινε είναι οι συναυ­λίες. Αν το εισι­τή­ριο είναι 10 ευρώ και όλοι οι φόροι υπο­λο­γί­ζο­νται γύρω στο 40%, δεν έχει νόημα να συνε­χί­σουμε. Αυτό όμως θα σημάνει και κλεί­σιμο πολλών χώρων». Ο Φοίβος Δελη­βο­ριάς υπο­στη­ρί­ζει ότι ο ίδιος παρα­λο­γι­σμός ισχύει και στους κλει­στούς χώρους. «Δεν μπορεί, λ.χ., το “Πάσπορτ” στον Πειραιά ή το “Μετρό” στου Γκύζη, που δυστυ­χώς δεν άντεξε και έκλεισε, να φορο­λο­γού­νται το ίδιο με το “Αθηνών Αρένα” και τις πίστες».

Ολα αυτά κατα­γρά­φουν σε ανοιχτή επι­στολή που έστει­λαν ως Σύλ­λο­γος Συν­θε­τών Στι­χουρ­γών «ΤΟ ΜΕΤΡΟΝ», στον πρω­θυ­πουργό, ενώ στον αν. υπουργό Πολι­τι­σμού τα είπαν από κοντά. «Από το 1995 που άρχισα να παίζω σε μου­σι­κές σκηνές πολλά άλλαξαν. Τότε παίζαμε από Τετάρτη έως Κυριακή και τώρα μόνο Σάββατο. Υπάρχει τρομερή κάμψη στις συναυ­λίες, στις σκηνές, στους μεγά­λους χώρους». Επι­πλέον, οι εκδό­σεις περιο­ρί­στη­καν, η ποιό­τητα έπεσε, από τις τέσ­σε­ρις πολυ­ε­θνι­κές δισκο­γρα­φι­κές εται­ρείες στην Ελλάδα ενεργός παρα­μέ­νει μόνο μία, ελλη­νι­κές δισκο­γρα­φι­κές έβαλαν λουκέτο, όπως εκα­το­ντά­δες δισκο­πω­λεία, δεκάδες στού­ντιο ηχο­γρά­φη­σης, ενώ πολλές εται­ρείες διορ­γά­νω­σης πτώ­χευ­σαν. Με λίγα λόγια, «το τρα­γούδι γίνεται όλο και φτω­χό­τερο, η ανεργία στον χώρο βρί­σκε­ται στα υψη­λό­τερα επίπεδα, ενώ οι στι­χουρ­γοί κιν­δυ­νεύ­ουν να μείνουν στον δρόμο».

Κι όμως, το καλο­καίρι μοιάζει γεμάτο από συναυ­λίες των Κωστή Μαρα­βέ­για, Νατάσ­σας Μπο­φί­λιου, Ελε­ω­νό­ρας Ζου­γα­νέλη, Θανάση Παπα­κων­στα­ντί­νου, Γιάννη Χαρούλη, Γιάννη Κότσιρα, Μαριέτ­τας Φαφούτη, Μίλτου Πασχα­λίδη, Μόνικα, αλλά και των Γιώργου Νταλάρα, Σταύρου Ξαρ­χά­κου, Δήμη­τρας Γαλάνη, Γιάννη Σπανού, Σωκράτη Μάλαμα, Βασίλη Παπα­κων­στα­ντί­νου, Ελευ­θε­ρίας Αρβα­νι­τάκη κ.ά. Μαζί και πολλά ξένα ονόματα (Robbie Williams, Kovacs, Beth Hart κ.ά.) που συμπε­ριέ­λα­βαν τη χώρα μας ως σταθμό.

Πώς βλέπει τους επό­με­νους μήνες ο Διο­νύ­σης Ποτσο­λά­κης, ένας από τους παλιό­τε­ρους διορ­γα­νω­τές συναυ­λιών; «Το καλο­καίρι θα είναι χει­ρό­τερο από κάθε άλλη χρονιά, όπως χει­ρό­τερη είναι η Ελλάδα του σήμερα. Ειδικά για τις σόου μπίζνες. Κάποιες συναυ­λίες θα πάνε καλά, κάποιοι καλ­λι­τέ­χνες πάντα θα έχουν κόσμο, το θέμα όμως είναι να βλέπει κανείς τον μέσο όρο και όχι μεμο­νω­μένα ονόματα που μπορούν, λ.χ., να γεμί­σουν τον κήπο των Μεγάρου ή ένα χώρο με 4.000 άτομα. Αυτοί οι θεατές είναι κοινό των 8 και 10 ευρώ, ενώ πριν από πέντε χρόνια ήταν κοινό των 20 ευρώ έκαστος».

Γι’ αυτόν, το πρό­βλημα είναι βαθύ­τερο. «Υπάρ­χουν αξιό­λογα ονόματα που συνε­χί­ζουν αλλά δεν έχουμε νέο αίμα, και­νούρ­γιους αξιό­λο­γους καλ­λι­τέ­χνες, 20άρηδες, όπως δεν υπάρχει μια τάση που να ξεχω­ρί­ζει. Συναυ­λίες θα γίνο­νται γιατί είναι το μονα­δικό πράγμα που κρατάει ζωντανό το καλο­καίρι. Θα συνε­χί­σουν με περισ­σό­τε­ρες δυσκο­λίες. Οσο για το εισι­τή­ριο που είναι κατά μέσον όρο στα 10 ευρώ και με τις προ­σφο­ρές των εται­ρειών έφτασε και στα 7 ευρώ, δεν μπορεί να κατέβει άλλο. Σε περιό­δους κρίσης οι φορο­λο­γίες πρέπει να πέφτουν. Στην Ελλάδα, αντί­θετα, ανε­βαί­νουν».

Καθη­με­ρινή