Λέκκας: Μπορεί να είχαμε 300.000 με 400.000 νεκρούς στο Νεπάλ

Εικόνες κατα­στρο­φής αλλά και τη θετική φιλο­σο­φία των κατοί­κων του Νεπάλ μετα­φέ­ρει σε συνέ­ντευξη του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο σει­σμο­λό­γος Ευθύ­μιος Λέκκας, ο οποίος επέ­στρεψε από τη χώρα των «εκα­το­ντά­δων λου­λου­διών», που δοκι­μά­ζε­ται από τις επι­πτώ­σεις του σεισμού των 7,9 ρίχτερ.

Ο κ. Λέκκας γύρισε με βιντε­ο­σκο­πη­μέ­νες εικόνες και φωτο­γρα­φίες από το Νεπάλ, που απο­τυ­πώ­νουν την κατά­σταση: «Μιλάμε για μια ανθρω­πι­στική κρίση μεγάλων δια­στά­σεων, βεβαίως δεν είναι τόσο μεγάλη όσο ήταν αυτή της Αϊτής. Σε αυτές τις χώρες του τρίτου κόσμου, όπως λέγο­νται, ό,τι βοήθεια και να προ­σφερ­θεί, οι χώρες κατα­λή­γουν στην κατά­σταση που ήταν πριν. Δεν βελ­τιώ­νε­ται κάτι. Είναι τελείως δια­φο­ρε­τική η αντί­δραση των κατοί­κων του Νεπάλ από άλλες χώρες που έχουμε δει. Το κύριο χαρα­κτη­ρι­στικό είναι ότι οι κάτοι­κοι του Νεπάλ δέχθη­καν αυτή την κατα­στροφή με αξιο­πρέ­πεια, δεν έγιναν επαίτες-όπως είδαμε σε άλλες χώρες-δεν ζητούν βοήθεια, οι γυναί­κες δεν μοι­ρο­λο­γούν, όπως αλλού. Δεν λεη­λα­τούν, δεν εγκλη­μα­τούν. Ίσως αυτό πηγάζει από τη θρη­σκεία. Ο ινδουι­σμός έχει μια τελείως δια­φο­ρε­τική προ­σέγ­γιση στις κατα­στρο­φές».

Ο πρό­ε­δρος του ΟΑΣΠ, καθη­γη­τής Δυνα­μι­κής Τεκτο­νι­κής και Εφαρ­μο­σμέ­νης Γεω­λο­γίας του Εθνικού και Καπο­δι­στρια­κού Πανε­πι­στη­μίου Αθηνών και Δια­χεί­ρι­σης Φυσικών Κατα­στρο­φών τονίζει πώς ο μεγάλος προ­βλη­μα­τι­σμός είναι πως και αυτό, όπως λέει, το ανα­φέ­ρει για πρώτη φορά, είναι ο εξής: «Με ένα σεισμό της τάξεως των 8 βαθμών περίπου σε αντί­στοιχο γεω­δυ­να­μικό περι­βάλ­λον και με αυτές τις γενι­κό­τε­ρες συν­θή­κες, που εκδη­λώ­θηκε το σει­σμικό γεγονός, θα έπρεπε να είχαμε 300 με 400 χιλιά­δες νεκρούς. Αυτό μας δείχνει η εμπει­ρία σε άλλα δομη­μένα ή φυσικά περι­βάλ­λο­ντα. Εδώ έχουμε να κάνουμε με 6.000 νεκρούς, είναι μεγάλος αριθμός, αλλά συγκρι­τικά με άλλους σει­σμούς δεν είναι τόσο μεγάλος. Είδαμε κτίρια τα οποία ήταν σε τραγική κατά­σταση από άποψη επάρ­κειας και τα οποία δεν έπαθαν τίποτα από τον σεισμό. Δεν έχουμε βγάλει συμπέ­ρα­σμα ακόμα. Μέσα στην ατυχία τους οι κάτοι­κοι του Νεπάλ, το ίδιο το Νεπάλ στάθηκε τυχερό».

Πού κατέ­λυσε ωστόσο ο ίδιος στο Νεπάλ; Και ποιες ήταν δια­φο­ρές με την εμπει­ρία του από το σεισμό της Αϊτής;

«Την πρώτη ημέρα μείναμε σε ξενο­δο­χείο στο Νεπάλ. Κάποια ξενο­δο­χεία άντεξαν.Τα ελέγ­ξαμε. Αλλά τις υπό­λοι­πες ημέρες, λόγω των μετα­σει­σμών, κοι­μη­θή­καμε στο αυτο­κί­νητο. Για φαγητό ούτε λόγος. Ευτυχώς είχαμε πρό­σβαση σε πόσιμο νερό. Είχαμε μείνει και είκοσι μέρες στην Αϊτή. Η δυσκο­λία στο Νεπάλ δεν ήταν τόσο μεγάλη. Είχε εγκλη­μα­τι­κό­τητα στην Αϊτή. Σε έβλεπαν ξένο. Μπο­ρού­σαν για ένα μπου­κάλι νερό να…», λέει ο κ.Λέκκας.

Ερώτηση: Οι καταρ­ρεύ­σεις οφεί­λο­νταν μόνο στο μεγάλο μέγεθος του σεισμού;

Ευθύ­μιος Λέκκας: «Οι καταρ­ρεύ­σεις οφεί­λο­νταν και στο μέγεθος του σεισμού αλλά και στη μεγάλη τρω­τό­τητα των κτιρίων. Η καλύ­τερη κατα­σκευή στο Νεπάλ, για να πάρουμε μια εικόνα είναι η χει­ρό­τερη κατα­σκευή στην Ελλάδα».