Στο τραπέζι του Eurogroup οι μειωμένοι συντελεστές ΦΠΑ

Σε τεντω­μένο σχοινί βαδί­ζουν Αθήνα και Βρυ­ξέλ­λες, λίγες ώρες πριν από την κρίσιμη συνε­δρί­αση του Eurogroup: Και οι δύο πλευρές χαμη­λώ­νουν τον πήχη των προσ­δο­κιών για επί­τευξη συμ­φω­νίας. Η Ευρώπη ζητά ρήτρες από­δο­σης …ισο­δυ­νά­μων και παρά­ταση του Μνη­μο­νίου!

Η πιθα­νό­τητα μιας νέας έκτα­κτης συνόδου των ευρω­παίων Υπουρ­γών Οικο­νο­μι­κών ή μιας νέας Συνόδου Κορυφής, είναι πάντα στο «τραπέζι», δεδο­μέ­νου ότι τα χρονικά περι­θώ­ρια για να βρεθεί μια κοινή «φόρ­μουλα» ανάμεσα σε Αθήνα και Ευρώπη στε­νεύ­ουν (η παρά­ταση του Προ­γράμ­μα­τος λήγει 28 Φεβρουα­ρίου), ενώ το ενδε­χό­μενο μίας συμ­φω­νίας σήμερα απο­μα­κρύ­νε­ται.

Είναι ενδει­κτικό ότι, Ευρω­παίος αξιω­μα­τού­χος δήλωσε αργά το βράδυ της Κυρια­κής ότι «η ελλη­νική κυβέρ­νηση εμφα­νί­ζε­ται να έχει δια­φο­ρε­τι­κές ιδέες από τους υπό­λοι­πους εταί­ρους» και υπο­στή­ριξε ότι «οι ελπίδες για συμ­φω­νία δεν είναι μεγάλες».

Και συμπλή­ρωσε: «Ο πρό­ε­δρος Γιούν­κερ κατα­βάλ­λει μια ύστατη προ­σπά­θεια σε μια εξαι­ρε­τικά δύσκολη κατά­σταση», με αφορμή την τηλε­φω­νική επι­κοι­νω­νία που είχε ο πρό­ε­δρος της Κομι­σιόν με τον πρω­θυ­πουργό Αλέξη Τσίπρα το από­γευμα.

Πάντως και η κυβέρ­νηση ανα­μέ­νει δύσκολη δια­πραγ­μά­τευση, καθώς έχει επι­ση­μά­νει ότι δεν είναι σίγουρο πως θα υπάρξει οπωσ­δή­ποτε απόφαση, αν και -όπως ανέ­φε­ραν στέλεχη της- κανείς δεν μπορεί να προ­δι­κά­σει το απο­τέ­λε­σμα.

Όπως όλα δεί­χνουν, οι υπουρ­γοί Οικο­νο­μι­κών της ευρω­ζώ­νης θα έχουν σήμερα στα χέρια τους ανα­λυ­τικό κατά­λογο με τα σημεία σύγκλι­σης και δια­φω­νίας ανάμεσα στις δύο πλευρές.

Τα διαρ­θρω­τικά ορόσημα της εκκρε­μού­σας 5ης αξιο­λό­γη­σης των δανει­στών, τα οποία συν­δέ­ο­νται κυρίως με τις αλλαγές στο Ασφα­λι­στικό, την άρση των περιο­ρι­σμών στους πλει­στη­ρια­σμούς, την επι­τά­χυνση των ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεων, τη δημόσια διοί­κηση και τις ομα­δι­κές απο­λύ­σεις στον ιδιω­τικό τομέα, απο­τε­λούν τα μεγάλα εμπόδια για να δημιουρ­γη­θεί η πρώτη «γέφυρα επι­κοι­νω­νίας» μεταξύ κυβέρ­νη­σης και εταίρων.

Οι επαφές μεταξύ των δύο πλευρών, μέσω τεχνι­κών κλι­μα­κίων, το περα­σμένο Σαβ­βα­το­κύ­ριακο, είχαν καθαρά διε­ρευ­νη­τικό χαρα­κτήρα.

Ωστόσο, άφησαν διάχυτη την αίσθηση ότι το ενδε­χό­μενο να υπάρξει ουσια­στική σύγκλιση προ­σκρούει στην αμε­τά­κλητη θέση της νέας ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης να μην απο­δε­χθεί μέτρα τα οποία έχει απορ­ρί­ψει με την ψήφο του όχι μόνο ο λαός, αλλά ακόμη και η προη­γού­μενη κυβέρ­νηση Σαμαρά-Βενιζέλου.

Οι υπουρ­γοί Οικο­νο­μι­κών της ευρω­ζώ­νης θα έχουν σήμερα στα χέρια τους ανα­λυ­τικό κατά­λογο με τα σημεία σύγκλι­σης και δια­φω­νίας ανάμεσα στις δύο πλευρές, όπως αυτά απο­τυ­πώ­νο­νται στα ξεχω­ρι­στά κείμενα των τεχνι­κών κλι­μα­κίων.

Η πρώτη διε­ρευ­νη­τική συζή­τηση περιο­ρί­στηκε ουσια­στικά στα μέτρα που, υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις, μπορούν να γίνουν απο­δε­κτά από την ελλη­νική κυβέρ­νηση, ενώ δεν έγινε καμιά… νύξη για το πώς θα καλυ­φθεί το δημο­σιο­νο­μικό κενό που θα προ­κα­λέ­σουν οι αλλαγές στο πρό­γραμμα.

Σε κάθε περί­πτωση, η Παρα­σκευή 20 Φεβρουα­ρίου θεω­ρεί­ται κρί­σι­μος σταθμός για την επί­τευξη συμ­φω­νίας, καθώς απο­μέ­νουν λίγες ημέρες προτού λήξει η παρά­ταση του ισχύ­ο­ντος Μνη­μο­νίου (28 Φεβρουα­ρίου) και οποια­δή­ποτε απόφαση για τη χώρα μας θα πρέπει να εγκρι­θεί από ορι­σμένα ευρω­παϊκά Κοι­νο­βού­λια, μεταξύ των οποίων το φιν­λαν­δικό, το οποίο σύντομα θα δια­λυ­θεί λόγω εκλογών.

Δύο ημέρες νωρί­τερα, και συγκε­κρι­μένα την Τετάρτη, το διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο της Ευρω­παϊ­κής Κεντρι­κής Τρά­πε­ζας (ΕΚΤ) θα επα­νε­ξε­τά­σει τη συνέ­χιση της στή­ρι­ξης των ελλη­νι­κών τρα­πε­ζών από τον Εκτακτο Μηχα­νι­σμό Ρευ­στό­τη­τας (ELA) της Τρά­πε­ζας της Ελλάδας.

Η ελλη­νική πλευρά –σύμφωνα με τις πληροφορίες- δεν έχει αντίρ­ρηση να απο­δε­χθεί ορι­σμένα από τα μέτρα, τα οποία απο­τέ­λε­σαν προ­α­παι­τού­μενα για την αξιο­λό­γηση που εκκρε­μεί.

Αυτά εστιά­ζο­νται, κυρίως, στην αντι­με­τώ­πιση της φορο­δια­φυ­γής και της δια­φθο­ράς, στις μεταρ­ρυθ­μί­σεις, στα μισθο­λό­για του Δημο­σίου, στον περιο­ρι­σμό του διοι­κη­τι­κού βάρους, στον νέο Κώδικα Δεο­ντο­λο­γίας για τις τρά­πε­ζες, στις αλλαγές στον Κώδικα Πολι­τι­κής Δικο­νο­μίας, στην άρση των νομο­θε­τι­κών εμπο­δίων στον αντα­γω­νι­σμό κ.λπ.

Η προ­τε­ραιό­τητα που δηλώνει ότι θα δώσει η κυβέρ­νηση στους τομείς αυτούς βρίσκει σύμ­φω­νους τους εταί­ρους.

Εντού­τοις, δεν λείπει η επι­φυ­λα­κτι­κό­τητα για την υλο­ποί­ηση της συγκε­κρι­μέ­νης δέσμευ­σης, δεδο­μέ­νου ότι μέχρι σήμερα η Ελλάδα δεν έχει δείξει θετικά δείγ­ματα γραφής σε αυτό τον τομέα.

Υπάρ­χουν όμως και οι «κόκ­κι­νες» γραμμές, για τις οποίες η κυβέρ­νηση είναι απο­φα­σι­σμένη να το τρα­βή­ξει στα άκρα.

Πρό­κει­ται για:

– Την αύξηση των συντε­λε­στών του ΦΠΑ και την κατάρ­γηση του ειδικού καθε­στώ­τος που ισχύει για τα μικρά νησιά.

– Τις νέες περι­κο­πές στις κύριες και επι­κου­ρι­κές συντά­ξεις και την αύξηση των ορίων συντα­ξιο­δό­τη­σης.

– Την πλήρη απε­λευ­θέ­ρωση των ομα­δι­κών απο­λύ­σεων και την αλλαγή του πλαι­σίου για τη συν­δι­κα­λι­στική δράση.

– Τη δια­τή­ρηση των στόχων για επί­τευξη υψηλών πρω­το­γε­νών πλε­ο­να­σμά­των, μέτρο το οποίο συνε­πά­γε­ται διαρκή ύφεση και μεγάλη ανεργία. Και:

– «Τυφλές» ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις, οι οποίες όχι μόνο δεν φέρνουν έσοδα, αλλά οδηγούν στο ξεπού­λημα του εθνικού πλούτου της χώρας «αντί πινα­κίου φακής».

Οι εταίροι μας επι­μέ­νουν να συνε­χι­στεί το πρό­γραμμα απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεων. Η κυβέρ­νηση έχει δηλώσει ότι θα προ­χω­ρή­σουν μόνο όσα εγχει­ρή­ματα έχουν ήδη φθάσει στο στάδιο της κατάρ­τι­σης της σύμ­βα­σης παρα­χώ­ρη­σης (με εξαί­ρεση την απο­κρα­τι­κο­ποί­ηση του Ελλη­νι­κού), ενώ τα υπό­λοιπα θα επα­νε­ξε­τα­στούν και το 50% των εσόδων θα μετα­φερ­θεί στο «Ταμείο Εθνικού Πλούτου και Κοι­νω­νι­κής Ασφά­λι­σης» που σχε­διά­ζε­ται.

Την έντονη αντί­δραση των δανει­στών έχει προ­κα­λέ­σει και η κυβερ­νη­τική εξαγ­γε­λία για επα­να­πρό­σληψη απο­λυ­μέ­νων.

Στην περί­πτωση που οι Βρυ­ξέλ­λες σεβα­στούν τις «κόκ­κι­νες» γραμμές της κυβέρ­νη­σης, αλλάζει εκ βάθρων όλος ο σχε­δια­σμός για την κάλυψη του φετινού δημο­σιο­νο­μι­κού κενού, το οποίο οι δανει­στές ανέ­βα­ζαν τον περα­σμένο χρόνο στα 2,5 δισ. ευρώ.

Το κενό αυτό εξα­κο­ντί­ζε­ται σε πολλά δισ. ευρώ, αλλά σημα­ντικό μέρος του θα καλυ­φθεί εάν επι­τευ­χθεί «κούρεμα» των στόχων για πρω­το­γενή πλε­ο­νά­σματα.

Η ελλη­νική πλευρά, στο πλαίσιο της συμφωνίας-γέφυρα που επι­διώ­κει μέχρι το τέλος Αυγού­στου, ζητάει την εκτα­μί­ευση των 1,9 δισ. ευρώ από τα κέρδη των ελλη­νι­κών ομο­λό­γων που κατέχει το Ευρω­σύ­στημα, και πρό­σθε­τες εκδό­σεις έντοκων ύψους 8- 10 δισ. ευρώ.

Για τις δια­γρα­φές των «κόκ­κι­νων» δανείων ζητάει να αξιο­ποι­η­θούν τα 11 δισ. ευρώ του Ταμείου Χρη­μα­το­πι­στω­τι­κής Στα­θε­ρό­τη­τας.

Πλη­ρο­φο­ρίες ανα­φέ­ρουν πάντως πως η Ευρώπη ζητά την παρά­σταση του μνη­μο­νίου, έστω και τρο­πο­ποι­η­μέ­νου, με την εξής όμως προ­ϋ­πό­θεση: Να εφαρ­μο­στούν ισο­δύ­ναμα μέτρα από την Κυβέρ­νηση (σε αντι­κα­τά­σταση των «τοξικών» μέτρων) που εάν αρχί­σουν να απο­δί­δουν …τότε θα δίνεται το δικαί­ωμα στην Αθήνα να «απο­σύ­ρει» ένα μέτρο από το «κομμάτι» του «τοξικού μνη­μο­νίου». Με άλλα λόγια, οι Βρυ­ξέλ­λες επί του παρό­ντος δεί­χνουν να μην συμ­φω­νούν με την προ­κα­τα­βο­λική αντι­κα­τά­σταση του 30% του μνη­μο­νίου γιατί δεν έχει πειστεί ότι τα μέτρα που η Ελλάδα μπορούν να απο­δώ­σουν και έτσι θέλει «ρήτρα από­δο­σης ισο­δυ­νά­μων».