Χαιρετισμός του Δ. Γάκη στην τιμητική εκδήλωση για το συγγραφικό έργο των αδελφών Μιχάλη και Κώστα Σκανδαλίδη στην Κω

Ο βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου Δη­μή­τρης Γάκης, συμ­με­τεί­χε στην εκ­δή­λω­ση που διορ­γά­νω­σε ο Πνευ­μα­τι­κός Όμι­λος Κώων «Ο ΦΙ­ΛΗ­ΤΑΣ», για να τι­μη­θούν οι αδελ­φοί Μι­χά­λης και Κώ­στας Ε. Σκαν­δα­λί­δη για το πλού­σιο συγ­γρα­φι­κό και πο­λι­τι­στι­κό τους έργο, τη Δευ­τέ­ρα 29 Αυ­γού­στου 2016 στην Κω.

Στο χαι­ρε­τι­σμό του, εκ μέ­ρους και του προ­έ­δρου της Βου­λής των Ελ­λή­νων κ. Ν. Βού­τση, ο Δη­μή­τρης Γάκης, συ­νε­χά­ρη το «ΦΙ­ΛΗ­ΤΑ» για την πρω­το­βου­λία και την επι­τυ­χη­μέ­νη διορ­γά­νω­ση της τι­μη­τι­κής εκ­δή­λω­σης για τους αδελ­φούς Σκαν­δα­λί­δη και ανα­φέρ­θη­κε στη ση­μα­σία του έργου των Κώων συγ­γρα­φέ­ων στην κοι­νω­νία και τον πο­λι­τι­σμό της Δω­δε­κα­νή­σου. Στην χαι­ρε­τι­στή­ρια ομι­λία του ο Δ. Γάκης, τό­νι­σε τα εξής: «Η ιδιαι­τε­ρό­τη­τά της ση­με­ρι­νής εκ­δή­λω­σης οφεί­λε­ται στο ότι τι­μού­νται δύο ξε­χω­ρι­στοί συ­μπα­τριώ­τες μας, των οποί­ων το ιδιαί­τε­ρα ση­μα­ντι­κό έργο δεν πε­ριο­ρί­στη­κε μόνο στα σύ­νο­ρα της Ρόδου ή της Κω, αλλά απλώ­θη­κε στο Πα­νελ­λή­νιο. Δεν έχει νόημα να μι­λά­με για πο­λι­τι­σμό, οριο­θε­τώ­ντας τον σαν ένα ξε­χω­ρι­στό κομ­μά­τι της κοι­νω­νι­κής ζωής, απο­μο­νω­μέ­νο από την υπό­λοι­πη κοι­νω­νία αφού ο χώρος του πο­λι­τι­σμού δεν είναι ου­το­πι­κός ούτε χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται μόνο από τα έργα και τους αν­θρώ­πους που τα δη­μιουρ­γούν, τα σχο­λιά­ζουν τα βλέ­πουν ή τα με­λε­τούν, με επάρ­κεια γνώ­σης και ευαι­σθη­σί­ας. Αντί­θε­τα ο πο­λι­τι­σμός και η τέχνη απο­τε­λούν μέρος μιας ευ­ρύ­τε­ρης δια­δι­κα­σί­ας στην οποία με­τέ­χου­με όλοι μας. <…> Έτσι λοι­πόν μπο­ρού­με να πούμε πως ο πο­λι­τι­σμός απο­τε­λεί ένα από τα πιο ισχυ­ρά συ­νε­κτι­κά υλικά της κοι­νω­νί­ας. Είναι η νέα γνώση και ταυ­τό­χρο­να, η καλ­λιέρ­γεια της σκέ­ψης, της κρί­σης, της ευαι­σθη­σί­ας. Είναι παι­δεία και εκ­παί­δευ­ση, μια συ­νε­χή μα­θη­τεία Δη­μο­κρα­τί­ας. Τις πλευ­ρές αυτές του πο­λι­τι­σμού με τη στάση και το έργο τους ανέ­δει­ξαν με τον κα­λύ­τε­ρο τρόπο οι ση­με­ρι­νοί τι­μώ­με­νοι, αδελ­φοί Σκαν­δα­λί­δη. Θα ήθελα να ανα­φερ­θώ ιδιαί­τε­ρα στον Κώστα Σκαν­δα­λί­δη. Εμείς, οι νε­ώ­τε­ροι πο­λι­τι­κοί πα­ρα­κο­λου­θού­σα­με με θαυ­μα­σμό και εν­δια­φέ­ρον την πο­ρεία και την κα­θη­με­ρι­νή δράση ενός αν­θρώ­που της Αυ­το­διοί­κη­σης που τον χα­ρα­κτή­ρι­ζε η πρα­ό­τη­τα και η πο­λι­τι­κή συ­γκρό­τη­ση. Ο σε­βα­σμός στον άν­θρω­πο και η εντι­μό­τη­τα στην κα­θη­με­ρι­νή του συ­μπε­ρι­φο­ρά. Έχει ο Κώ­στας, όλα εκεί­να τα στοι­χεία που κέρ­δι­ζαν την εκτί­μη­ση και το σε­βα­σμό. Γι’ αυτό και ήταν ένας πολύ δύ­σκο­λος πο­λι­τι­κός αντί­πα­λος».