Κυρανάκης : Δεν υπάρχουν δεύτερες εκλογές – Στη ΔΕΘ παρουσιάζουμε πρόγραμμα με ορίζοντα τετραετίας

«Έχου­με ήδη απο­δεί­ξει ότι μπο­ρού­με να με­τα­τρέ­που­με τις δε­σμεύ­σεις σε απο­τέ­λε­σμα», ση­μειώ­νει ο γραμ­μα­τέ­ας της Πο­λι­τι­κής Επι­τρο­πής της ΝΔ, Κων­στα­ντί­νος Κυ­ρα­νά­κης, και ανα­φε­ρό­με­νος στη ΔΕΘ υπο­γραμ­μί­ζει πως θα πα­ρου­σια­στεί ένα πρό­γραμ­μα με ορί­ζο­ντα τε­τρα­ε­τί­ας. Σε συ­νέ­ντευ­ξή του στο ethnos.gr το­νί­ζει πως είναι «ιδιαί­τε­ρα ση­μα­ντι­κό να συ­νε­χί­σου­με να στη­ρί­ζου­με την οι­κο­γέ­νεια, τους νέους αν­θρώ­πους και τους ελεύ­θε­ρους επαγ­γελ­μα­τί­ες».

Αυτό που επι­ση­μαί­νει είναι πως «η Ελ­λά­δα βρί­σκε­ται σε μια πο­ρεία προ­ό­δου με ορί­ζο­ντα το 2030 και το ζη­τού­με­νο είναι η πρό­ο­δος αυτή να με­τα­φρά­ζε­ται όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρο σε κα­λύ­τε­ρη κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα». Σχε­τι­κά με τις επό­με­νες κάλ­πες υπο­γραμ­μί­ζει, απα­ντώ­ντας σε σχε­τι­κή ερώ­τη­ση, «δεν υπάρ­χουν δεύ­τε­ρες εκλο­γές. Η κάλπη είναι μία και ο στό­χος μας είναι η αυ­το­δυ­να­μία: μια νέα ισχυ­ρή κυ­βέρ­νη­ση της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας με Πρω­θυ­πουρ­γό τον Κυ­ριά­κο Μη­τσο­τά­κη».

Όσον αφορά στην εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή ο Κ. Κυ­ρα­νά­κης ση­μειώ­νει πως «δεν κρί­νε­ται από το ποιος θα χρη­σι­μο­ποι­ή­σει τη βα­ρύ­τε­ρη έκ­φρα­ση. Κρί­νε­ται από το αν η χώρα είναι ασφα­λέ­στε­ρη, ισχυ­ρό­τε­ρη και πε­ρισ­σό­τε­ρο υπο­λο­γί­σι­μη». Ανα­φέ­ρει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά πως «σή­με­ρα η Ελ­λά­δα έχει ισχυ­ρό­τε­ρες Ένο­πλες Δυ­νά­μεις, πε­ρισ­σό­τε­ρες στρα­τη­γι­κές συμ­μα­χί­ες και με­γα­λύ­τε­ρο διε­θνές απο­τύ­πω­μα. Θα συ­νε­χί­σου­με να συ­νο­μι­λού­με όπου αυτό υπη­ρε­τεί το εθνι­κό συμ­φέ­ρον, αλλά ταυ­τό­χρο­να θα αυ­ξά­νου­με την ισχύ της χώρας και θα ασκού­με τα δι­καιώ­μα­τά μας χωρίς να ζη­τά­με την άδεια κα­νε­νός».

ΔΕΘ, οι­κο­νο­μία και στή­ρι­ξη των πο­λι­τών

Την επό­με­νη εβδο­μά­δα θα γί­νουν οι ανα­κοι­νώ­σεις από τον πρω­θυ­πουρ­γό Κυ­ριά­κο Μη­τσο­τά­κη στη Διε­θνή Έκ­θε­ση Θεσ­σα­λο­νί­κης. Σε ποιες ομά­δες θα πρέ­πει να ρίξει το βάρος η κυ­βέρ­νη­ση; Τι δια­φο­ρε­τι­κό να πε­ρι­μέ­νουν οι πο­λί­τες;

Από το 2019 η Κυ­βέρ­νη­ση ακο­λου­θεί μια πολύ συ­γκε­κρι­μέ­νη κα­τεύ­θυν­ση: όσο η οι­κο­νο­μία δυ­να­μώ­νει και δη­μιουρ­γεί­ται πε­ρισ­σό­τε­ρος δη­μο­σιο­νο­μι­κός χώρος, τόσο με­γα­λύ­τε­ρο μέρος του επι­στρέ­φει μό­νι­μα στους πο­λί­τες. Γι’ αυτό μειώ­θη­καν δε­κά­δες φόροι και ασφα­λι­στι­κές ει­σφο­ρές, αυ­ξή­θη­καν οι μι­σθοί και κα­ταρ­γή­θη­καν βάρη που είχαν επι­βλη­θεί την πε­ρί­ο­δο των μνη­μο­νί­ων και επι­βά­ρυ­ναν τους πο­λί­τες για χρό­νια.

Προ­σω­πι­κά έχω πει ότι θεωρώ ιδιαί­τε­ρα ση­μα­ντι­κό να συ­νε­χί­σου­με να στη­ρί­ζου­με την οι­κο­γέ­νεια, τους νέους αν­θρώ­πους και τους ελεύ­θε­ρους επαγ­γελ­μα­τί­ες. Ει­δι­κά οι τε­λευ­ταί­οι συ­νέ­βα­λαν κα­θο­ρι­στι­κά στην προ­σπά­θεια πε­ριο­ρι­σμού της φο­ρο­δια­φυ­γής και διεύ­ρυν­σης της φο­ρο­λο­γι­κής βάσης. Όταν, λοι­πόν, η πο­λι­τεία ζητά συ­νέ­πεια από τον πο­λί­τη, οφεί­λει να αντα­πο­δί­δει με συ­νέ­πεια και δι­καιο­σύ­νη.

Στη ΔΕΘ πα­ρου­σιά­ζου­με πρό­γραμ­μα με ορί­ζο­ντα τε­τρα­ε­τί­ας. Η Ελ­λά­δα βρί­σκε­ται σε μια πο­ρεία προ­ό­δου με ορί­ζο­ντα το 2030 και το ζη­τού­με­νο είναι η πρό­ο­δος αυτή να με­τα­φρά­ζε­ται όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρο σε κα­λύ­τε­ρη κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα. Έχου­με ήδη απο­δεί­ξει ότι μπο­ρού­με να με­τα­τρέ­που­με τις δε­σμεύ­σεις σε απο­τέ­λε­σμα.

Να μπο­ρεί μια οι­κο­γέ­νεια να κάνει ευ­κο­λό­τε­ρα σχέ­δια, ένας νέος να ξε­κι­νή­σει τη ζωή του με πε­ρισ­σό­τε­ρες δυ­να­τό­τη­τες και ένας άν­θρω­πος που δου­λεύ­ει και πα­ρά­γει να βλέ­πει ότι η προ­σπά­θειά του αντα­μεί­βε­ται. Αυτό είναι το πραγ­μα­τι­κό μέ­ρι­σμα μιας οι­κο­νο­μί­ας που προ­χω­ρά: πε­ρισ­σό­τε­ρη ασφά­λεια, πε­ρισ­σό­τε­ρη ελευ­θε­ρία και πε­ρισ­σό­τε­ρες δυ­να­τό­τη­τες για τον πο­λί­τη.

Ακρί­βεια και ανη­συ­χία για τη Μέση Ανα­το­λή

Η αντι­πο­λί­τευ­ση κα­τη­γο­ρεί την κυ­βέρ­νη­ση πώς δεν λαμ­βά­νει αρ­κε­τά μέτρα για την αντι­με­τώ­πι­ση της ακρί­βειας, που είναι το βα­σι­κό­τε­ρο πρό­βλη­μα των νοι­κο­κυ­ριών σή­με­ρα. Να ανα­μέ­νο­νται το επό­με­νο διά­στη­μα και νέες κι­νή­σεις στο πεδίο των τιμών; Πόσο σας ανη­συ­χεί το εν­δε­χό­με­νο ενός δύ­σκο­λου χει­μώ­να λόγω των εξε­λί­ξε­ων στη Μέση Ανα­το­λή;

Η ακρί­βεια είναι πραγ­μα­τι­κό πρό­βλη­μα και όποιος πο­λι­τι­κός προ­σπα­θεί να την υπο­βαθ­μί­σει απλώς δεν ακού­ει την κοι­νω­νία. Το ζη­τού­με­νο, όμως, είναι ποια πο­λι­τι­κή μπο­ρεί πραγ­μα­τι­κά να βελ­τιώ­σει και με διάρ­κεια τη θέση ενός νοι­κο­κυ­ριού.

Προ­φα­νώς χρειά­ζο­νται έλεγ­χοι στην αγορά, μέτρα που αυ­ξά­νουν τον αντα­γω­νι­σμό και αυ­στη­ρό­τη­τα απέ­να­ντι σε αδι­καιο­λό­γη­τες αυ­ξή­σεις. Όμως η μάχη με την ακρί­βεια δεν κρί­νε­ται μόνο στην τιμή ενός προ­ϊ­ό­ντος στο ράφι. Κρί­νε­ται τε­λι­κά στο πόσα χρή­μα­τα μέ­νουν στην τσέπη του πο­λί­τη στο τέλος του μήνα.

Γι’ αυτό από το 2019 αυ­ξά­νου­με τους μι­σθούς, μειώ­νου­με φό­ρους και ασφα­λι­στι­κές ει­σφο­ρές και κα­ταρ­γού­με επι­βα­ρύν­σεις. Ο κα­τώ­τα­τος μι­σθός έχει αυ­ξη­θεί έξι φορές, από τα 650 στα 920 ευρώ, οι ασφα­λι­στι­κές ει­σφο­ρές έχουν μειω­θεί ση­μα­ντι­κά και φόροι όπως το τέλος επι­τη­δεύ­μα­τος έχουν κα­ταρ­γη­θεί. Αυτή είναι μό­νι­μη ενί­σχυ­ση του δια­θέ­σι­μου ει­σο­δή­μα­τος, όχι μια προ­σω­ρι­νή πα­ρο­χή.

Σε ό,τι αφορά τη Μέση Ανα­το­λή, κα­νείς δεν μπο­ρεί να αντι­με­τω­πί­ζει επι­φα­νεια­κά μια νέα διε­θνή ανα­τα­ρα­χή, ιδιαί­τε­ρα όταν μπο­ρεί να επη­ρε­ά­σει την ενέρ­γεια και τις τιμές. Χρειά­ζε­ται εγρή­γορ­ση, όχι πα­νι­κός. Η με­γά­λη δια­φο­ρά είναι ότι σή­με­ρα η Ελ­λά­δα μπαί­νει σε μια εν­δε­χό­με­νη νέα κρίση πολύ πιο θω­ρα­κι­σμέ­νη οι­κο­νο­μι­κά. Το δη­μό­σιο χρέος έχει μειω­θεί με τον τα­χύ­τε­ρο ρυθμό στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση και η χώρα δια­θέ­τει με­γα­λύ­τε­ρη διε­θνή αξιο­πι­στία, άρα και πε­ρισ­σό­τε­ρη ελευ­θε­ρία κι­νή­σε­ων για να προ­στα­τεύ­σει την οι­κο­νο­μία και τα νοι­κο­κυ­ριά.

Ελ­λη­νο­τουρ­κι­κά και το μή­νυ­μα προς την Άγκυ­ρα

Η Τουρ­κία με μια σειρά κι­νή­σε­ων το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα τα­ρά­ζει τα νερά και δεί­χνει να επα­να­φέ­ρει ένα ανα­θε­ω­ρη­τι­κό αφή­γη­μα. Πώς βλέ­πε­τε να δια­μορ­φώ­νο­νται οι ελ­λη­νο­τουρ­κι­κές σχέ­σεις το επό­με­νο διά­στη­μα; Και πως απα­ντά­τε στην κρι­τι­κή που ασκεί­ται για τους χει­ρι­σμούς της κυ­βέρ­νη­σης, από τον πρώην πρω­θυ­πουρ­γό Αντώ­νη Σα­μα­ρά αλλά και από κόμ­μα­τα της αντι­πο­λί­τευ­σης;

Οι ανα­θε­ω­ρη­τι­κές θέ­σεις της Τουρ­κί­ας δεν είναι και­νούρ­γιες. Η «Γα­λά­ζια Πα­τρί­δα», οι γκρί­ζες ζώνες, οι αξιώ­σεις περί απο­στρα­τιω­τι­κο­ποί­η­σης και η αμ­φι­σβή­τη­ση ελ­λη­νι­κών κυ­ριαρ­χι­κών δι­καιω­μά­των απο­τε­λούν πά­γιες τουρ­κι­κές θέ­σεις εδώ και δε­κα­ε­τί­ες. Αυτό που έχει αλ­λά­ξει είναι η στάση της Ελ­λά­δας. Δεν πε­ρι­μέ­νου­με πλέον κάθε τουρ­κι­κή κί­νη­ση για να αντι­δρά­σου­με. Παίρ­νου­με εμείς πρω­το­βου­λί­ες και η Τουρ­κία συχνά κα­λεί­ται να αντι­δρά­σει στις δικές μας κι­νή­σεις.

Αυτό έγινε με τον Θα­λάσ­σιο Χω­ρο­τα­ξι­κό Σχε­δια­σμό, τα Θα­λάσ­σια Πάρκα, την αξιο­ποί­η­ση του υπο­θα­λάσ­σιου πλού­του, την ενί­σχυ­ση των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων και τις στρα­τη­γι­κές συμ­μα­χί­ες της χώρας. Η Ελ­λά­δα σή­με­ρα έχει ισχυ­ρό­τε­ρο διε­θνές απο­τύ­πω­μα και πολύ με­γα­λύ­τε­ρες δυ­να­τό­τη­τες να υπε­ρα­σπι­στεί στην πράξη την κυ­ριαρ­χία και τα κυ­ριαρ­χι­κά της δι­καιώ­μα­τα.

Αυτό, βέ­βαια, δεν ση­μαί­νει ότι υπο­τι­μού­με καμία τουρ­κι­κή κί­νη­ση. Για τα πρό­σφα­τα τουρ­κι­κά Θα­λάσ­σια Πάρκα, η ελ­λη­νι­κή πλευ­ρά έχει κα­τα­στή­σει σαφές ότι όσα προ­βλέ­πο­νται εκτός τουρ­κι­κών χω­ρι­κών υδά­των και πάνω από ελ­λη­νι­κή υφα­λο­κρη­πί­δα είναι αντί­θε­τα με το Διε­θνές Δί­καιο, δεν πα­ρά­γουν έν­νο­μα απο­τε­λέ­σμα­τα και δεν δε­σμεύ­ουν τη χώρα. Έχει ήδη επι­δο­θεί ρη­μα­τι­κή δια­κοί­νω­ση στην Τουρ­κία και έχουν ενη­με­ρω­θεί οι ευ­ρω­παϊ­κοί θε­σμοί.

Ταυ­τό­χρο­να, το να δια­τη­ρού­με ανοι­χτούς διαύ­λους επι­κοι­νω­νί­ας με την Τουρ­κία δεν ση­μαί­νει ούτε συμ­φω­νία ούτε υπο­χώ­ρη­ση από τις θέ­σεις μας και την εθνι­κή γραμ­μή. Δεν είναι κάθε τουρ­κι­κή δή­λω­ση ή προ­α­ναγ­γε­λία τε­τε­λε­σμέ­νο. Ακού­σα­με για F-35, τα οποία μέχρι σή­με­ρα δεν έχουν δοθεί. Ακού­σα­με για νο­μο­θέ­τη­μα περί «Γα­λά­ζιας Πα­τρί­δας», το οποίο μέχρι σή­με­ρα δεν έχει κα­τα­τε­θεί. Δεν εφη­συ­χά­ζου­με, αλλά ούτε απο­δί­δου­με στην Τουρ­κία επι­τυ­χί­ες που δεν έχει πε­τύ­χει.

Η εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή δεν κρί­νε­ται από το ποιος θα χρη­σι­μο­ποι­ή­σει τη βα­ρύ­τε­ρη έκ­φρα­ση. Κρί­νε­ται από το αν η χώρα είναι ασφα­λέ­στε­ρη, ισχυ­ρό­τε­ρη και πε­ρισ­σό­τε­ρο υπο­λο­γί­σι­μη. Και σή­με­ρα η Ελ­λά­δα έχει ισχυ­ρό­τε­ρες Ένο­πλες Δυ­νά­μεις, πε­ρισ­σό­τε­ρες στρα­τη­γι­κές συμ­μα­χί­ες και με­γα­λύ­τε­ρο διε­θνές απο­τύ­πω­μα. Θα συ­νε­χί­σου­με να συ­νο­μι­λού­με όπου αυτό υπη­ρε­τεί το εθνι­κό συμ­φέ­ρον, αλλά ταυ­τό­χρο­να θα αυ­ξά­νου­με την ισχύ της χώρας και θα ασκού­με τα δι­καιώ­μα­τά μας χωρίς να ζη­τά­με την άδεια κα­νε­νός.

Ανα­πο­φά­σι­στοι και στό­χος αυ­το­δυ­να­μί­ας

Οι δη­μο­σκο­πή­σεις δεί­χνουν πως ένα υπο­λο­γί­σι­μο κομ­μά­τι ψη­φο­φό­ρων της Ν.Δ έχει με­τα­κι­νη­θεί στη δε­ξα­με­νή των ανα­πο­φά­σι­στων. Πώς σκο­πεύ­ει η Νέα Δη­μο­κρα­τία να προ­σεγ­γί­σει ένα κοινό που μπο­ρεί να είχε επι­λέ­ξει τα «γα­λά­ζια» ψη­φο­δέλ­τια στις προη­γού­με­νες κάλ­πες αλλά στην πο­ρεία απο­μα­κρύν­θη­κε;

Οι πο­λί­τες δεν είναι ιδιο­κτη­σία κα­νε­νός κόμ­μα­τος. Το γε­γο­νός ότι κά­ποιος μας εμπι­στεύ­τη­κε το 2019 ή το 2023 δεν ση­μαί­νει ότι μας χρω­στά την ψήφο του και το 2027. Η πο­λι­τι­κή εμπι­στο­σύ­νη δεν κλη­ρο­νο­μεί­ται. Κερ­δί­ζε­ται ξανά.

Και πολ­λές φορές ένας πο­λί­της που σή­με­ρα δη­λώ­νει ανα­πο­φά­σι­στος δεν έχει απο­μα­κρυν­θεί από τις αξίες του. Έχει γίνει πιο απαι­τη­τι­κός από εμάς. Μπο­ρεί να ανα­γνω­ρί­ζει ότι η χώρα προ­χώ­ρη­σε, δη­μιουρ­γή­θη­καν πε­ρισ­σό­τε­ρες δου­λειές, αυ­ξή­θη­καν οι μι­σθοί και μειώ­θη­καν φόροι, αλλά ταυ­τό­χρο­να να μας λέει ότι η ακρί­βεια τον πιέ­ζει, η στέ­γα­ση είναι δύ­σκο­λη και η κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα πα­ρα­μέ­νει απαι­τη­τι­κή.

Αυτά τα δύο μπο­ρούν να είναι αλη­θι­νά ταυ­τό­χρο­να. Μια χώρα μπο­ρεί να έχει κάνει με­γά­λη πρό­ο­δο και ένας πο­λί­της να δι­καιού­ται να ζητά ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρα από την κυ­βέρ­νη­σή του. Μια με­γά­λη πα­ρά­τα­ξη δεν φο­βά­ται αυτή την απαί­τη­ση. Την ακού­ει και ανε­βά­ζει τον πήχη.

Γι’ αυτό η απά­ντη­σή μας δεν μπο­ρεί να είναι ένα κα­λύ­τε­ρο σύν­θη­μα ή μια πιο έξυ­πνη κα­μπά­νια. Είναι να δου­λέ­ψου­με μέχρι την τε­λευ­ταία ημέρα, να ολο­κλη­ρώ­σου­με όσα δε­σμευ­τή­κα­με, να διορ­θώ­σου­με όσα δεν λει­τουρ­γούν και να πα­ρου­σιά­σου­με με ευ­θύ­τη­τα το σχέ­διό μας για την επό­με­νη ημέρα. Η Νέα Δη­μο­κρα­τία πα­ρα­μέ­νει η ισχυ­ρό­τε­ρη πο­λι­τι­κή δύ­να­μη της χώρας, επει­δή έχει την ικα­νό­τη­τα να ακού­ει, να προ­σαρ­μό­ζε­ται και να αλ­λά­ζει χωρίς να χάνει τις αρχές της. Αυτό πρέ­πει να κά­νου­με και τώρα.

Δεν μας εν­δια­φέ­ρει να γυ­ρί­σου­με το ρολόι πίσω στο απο­τέ­λε­σμα του 2023. Μας εν­δια­φέ­ρει να πάμε τη χώρα μπρο­στά στο 2030. Γι’ αυτό κοι­τά­με τους πο­λί­τες στα μάτια και δεν τους ζη­τά­με να μας ψη­φί­σουν επει­δή το έκα­ναν την προη­γού­με­νη φορά. Τους ζη­τά­με να μας κρί­νουν αυ­στη­ρά, αλλά δί­καια, για όσα κά­να­με και να μας εμπι­στευ­τούν να κά­νου­με αύριο ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρα.

Με βάση τις με­τρή­σεις η Νέα Δη­μο­κρα­τία δια­τη­ρεί την από­στα­ση από τα κόμ­μα­τα της αντι­πο­λί­τευ­σης αλλά απέ­χει από το στόχο της αυ­το­δυ­να­μί­ας. Σε πε­ρί­πτω­ση λοι­πόν που οι επό­με­νες κάλ­πες δεν βγά­λουν αυ­το­δύ­να­μη κυ­βέρ­νη­ση θα μπο­ρού­σαν να υπάρ­ξουν με­τε­κλο­γι­κές συ­νερ­γα­σί­ες ή απο­τε­λούν μο­νό­δρο­μο οι δεύ­τε­ρες εκλο­γές;

Δεν υπάρ­χουν δεύ­τε­ρες εκλο­γές. Η κάλπη είναι μία και ο στό­χος μας είναι η αυ­το­δυ­να­μία: μια νέα ισχυ­ρή κυ­βέρ­νη­ση της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας με Πρω­θυ­πουρ­γό τον Κυ­ριά­κο Μη­τσο­τά­κη.

Οι ση­με­ρι­νές δη­μο­σκο­πή­σεις απο­τυ­πώ­νουν την ει­κό­να μιας στιγ­μής. Οι εκλο­γές θα γί­νουν την άνοι­ξη του 2027 και μέχρι τότε με­σο­λα­βούν μήνες ου­σια­στι­κής δου­λειάς και κυ­βερ­νη­τι­κού έργου. Δεν πρό­κει­ται, λοι­πόν, να προ­ε­ξο­φλή­σου­με την κρίση των πο­λι­τών ούτε να σχε­διά­ζου­με από τώρα τι θα κά­νου­με αν δεν πε­τύ­χου­με τον στόχο μας.

Πι­στεύ­ου­με στις αυ­το­δύ­να­μες κυ­βερ­νή­σεις γιατί έχουν απο­δεί­ξει ότι προ­σφέ­ρουν με­γα­λύ­τε­ρη στα­θε­ρό­τη­τα, κα­θα­ρή εντο­λή και δυ­να­τό­τη­τα εφαρ­μο­γής ενός προ­γράμ­μα­τος χωρίς διαρ­κείς συμ­βι­βα­σμούς και πα­ζά­ρια. Και σε ένα διε­θνές πε­ρι­βάλ­λον τόσο αβέ­βαιο όσο το ση­με­ρι­νό, η πο­λι­τι­κή στα­θε­ρό­τη­τα είναι πλε­ο­νέ­κτη­μα πρώτα και πάνω απ’ όλα για τη χώρα.

Φυ­σι­κά, στη Δη­μο­κρα­τία τον τε­λευ­ταίο λόγο τον έχουν πάντα οι πο­λί­τες και κάθε ετυ­μη­γο­ρία είναι σε­βα­στή. Αλλά δεν πη­γαί­νεις σε μια εκλο­γι­κή μάχη σχε­διά­ζο­ντας τι θα κά­νεις αν δεν κερ­δί­σεις. Πη­γαί­νεις για να κερ­δί­σεις. Και εμείς δου­λεύ­ου­με για μια νέα αυ­το­δύ­να­μη κυ­βέρ­νη­ση της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας.

Οι τρεις προ­τε­ραιό­τη­τες στη Νέα Δη­μο­κρα­τία

Ποιες είναι οι τρεις προ­τε­ραιό­τη­τες σας το επό­με­νο διά­στη­μα ως Γραμ­μα­τέ­ας της Πο­λι­τι­κής Επι­τρο­πής της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας;

Έχου­με τρεις συ­γκε­κρι­μέ­νες προ­τε­ραιό­τη­τες. Πρώ­τον, να πα­ρά­γου­με πε­ρισ­σό­τε­ρη πο­λι­τι­κή. Η Νέα Δη­μο­κρα­τία δεν είναι απλώς ο κομ­μα­τι­κός μη­χα­νι­σμός που στη­ρί­ζει την κυ­βέρ­νη­ση. Είναι η με­γα­λύ­τε­ρη πο­λι­τι­κή πα­ρά­τα­ξη, με χι­λιά­δες στε­λέ­χη και αν­θρώ­πους με γνώση και εμπει­ρία, που μπο­ρούν να συμ­βά­λουν ου­σια­στι­κά στην Ατζέ­ντα 2030 και στην κυ­βερ­νη­τι­κή πρό­τα­ση της επό­με­νης τε­τρα­ε­τί­ας. Γι’ αυτό δί­νου­με πραγ­μα­τι­κό πε­ριε­χό­με­νο στην Πο­λι­τι­κή Επι­τρο­πή, στις Γραμ­μα­τεί­ες και στα στε­λέ­χη μας, με εφαρ­μό­σι­μες, κο­στο­λο­γη­μέ­νες και ρε­α­λι­στι­κές προ­τά­σεις.

Δεύ­τε­ρον, η ανα­νέ­ω­ση. Να ανοί­ξου­με ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο την πα­ρά­τα­ξη σε αν­θρώ­πους της νέας γε­νιάς, της αγο­ράς, της επι­στή­μης και της Αυ­το­διοί­κη­σης, αν­θρώ­πους που έχουν απο­δεί­ξει τις ικα­νό­τη­τές τους στην πραγ­μα­τι­κή ζωή και θέ­λουν τώρα να προ­σφέ­ρουν στην πο­λι­τι­κή. Αυτό πρέ­πει να απο­τυ­πω­θεί και στα ψη­φο­δέλ­τια του 2027.

Τρί­τον, να εί­μα­στε πα­ντού μέσα στην κοι­νω­νία. Όχι ένα κόμμα κλει­σμέ­νο στα γρα­φεία του, αλλά μια ανοι­χτή και ευ­ρύ­χω­ρη πα­ρά­τα­ξη που ακού­ει, συ­ζη­τά, πα­ρεμ­βαί­νει και βρί­σκε­ται δίπλα στους πο­λί­τες σε κάθε γωνιά της χώρας.

Η Νέα Δη­μο­κρα­τία είναι σή­με­ρα η ισχυ­ρό­τε­ρη πο­λι­τι­κή δύ­να­μη της χώρας. Δεν επα­να­παυό­μα­στε σε αυτό. Δου­λεύ­ου­με ώστε το 2027 να εί­μα­στε ακόμη πιο δυ­να­τοί, πιο ανα­νε­ω­μέ­νοι και με μια κα­θα­ρή, πει­στι­κή πρό­τα­ση για την Ελ­λά­δα της επό­με­νης ημέ­ρας.

Πηγή: ethnos.gr