Πέντε προτάσεις για τα κανάλια και τις τηλεοπτικές άδειες από τον Σταύρο Θεοδωράκη

Πέντε προ­τά­σεις για τα κα­νά­λια και τις τη­λε­ο­πτι­κές άδειες δια­τυ­πώ­νει μέσω του λο­γα­ρια­σμού του στο Facebook o επι­κε­φα­λής του Πο­τα­μιού Σταύ­ρος Θε­ο­δω­ρά­κης.

«Με­γα­λύ­τε­ρη δια­φά­νεια δη­λα­δή, πε­ρισ­σό­τε­ρα λεφτά για την κοι­νω­νία και απε­ξάρ­τη­ση της τη­λε­ό­ρα­σης από τους πο­λι­τι­κούς» επι­ση­μαί­νει ο κ. Θε­ο­δω­ρά­κης αφού πα­ρα­θέ­τει τις προ­τά­σεις του Πο­τα­μιού, οι οποί­ες όπως λέει είναι «άμεσα εφαρ­μό­σι­μες».

Ολό­κλη­ρη η ανάρ­τη­ση:

«Πέντε προ­τά­σεις για τα κα­νά­λια και τις άδειες:

– Το ΕΣΡ ενι­σχύ­ε­ται ως η μόνη αρχή αδειο­δό­τη­σης και επο­πτεί­ας. Τα κρι­τή­ρια για την άδεια είναι οι­κο­νο­μι­κά αλλά και ποιο­τι­κά. Η δυ­να­τό­τη­τα πώ­λη­σης ή ενοι­κί­α­σης των αδειών υπό­κει­ται στην έγκρι­ση του ΕΣΡ.

– Τέλος στην κατ’ εξαί­ρε­ση χρη­μα­το­δό­τη­ση των κα­να­λιών από τις τρά­πε­ζες (δά­νεια παίρ­νουν μόνο όσοι πλη­ρούν επι­χει­ρη­μα­τι­κές – και όχι πο­λι­τι­κές – προ­ϋ­πο­θέ­σεις).

– Όσοι έχουν ως κύρια δρα­στη­ριό­τη­τα τα δη­μό­σια έργα και τις προ­μή­θειες του δη­μο­σί­ου δεν μπο­ρούν να κα­τέ­χουν τη­λε­ο­πτι­κό σταθ­μό.

– Ο αριθ­μός των αδειών κα­θο­ρί­ζε­ται από τις δυ­να­τό­τη­τες της τε­χνο­λο­γί­ας και όχι από τους υπουρ­γούς (η Αυ­στρία με λι­γό­τε­ρο πλη­θυ­σμό από εμάς έχει 9 σταθ­μούς εθνι­κής εμ­βέ­λειας και η Κύ­προς 7)!

– Τα κα­νά­λια κα­τα­βάλ­λουν στο δη­μό­σιο (εκτός από το αντί­τι­μο της άδειας) και το 1% των ετή­σιων ακα­θά­ρι­στων εσό­δων τους. Λεφτά που πάνε κατά προ­τε­ραιό­τη­τα σε δα­πά­νες για την παι­δεία.

Με­γα­λύ­τε­ρη δια­φά­νεια δη­λα­δή, πε­ρισ­σό­τε­ρα λεφτά για την κοι­νω­νία και απε­ξάρ­τη­ση της τη­λε­ό­ρα­σης από τους πο­λι­τι­κούς.

Αυτές είναι οι πέντε – άμεσα εφαρ­μό­σι­μες – προ­τά­σεις του Κι­νή­μα­τός μας για τα κα­νά­λια. Το σπά­σι­μο, άλ­λω­στε, των τρι­γω­νι­κών σχέ­σε­ων πο­λι­τι­κών – τρα­πε­ζι­τών – κα­να­λαρ­χών ήταν πρό­τα­σή μου από την πρώτη κιό­λας ομι­λία μου στη Βουλή, στις 10 Φε­βρουα­ρί­ου του 2015. Τότε ο κ. Τσί­πρας κου­νού­σε συ­γκα­τα­βα­τι­κά το κε­φά­λι του. Τώρα η κυ­βέρ­νη­σή του, με στρα­τιω­τι­κά ράν­τζα και αστυ­νο­μι­κές πε­ρι­πο­λί­ες, προ­σπα­θεί να προσ­δώ­σει μια επί­φα­ση σο­βα­ρό­τη­τας και αυ­στη­ρό­τη­τας σε μια δια­βλη­τή και τρα­γε­λα­φι­κή δια­δι­κα­σία.»