Στην άγονη γραμμή της Εκπαίδευσης-Τα παιδιά ενός κατώτερου Θεού σε Oλυμπο, Λειψούς και Αντιμάχεια

Τρία πα­νέ­μορ­φα νησιά της Ελ­λά­δας, ελά­χι­στοι μα­θη­τές που προ­ε­τοι­μά­ζο­νται για τις πα­νελ­λα­δι­κές εξε­τά­σεις, κα­θη­γη­τές «ήρωες» οι οποί­οι προ­σπα­θούν κα­θη­με­ρι­νά να κα­λύ­ψουν τις ανε­πάρ­κειες του κρά­τους και ένα κοινό πρό­βλη­μα.

Δύο εβδο­μά­δες μετά το πρώτο κου­δού­νι, τα σχο­λεία υπο­λει­τουρ­γούν εξαι­τί­ας των τρα­γι­κών ελ­λεί­ψε­ων σε εκ­παι­δευ­τι­κούς.

Ο μο­να­δι­κός μα­θη­τής της Γ’ Λυ­κεί­ου στην Ολυ­μπο ή Ελυ­μπο -για τους ντό­πιους- Καρ­πά­θου, ένα απο­μο­νω­μέ­νο χωριό απί­στευ­της ομορ­φιάς που βρί­σκε­ται στο βο­ρειό­τε­ρο ση­μείο του νη­σιού, δύο από τους 13 μα­θη­τές της Γ’ τάξης στο Λύ­κειο των Λει­ψών αλλά και ένας μα­θη­τής από την Αντι­μά­χεια στην Κω, σχο­λείο το οποίο φι­λο­ξε­νεί μα­θη­τές από 4 χωριά μι­λούν στο «Εθνος» για τα προ­βλή­μα­τα που αντι­με­τω­πί­ζουν στην προ­ε­τοι­μα­σία τους για τις Πα­νελ­λα­δι­κές, με την έναρ­ξη κιό­λας του σχο­λι­κού έτους.

Εν­δει­κτι­κό του με­γέ­θους του προ­βλή­μα­τος είναι ότι σε ορι­σμέ­νες σχο­λι­κές μο­νά­δες, ου­σια­στι­κά δεν γί­νο­νται μα­θή­μα­τα, καθώς δεν έχουν προ­σλη­φθεί ακόμη οι πε­ρισ­σό­τε­ροι κα­θη­γη­τές, ενώ σε κά­ποια άλλα οι μα­θη­τές κά­νουν 2 με 3 ώρες μά­θη­μα κα­θη­με­ρι­νά, και τις υπό­λοι­πες ώρες, έχο­ντας και τη συν­δρο­μή των ελά­χι­στων κα­θη­γη­τών, προ­ε­τοι­μά­ζο­νται μόνοι τους ακόμη και για τα βα­σι­κά μα­θή­μα­τα στα οποία θα εξε­τα­στούν στις Πα­νελ­λα­δι­κές.

Οι μα­θη­τές υπο­στη­ρί­ζουν ότι λόγω των ελ­λεί­ψε­ων σε εκ­παι­δευ­τι­κό προ­σω­πι­κό και χωρίς να έχουν τη δυ­να­τό­τη­τα να πάνε σε ένα φρο­ντι­στή­ριο -όπως κά­νουν μα­θη­τές στις πε­ρισ­σό­τε­ρες πε­ριο­χές της χώρας- νιώ­θουν ότι ξε­κι­νούν από δια­φο­ρε­τι­κή αφε­τη­ρία στην προ­σπά­θειά τους να ει­σα­χθούν σε κά­ποια σχολή των πα­νε­πι­στη­μί­ων και ΤΕΙ.

Την ίδια στιγ­μή, όμως, το­νί­ζουν ότι η προ­σπά­θεια των κα­θη­γη­τών να δώ­σουν όσα πε­ρισ­σό­τε­ρα εφό­δια μπο­ρούν στους μα­θη­τές, τους γε­μί­ζει δύ­να­μη. Το να πη­γαί­νεις σχο­λείο σε ένα μικρό ή απο­μα­κρυ­σμέ­νο νησί, προ­σθέ­τουν οι ίδιοι, δεν έχει μόνο μειο­νε­κτή­μα­τα. «Οι κα­θη­γη­τές μάς νιώ­θουν δικά τους παι­διά, τα τμή­μα­τα είναι ολι­γο­με­λή και έχου­με μια δια­φο­ρε­τι­κή σχέση με τους εκ­παι­δευ­τι­κούς».

ΚΑ­ΤΕ­ΡΙ­ΝΑ ΒΟΥ­ΔΟΥ­ΡΗ, ΑΝΤΙ­ΜΑ­ΧΕΙΑ ΚΩ
Λεί­πουν 11 κα­θη­γη­τές
Μπερ­δε­μέ­νη σχε­τι­κά με το νέο εξε­τα­στι­κό σύ­στη­μα που θα εγκαι­νιά­σουν οι φε­τι­νοί μα­θη­τές της Γ’ Λυ­κεί­ου δη­λώ­νει η Κα­τε­ρί­να Βου­δού­ρη που φοιτά στο σχο­λείο της Αντι­μά­χειας στην Κω. Μάλ­λον, σε σχέση με τα υπό­λοι­πα παι­διά που μί­λη­σαν στο «Εθνος» θα πρέ­πει να αι­σθά­νε­ται τυ­χε­ρή, καθώς το πρό­βλη­μα των ελ­λεί­ψε­ων με τους κα­θη­γη­τές δεν είναι τόσο με­γά­λο, ει­δι­κά στην Κα­τεύ­θυν­ση που ακο­λου­θεί η ίδια.
«Λεί­πουν κυ­ρί­ως φι­λό­λο­γοι αλλά και κά­ποια βι­βλία βα­σι­κών μα­θη­μά­των, όπως των Μα­θη­μα­τι­κών και Οι­κο­νο­μι­κά», το­νί­ζει η Κα­τε­ρί­να, η οποία έχει επι­λέ­ξει την ομάδα προ­σα­να­το­λι­σμού Οι­κο­νο­μί­ας και Πλη­ρο­φο­ρι­κής. Μα­θή­τρια του 18, πι­στεύ­ει ότι με τη δική της σκλη­ρή προ­σπά­θεια αλλά και τη βο­ή­θεια των κα­θη­γη­τών της, θα κα­τα­φέ­ρει να κάνει το όνει­ρό της πραγ­μα­τι­κό­τη­τα και να ει­σα­χθεί στην Οι­κο­νο­μι­κή Σχολή του Αρι­στο­τε­λεί­ου Πα­νε­πι­στη­μί­ου Θεσ­σα­λο­νί­κης.

Ελ­λεί­ψεις

Ο διευ­θυ­ντής του σχο­λεί­ου, Ιω­άν­νης Ση­μα­ντη­ρά­κης, τό­νι­σε πως στο σχο­λείο φι­λο­ξε­νού­νται παι­διά από τέσ­σε­ρα δια­φο­ρε­τι­κά χωριά τα οποία απέ­χουν έως και 20 χι­λιό­με­τρα. «Για να λει­τουρ­γή­σει επαρ­κώς το λύ­κειο, θέλει 20 κα­θη­γη­τές και αυτή τη στιγ­μή λεί­πουν 9. Ωστό­σο, κά­νου­με ό,τι μπο­ρού­με για να μη χά­νουν ώρες τα παι­διά έως ότου έρθει και ο τε­λευ­ταί­ος ανα­πλη­ρω­τής που πε­ρι­μέ­νου­με».

Η λέξη φρο­ντι­στή­ριο είναι άγνω­στη για τα πε­ρισ­σό­τε­ρα παι­διά. Την περ­σι­νή χρο­νιά, μας λέει με υπε­ρη­φά­νεια ο κ. Ση­μα­ντη­ρά­κης, έδω­σαν Πα­νελ­λα­δι­κές 46 παι­διά, εκ των οποί­ων τα 23 ει­σή­χθη­σαν σε πα­νε­πι­στή­μια και 10 σε τε­χνο­λο­γι­κά ιδρύ­μα­τα.

Μ. ΣΚΛΑ­ΒΟΥ­ΝΟΥ – Σ. ΚΟΥ­ΤΟΥ­ΖΟΣ, ΛΕΙ­ΨΟΙ
«Δεν ξε­κι­νά­με όλοι από την ίδια αφε­τη­ρία»
Τις ίδιες ανη­συ­χί­ες και τα ίδια προ­βλή­μα­τα με τους υπό­λοι­πους 11 μα­θη­τές της Γ’ Λυ­κεί­ου που προ­ε­τοι­μά­ζο­νται για τις Πα­νελ­λα­δι­κές μοι­ρά­ζο­νται η Μαρία Σκλα­βού­νου και Σάβ­βας Κου­του­ζός από τους Λει­ψούς.
«Χωρίς τους κα­θη­γη­τές μας δεν θα μπο­ρού­σα­με να πε­τύ­χου­με τί­πο­τα. Κά­νουν τρο­με­ρή προ­σπά­θεια, αλλά λόγω των κα­θυ­στε­ρή­σε­ων που υπάρ­χουν με τις προ­σλή­ψεις των ανα­πλη­ρω­τών, νιώ­θου­με ότι δεν ξε­κι­νά­με από την ίδια αφε­τη­ρία με άλ­λους μα­θη­τές» ανα­φέ­ρει η Μαρία Σκλα­βού­νου.
Δύο εβδο­μά­δες μετά την έναρ­ξη του σχο­λι­κού έτους, στο σχο­λείο των Λει­ψών υπάρ­χει μία φι­λό­λο­γος, μία γυ­μνά­στρια, μία κα­θη­γή­τρια Μου­σι­κής και η διευ­θύ­ντρια του σχο­λεί­ου. «Κά­νου­με κα­θη­με­ρι­νά 2 με 3 ώρες μά­θη­μα. Στις υπό­λοι­πες ώρες, με τη βο­ή­θεια των κα­θη­γη­τών που υπάρ­χουν, προ­σπα­θού­με να κά­νου­με μία υπο­τυ­πώ­δη προ­ε­τοι­μα­σία για κά­ποια άλλα μα­θή­μα­τα» το­νί­ζει.
Οσον αφορά τον Σάββα Κου­του­ζό, η αγάπη του για τη θά­λασ­σα ήταν αρ­κε­τή ώστε να θέσει ως πρω­ταρ­χι­κό στόχο στις φε­τι­νές Πα­νελ­λα­δι­κές να ει­σα­χθεί στη Σχολή Εμπο­ρο­πλοιάρ­χων.
«Εχω δια­λέ­ξει την ομάδα προ­σα­να­το­λι­σμού Οι­κο­νο­μί­ας και Πλη­ρο­φο­ρι­κής. Μέχρι σή­με­ρα, δεν έχει έρθει σχε­δόν κα­νέ­νας κα­θη­γη­τής για την Κα­τεύ­θυν­ση που έχω επι­λέ­ξει. Ερ­χό­μα­στε στο σχο­λείο και μας βάζει η διευ­θύ­ντρια να δια­βά­ζου­με ορι­σμέ­να κε­φά­λαια στα βα­σι­κά μα­θή­μα­τα» ανα­φέ­ρει ο Σάβ­βας. Προ­σθέ­τει μά­λι­στα πως όταν έρ­θουν οι κα­θη­γη­τές θα χρεια­στεί να μέ­νουν πα­ρα­πά­νω στο σχο­λείο για να κα­λύ­ψουν την ύλη.

Στυ­λο­βά­της

Στυ­λο­βά­της του σχο­λεί­ου, σύμ­φω­να και με τους μα­θη­τές της, είναι η διευ­θύ­ντρια, Σοφία Χάιτα, η οποία, με τη συν­δρο­μή όλων των κα­θη­γη­τών, στέ­κε­ται στο πλευ­ρό των μα­θη­τών, προ­σπα­θώ­ντας να κα­λύ­ψει τις ελ­λεί­ψεις.

Πα­ρα­δέ­χε­ται ότι δεν υπάρ­χουν ίσες ευ­και­ρί­ες με τους μα­θη­τές των με­γά­λων αστι­κών κέ­ντρων. Ωστό­σο, στα τέλη Αυ­γού­στου, οπότε και ανα­κοι­νώ­νο­νται κάθε χρόνο τα απο­τε­λέ­σμα­τα των Πα­νελ­λα­δι­κών, κα­τα­λα­βαί­νει πως οι κόποι τους δεν πήγαν χα­μέ­νοι. «Πέ­ρυ­σι οι δύο μα­θη­τές της Γ’ Λυ­κεί­ου που συμ­με­τεί­χαν στις Πα­νελ­λα­δι­κές ει­σή­χθη­σαν στα τμή­μα­τα που ήθε­λαν. Για εμάς αυτή είναι η με­γα­λύ­τε­ρη αντα­μοι­βή».

ΑΝΤ. ΠΑ­ΠΑ­ΒΑ­ΣΙ­ΛΗΣ, ΟΛΥ­ΜΠΟΣ ΚΑΡ­ΠΑ­ΘΟΥ
«Το σχο­λείο έχει μόνο τρεις κα­θη­γη­τές»
Είναι ο μο­να­δι­κός μα­θη­τής της Γ’ Λυ­κεί­ου στο πα­νέ­μορ­φο χωριό, στην Ολυ­μπο Καρ­πά­θου, και έχει τη χαρά το μά­θη­μα που κάνει να παίρ­νει τον χα­ρα­κτή­ρα ιδιαι­τέ­ρου. Οταν όμως γί­νο­νται τα μα­θή­μα­τα, καθώς από τις 11 Σε­πτεμ­βρί­ου που χτύ­πη­σε το πρώτο κου­δού­νι στα σχο­λεία, ο Αντώ­νης Πα­πα­βα­σί­λης ου­σια­στι­κά δεν έχει κάνει μά­θη­μα, προ­ε­τοι­μά­ζε­ται μόνος του με τη βο­ή­θεια του διευ­θυ­ντή και των δύο κα­θη­γη­τών που υπάρ­χουν μέχρι στιγ­μής για το γυ­μνά­σιο και τις λυ­κεια­κές τά­ξεις.
«Και την περ­σι­νή χρο­νιά υπήρ­χαν κα­θυ­στε­ρή­σεις με την έλευ­ση των εκ­παι­δευ­τι­κών. Ενας κα­θη­γη­τής είχε έρθει τα Χρι­στού­γεν­να. Τι να το κά­νεις; Είχε χαθεί η μισή χρο­νιά», ανα­φέ­ρει ο Βα­σί­λης, ο οποί­ος έχει ξε­κι­νή­σει τη μο­να­χι­κή του προ­ε­τοι­μα­σία για τις Πα­νελ­λα­δι­κές, με στόχο να ει­σα­χθεί σε ένα από τα τμή­μα­τα Πλη­ρο­φο­ρι­κής.
«Το πρό­βλη­μα στο σχο­λείο δεν είναι οι υπο­δο­μές. Εκεί δεν υστε­ρεί κα­θό­λου. Το μόνο που μας λεί­πει είναι οι κα­θη­γη­τές. Δυ­στυ­χώς έχουν χαθεί δύο εβδο­μά­δες και στο σχο­λείο έχει έρθει μόνο ένας γυ­μνα­στής και ένας φυ­σι­κός. Προ­σπα­θώ μόνος μου, με την κα­θο­δή­γη­ση των κα­θη­γη­τών που υπάρ­χουν αυτήν τη στιγ­μή, αλλά και τη συν­δρο­μή του διευ­θυ­ντή του σχο­λεί­ου, να με­λε­τή­σω κά­ποια από τα βα­σι­κά μα­θή­μα­τα στα οποία θα εξε­τα­στώ στις Πα­νελ­λα­δι­κές, ώστε όταν έρ­θουν οι αρ­μό­διοι κα­θη­γη­τές να έχω να κα­λύ­ψω λι­γό­τε­ρη ύλη».

Εφό­δια

Ο Βα­σί­λης έχει συ­νη­θί­σει να είναι με λίγα παι­διά μέσα στην τάξη, αλλά φέτος θα ζήσει κάτι πρω­τό­γνω­ρο. «Αν και δεν είναι ό,τι πιο ευ­χά­ρι­στο να μην έχω συμ­μα­θη­τές, δεν με ενο­χλεί που θα είμαι μόνος μου στην τάξη. Θα «εκ­με­ταλ­λευ­τώ» τους κα­θη­γη­τές μου, ώστε να πάρω όσα πε­ρισ­σό­τε­ρα εφό­δια μπορώ. Η ηρε­μία του νη­σιού που με βοη­θά­ει ώστε να συ­γκε­ντρω­θώ στη με­λέ­τη αλλά και οι σχέ­σεις που ανα­πτύσ­σο­νται με τους κα­θη­γη­τές είναι δύο από τα εφό­δια που πι­στεύω ότι θα με οδη­γή­σουν στην κα­τά­κτη­ση του στό­χου μου».

ΕΘΝΟΣ – ΜΙ­ΧΑ­ΛΗΣ ΝΙ­ΒΟ­ΛΙΑ­ΝΙ­ΤΗΣ