Μια υπόθεση που ξεκίνησε ως στοχευμένη αστυνομική έρευνα το καλοκαίρι του 2024 στη Ρόδο και εξελίχθηκε σε δικογραφία με βαριές κατηγορίες, μπαίνει πλέον σε καθοριστική δικαστική τροχιά. Η υπόθεση της 5μελούς εγκληματικής ομάδας, που σύμφωνα με τα στοιχεία προμήθευε, μετέφερε, αποθήκευε και διακινούσε ηρωίνη στο νησί, πρόκειται να απασχολήσει το Τριμελές Εφετείο Δωδεκανήσου επί κακουργημάτων στις 3 Φεβρουαρίου 2026.
Οι κατηγορούμενοι είναι 5, όλοι ημεδαποί, ηλικίας 18, 20, 23, 37 και 46 ετών.
Το Αστυνομικό Τμήμα Ιαλυσού και η έρευνα που “έδεσε” την υπόθεση
Η εξάρθρωση αποδίδεται σε επισταμένη και διαρκή έρευνα του Αστυνομικού Τμήματος Ιαλυσού, που κινήθηκε μεθοδικά σε βάθος χρόνου. Κατά τα στοιχεία, τον Ιούλιο του 2024 έφτασαν πληροφορίες στις αρχές για τη δράση της ομάδας και παράλληλα γνωστοποιήθηκαν τηλεφωνικές συνδέσεις που χρησιμοποιούσαν 2 μέλη. Αυτό αποτέλεσε την αφετηρία για τη διαδικασία άρσης απορρήτου και παρακολούθησης συνομιλιών, ένα στάδιο που, σύμφωνα με την εικόνα της δικογραφίας, δεν λειτούργησε απλώς υποστηρικτικά αλλά διαμόρφωσε τον σκελετό της απόδοσης ρόλων και της αποκρυπτογράφησης του τρόπου δράσης.
Στην αστυνομική επιχείρηση που ακολούθησε στη Ρόδο, υπό τον σχεδιασμό και τον συντονισμό του Αστυνομικού Τμήματος Ιαλυσού και με συμμετοχή της Ο.Π.Κ.Ε., εντοπίστηκαν διαδοχικά τα μέλη της ομάδας, έγιναν προσαγωγές, έλεγχοι, έρευνες σε κατοικίες και ακολούθησαν συλλήψεις 4 ατόμων. Η εικόνα που περιγράφεται είναι επιχείρηση “σε αλυσίδα”, με διαδοχικές κινήσεις ώστε να μην υπάρξει διαρροή που θα επέτρεπε σε βασικά πρόσωπα να απομακρύνουν πειστήρια ή να εξαφανιστούν.
Οι χώροι, τα οχήματα και τα ορμητήρια που χαρτογραφήθηκαν
Στο πεδίο της καθημερινής λειτουργίας της ομάδας, καταγράφονται συγκεκριμένα σημεία που φέρεται να χρησιμοποιήθηκαν ως βάση. Τρεις από τους 4 συλληφθέντες αναφέρονται ως αθίγγανοι και φέρονται να χρησιμοποιούσαν μια μονοκατοικία στην οδό Αργυροκάστρου στην Ιαλυσό και μια καλύβα σε καταυλισμό στη Μέγκαβλη.
Παράλληλα, για τις μετακινήσεις τους αναφέρεται ότι χρησιμοποιούσαν αυτοκίνητο μάρκας HYUNDAI μοντέλου MATRIX χρώματος ασημί και δίκυκλη μοτοσυκλέτα μάρκας SYM χρώματος μαύρου, ιδιοκτησίας αθίγγανου. Εμφανίζεται ως “αρχηγός” ένας 34χρονος αθίγγανος, ενώ αλλού αναφέρεται ως 37χρονος το αρχηγικό μέλος που συνέστησε την ομάδα από τις αρχές Ιουλίου 2024.
Κεντρικό επεισόδιο της επιχείρησης ήταν ο εντοπισμός του 46χρονου στις 20 Σεπτεμβρίου 2024 και ώρα 08.25, όταν βγήκε από πλοίο στο λιμάνι της Ρόδου επιβαίνοντας σε μοτοσυκλέτα. Εκεί ακινητοποιήθηκε και συνελήφθη, ενώ στην κατοχή του βρέθηκαν 3 συσκευασίες ηρωίνης βάρους 104,55 γραμμαρίων, 104,57 γραμμαρίων και 105,03 γραμμαρίων, καθώς και 3 κινητά τηλέφωνα. Το εύρημα αυτό δεν περιγράφεται ως μεμονωμένο, αλλά ως κομμάτι μιας ακολουθίας που περιλαμβάνει προμήθεια εκτός νησιού και επαναλαμβανόμενη μεταφορά.
Λίγο αργότερα, ώρα 08.45 της ίδιας ημέρας, πραγματοποιήθηκε έρευνα στην οικία του φερόμενου ως αρχηγικού προσώπου, στην οδό Αγίου Ιωάννη στη Ρόδο. Εκεί καταγράφεται ότι δεν υπάκουσε στις εντολές των αστυνομικών και, επιχειρώντας να διαφύγει, πήδησε από παράθυρο πρώτου ορόφου. Σε θάμνο στην οικία βρέθηκαν χρήματα, κινητά και εισιτήρια, ενώ εντοπίστηκε και κάλτσα που περιείχε 20.000 ευρώ. Σε έρευνες σε άλλες κατοικίες, στην οικία του 23χρονου βρέθηκαν 2 ζυγαριές ακριβείας, κινητά και κάρτες κινητών, ενώ στην οικία του 20χρονου βρέθηκε κινητό τηλέφωνο.
Συνολικά, στις έρευνες καταγράφεται κατάσχεση ηρωίνης συνολικού βάρους 314,15 γραμμαρίων σε 3 ισοβαρείς συσκευασίες, 2 ζυγαριών ακριβείας, 9 κινητών τηλεφώνων που χαρακτηρίζονται επιχειρησιακά, 2 ασυρμάτων συντονισμένων σε συχνότητες της Ελληνικής Αστυνομίας, 1 Ι.Χ.Ε. αυτοκινήτου και 2 δικύκλων, καθώς και 21.310 ευρώ. Τα αντικείμενα αυτά, όπως αποτυπώνονται στη δικογραφία, συγκροτούν ένα πλέγμα ενδείξεων που συνδέει την επικοινωνία, τη μεταφορά, τη ζύγιση και τη διαχείριση μετρητών σε ενιαία λειτουργία.
Οι τιμές, το “ντελίβερι” και η λογική της αγοράς
Η υπόθεση περιγράφει ένα μοντέλο διακίνησης που ακολουθούσε κανόνες τιμολόγησης ανάλογα με τον τρόπο παράδοσης. Όταν ο πελάτης πήγαινε κοντά στα ορμητήρια, το 1 γραμμάριο ηρωίνης φέρεται να πωλούνταν 30 ευρώ και το 0,5 γραμμάριο 15 ευρώ. Όταν οι διακινητές πήγαιναν στο σημείο που βρισκόταν ο πελάτης, το 1 γραμμάριο φέρεται να πωλούνταν 35 ευρώ και το 0,5 γραμμάριο 20 ευρώ.
Η λεπτομέρεια αυτή δεν είναι απλώς αριθμητική. Περιγράφει μια “αγορά” με προσαύξηση κόστους για την υπηρεσία μετακίνησης και για τον επιχειρησιακό κίνδυνο, κάτι που, σε επίπεδο ερμηνείας, παραπέμπει σε οργανωμένη λειτουργία και όχι σε ευκαιριακές πράξεις.
Οι κώδικες επικοινωνίας, τα ψευδώνυμα και η προσπάθεια απόκρυψης
Καθοριστικό στοιχείο της υπόθεσης αποτελεί η χρήση κωδικοποιημένων λέξεων και ψευδωνύμων στις επικοινωνίες. Σύμφωνα με τα στοιχεία, ως “καφέ”, “υλικό”, “βράχο” ή “πέτρα” αναφέρεται ότι αποκαλούσαν την ηρωίνη. Ως “ένα κομμάτι” ή “έναν άσσο” φέρεται να εννοούσαν το 1 γραμμάριο, ενώ για το 0,5 γραμμάριο εμφανίζονται εκφράσεις όπως “μισό λεπτό”, “ένα μισαωράκι” ή “σομί”.
Για ποσότητες αναφέρονται λέξεις όπως “πράγματα”, “πράμα”, “παρτίδα” ή “πίτσες”, για την παράδοση εμφανίζονται οι όροι “ντελίβερι” ή “φτιάξιμο”, για τη ζυγαριά ο όρος “μέτρο”, για τα ημερήσια κέρδη ο όρος “ταμείο”, και για την ίδια την οργάνωση ο όρος “μαγαζί”. Ως “πάνω” ή “παράγκες” αναφέρεται ότι περιέγραφαν το σημείο στη Μέγκαβλη και ως “έξω” το σημείο στην Ιαλυσό.
Παράλληλα, στα ψευδώνυμα, το αρχηγικό πρόσωπο αναφέρεται ότι το αποκαλούσαν “boss” ή “μεγάλος” ή “μέγας”, ενώ για τον 46χρονο αναφέρεται ότι χρησιμοποιούνταν περιγραφές όπως “ψηλός και αδύνατος”, “ψηλός” ή “μάγειρας”. Η χαρτογράφηση αυτής της γλώσσας επικοινωνίας εμφανίζεται ως βασικό αποδεικτικό πεδίο, γιατί συνδέει τις συνομιλίες με συγκεκριμένες πράξεις, χρόνους και κινήσεις.
Η διαδρομή Αττική Ρόδος και οι τουλάχιστον 7 μεταφορές
Ιδιαίτερο βάρος δίνεται στο σκέλος της προμήθειας. Κατά τα στοιχεία, το αρχηγικό πρόσωπο και ο 46χρονος φέρονται να μετέβαιναν στην Αττική και να αγόραζαν μεγάλες ποσότητες ηρωίνης από άγνωστο άτομο, τις οποίες μετέφεραν στη Ρόδο τουλάχιστον 7 φορές από 1 Ιουλίου 2024 έως 20 Σεπτεμβρίου 2024. Αυτή η αναφορά συμπυκνώνει το επιχείρημα ότι η υπόθεση δεν αφορά τοπική, περιορισμένη διακίνηση, αλλά μια γραμμή τροφοδοσίας που επαναλήφθηκε, άρα απαιτούσε σχεδιασμό, σταθερές επαφές και τρόπο μεταφοράς που να περιορίζει τον κίνδυνο εντοπισμού.
