Αιγαίο: Η μυστηριώδης «εξαφάνιση» των κητωδών

Δεν έφτα­ναν οι τόσες πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κές πιέ­σεις που αντι­με­τω­πί­ζει το Αι­γαίο, ήρθε να προ­στε­θεί κι αυτή των μα­ζι­κών εκρή­ξε­ων λόγω στρα­τιω­τι­κών ασκή­σε­ων· εκρή­ξεις που απο­τε­λούν κίν­δυ­νο θά­να­το για τα θα­λάσ­σια θη­λα­στι­κά. Τη Δευ­τέ­ρα και την Τρίτη 23-24 Μαΐου το πλή­ρω­μα του σκά­φους «Ναυ­τί­λος», του Ιν­στι­τού­του Θα­λάσ­σιας Προ­στα­σί­ας «Αρ­χι­πέ­λα­γος», κα­τέ­γρα­ψε εκα­το­ντά­δες ισχυ­ρές εκρή­ξεις στη θα­λάσ­σια ζώνη του Bορειο­α­να­το­λι­κού Αι­γαί­ου. Πολ­λές εκρή­ξεις, αν και κάπως λι­γό­τε­ρες, κα­τα­γρά­φη­καν και την Τε­τάρ­τη, ακόμα και την Πέμ­πτη 26 Μαΐου το πρωί. «Εκτι­μά­με ότι προ­έρ­χο­νται από ασκή­σεις του τουρ­κι­κού πο­λε­μι­κού ναυ­τι­κού, νότια της Σμύρ­νης, σε μια πε­ριο­χή των διε­θνών υδά­των με­τα­ξύ Χίου και Σάμου», λέει στην «Κ» ο κ. Θο­δω­ρής Τσι­μπί­δης, διευ­θυ­ντής του «Αρ­χι­πε­λά­γους».

Οπως ση­μειώ­νει η πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή ορ­γά­νω­ση, στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή του Βο­ρειο­α­να­το­λι­κού Αι­γαί­ου επι­βιώ­νουν κά­ποιοι από τους ση­μα­ντι­κό­τε­ρους ενα­πο­μεί­να­ντες πλη­θυ­σμούς θα­λάσ­σιων θη­λα­στι­κών στη Με­σό­γειο. «Κατά τη διάρ­κεια των ερευ­νών μας τα τε­λευ­ταία 24 χρό­νια κα­τα­γρά­φου­με σχε­δόν κα­θη­με­ρι­νά ση­μα­ντι­κούς πλη­θυ­σμούς θα­λάσ­σιων θη­λα­στι­κών, όπως φυ­ση­τή­ρες, ζι­φιούς και τέσ­σε­ρα είδη δελ­φι­νιών. Κα­τα­γρά­φου­με, όμως, και δε­κά­δες εκ­βρα­σμούς νε­κρών κη­τω­δών στις ακτές της πε­ριο­χής», ανα­φέ­ρει στην ανα­κοί­νω­σή της.

«Τις πρώ­τες ημέ­ρες των ασκή­σε­ων δεν βλέ­πα­με κα­θό­λου κη­τώ­δη, πα­ρό­τι η πε­ριο­χή αυτή κα­νο­νι­κά σφύ­ζει από ζωή».

«Τις πρώ­τες ημέ­ρες των ασκή­σε­ων δεν βλέ­πα­με κα­θό­λου κη­τώ­δη, πα­ρό­τι η πε­ριο­χή αυτή κα­νο­νι­κά σφύ­ζει από ζωή. Ευ­τυ­χώς, σή­με­ρα πα­ρα­τη­ρή­σα­με και φυ­ση­τή­ρες και στα­χτο­δέλ­φι­να. Τα θα­λάσ­σια ζώα το πα­λεύ­ουν, αλλά έως πότε; Μέχρι στιγ­μής δεν έχου­με εντο­πί­σει νεκρά ή τραυ­μα­τι­σμέ­να θα­λάσ­σια ζώα. Ισως, όμως, αυτό έχει να κάνει και με τον αέρα που φυ­σού­σε προς τα πα­ρά­λια της Τουρ­κί­ας», μας είπε χθες το με­ση­μέ­ρι από τη γέ­φυ­ρα του «Ναυ­τί­λου» ο κ. Τσι­μπί­δης, με έκ­δη­λη ανη­συ­χία.

Ο διευ­θυ­ντής του «Αρ­χι­πε­λά­γους» υπο­γραμ­μί­ζει πως «από τη δική μας πλευ­ρά το ζή­τη­μα δεν είναι ποια χώρα προ­κα­λεί τις θα­λάσ­σιες εκρή­ξεις, αλλά οι δρα­μα­τι­κές επι­πτώ­σεις που προ­ξε­νού­νται στο οι­κο­σύ­στη­μα. Ο δικός μας στό­χος είναι η προ­στα­σία της θα­λάσ­σιας ζωής, ιδίως σε αυτή την πε­ριο­χή διε­θνούς εν­δια­φέ­ρο­ντος για τα θα­λάσ­σια θη­λα­στι­κά. Το ζή­τη­μα δεν μπο­ρεί να εκλαμ­βά­νε­ται με εθνι­κι­στι­κούς όρους». Οπως ση­μειώ­νει, χρειά­ζε­ται ένα μο­ρα­τό­ριουμ για τις εκρή­ξεις μέσα στη θά­λασ­σα.

«Δεν μπο­ρεί να τα έχου­με όλα: και θα­λάσ­σιο οι­κο­σύ­στη­μα, και προ­στα­σία της θα­λάσ­σιας ζωής, και μα­ζι­κό του­ρι­σμό, και εντα­τι­κή αλιεία, και πολ­λές ιχθυο­καλ­λιέρ­γειες. Απαι­τεί­ται σχέ­διο», υπο­γραμ­μί­ζει ο κ. Τσι­μπί­δης. Οπως ση­μειώ­νει, υπάρ­χει πολύ έντο­νη πα­ρου­σία πο­λε­μι­κών σκα­φών στο Αι­γαίο, όχι μόνο ελ­λη­νι­κών ή τουρ­κι­κών. «Για να υπάρ­χει απο­τέ­λε­σμα πρέ­πει οι όποιοι κα­νό­νες και δια­δι­κα­σί­ες να τη­ρού­νται από όλους. Δυ­να­τό­τη­τα βελ­τί­ω­σης υπάρ­χει και για το ελ­λη­νι­κό Πο­λε­μι­κό Ναυ­τι­κό, αν και τα τε­λευ­ταία χρό­νια έχουν γίνει θε­τι­κά βή­μα­τα και εφαρ­μό­ζε­ται συ­γκε­κρι­μέ­νο επι­χει­ρη­σια­κό πρω­τό­κολ­λο για τον πε­ριο­ρι­σμό των επι­πτώ­σε­ων των ασκή­σε­ων στη θά­λασ­σα. Πα­λαιό­τε­ρα ο αντί­κτυ­πος ήταν πολύ με­γά­λος», λέει ο διευ­θυ­ντής του «Αρ­χι­πε­λά­γους».

Πηγή kathimerini.gr