«Ο Κολοσσός είναι μέσα μας»- Συνέντευξη του Προέδρου του Σπιτιού της Ευρώπης στη Ρόδο

Συ­νέ­ντευ­ξη έδωσε ο Πρό­ε­δρος του Σπι­τιού της Ευ­ρώ­πης στη Ρόδο, Μι­χά­λης Κα­βου­κλής, στο “Vision Network Athens – Ελ­λη­νο­Γερ­μα­νι­κές Συ­να­ντή­σεις”, μία Μη Κυ­βερ­νη­τι­κή Ορ­γά­νω­ση που προ­σπα­θεί να φέρει τους λαούς της Ελ­λά­δας και της Γερ­μα­νί­ας μέσα από Δια­πο­λι­τι­σμι­κές Επα­φές στην Εκ­παί­δευ­ση, την Τέχνη και την Επι­στή­μη. Το πλή­ρες κεί­με­νο της συ­νέ­ντευ­ξης αναρ­τή­θη­κε στα Ελ­λη­νι­κά και τα Γερ­μα­νι­κά στην επί­ση­μη σε­λί­δα του VNA στο Facebook: www.facebook.com/visionnetworkathens/. Ακο­λου­θεί το ελ­λη­νι­κό κεί­με­νο:

«Ο Κο­λοσ­σός είναι μέσα μας».

Μι­χά­λης Κα­βου­κλής, Πρό­ε­δρος του «Σπι­τιού της Ευ­ρώ­πης» στη Ρόδο και Μέλος της ορ­γα­νω­τι­κής επι­τρο­πής του Ελ­λη­νι­κού Ιν­στι­τού­του Πο­λι­τι­στι­κής Δι­πλω­μα­τί­ας

Ο Μι­χά­λης Κα­βου­κλής γεν­νή­θη­κε στη Ρόδο. Σπού­δα­σε Πο­λι­τι­κές Επι­στή­μες και Δι­πλω­μα­τία στο Πα­νε­πι­στή­μιο Μα­κε­δο­νί­ας στη Θεσ­σα­λο­νί­κη και είναι κά­το­χος Με­τα­πτυ­χια­κού Τί­τλου Σπου­δών στις «Πο­λι­τι­κές, Οι­κο­νο­μι­κές και Διε­θνείς Σχέ­σεις στη Με­σό­γειο» του Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αι­γαί­ου, όπου είναι υπο­ψή­φιος δι­δά­κτο­ρας με θέμα τη διε­θνή συ­νερ­γα­σία για τον αφο­πλι­σμό από όπλα μα­ζι­κής κα­τα­στρο­φής. Από το 2007 συμ­με­τέ­χει ενερ­γά στο «Σπίτι της Ευ­ρώ­πης» στη Ρόδο, του οποί­ου είναι Πρό­ε­δρος από το 2014 και το εκ­προ­σω­πεί σε διά­φο­ρες επι­τρο­πές δι­κτύ­ων όπως το European Network for Education and Training, e.V. και το Anna Lindh Foundation. Συμ­με­τέ­χει ενερ­γά σε διε­θνή φόρα και δί­κτυα και υπήρ­ξε μέλος της Ομά­δας Διεκ­δί­κη­σης της Ευ­ρω­παϊ­κής Πο­λι­τι­στι­κής Πρω­τεύ­ου­σας του 2021, από τη γε­νέ­τει­ρά του, Ρόδο.Ο Αντώ­νιος Πα­πα­μι­χα­ήλ (Vision Network Athens) τον συ­νά­ντη­σε στην Ρόδο και συ­νο­μί­λη­σε μαζί του.

Κύριε Κα­βου­κλή, είστε δρα­στή­ριος στον επαγ­γελ­μα­τι­κό, επι­στη­μο­νι­κό και κοι­νω­νι­κο-πο­λι­τι­κό τομέα στη Ρόδο. Ποια είναι εκεί­να τα στοι­χεία στην ρο­δί­τι­κη κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα τα οποία σκια­γρα­φούν έναν ευ­ρω­παϊ­κό προ­σα­να­το­λι­σμό ή απο­προ­σα­να­το­λι­σμό;Θεωρώ πως η Ρόδος έχει ένα ξε­κά­θα­ρο Ευρω-Με­σο­γεια­κό προ­σα­να­το­λι­σμό. Aυτό είναι πολύ συ­γκε­κρι­μέ­νο, γιατί η ιστο­ρία είναι ο τόπος και όχι μόνον η κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα των πο­λι­τών. Η Ρόδος από μόνη της ευ­δο­κι­μεί μια κα­τά­στα­ση δια­λό­γου και ει­ρή­νης. Αυτό το ζει κα­νείς περ­πα­τώ­ντας. Κα­τε­βαί­νο­ντας την Οδό Δη­μο­κρα­τί­ας για πα­ρά­δειγ­μα, και αυτό είναι κάτι που εμπνέ­ει κάθε Ρο­δί­τη και κάθε επι­σκέ­πτη, αντι­κρί­ζεις ένα με­σαιω­νι­κό κά­στρο, με τους μι­να­ρέ­δες, τις κα­μπά­νες της εκ­κλη­σί­ας να χτυ­πά­νε πίσω σου (…) αν όλα λοι­πόν αυτά τα νιώ­θεις οι­κεία, τότε ανα­πτύσ­σεις μια νέα αντί­λη­ψη για τον τόπο αυτόν αλλά και για τον υπό­λοι­πο κόσμο. Για μένα στη Ρόδο δεν χω­ρά­νε χω­ρί­σμα­τα και μίσος. Η Ρόδος είναι ένας τόπος που βοη­θά­ει στο να ανα­πτύσ­σε­ται η αλ­λη­λεγ­γύη. Η ιστο­ρία του νη­σιού της Ρόδου άλ­λω­στε απο­δει­κνύ­ει ακρι­βώς αυτό.

Ποιος ο ρόλος της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας στην διεύ­ρυν­ση των αντι­λή­ψε­ων αλλά και στην (από)δό­μη­ση των στε­ρε­ο­τύ­πων? Υπάρ­χει άμ­βλυν­ση ή τε­λι­κά είναι όλα μια φού­σκα?Στη Ρόδο δυ­στυ­χώς βιώ­νου­με μια κα­τά­στα­ση δύο τα­χυ­τή­των. Από τη μία βλέ­που­με μια τάση αλ­λο­τρί­ω­σης του επι­χει­ρη­μα­τία από τον του­ρι­σμό, η ευ­κο­λία δη­λα­δή της εκ­με­τάλ­λευ­σης του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος με έναν συ­γκε­κρι­μέ­νο τρόπο, που μας έχει κλη­ρο­δο­τη­θεί από τους πα­τε­ρά­δες και παπ­πού­δες μας. Έτσι ακο­λου­θού­με μια πε­πα­τη­μέ­νη που απλά εμπο­δί­ζει τη δη­μιουρ­γία και τη δια­φο­ρο­ποί­η­ση. Αυτό το γε­γο­νός έχει βάλει τη Ρόδο στο ρόλο ενός οποιου­δή­πο­τε θε­ρέ­τρου, ενώ η Ρόδος στις αρχές της του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης ήταν και­νο­τό­μος. Ήταν ένας μο­να­δι­κός προ­ο­ρι­σμός. Σή­με­ρα είναι ένα ακόμα ελ­λη­νι­κό νησί κάπου στη Με­σό­γειο. Από την άλλη υπάρ­χουν στο νησί εξαι­ρε­τι­κά πα­ρα­δείγ­μα­τα επι­χει­ρή­σε­ων, που προ­σπα­θούν να δια­φο­ρο­ποι­ή­σουν το προ­ϊ­όν τους. Το «Σπίτι της Ευ­ρώ­πης» έχει προ­σπα­θή­σει να ανα­δεί­ξει αυτά ακρι­βώς τα πα­ρα­δείγ­μα­τα μέσα από τα τρι­ή­με­ρα που διορ­γα­νώ­νει για την Ευ­ρώ­πη, την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα και την βιώ­σι­μη ανά­πτυ­ξη. Δυ­στυ­χώς αυτές οι μο­νά­δες χά­νο­νται στη μάζα της κακής του­ρι­στι­κής επι­χεί­ρη­σης, που πλειο­ψη­φεί. Επι­πλέ­ον το επι­χει­ρη­μα­τι­κό πε­ρι­βάλ­λον και το νο­μο­θε­τι­κό πλαί­σιο στην Ρόδο και στην Ελ­λά­δα γε­νι­κό­τε­ρα δεν αφή­νει πε­ρι­θώ­ριο ανά­πτυ­ξης σε τέ­τοιες αξιό­λο­γες προ­σπά­θειες. Οι πε­ριο­ρι­σμοί που υπο­βάλ­λο­νται είναι τέ­τοιοι που η ανά­πτυ­ξη γί­νε­ται εξαι­ρε­τι­κά δύ­σκο­λη. Υπάρ­χουν όμως σο­βα­ρές προ­σπά­θειες, όπως αυτή του Επι­με­λη­τη­ρί­ου Δω­δε­κα­νή­σου ή της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου που βοη­θά­νε τον αγρο­του­ρι­στι­κό τομέα και την εξα­γω­γή το­πι­κών προ­ϊ­ό­ντων, γιατί εκτός του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος η Ρόδος πα­ρέ­χει μια σπου­δαία αγρο­τι­κή πα­ρα­γω­γή, με άτομα που προ­σπα­θούν να τυ­πο­ποι­ή­σουν το προ­ϊ­όν τους και να δια­φο­ρο­ποι­η­θούν, βα­σι­σμέ­νοι στη γα­στρο­νο­μία της πε­ριο­χής. Υπάρ­χουν για πα­ρά­δειγ­μα κά­ποιες εται­ρί­ες design, όπὦς το Rhodesign ή το Made in Greece, που ξε­κί­νη­σαν από τη Ρόδο με αρ­χι­τέ­κτο­νες και σχε­δια­στές που σχε­διά­ζουν ωραία και ιδιαί­τε­ρα σου­βε­νίρ που εμπνέ­ο­νται από την το­πι­κή κουλ­τού­ρα.

Πα­ρα­τη­ρώ­ντας τα διά­φο­ρα μο­ντέ­λα του­ρι­στι­κής και βιώ­σι­μης γε­νι­κό­τε­ρα ανά­πτυ­ξης, με ποιους τρό­πους πι­στεύ­ε­τε ότι η κοι­νω­νία των πο­λι­τών/η το­πι­κή κοι­νω­νία/ο μέσος ενερ­γός Ρο­δί­της πο­λί­της μπο­ρεί να συμ­βάλ­λει στην αλ­λη­λο­κα­τα­νό­η­ση των λαών, την ανε­κτι­κό­τη­τα και την ανά­πτυ­ξη μιας δια­πο­λι­τι­σμι­κής συ­νεί­δη­σης?Η Ρόδος είναι, όπως προ­α­νέ­φε­ρα, ένας τόπος που οι πο­λι­τι­σμοί συ­να­ντιού­νται, συν­δια­λέ­γο­νται και συ­νυ­πάρ­χουν. Αυτό είναι ένα κοινό κτήμα του Ρό­διου πο­λί­τη. Αυτό, δυ­στυ­χώς, το ξε­χνά­ει ο Ρο­δί­της και αρ­χί­ζει να πε­ρι­χα­ρα­κώ­νε­ται πολ­λές φορές από μια πιο εθνι­κι­στι­κή τάση ανα­πτύσ­σο­ντας αντα­να­κλα­στι­κά άμυ­νας και λι­γό­τε­ρο αυ­το­κρι­τι­κής. Ο με­γα­λύ­τε­ρος μο­χλός για τη Ρόδο είναι ο πο­λι­τι­σμός και η ει­ρή­νη. Ένα πολύ καλό πα­ρά­δειγ­μα για τον πο­λι­τι­σμό ήταν η προ­σπά­θεια για τη Ρόδο 2021 που έγινε για την πο­λι­τι­στι­κή πρω­τεύ­ου­σα της Ευ­ρώ­πης, στην οποία συμ­με­τεί­χα ως νέος επαγ­γελ­μα­τί­ας και ως Πρό­ε­δρος του «Σπι­τιού της Ευ­ρώ­πης». Για πολ­λούς λό­γους από την μία, που δεν αφο­ρού­σαν μόνον τις δυ­να­τό­τη­τές μας, χά­θη­κε ο τί­τλος. Από την άλλη κα­τα­γρά­φη­καν όμως δυ­να­μι­κές, που αν αξιο­ποι­η­θούν μπο­ρούν να δώ­σουν στο νησί μια αίγλη πολύ ση­μα­ντι­κό­τε­ρη από αυτή που είχε στο πα­ρελ­θόν. Η Ρόδος αν είναι κάτι, είναι ο τόπος των χα­μέ­νων προ­ο­πτι­κών. Ο τόπος έχει τέ­τοιες προ­ο­πτι­κές, που αν τις εκ­με­ταλ­λευ­τού­με, η Ρόδος θα μπει στον του­ρι­στι­κό χάρτη για πάντα. Και δεν είναι ο Κο­λοσ­σός που θα μας βάλει στον χάρτη. Ο Κο­λοσ­σός είναι μέσα μας, και το λέω αυτό για να προ­λά­βω την τάση που υπάρ­χει στο να φτιά­ξου­με έναν Κο­λοσ­σό. Αυτό απο­τε­λεί υλι­σμό και δεν είναι ένα ίδιον μας. Ακόμα και ο ίδιος ο Κο­λοσ­σός δη­μιουρ­γή­θη­κε κάτω από πολύ συ­γκε­κρι­μέ­νες συν­θή­κες και σε όλη την πε­ραι­τέ­ρω πο­ρεία του και σαν άγαλ­μα και σαν μνη­μείο έδει­χνε μια συ­γκε­κρι­μέ­νη τα­κτι­κή για το πως οι Ρο­δί­τες αντι­λαμ­βά­νο­νται τον κόσμο. Ο μο­χλός του πο­λι­τι­σμού στον του­ρι­στι­κό τομέα δεν θα μας φέρει αυτό που λέμε κα­λύ­τε­ρους του­ρί­στες αλλά θα μας φέρει σί­γου­ρα δια­φο­ρε­τι­κούς του­ρί­στες.