Σε δίκη τα δύο εγγόνια για το φόνο της γιαγιάς τους

Σε δίκη ενώ­πιον του Μι­κτού Ορ­κω­τού Δι­κα­στη­ρί­ου της πε­ρι­φέ­ρειας του Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου, κα­τη­γο­ρού­με­νοι για κατά συ­ναυ­τουρ­γία αν­θρω­πο­κτο­νία εκ προ­θέ­σε­ως σε ήρεμη ψυ­χι­κή κα­τά­στα­ση, τε­λε­σθεί­σα από κοι­νού και για κατά συ­ναυ­τουρ­γία λη­στεία από κοι­νού, πα­ρα­πέ­μπο­νται με βού­λευ­μα του Συμ­βου­λί­ου Πλημμ­με­λειο­δι­κών Ρόδου η 29χρονη  Αι­κα­τε­ρί­νη Βι­δά­λη και ο 26χρο­νος ετε­ρο­θα­λής αδελ­φός της Κυ­ριά­κος Μαρ­κό­που­λος, για την ιδια­ζό­ντως ει­δε­χθή αν­θρω­πο­κτο­νία της 69χρο­νης για­γιάς τους Ου­ρα­νί­ας Γε­ρο­λύ­μου του Ευαγ­γέ­λου.

Με το ίδιο βού­λευ­μα πα­ρα­πέ­μπο­νται σε δίκη για απο­δο­χή και διά­θε­ση προ­ϊ­ό­ντων εγκλή­μα­τος και δη της τη­λε­ό­ρα­σης, που φέ­ρο­νται να αφαί­ρε­σαν οι δύο πρώ­τοι από την για­γιά τους, δύο κά­τοι­κοι της Ρόδου ηλι­κί­ας 22 και 24 ετών.

Οι δύο εγ­γο­νοί, όπως απε­κά­λυ­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», φέ­ρο­νται να δο­λο­φό­νη­σαν από κοι­νού την 3η Νο­εμ­βρί­ου 2014 την για­γιά τους, στην οικία της για μια… τη­λε­ό­ρα­ση.

Το δι­κα­στι­κό συμ­βού­λιο δέ­χτη­κε ότι οι απο­τρό­παιες πρά­ξεις εις βάρος της θα­νού­σης τε­λέ­στη­καν από πρό­σω­πα τα οποία είχαν ακώ­λυ­τη πρό­σβα­ση στην οικία της, τέ­τοια δε πρό­σβα­ση με­τα­ξύ άλλων είχε η κα­τη­γο­ρου­μέ­νη η οποία ως εγ­γο­νή, που επι­σκε­πτό­ταν κα­θη­με­ρι­νά τη για­γιά της, είχε στην κα­το­χή της αντι­κλεί­δι και με αυτό τον τρόπο επέ­τρε­ψε την εί­σο­δο και στον έτερο κα­τη­γο­ρού­με­νο.

Για την πα­ρου­σία των δύο κα­τη­γο­ρου­μέ­νων στον τόπο του εγκλή­μα­τος εκεί­νη τη νύχτα κρί­θη­κε ότι δεν κα­τα­λεί­πε­ται αμ­φι­βο­λία, καθώς εντο­πί­στη­κε απο­τσί­γα­ρο μάρ­κας PRINCE με το βιο­λο­γι­κό υλικό της πρώ­της κα­τη­γο­ρου­μέ­νης (που η ίδια είχε ομο­λο­γή­σει ότι της είχε φέρει νω­ρί­τε­ρα ο δεύ­τε­ρος κα­τη­γο­ρού­με­νος) σε τα­σά­κι επι­με­λώς κρυμ­μέ­νο, ενώ εντο­πί­στη­κε και βιο­λο­γι­κό υλικό του δεύ­τε­ρου κα­τη­γο­ρου­μέ­νου σε μα­ξι­λα­ρο­θή­κη της θα­νού­σας, πα­ρό­τι αυτός δεν συ­νή­θι­ζε να την επι­σκέ­πτε­ται ποτέ αν και ήταν εγ­γο­νός της.

Κρί­θη­κε επι­πλέ­ον ότι μία βα­σι­κή αντί­φα­ση στις κα­τα­θέ­σεις της πρώ­της κα­τη­γο­ρου­μέ­νης εντο­πί­ζε­ται στον ισχυ­ρι­σμό της ότι είχε πολύ καιρό να κα­θα­ρί­σει το σπίτι της για­γιάς της, το οποίο, όντως βρέ­θη­κε ακα­τά­στα­το και βρώ­μι­κο με εξαί­ρε­ση την πε­ριο­χή πε­ρι­με­τρι­κά του πτώ­μα­τος, η οποία βρέ­θη­κε επι­στα­μέ­νως κα­θα­ρή, μά­λι­στα στο πλαί­σιο των ερευ­νών εντο­πί­στη­κε βιο­λο­γι­κό υλικό της πρώ­της κα­τη­γο­ρου­μέ­νης στη λαβή του κουβά σφουγ­γα­ρί­σμα­τος καθώς και στο κο­ντά­ρι της σφουγ­γα­ρί­στρας, ενώ στο πλα­στι­κό τμήμα της κε­φα­λής της σφουγ­γα­ρί­στρας βρέ­θη­κε βιο­λο­γι­κό υλικό της θα­νού­σας. Το γε­γο­νός αυτό φέ­ρε­ται να υπο­δη­λώ­νει ότι η πρώτη κα­τη­γο­ρού­με­νη ήταν αυτή που φρό­ντι­σε να εξα­λεί­ψει κάθε ίχνος του­λά­χι­στον δικό της από τον τόπο του εγκλή­μα­τος μετά την θα­νά­τω­ση της για­γιάς της, σε συ­νερ­γα­σία με τον δεύ­τε­ρο κα­τη­γο­ρού­με­νο.

Ο ισχυ­ρι­σμός του δεύ­τε­ρου ότι έλαβε την τη­λε­ό­ρα­ση έξω από το σπίτι, όπου δήθεν την είχε με­τα­φέ­ρει η πρώτη κα­τη­γο­ρού­με­νη φέ­ρε­ται να κα­ταρ­ρί­πτε­ται από το γε­γο­νός ότι ανευ­ρέ­θη και δικό του βιο­λο­γι­κό υλικό.

Ο δεύ­τε­ρος κα­τη­γο­ρού­με­νος ομο­λο­γεί ότι βρέ­θη­κε στην κα­το­χή του η  τη­λε­ό­ρα­ση της  θα­νού­σας την οποία διέ­θε­σε πα­ρα­πέ­ρα  στον έτερο  συ­γκα­τη­γο­ρού­με­νο, για  απο­δο­χή  και  διά­θε­ση προ­ϊ­ό­ντων εγκλή­μα­τος, ο οποί­ος με τη σειρά του την πού­λη­σε   στον   τέ­ταρ­το    συ­γκα­τη­γο­ρού­με­νο   για   απο­δο­χή   και διά­θε­ση  προ­ϊ­ό­ντων  εγκλή­μα­τος,  ενώ  από  τις απο­λο­γί­ες των τε­λευ­ταί­ων που κα­τα­θέ­τουν ότι η συ­ναλ­λα­γή για την πώ­λη­ση  της  τη­λε­ό­ρα­σης έλαβε χώρα  τη­λε­φω­νι­κά  περί τις 20.00 την ίδια νύχτα και πά­ντως σε χρόνο πριν την αφαί­ρε­σή της και τη θα­νά­τω­ση της για­γιάς των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων, ενι­σχύ­ε­ται η εκ­δο­χή της προ­με­λέ­της και της όλης εγκλη­μα­τι­κής σχε­δί­α­σης από τους δρά­στες.

Φέ­ρε­ται επι­πλέ­ον να προ­έ­κυ­ψε ότι ο δεύ­τε­ρος κα­τη­γο­ρού­με­νος προ­σπά­θη­σε να πεί­σει την πρώτη κα­τη­γο­ρού­με­νη να ενο­χο­ποι­ή­σει κα­τα­θέ­το­ντας εις βάρος ενός άλλου προ­σώ­που, με τον οποίο αυτή στο πα­ρελ­θόν δια­τη­ρού­σε σχέση και, ο οποί­ος είχε επι­δεί­ξει πολ­λές φορές βίαιη και αντι­κοι­νω­νι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά, προ­κει­μέ­νου οι δυο τους να απο­φύ­γουν τα ισό­βια, όπως χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά κα­τέ­θε­σε η πρώτη κα­τη­γο­ρού­με­νη στην συ­μπλη­ρω­μα­τι­κή απο­λο­γία της.

Με το ίδιο βού­λευ­μα πα­ρα­τεί­νε­ται η προ­σω­ρι­νή κρά­τη­ση των δύο πρώ­των κα­τη­γο­ρού­με­νων μέχρι την 4η Μαΐου του 2016.

Ως συ­νή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων πα­ρί­στα­νται οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Φώτης Ρω­μαί­ος, Στέ­λιος Αλε­ξαν­δρής και Ακης Δη­μη­τριά­δης.