Γρ. Δρακόπουλος: Τα ακατέργαστα διαμάντια της Ρόδου

Μετά από σχε­δόν 40 χρό­νια, από την εποχή δη­λα­δή του πα­λιού κοι­νο­τάρ­χη Αρ­χαγ­γέ­λου Σέρ­γου Λα­μπρια­νού, ο δρα­στή­ριος ση­με­ρι­νός πρό­ε­δρος της κοι­νό­τη­τας Νι­κό­λας Δι­μέ­λης, επι­τέ­λους πρω­το­στα­τεί για να ανα­δεί­ξου­με τις κρυμ­μέ­νες φυ­σι­κές ομορ­φιές του τόπου.

του Γρ. Δρα­κό­που­λου, εκ­παι­δευ­τι­κού ΓΕΛ Αρ­χαγ­γέ­λου

Την Κυ­ρια­κή, 26 Φε­βρουα­ρί­ου 2022, με δύο κα­λούς φί­λους τον Αγρο­νό­μο Το­πο­γρά­φο Μι­χά­λη Σφυ­ρί­ου και τον πρώην Τα­χυ­δρο­μι­κό υπάλ­λη­λο και επί­τι­μο πρό­ε­δρο του πο­λι­τι­στι­κού συλ­λό­γου Αρ­χαγ­γέ­λου Μι­χά­λη Τσα­κί­ρη, επι­σκε­φτή­κα­με το σπή­λαιο Κού­με­λο.

Το σπή­λαιο βρί­σκε­ται σε μικρή από­στα­ση από το κέ­ντρο του Αρ­χαγ­γέ­λου, μετά από μια δια­δρο­μή πε­ρί­που 2,5χμ, αφή­νου­με το αυ­το­κί­νη­το και παίρ­νου­με ένα όμορ­φο μο­νο­πά­τι που μας οδη­γεί σε 40 λεπτά πε­ρί­που στην εί­σο­δο του σπη­λαί­ου. Η δια­δρο­μή είναι μα­γευ­τι­κή, αφού ο επι­σκέ­πτης έχει συ­νε­χώς απε­ριό­ρι­στη θέα από την Τσα­μπί­κα και τα Στε­γνά μέχρι την Κά­λα­θο, ενώ σε με­θούν οι μυ­ρω­διές από το θυ­μά­ρι και τα άλλα φυτά του βου­νού και πλημ­μυ­ρί­ζουν τις αι­σθή­σεις σου.

Η εί­σο­δος του σπη­λαί­ου είναι κλει­στή με κα­γκε­λό­πορ­τα και η κά­θο­δος στο σπή­λαιο είναι εφι­κτή αλλά με ιδαί­τε­ρη προ­σο­χή. Όταν ει­σέρ­χε­σαι στο σπή­λαιο μέ­νεις έκ­θαμ­βος, αφού δια­θέ­τει πλού­σιο διά­κο­σμο από στα­λα­κτί­τες και στα­λαγ­μί­τες και μια με­γά­λη ποι­κι­λία χρω­μα­τι­σμών, πα­ρό­λο τον μικρό φω­τι­σμό, δυ­στυ­χώς όμως έχει υπο­στεί ζη­μιές σε κά­ποια ση­μεία του, από αν­θρώ­πι­νη πα­ρέμ­βα­ση!

Θε­ω­ρού­με λοι­πόν ότι το σπή­λαιο επι­βάλ­λε­ται να γίνει επι­σκέ­ψι­μο, αφού είναι ίσως το μο­να­δι­κό στη Ρόδο και πι­στεύ­ου­με ότι μπο­ρεί να απο­τε­λέ­σει πόλο έλξης και να κα­τα­στεί ένας ακόμη προ­ο­ρι­σμός στο  πα­νέ­μορ­φο νησί μας!

Ο Δήμος της Ρόδου πρέ­πει άμεσα να προ­ω­θή­σει το θέμα στα αρ­μό­δια υπουρ­γεία και να ζη­τή­σει πό­ρους ώστε το συ­ντο­μό­τε­ρο να αξιο­ποι­ή­σου­με και να ανα­δεί­ξου­με το ακα­τέρ­γα­στο αυτό δια­μά­ντι!