• Το Ανώτατο Συμβούλιο υπό τον Αρχηγό Αντιστράτηγο Δημήτριο Μάλλιο προχώρησε σε αποφάσεις που χαρακτηρίστηκαν άδικες για αξιωματικούς με κύρος και προσφορά, την ώρα που οι διοικήσεις σε Ρόδο και Κω αλλάζουν σε κρίσιμη περίοδο
Η αφετηρία των τελευταίων εξελίξεων στην Ελληνική Αστυνομία βρίσκεται στην κορυφή της πυραμίδας, εκεί όπου η κρίση των ανώτατων αξιωματικών λειτουργεί ως σημείο καμπής για όλο το σύστημα διοίκησης. Μετά την κρίση των Ταξιαρχώων, ακολούθησε η διαδικασία για τους Αστυνομικούς Διευθυντές, με τις αποφάσεις να λαμβάνονται από το Ανώτατο Συμβούλιο του Σώματος υπό την προεδρία του Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας Αντιστράτηγου Δημήτριου Μάλλιου και με την συμμετοχή των Αντιστράτηγων Αστυνομίας Γεώργιου Παπαδόπουλου και Νικόλαου Σπυριδάκη.
Η θεσμική εικόνα είναι καθαρή. Πρόκειται για το ανώτατο όργανο που αποφασίζει για προαγωγές, μετακινήσεις και αποστρατείες, με γνώμονα τις ανάγκες της υπηρεσίας και την στελέχωση των θέσεων ευθύνης. Εκεί όμως που η τυπική διαδικασία συναντά την καθημερινή πραγματικότητα των νησιών, ειδικά στην Ρόδο, διαμορφώνεται ένα διαφορετικό κλίμα. Ένα κλίμα δυσφορίας και πικρίας, επειδή αρκετοί στην τοπική υπηρεσιακή κοινότητα θεώρησαν τις κρίσεις δυσάρεστες και άδικες, ιδίως για αξιωματικούς που είχαν αποκτήσει αναγνωρισμένο κύρος και καταγεγραμμένη προσφορά.
Όταν η αποστρατεία προηγείται της κρίσης στην διοίκηση
Η ουσία της κριτικής δεν αφορά απλώς στο γεγονός των αλλαγών. Οι αλλαγές είναι μέρος της διοίκησης, ιδιαίτερα σε έναν οργανισμό με αυστηρή ιεραρχία. Αυτό που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις είναι η αίσθηση ότι σε ορισμένες περιπτώσεις υπήρξε αποστρατεία χωρίς να έχει προηγηθεί πραγματική ευκαιρία αξιολόγησης στην θέση ευθύνης. Για υπηρετούντες αξιωματικούς που θεωρούνταν κατάλληλοι να αναλάβουν καθήκοντα Αστυνομικού Διευθυντή, η αποχώρηση πριν ακόμη κριθούν για τις επιδόσεις τους στην διοίκηση αντιμετωπίστηκε ως παράδοξο και άδικο.
Στην πράξη, μια διοικητική θέση δεν κρίνεται σε μια ημέρα ούτε σε έναν υπηρεσιακό φάκελο. Κρίνεται σε πραγματικές συνθήκες, σε ρυθμούς υπηρεσίας, στην διαχείριση επιχειρησιακών περιστατικών, στην συνεργασία με τοπικούς φορείς, στην ικανότητα να οργανώνεται ανθρώπινο δυναμικό και να εφαρμόζονται σχέδια αστυνόμευσης με συνέπεια. Όταν αυτός ο χρόνος δεν δίνεται, η απορία γίνεται αναπόφευκτη. Πώς μπορεί να αποτιμηθεί διοικητική ικανότητα όταν δεν έχει ασκηθεί διοίκηση.
Παραμένει ο Υποστράτηγος Λουκάς Θάνου
Παραμένει στην θέση του ο Γενικός Αστυνομικός Διευθυντής Νοτίου Αιγαίου Υποστράτηγος Λουκάς Θάνος, στοιχείο που λειτουργεί ως σταθερά σε επίπεδο περιφέρειας. Σε μια περίοδο πολλών μεταβολών, η διατήρηση της ίδιας ηγεσίας σε περιφερειακό επίπεδο συνήθως εκλαμβάνεται ως προσπάθεια να μην χαθεί η συνοχή.
H αποστρατεία στην Α’ Αστυνομική Διεύθυνση Δωδεκανήσου
Στην κρίση των Ταξιαρχών, μεταξύ άλλων, αποστρατεύθηκε ο Διευθυντής της Α’ Αστυνομικής Διεύθυνσης Δωδεκανήσου Κωνσταντίνος Σουλιώτης. Η συγκεκριμένη εξέλιξη απέκτησε ιδιαίτερο βάρος για την Ρόδο, επειδή αφορά μια θέση που βρίσκεται στον πυρήνα της αστυνόμευσης του νησιού και της συνολικής επιχειρησιακής λειτουργίας της περιοχής.
O ταξίαρχος Απόστολος Νησωτάκης αναλαμβάνει νέος Αστυνομικός Διευθυντής στην Β’ Αστυνομική Διεύθυνση Δωδεκανήσου με έδρα την Κω. Μέχρι τώρα υπηρετούσε ως Αστυνομικός Υποδιευθυντής στο Ρέθυμνο.
Οι κρίσεις των Αστυνομικών Διευθυντών
Μετά τις κρίσεις των Ταξιαρχών, συνεχίστηκαν οι κρίσεις των Αστυνομικών Διευθυντών της Ελληνικής Αστυνομίας. Στο πλαίσιο αυτό αποστρατεύθηκαν οι Αστυνομικοί Διευθυντές Αναστάσιος Ζήφος, Γεώργιος Στέργου και Ευθύμιος Καλαμάτας. Η αποστρατεία τους καταγράφηκε ως μια εξέλιξη που επιβάρυνε το κλίμα, καθώς για πολλούς εντός και εκτός υπηρεσίας τέτοιες αποχωρήσεις δεν διαβάζονται μόνο ως αλλαγές προσώπων, αλλά ως απώλεια εμπειρίας.
Η κριτική που διατυπώνεται γύρω από αυτές τις αποφάσεις δεν στηρίζεται σε συνθήματα. Στηρίζεται στην απλή λογική της αξιολόγησης μέσα από έργο. Όταν πρόσωπα που υπηρέτησαν με συνέπεια αποχωρούν χωρίς να υπάρχει, στα μάτια όσων τα γνωρίζουν, εμφανής υπηρεσιακός λόγος που να δικαιολογεί μια τόσο απότομη τομή, τότε η διαδικασία δεν κρίνεται μόνο διοικητικά. Κρίνεται και ηθικά.
Το κλίμα μέσα στην υπηρεσία και η εικόνα προς τα έξω
Παρά τις νέες τοποθετήσεις, το βασικό ερώτημα που μένει είναι άλλο. Πώς διασφαλίζεται ότι η κρίση γίνεται με τρόπο που να πείθει τους ίδιους τους ανθρώπους της υπηρεσίας ότι κρίνονται με όρους ουσίας. Όταν ένας αξιωματικός αποστρατεύεται πριν προλάβει να αποδείξει στην πράξη την αποτελεσματικότητά του ως διοικητής, δημιουργείται αίσθηση ότι η διαδικασία δεν λειτουργεί ως μηχανισμός αξιολόγησης, αλλά ως μηχανισμός αιφνιδιαστικών αποφάσεων.
Και αυτό έχει συνέπειες που δεν περιορίζονται στα πρόσωπα. Επηρεάζει την εμπιστοσύνη στο σύστημα κρίσεων, το ηθικό των στελεχών που βλέπουν την κορυφή να αλλάζει με ταχύτητα, και τελικά την εικόνα προς τους πολίτες, ιδιαίτερα σε έναν τόπο όπως η Ρόδος όπου η ανάγκη για σταθερή αστυνόμευση και καθαρή διοικητική γραμμή είναι αυξημένη.
Το συμπέρασμα που διαμορφώνεται από την δημόσια συζήτηση γύρω από τις κρίσεις δεν είναι ότι δεν πρέπει να γίνονται αλλαγές. Είναι ότι οι αλλαγές πρέπει να έχουν πειστική λογική, να αφήνουν περιθώριο για πραγματική κρίση της διοικητικής ικανότητας και να μην κόβουν απότομα μια διαδρομή στελεχών που θεωρούνται ικανά και προσφέρουν.
