Νέα προκαταρκτική έρευνα εις βάρος εταιρείας παροχής «συμβουλών»

Και δεύτερη προ­κα­ταρ­κτική εξέταση για τη δια­πί­στωση τυχόν τελέ­σεως του αδι­κή­μα­τος της απάτης κατ’ επάγ­γελμα προ­κά­λεσε μήνυση ακόμη δύο κατοί­κων της Ρόδου κατά των εκπρο­σώ­πων εται­ρείας παροχής νομικών και οικο­νο­μι­κών συμ­βου­λών, που φέρο­νται να δια­φή­μι­ζαν λύσεις για την αντι­με­τώ­πιση προ­βλη­μά­των υπερ­χρε­ω­μέ­νων νοι­κο­κυ­ριών.

Το θέμα, όπως έγραψε η “δημο­κρα­τική”, έχει απα­σχο­λή­σει κατ’ επα­νά­ληψη και τον Δικη­γο­ρικό Σύλλογο Ρόδου, που ανα­γκά­στηκε, λόγω της διά­στα­σης που έχουν προ­σλά­βει όμοιες καταγ­γε­λίες σε βάρος δια­φό­ρων προ­σώ­πων, να εκδώσει σχετική ανα­κοί­νωση.

Η πρώτη μήνυση έχει υπο­βλη­θεί από δύο έγγαμες, γυναί­κες, πρώην υπαλ­λή­λους του Υπουρ­γείου Πολι­τι­σμού και η δεύτερη από δύο δημό­σιες υπαλ­λή­λους, εργα­ζό­με­νες σε προ­νοιακό ίδρυμα του νησιού.

Λόγω της γενι­κευ­μέ­νης οικο­νο­μι­κής κρίσης, που επι­κρα­τεί στη χώρα τα τελευ­ταία χρόνια, σε συν­δυα­σμό με τις αυξη­μέ­νες οικο­νο­μι­κές οικο­γε­νεια­κές υπο­χρε­ώ­σεις που αντι­με­τω­πί­ζουν δεν ήταν σε θέση να καλύ­ψουν όλες τις απαι­τού­με­νες ανάγκες τους.

Από δια­φή­μιση σε τοπική εφη­με­ρίδα πλη­ρο­φο­ρή­θη­καν ότι η πρώτη μηνυό­μενη προ­σέ­φερε η ίδια και οι συνερ­γά­τες της, νομικές, οικο­νο­μι­κές, και συμ­βου­λευ­τι­κές υπη­ρε­σίες και ότι είχε την δυνα­τό­τητα να ρυθ­μί­ζει χρέη προς τις τρά­πε­ζες και να εκδίδει δάνεια σε δημο­σί­ους υπαλ­λή­λους εν ενερ­γεία ή συντα­ξιού­χους, ακόμα και αν είναι υπερ­χρε­ω­μέ­νοι ή έχουν δυσμενή στοι­χεία στον Τει­ρε­σία.

Εδωσαν μαζί της ραντε­βού σε ένα ξενο­δο­χείο και εκεί ζήτησαν πλη­ρο­φο­ρίες για την άντληση δανείου ύψους 50.000 ευρώ για εκάστη εξ αυτών.

Όπως υπο­στη­ρί­ζουν, οι εγκα­λού­με­νοι τις δια­βε­βαί­ω­σαν ότι μπο­ρού­σαν να δανειο­δο­τη­θούν χωρίς κανένα πρό­βλημα και λόγω των ιδιαί­τε­ρων γνώσεών τους στα τρα­πε­ζικά θέματα και των γνω­ρι­μιών τους με υψη­λό­βαθμα στελέχη τρα­πε­ζών, μπο­ρού­σαν να λάβουν και μεγα­λύ­τερο ποσό δανείου, που θα έφθανε τα 90.000 ευρώ.

Ο τρόπος, σύμφωνα με τη μήνυση ήταν ο εξής:

Αρχικά θα ελάμ­βα­ναν δάνειο ποσού 20.000 ευρώ, χωρίς εγγυητή, χωρίς εμπράγ­ματα βάρη, δάνειο μικρο­ε­πι­σκευών, το οποίο θα πραγ­μα­το­ποιείτο με τη βοήθεια των συνερ­γα­τών τους από το Ταμείο Παρα­κα­τα­θη­κών και Δανείων σε σύντομο χρονικό διά­στημα, ενώ στη συνέ­χεια με ενυ­πό­θηκο δάνειο ποσού 70.000 ευρώ πάλι από το Ταμείο Παρα­κα­τα­θη­κών και Δανείων.

Οι εγκα­λού­ντες, όπως ισχυ­ρί­ζο­νται, έχοντες ως μονα­δικό σκοπό να απο­κο­μί­σουν παρά­νομο περιου­σιακό όφελος σε βάρος της περιου­σίας τους, μεθό­δευ­σαν και εφάρ­μο­σαν σε βάρος τους το ως άνω σχέδιο και απο­κό­μι­σαν τελικά, παρά­νομο περιου­σιακό όφελος ποσού 53.180,00 ευρώ για την πρώτη και για την δεύτερη ποσού 12.420 ευρώ.

Όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται στη μήνυση, στην πρώτη παρέ­στη­σαν ότι είχαν γνω­ρι­μίες με υψη­λό­βαθμα στελέχη του Ταμείου Παρα­κα­τα­θη­κών και Δανείων και ότι είχαν την δυνα­τό­τητα, παρά την δύσκολη οικο­νο­μική της θέση, λόγω του Τει­ρε­σία, να της εκδώ­σουν και να λάβει στα­διακά και σε σύντομο χρονικό διά­στημα, δύο δάνεια, το πρώτο ποσού 20.000 ευρώ και το δεύτερο ποσού 70.000 ευρώ, αντί αμοιβής τους μαζί με τα έξοδα της εγγρα­φής υπο­θή­κης για το δεύτερο δάνειο, των αμοιβών των δικη­γό­ρων και των λοιπών εξόδων σύναψης των δανείων, από 8.000 έως 11.000 ευρώ, τα οποία θα έπρεπε να τους κατα­βλη­θούν μετά τη λήψη του πρώτου δανείου.

Αφού έγιναν διά­φο­ρες συνα­ντή­σεις και δια­πραγ­μα­τεύ­σεις την 26η Ιουνίου 2011 η πρώτη μηνυό­μενη της ανα­κοί­νωσε την έγκριση του δανείου των 20.000 ευρώ και συνέ­στησε στην πρώτη των μηνυτών να μεταβεί στην Αθήνα.

Η εκτα­μί­ευση του δανείου των 20.000 ευρώ έγινε και τα χρήματα κατα­τέ­θη­καν άμεσα για λόγους ασφα­λείας, σε λογα­ρια­σμό της στην Εθνική Τράπεζα.

Στη δια­δρομή της επι­στρο­φής της, δέχθηκε τηλε­φώ­νημα από την πρώτη εγκα­λού­μενη, η οποία, όπως υπο­στη­ρί­ζει, της ζήτησε άμεσα να κατα­θέ­σει σε Τρα­πε­ζικό λογα­ρια­σμό της, το ποσό των 9.000 ευρώ, έτσι ώστε να προ­ω­θή­σει το δεύτερο δάνειο των 70.000 ευρώ σύντομα.

Έκτοτε και παρόλο ότι είχαν εισπρά­ξει το σύνολο της αμοιβής τους, οι μήνες περ­νού­σαν άπρα­κτοι, με τους εγκα­λού­ντες να επι­κα­λού­νται γρα­φειο­κρα­τι­κές δια­δι­κα­σίες, ασθέ­νεια υπευ­θύ­νου ή απουσία των συνερ­γα­τών τους και έπαιρ­ναν παρα­τά­σεις της έγκρι­σης του δεύ­τε­ρου δανείου.

Στην πορεία φέρεται να της είπαν ότι το αίτημά της αντι­με­τω­πί­ζει κώλυμα και πως πρέπει να κατα­βά­λει το ποσό των 3.000 ευρώ σε εκείνη προ­κει­μέ­νου να τα δώσει σε άτομα κλειδιά, ώστε να ξεπε­ρα­στεί το πρό­βλημα του Τει­ρε­σία.

Η φερό­μενη ως θύμα ζήτησε δανεικά από συγ­γε­νικό της πρόσωπο και έδωσε το ποσό στην πρώτη μηνυό­μενη.

Στην πορεία της ζήτησαν ακόμη 6.800 ευρώ για να πλη­ρω­θεί ο μηχα­νι­κός της Τρά­πε­ζας, ο οποίος θα έκανε τη μελέτη της εκτί­μη­σης του ακι­νή­του της, μαζί με μια σειρά φωτο­γρα­φιών. Πήρε δανεικά κι από άλλους και έδωσε και το ποσό αυτό.

Υπο­στη­ρί­ζει παρα­πέρα ότι λίγο διά­στημα μετά της ζήτησε και της δάνεισε 6.600 ευρώ. Λίγο διά­στημα μετά, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, την έπεισαν ότι με την κατα­βολή ποσού 4.800 ευρώ στους αρμο­δί­ους, επέ­τυ­χαν να λάβει δάνειο τρι­πλά­σιο από αυτό που αρχικά είχε ζητήσει, δηλαδή δάνειο 210.000 ευρώ και ότι τα επί πλέον χρήματα που κατέ­βαλε μέχρι εκείνη τη στιγμή, θα έπιαναν τόπο.

Την έπεισαν μάλιστα ότι θα γινόταν δια­γραφή του μισού κεφα­λαίου του δανείου, σύμφωνα με σχετικό νόμο που ήδη υπήρχε και γνώ­ρι­ζαν οι συνερ­γά­τες της, συμπλη­ρώ­νο­ντας και πάλι ψευδώς, ότι το όφελος της θα ήταν 105.000 ευρώ και επο­μέ­νως τα 30.200 ευρώ που είχε κατα­βά­λει, στην ουσία θα τα κάλυ­πταν με το χαρι­στικό δάνειο.

Την ίδια μέρα, κατέ­φυγε στη μητέρα της και ζήτησε δανεικά 4.800 ευρώ τα οποία της έδωσε.

Λίγες μέρες μετά, έλαβε κλήση στο κινητό της, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, από αριθμό χωρίς ανα­γνώ­ριση και κάποια κυρία, η οποία της ανέφερε ότι την καλεί από την υπη­ρε­σία εκτα­μιεύ­σεων και της ζήτησε να πλη­ρώ­σει το ποσό των 6.500 ευρώ για την εγγραφή της υπο­θή­κης στο ακίνητό της, προ­κει­μέ­νου να εκτα­μιεύ­σει το δάνειο.

Πήρε δανεικά από ακόμη ένα φίλο της και πλήρωσε και το ποσό αυτό ενώ λίγες μέρες αργό­τερα κατέ­βαλε ακόμη 5.000 ευρώ.

Το παρα­μύθι συνε­χί­στηκε και η πρώτη μηνύ­τρια κατέ­βαλε συνεχώς και άλλα ποσά μέχρι που στις αρχές Ιανουα­ρίου του 2013, οι εγκα­λού­με­νοι, όπως υπο­στη­ρί­ζει, προ­κει­μέ­νου να απαλ­λα­γούν από εκείνη και άλλα θύματά τους, ώστε να μην τους εκδιώ­ξουν ποινικά, αφού κατά­λα­βαν ότι δεν είχε, όπως και τα άλλα θύματά τους πλέον, ούτε ευρώ να τους πάρουν, σκη­νο­θέ­τη­σαν το σενάριο ότι έπεσαν θύματα δικη­γό­ρου Αθηνών, κατά του οποίου, η πρώτη εγκα­λού­μενη, πρό­τεινε στην ίδια και άλλα θύματά της, να κατα­θέ­σουν αγωγή ενώπιον του Ειρη­νο­δι­κείου Ρόδου, ώστε να ζητή­σουν να λάβουν τα χρήματά τους πίσω, που όπως η εγκα­λού­μενη ισχυ­ρί­σθηκε ενώπιον των θυμάτων της ήταν άνω των 300.000 ευρώ.

Το ίδιο συνέβη και με τη δεύτερη μηνύ­τρια, που εξα­πα­τή­θηκε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο.

Οι δύο μηνύ­τριες κατέ­θε­σαν μαζί με άλλα πέντε άτομα ως ενά­γο­ντες αγωγή κατά του δικη­γό­ρου, από τον οποίο ζητού­σαν να τους κατα­βά­λει το ποσό των 20.000 ευρώ σε καθένα, για τα συνο­λικά του έξοδα.

Όπως υπο­στη­ρί­ζουν οι εγκα­λού­με­νοι, με την κατά­θεση της αγωγής, απέ­δει­ξαν περί­τρανα τη σχε­δια­σμένη με δόλο απάτη που έστησαν, αφού γνώ­ρι­ζαν πολύ καλά ότι η αγωγή ουδεμία τύχη θα έχει, διότι δεν προ­σκό­μι­σαν κανένα συμ­φω­νη­τικό ή απο­δεί­ξεις των όσων χρη­μά­των λένε ότι έδωσαν στο δικη­γόρο και ο μονα­δι­κός τους σκοπός ήταν να γλι­στρή­σουν από τις ποι­νι­κές τους ευθύνες, για τις δεκάδες δια­κε­κρι­μέ­νες απάτες που διέ­πρα­ξαν σε βάρος των ανύ­πο­πτων θυμάτων τους.