Ο ΣΥΡΙΖΑ ευτυχώς για όλους μας δεν έχει αφήγημα

Σε μια πρώτη ανά­γνω­ση της πο­λι­τι­κής πραγ­μα­τι­κό­τη­τας, θα πα­ρα­τη­ρή­σει κα­νείς πως η ομι­λία του Αλέξη Τσί­πρα , ήταν μια «επί­θε­ση» στα τα­μεία.

Μέσα, από αυτή την «επί­θε­ση», εμ­φα­νί­ζε­ται ένα βα­θύ­τε­ρο πρό­βλη­μα στον τρόπο άσκη­σης πο­λι­τι­κής του κόμ­μα­τος της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης. Ο κύ­ριος Τσί­πρας, δεν μας εξέ­πλη­ξε κα­θό­λου, εμ­φα­νί­στη­κε ως ο Σω­τή­ρας της χώρας, που θα κα­τα­φέ­ρει με ένα ακόμα «Πρό­γραμ­μα Θεσ­σα­λο­νί­κης», να πάει την Ελ­λά­δα μπρο­στά. Ας ξε­κι­νή­σου­με από τα βα­σι­κά, το νέο «Πρό­γραμ­μα Θεσ­σα­λο­νί­κης», απο­τε­λεί μια ανερ­μά­τι­στη και ακα­τά­σχε­τη πα­ρο­χο­λο­γία,δίχως σχέ­διο, χωρίς κο­στο­λό­γη­ση και το χει­ρό­τε­ρο, δίχως ίχνος ντρο­πής απέ­να­ντι στους Έλ­λη­νες και τις Ελ­λη­νί­δες.

Και μέσα από την εξαγ­γε­λία του στη Διε­θνή Έκ­θε­ση Θεσ­σα­λο­νί­κης, προ­κύ­πτει το μεί­ζον πρό­βλη­μα της Αρι­στε­ράς αλλά και του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ Π.Σ. Εί­θι­σται, η Αρι­στε­ρά να προ­σπα­θεί να κερ­δί­σει τους αντι­πά­λους της, μέσω αφη­γη­μά­των. Αφη­γή­μα­τα, όπως αυτά που ο ελ­λη­νι­κός λαός έζησε το 2015, η πε­ρί­φη­μη κα­τάρ­γη­ση των μέ­τρων του μνη­μο­νί­ου «με έναν νόμο και ένα άρθρο». Τωρα, πλέον το αφή­γη­μα είναι μια συ­νε­χής πα­ρο­χο­λο­γία, επι­κίν­δυ­νη που απλά προ­πα­θεί να πεί­σει τον ελ­λη­νι­κό λαό. Για καλή μας τύχη, όμως, αυτό που δεν έχει κα­τα­λά­βει ο κ. Τσί­πρας και η παρέα του, είναι πως ο ελ­λη­νι­κός λαός, δεν πι­στεύ­ει πως αν κα­τα­φέ­ρει να έρθει στην εξου­σία θα δώσει όλα αυτα που υπο­σχέ­θη­κε, γιατί ο ίδιος ήταν αυτός που απέ­τυ­χε να εκ­πλη­ρώ­σει τις υπο­σχέ­σεις του, όταν του δό­θη­κε η ευ­και­ρία, .

Η κυ­βέρ­νη­ση της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας στις ερ­χό­με­νες εκλο­γές θα κι­νη­θεί με συ­νέ­πεια, συ­νέ­χεια και στα­θε­ρό­τη­τα.

Συ­νέ­πεια ως προς τις αρχές, τα ιδα­νι­κά και τους στό­χους της. Συ­νέ­χεια ως προς αυτό που ξε­κί­νη­σε πριν 3μιση χρό­νια και στα­θε­ρό­τη­τα, τόσο πο­λι­τι­κή όσο και εθνι­κή.

Διότι, μπο­ρεί οι άξο­νες του πο­λι­τι­κού προ­γράμ­μα­τος, που εξήγ­γει­λε στη ΔΕΘ, ο κ. Τσί­πρας να προ­σέ­φε­ρε μια επα­να­στα­τι­κή και ανα­τρε­πτι­κή ηδονή στους ομοι­δε­ά­τες του, όμως για ακόμα μια φορά εμ­φά­νι­σε τις εθνο­λαϊ­κι­στι­κές του αντι­λή­ψεις.

Δεν είναι για τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, η τουρ­κι­κή προ­κλη­τι­κό­τη­τα στο Αι­γαίο μας, εθνι­κό ζή­τη­μα; Η κα­λύ­τε­ρα, δεν είναι ζή­τη­μα εθνι­κής ασφά­λειας;

Δεν είναι για το ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, ση­μα­ντι­κή η προ­στα­σία των συ­νό­ρων μας και η θω­ρά­κι­ση της χώρας; Κα­τα­λή­γου­με, λοι­πόν, στο συ­μπέ­ρα­σμα, πως το μόνο ζη­τού­με­νο για το ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, στις επερ­χό­με­νες εκλο­γές, είναι πως θα κα­τα­φέ­ρει να χτί­σει το αφή­γη­μά του.

Οι επό­με­νες εκλο­γές, δεν έχουν μόνο ένα δια­κύ­βευ­μα, αλλά τρία. Εθνι­κή ασφά­λεια ή Εθνι­κή ανα­σφά­λεια; Οι­κο­νο­μι­κή ανά­πτυ­ξη και κοι­νω­νι­κή πο­λι­τι­κή με συ­νέ­πεια , συ­νέ­χεια και στα­θε­ρό­τη­τα ή λαι­κι­στι­κή πα­ρο­χο­λο­γία χωρίς αντί­κρυ­σμα; Ισχυ­ρή κυ­βέρ­νη­ση ή πο­λι­τι­κές τε­ρα­το­γε­νέ­σεις;