Υποκριτικές κραυγές

Εντε­λώς υπο­κρι­τι­κή, η στάση όλων των κομ­μά­των στην απα­ρά­δε­κτη απαί­τη­ση επι­στρο­φής ανα­δρο­μι­κών πρώην βου­λευ­τών και οι απει­λές για δια­γρα­φές . ( Αλή­θεια, που ήταν τα κόμ­μα­τα τότε που προ­σέ­φευ­γαν οι βου­λευ­τές;) Οταν τόσα χρό­νια, από τότε που υπήρ­ξε αυτή η ενέρ­γεια δεν έχεις ανα­λά­βει καμία νο­μο­θε­τι­κή πρω­το­βου­λία, όλα τα άλλα είναι κραυ­γές για να κα­τευ­νά­σεις τους πο­λί­τες που βγή­καν στα κά­γκε­λα. Το εν­δια­φέ­ρον απέ­να­ντι στους πο­λί­τες και στην χώρα θα ήταν αλη­θι­νό, εάν ΠΡΟ κρί­σε­ως είχε υπάρ­ξει η ανα­γκαία ρύθ­μι­ση. Που θα σή­μαι­νε, ότι η πο­λι­τι­κή είναι προ­σφο­ρά και όχι τρό­πος για να βγά­ζεις το ψωμί σου. Πλου­σιο­πά­ρο­χα μά­λι­στα. Και σαφώς είναι πλέον πολύ αργά για όσους ανταλ­λά­ξουν 150.000 ευρώ με την ιδιό­τη­τα του μέ­λους του κόμ­μα­τος. Από την στιγ­μή που προ­σέ­φυ­γαν,  έχουν κάνει ήδη τις επι­λο­γές τους..