Ο Καραμανλής και η παρακαταθήκη του

Ο Κα­ρα­μαν­λής όχι μόνο δι­καιώ­θη­κε εν ζωή αλλά οι επι­λο­γές του εξα­κο­λου­θούν να απο­δει­κνύ­ο­νται ευ­ερ­γε­τι­κές για τον τόπο.

Ο Μα­κε­δό­νας πο­λι­τι­κός πέ­ρα­σε από όλα τα αξιώ­μα­τα, γρά­φο­ντας ιστο­ρία στην πο­λι­τι­κή ζωή αυτού του τόπου. Ήταν αυτός, που έβαλε την Ελ­λά­δα στην Ευ­ρώ­πη και διε­τέ­λε­σε τέσ­σε­ρις φο­ρείς Πρω­θυ­πουρ­γός και δύο φορές Πρό­ε­δρος της Ελ­λη­νι­κής Δη­μο­κρα­τί­ας. Πέ­θα­νε μετά από σύ­ντο­μη ασθέ­νεια το 1998, σε ηλι­κία 91 ετών. Πέ­ρα­σαν ήδη 23 χρό­νια, η απου­σία του είναι κάτι πα­ρα­πά­νω από αι­σθη­τή τόσο στο εσω­τε­ρι­κό, όσο και στο εξω­τε­ρι­κό.

Ηγή­θη­κε της χώρας  με τρόπο απο­φα­σι­στι­κό, όπως οι με­γά­λοι ηγέ­τες της ιστο­ρί­ας. Κατά την πο­ρεία του επέ­λε­ξε τον δρόμο της δη­μο­κρα­τί­ας, της ευ­η­με­ρί­ας, της Ευ­ρώ­πης. Τα ηγε­τι­κά του τά­λα­ντα ήταν σπά­νια και η ενό­ρα­σή του γαλ­βα­νι­σμέ­νη στην κά­μι­νο της τα­ραγ­μέ­νης ελ­λη­νι­κής ιστο­ρί­ας.

Πα­ρέ­λα­βε μια χώρα κα­θη­μαγ­μέ­νη από πο­λέ­μους, εμ­φυ­λί­ους και πρα­ξι­κο­πή­μα­τα, βυ­θι­σμέ­νη στη φτώ­χεια. Έρ­μαια στα παι­χνί­δια των με­γά­λων δυ­νά­με­ων, ευά­λω­τη στις ορέ­ξεις των γει­τό­νων της. Στα­θε­ρο­ποί­η­σε το πο­λί­τευ­μά της, ανά­πτυ­ξε την οι­κο­νο­μία της, δια­σφά­λι­σε την ανε­ξαρ­τη­σία της και την κυ­ριαρ­χία της.

Όταν πα­ρέ­λα­βε την εξου­σία, με απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα αλλά και με­τριο­πά­θεια, χωρίς εκ­δι­κη­τι­κό­τη­τα. Οι­κο­δό­μη­σε τη σύγ­χρο­νη ελ­λη­νι­κή Πο­λι­τεία, δί­νο­ντάς της ένα σύγ­χρο­νο δη­μο­κρα­τι­κό Σύ­νταγ­μα, δη­μο­κρα­τι­κούς κοι­νο­βου­λευ­τι­κούς θε­σμούς και ευ­ρω­παϊ­κή προ­ο­πτι­κή.

Ο Κα­ρα­μαν­λής πα­ρέ­μει­νε ατα­λά­ντευ­τος στις βα­θιές φι­λο­σο­φι­κές του πε­ποι­θή­σεις. Το 1974, η απο­νο­μι­μο­ποί­η­ση αυτών των θε­σμών του έδωσε την ευ­και­ρία να επι­βά­λει το με­ταρ­ρυθ­μι­στι­κό του πρό­ταγ­μα. Το θε­σμι­κό πε­ρί­γραμ­μα της με­τα­πο­λί­τευ­σης, Σύ­νταγ­μα – πο­λί­τευ­μα – θε­σμοί – ευ­ρω­α­τλα­ντι­κή εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή. Σή­με­ρα 23 χρό­νια από τότε που έφυγε από τη ζωή ο Εθνάρ­χης , τι­μά­με τη μνήμη του με αυτή την ανα­φο­ρά στα πε­πραγ­μέ­να της  γε­μά­της ζωής του και ας απο­τε­λέ­σει για εσάς τους νε­ό­τε­ρους πο­λι­τι­κούς πρό­τυ­πο.