“Παρκαρισμένα” στην Ελβετία τα εκατομμύρια των “κλεμμένων”

Του Πα­να­γιώ­τη Στάθη

Στον σκό­πε­λο της κα­θυ­στέ­ρη­σης στην ορι­στι­κή επί­λυ­ση των εκ­κρε­μών υπο­θέ­σε­ων δια­φθο­ράς, κυ­ρί­ως για τις μίζες στα εξο­πλι­στι­κά προ­γράμ­μα­τα, σκο­ντά­φτει η επι­δί­ω­ξη των ελ­λη­νι­κών αρχών να επα­να­πα­τρί­σουν εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ που έχουν δε­σμευ­θεί σε ελ­βε­τι­κές τρά­πε­ζες και αφο­ρούν υπο­θέ­σεις δω­ρο­δο­κιών. Αυτή τη στιγ­μή υπάρ­χουν σε εκ­κρε­μό­τη­τα απάνω από 40 αι­τή­μα­τα δι­κα­στι­κών συν­δρο­μών από τις ελ­λη­νι­κές αρχές για δε­σμεύ­σεις πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων στην Ελ­βε­τία τα οποία πε­ρι­μέ­νουν να ικα­νο­ποι­η­θούν και αντι­στοι­χούν σε με­ρι­κές δε­κά­δες εκα­τομ­μύ­ρια “φρέ­σκο” χρήμα για τα ελ­λη­νι­κά τα­μεία. Εξ ου και ο Έλ­λη­νας πρω­θυ­πουρ­γός κατά την πρό­σφα­τη συ­νά­ντη­ση του στο Πε­κί­νο, ζή­τη­σε από την Ελ­βε­τί­δα ομό­λο­γο του (Πρό­ε­δρο του Ομο­σπον­δια­κού Συμ­βου­λί­ου) την απο­δέ­σμευ­ση υπέρ του ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου 30 εκατ. ελ­βε­τι­κών φρά­γκων (28 εκα­τομ­μυ­ρί­ων ευρώ) που έχουν κα­τα­σχε­θεί από το 2012 σε ελ­βε­τι­κούς τρα­πε­ζι­κούς λο­γα­ρια­σμούς τα οποία δια­κι­νή­θη­καν στις γνω­στές ποι­νι­κές υπο­θέ­σεις των εξο­πλι­στι­κών προ­γραμ­μά­των των ελ­λη­νι­κών ενό­πλων δυ­νά­με­ων.

Μόνο του Κάντα

Η πρώτη οι­κειο­θε­λής από­δο­ση κα­τα­σχε­θέ­ντων χρη­μά­των από την Ελ­βε­τία στην Ελ­λά­δα σε ποι­νι­κή υπό­θε­ση έγινε τον Απρί­λιο του 2014, όταν ο Αντώ­νιος Κά­ντας, τ. αναπλ. Διευ­θυ­ντής Εξο­πλι­σμών του ΥΠΕΘΑ, επέ­στρε­ψε στο ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο χρή­μα­τα δω­ρο­δο­κιών που είχαν δε­σμευ­τεί από την Ομο­σπον­δια­κή Ελ­βε­τι­κή Ει­σαγ­γε­λία. Εκ τ6ων δι­κη­γό­ρων του Κάντα ήταν ο Ηλίας Μπί­σιας  (Δρ. Νομ. Παν/μιου Ζυ­ρί­χης, Δι­κη­γό­ρος Αθη­νών κ΄ Ελ­βε­τί­ας) ο οποί­ος εξη­γεί πως για να επι­στρέ­ψουν τα χρή­μα­τα πρέ­πει να υπάρ­χουν τε­λε­σί­δι­κες δι­κα­στι­κές απο­φά­σεις, άρα τα πάντα είναι συ­νάρ­τη­ση της τα­χύ­τη­τας ή της βρα­δύ­τη­τας της Ελ­λη­νι­κής δι­καιο­σύ­νης.

Όπως ανα­φέ­ρει “εάν πράγ­μα­τι δια­τυ­πώ­θη­κε τέ­τοιο αί­τη­μα από τον Έλ­λη­να πρω­θυ­πουρ­γό,  η ικα­νο­ποί­η­ση του από ελ­βε­τι­κής πλευ­ράς δεν είναι επί του πα­ρό­ντος εφι­κτή για τους εξής λό­γους:

1.    Πε­ριου­σια­κά στοι­χεία, τα οποία δε­σμεύ­ο­νται (δηλ. κα­τά­σχο­νται) σε ελ­βε­τι­κούς λο­γα­ρια­σμούς στο πλαί­σιο εκτέ­λε­σης διε­θνών αι­τη­μά­των δι­κα­στι­κής συν­δρο­μής σε ποι­νι­κές υπο­θέ­σεις, απο­δί­δο­νται στο αι­τούν κρά­τος μόνο υπό τον όρο της υπο­βο­λής από το τε­λευ­ταίο αμε­τά­κλη­της δι­κα­στι­κής από­φα­σης δή­μευ­σης. Όπως μπο­ρού­με να γνω­ρί­ζου­με, καμία γνω­στή υπό­θε­ση των εξο­πλι­στι­κών δεν έχει εκ­δι­κα­στεί έως σή­με­ρα από την ελ­λη­νι­κή Δι­καιο­σύ­νη αμε­τά­κλη­τα και ως εκ τού­του τα εν λόγω δε­σμευ­μέ­να χρή­μα­τα δεν μπο­ρούν να απο­δο­θούν.

2.    Στην πε­ρί­πτω­ση κατά την οποία πε­ριου­σια­κά στοι­χεία, συ­σχε­τι­ζό­με­να με τις ελ­λη­νι­κές υπο­θέ­σεις των εξο­πλι­στι­κών, έχουν δε­σμευ­τεί σε ελ­βε­τι­κούς λο­γα­ρια­σμούς στο πλαί­σιο σχη­μα­τι­σμού ελ­βε­τι­κής ποι­νι­κής δι­κο­γρα­φί­ας (δηλ. χωρίς προη­γού­με­νο ελ­λη­νι­κό αί­τη­μα δι­κα­στι­κής συν­δρο­μής), η Ελ­λά­δα θα μπο­ρού­σε σύμ­φω­να με το υφι­στά­με­νο ελ­βε­τι­κό νο­μι­κό πλαί­σιο να διεκ­δι­κή­σει 50% – 100% των κα­τα­σχε­θέ­ντων χρη­μά­των, εφό­σον πλη­ρού­νται αθροι­στι­κά οι κά­τω­θι τρείς προ­ϋ­πο­θέ­σεις:

α.         θα πρέ­πει να έχει προη­γη­θεί έκ­δο­ση αμε­τά­κλη­της ει­σαγ­γε­λι­κής ή δι­κα­στι­κής από­φα­σης δή­μευ­σης των κα­τα­σχε­θέ­ντων στην Ελ­βε­τία,

β.         ακο­λού­θως να επι­τευ­χθεί σχε­τι­κή συμ­φω­νία  με­τα­ξύ των δύο χωρών για το ακρι­βές ποσό από­δο­σης στην Ελ­λά­δα και

γ.         η Ελ­λά­δα να χο­ρη­γεί αντί­στοι­χο δι­καί­ω­μα στην Ελ­βε­τία (όρος αμοι­βαιό­τη­τας).

Λαμ­βά­νο­ντας υπόψη ότι η ελ­λη­νι­κή νο­μο­θε­σία δεν προ­βλέ­πει αντί­στοι­χη από­δο­ση πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων σε αλ­λο­δα­πό δη­μό­σιο, τα οποία έχουν δη­μευ­τεί από τα ελ­λη­νι­κά ποι­νι­κά δι­κα­στή­ρια, εκτι­μώ ότι δεν υφί­στα­ται στην προ­κει­μέ­νη υπό­θε­ση νο­μι­κό θε­μέ­λιο για την διεκ­δί­κη­ση των επί­μα­χων χρη­μά­των από την Ελ­λά­δα. Από­δο­ση κα­τα­σχε­θέ­ντων χρη­μά­των στο ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο, τα οποία έχουν δε­σμευ­τεί στο πλαί­σιο ελ­βε­τι­κής ποι­νι­κής έρευ­νας μπο­ρεί να συ­ντε­λε­στεί χωρίς αμε­τά­κλη­τη από­φα­ση δή­μευ­σης, μόνο όταν ο κα­τη­γο­ρού­με­νος (δι­καιού­χος των κα­τα­σχε­θέ­ντων) αι­τη­θεί με δική του πρω­το­βου­λία ενώ­πιον των ελ­βε­τι­κών ει­σαγ­γε­λι­κών αρχών την ανε­πι­φύ­λα­κτη με­τα­φο­ρά των χρη­μά­των του σε τρα­πε­ζι­κό λο­γα­ρια­σμό του ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου”.

capital.gr