Spiegel: Αυτό που συμβαίνει εδώ δεν είναι αμελής συμπεριφορά. Είναι σκόπιμη δολοφονία των προσφύγων

Σκό­πι­μη αν­θρω­πο­κτο­νία από την πλευ­ρά της ΕΕ και όχι απλώς «δυ­στυ­χή­μα­τα» χα­ρα­κτη­ρί­ζει άρθρο του Spiegel τους θα­νά­τους με­τα­να­στών χωρίς τέλος στην προ­σπά­θεια να πε­ρά­σουν τα σύ­νο­ρα των «28», λέ­γο­ντας πως οι ιστο­ρι­κοί των επό­με­νων δε­κα­ε­τιών θα ασχο­λού­νται με τη ση­με­ρι­νή «σκο­τει­νή εποχή» και «εμείς οι πο­λί­τες του σή­με­ρα θα πρέ­πει να απα­ντή­σου­με τι κά­να­με ενα­ντί­ον αυτής της βαρ­βα­ρό­τη­τας που τε­λεί­ται εξ ονό­μα­τός μας».

Σε άρθρο με τον χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό τίτλο «η Ευ­ρώ­πη πρέ­πει να προ­στα­τεύ­σει τους αν­θρώ­πους, όχι μόνο τα σύ­νο­ρα», το πε­ριο­δι­κό ανα­φέ­ρει ότι «από το Δε­κέμ­βριο του 2013, η Frontex, ο Ευ­ρω­παϊ­κός Ορ­γα­νι­σμός προ­στα­σί­ας των συ­νό­ρων με έδρα την Βαρ­σο­βία, έχει ξο­δέ­ψει εκα­το­ντά­δες εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ ανα­πτύσ­σο­ντας drones και δο­ρυ­φό­ρους για να επο­πτεύ­ει τα σύ­νο­ρα.

Η ΕΕ, γρά­φει, «δεν κοι­τά­ζει αλλού, όταν οι πρό­σφυ­γες πε­θαί­νουν. Τους πα­ρα­κο­λου­θεί πολύ στενά. Και αυτό που συμ­βαί­νει εδώ δεν είναι αμε­λής συ­μπε­ρι­φο­ρά. Είναι σκό­πι­μη δο­λο­φο­νία των προ­σφύ­γων».

«Αλλά φαί­νε­ται ότι η ευ­ρω­παϊ­κή κοινή γνώμη εξα­κο­λου­θεί να μην έχει συ­νει­δη­το­ποι­ή­σει πλή­ρως τις δια­στά­σεις αυτής της αν­θρω­πι­στι­κής κα­τα­στρο­φής. Εχου­με γίνει συ­νέ­νο­χοι σε ένα από τα με­γα­λύ­τε­ρα εγκλή­μα­τα στην ευ­ρω­παϊ­κή με­τα­πο­λε­μι­κή ιστο­ρία» συ­νε­χί­ζει.

Ο Ευ­ρω­παϊ­κός Χάρ­της των Θε­με­λιω­δών Δι­καιω­μά­των υπό­σχε­ται προ­στα­σία για τους αν­θρώ­πους που ανα­ζη­τούν άσυλο από τον πό­λε­μο ή τις πο­λι­τι­κές δί­ω­ξεις, υπο­στη­ρί­ζο­ντας όμως πως τα κράτη μέλη της ΕΕ έχουν εδώ και καιρό υπο­νο­μεύ­σει αυτό το δι­καί­ω­μα.

«Οσοι επι­θυ­μούν να ζη­τή­σουν άσυλο στην Ευ­ρώ­πη πρέ­πει πρώτα να φτά­σουν στο ευ­ρω­παϊ­κό έδα­φος. Αλλά η πο­λι­τι­κή της Ευ­ρώ­πης για την θω­ρά­κι­σή της από τους πρό­σφυ­γες κα­θι­στά κάτι τέ­τοιο σχε­δόν αδύ­να­το. Η ΕΕ έχει ση­κώ­σει φρά­χτες στην πε­ρι­φέ­ρειά της, στρα­τιώ­τες πε­ρι­πο­λούν στα σύ­νο­ρα και πο­λε­μι­κά πλοία απο­στέλ­λο­νται για να κρα­τή­σουν τους πρό­σφυ­γες μα­κριά από την Ευ­ρώ­πη» γρά­φει.

Για όσους ανα­ζη­τούν προ­στα­σία, ανε­ξάρ­τη­τα από το αν προ­έρ­χο­νται από τη Συρία ή από την Ερυ­θραία, δεν υπάρ­χει νό­μι­μος και ασφα­λής τρό­πος για να φτά­σουν στην Ευ­ρώ­πη. Οι πρό­σφυ­γες, συ­νε­χί­ζει, «είναι ανα­γκα­σμέ­νοι να τα­ξι­δεύ­ουν στην ΕΕ ως “λα­θρο­με­τα­νά­στες”, σε επι­κίν­δυ­νες και συχνά θα­να­τη­φό­ρες δια­δρο­μές, όπως αυτές της Με­σο­γεί­ου. Οι Ευ­ρω­παί­οι πο­λι­τι­κοί θρη­νούν για το δράμα των προ­σφύ­γων. Μετά, όμως. συ­νε­χί­ζουν να σφρα­γί­ζουν τα σύ­νο­ρα – μια πράξη που είναι η προ­ϋ­πό­θε­ση για την κα­τα­στρο­φή».

Το πε­ριο­δι­κό υπο­στη­ρί­ζει πως η ΕΕ πρέ­πει να κι­νη­θεί άμεσα για να δη­μιουρ­γή­σει νό­μι­μους τρό­πους για να φτά­νουν οι πρό­σφυ­γες στην Ευ­ρώ­πη. Η επι­χεί­ρη­ση Mare Nostrum του ιτα­λι­κού ναυ­τι­κού, μια απο­στο­λή διά­σω­σης, που προ­στά­τευε εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες πρό­σφυ­γες από πνιγ­μό, θα πρέ­πει να επα­να­λη­φθεί χωρίς κα­θυ­στέ­ρη­ση. Η ιτα­λι­κή κυ­βέρ­νη­ση ανέ­στει­λε το πρό­γραμ­μα λόγω έλ­λει­ψης χρη­μα­το­δό­τη­σης.

Το άρθρο καλεί επί­σης την ΕΕ πρέ­πει να δη­μιουρ­γή­σει δια­δι­κα­σί­ες ασύ­λου στις πρε­σβεί­ες των κρα­τών μελών της, με τον ίδιο τρόπο που το έχει κάνει η Ελ­βε­τία. Αυτό θα σή­μαι­νε ότι στο μέλ­λον, οι πρό­σφυ­γες θα μπο­ρού­σαν να ζη­τή­σουν άσυλο στις πρε­σβεί­ες των κρα­τών μελών της ΕΕ εκτός της Ευ­ρώ­πης. Αυτό θα τους έσωζε από μια δυ­νη­τι­κά θα­να­τη­φό­ρα δια­δρο­μή κατά μήκος των συ­νό­ρων.

Η ΕΕ θα πρέ­πει επι­τέ­λους να αρ­χί­σει να συμ­με­τέ­χει σο­βα­ρά στο πρό­γραμ­μα επα­νε­γκα­τά­στα­σης της Υπα­της Αρ­μο­στεί­ας του ΟΗΕ για τους πρό­σφυ­γες. Εδώ και χρό­νια, ο ΟΗΕ έχει βοη­θή­σει πρό­σφυ­γες να με­τα­φερ­θούν από πε­ριο­χές κρί­σης σε ασφα­λή κράτη για ένα πε­ριο­ρι­σμέ­νο χρο­νι­κό διά­στη­μα χωρίς να υπο­βάλ­λο­νται σε γρα­φειο­κρα­τι­κές δια­δι­κα­σί­ες ασύ­λου.

Η Υπατη Αρ­μο­στεία ανα­ζη­τεί σή­με­ρα χώρες υπο­δο­χής για αρ­κε­τές εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες πρό­σφυ­γες, οι οποί­οι θα πρέ­πει να επα­νε­γκα­τα­στα­θούν. Το 2013, η Βό­ρεια Αμε­ρι­κή δέ­χθη­κε πε­ρισ­σό­τε­ρους από 9.000 πρό­σφυ­γες – η Γερ­μα­νία μόνο 300.

«Η υπο­χρέ­ω­ση για βίζα αν­θρώ­πων από χώρες που βρί­σκο­νται σε κρίση όπως η Συρία και η Ερυ­θραία πρέ­πει επί­σης να αρθεί προ­σω­ρι­νά. Οι κα­νο­νι­σμοί του Δου­βλί­νου της ΕΕ, οι οποί­οι επι­τρέ­πουν σε πρό­σφυ­γες να ζη­τή­σουν άσυλο μόνο στη χώρα άφι­ξής τους, πρέ­πει επί­σης να εξα­λει­φθούν. Αντ΄αυ­τού, οι αι­τού­ντες άσυλο θα πρέ­πει να κα­τα­νέ­με­ται με­τα­ξύ των χωρών της ΕΕ, μέσω ενός συ­στή­μα­τος πο­σο­στώ­σε­ων» κα­τα­λή­γει το άρθρο.