Μία κάτοικος της Λίνδου κατηγορείται για χρήση πλαστού εγγράφου

Στο εδώ­λιο του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των, κα­τη­γο­ρού­με­νη για χρήση πλα­στού εγ­γρά­φου με συ­νο­λι­κό όφε­λος άνω των 73.000 ευρώ θα κα­θί­σει μια κά­τοι­κος της Λίν­δου. Η κα­τη­γο­ρού­με­νη έχει αφε­θεί ελεύ­θε­ρη με τον πε­ριο­ρι­στι­κό όρο της κα­τα­βο­λής χρη­μα­τι­κής εγ­γύ­η­σης ύψους 2.000 ευρώ, και φέ­ρε­ται να έκανε χρήση εγ­γρά­φου που κα­ταγ­γέλ­θη­κε ως πλα­στό από έναν κά­τοι­κο των Αθη­νών σε ανα­κο­πή που άσκη­σε ενώ­πιον του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου με την οποία επι­διώ­κει να ανα­γνω­ρι­στεί ως άκυρο πρα­κτι­κό συμ­βι­βα­στι­κής επί­λυ­σης δια­φο­ράς βάσει του οποί­ου ανα­γνω­ρί­στη­κε ο μη­νυ­τής ως κύ­ριος των 8/36 πο­σο­στών εξ αδιαι­ρέ­του ενός ακι­νή­του που βρί­σκε­ται στη Λίνδο, εμ­βα­δού 9.200,00 τ.μ.

Η κα­τη­γο­ρού­με­νη φέ­ρε­ται να κα­τέ­θε­σε ως σχε­τι­κό το με ημε­ρο­μη­νία 11 Νο­εμ­βρί­ου 1960 ιδιω­τι­κό πω­λη­τή­ριο έγ­γρα­φο, που, όπως ανα­φέ­ρει στην ανα­κο­πή και στις προ­τά­σεις της, συ­ντά­χθη­κε και υπο­γρά­φη­κε ενώ­πιον τέως προ­έ­δρου της Κοι­νό­τη­τας Λίν­δου και δύο μαρ­τύ­ρων. Σύμ­φω­να με το ιδιω­τι­κό πω­λη­τή­ριο έγ­γρα­φο μιά άλλη κά­τοι­κος της πε­ριο­χής, πώ­λη­σε στον πα­τέ­ρα της έναν αγρό εκτά­σε­ως 9.200 τ.μ. αντί τι­μή­μα­τος 7.000 δρχ.

Το εν λόγω έγ­γρα­φο, το οποίο φέ­ρε­ται ως «συ­ντα­χθέν» και «υπο­γρα­φέν» από τον κατά το έτος 1960 πράγ­μα­τι πρό­ε­δρο της Κοι­νό­τη­τας Λίν­δου είναι φα­νε­ρό, όπως δια­τεί­νε­ται ο μη­νυ­τής, ότι δεν υπε­γρά­φη απ’ αυτόν αλλά από τρίτο και απο­τε­λεί προ­ϊ­όν πλα­στο­γρα­φί­ας. Ισχυ­ρί­ζε­ται συ­γκε­κρι­μέ­να ότι η επ’ αυτού υπο­γρα­φή, φε­ρό­με­νη ως ανή­κου­σα στον πρώην πρό­ε­δρο, συ­γκρι­νό­με­νη με υπο­γρα­φές του ιδίου επί δη­μο­σί­ων εγ­γρά­φων, πόρω απέ­χει.

Επι­πλέ­ον το εν λόγω υπο­τι­θέ­με­νο «πω­λη­τή­ριο έγ­γρα­φο», πα­ρου­σιά­στη­κε, ως σχε­τι­κό, για πρώτη φορά κατά το έτος 1990, από την μη­νυό­με­νη και τον σύ­ζυ­γό της, εντός των προ­τά­σε­ων της αγω­γής χρη­σι­κτη­σί­ας που είχε ασκή­σει για να ανα­γνω­ρι­σθεί η κυ­ριό­τη­τά της επί του ανω­τέ­ρω ακι­νή­του. Το­νί­ζει πα­ρα­πέ­ρα ότι ενώ το έγ­γρα­φο φαί­νε­ται να συ­ντά­χθη­κε το έτος 1960, φέρει με­τα­γε­νέ­στε­ρη σειρά χαρ­το­σή­μου και σφρα­γί­δα «ΚΟΙ­ΝΟ­ΤΗΣ ΛΙΝ­ΔΟΥ-ΕΛ­ΛΗ­ΝΙ­ΚΗ ΔΗ­ΜΟ­ΚΡΑ­ΤΙΑ», ενώ το έτος 1960 θα έπρε­πε να φέρει σφρα­γί­δα «ΒΑ­ΣΙ­ΛΕΙΟ ΤΗΣ ΕΛ­ΛΑ­ΔΟΣ»!!.

Η κα­τη­γο­ρού­με­νη αρ­νεί­ται τα κα­ταγ­γελ­λό­με­να σε βάρος της και υπο­στη­ρί­ζει ότι στο έγ­γρα­φο δεν είχε τεθεί σφρα­γί­δα και προ­κει­μέ­νου να έχει με­γα­λύ­τε­ρη ισχύ η σφρα­γί­δα τέ­θη­κε σ’ αυτό το 1974. Ει­σαγ­γε­λέ­ας και ανα­κρι­τής φέ­ρο­νται να ενί­στα­νται στον ισχυ­ρι­σμό αυτό διότι το 1974 κατά την πτώση της χού­ντας είναι δύ­σκο­λο να υπήρ­χε σφρα­γί­δα και χαρ­το­σή­μαν­ση με στοι­χεία «ΚΟΙ­ΝΟ­ΤΗΣ ΛΙΝ­ΔΟΥ- ΕΛ­ΛΗ­ΝΙ­ΚΗ ΔΗ­ΜΟ­ΚΡΑ­ΤΙΑ». Την κα­τη­γο­ρού­με­νη εκ­προ­σω­πεί ο δι­κη­γό­ρος κ. Π. Απο­στο­λάς και την πο­λι­τι­κή αγωγή η δι­κη­γό­ρος κ. Κ. Βο­λο­νά­κη.