• Το δικαστήριο έκρινε ένοχο έναν 26χρονο ημεδαπό και παρήγγειλε από έδρας να διαβιβαστεί εκ νέου η δικογραφία στην Εισαγγελία ώστε να εξεταστεί αν στοιχειοθετείται βιασμός ή απόπειρα βιασμού, με φόντο καταγγελίες για πίεση, φόβο και διασπορά φημών σε βάρος 14χρονης
Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ρόδου συνεδρίασε χθες κεκλεισμένων των θυρών, σε μια διαδικασία που από τη φύση της επέβαλε αυξημένη προστασία της ιδιωτικότητας και της αξιοπρέπειας του ανήλικου προσώπου που βρίσκεται στο επίκεντρο.
Η έδρα κατέληξε σε ενοχή για την πράξη της αποπλάνησης ανηλίκου που έχει συμπληρώσει τα 14 έτη, επέβαλε ποινή φυλάκισης 3 ετών με 3ετή αναστολή και ταυτόχρονα έκανε ένα βήμα που προσδίδει νέα βαρύτητα στην υπόθεση, παραγγέλλοντας από έδρας την εκ νέου διαβίβαση της δικογραφίας στην Εισαγγελία, ώστε να διερευνηθεί τυχόν τέλεση του αδικήματος του βιασμού ή της απόπειρας βιασμού.
Η εξέλιξη αυτή δείχνει ότι, πέρα από το σκέλος που κρίθηκε ήδη, η δικαστική αξιολόγηση αφήνει ανοικτό ένα ακόμη, πιο βαρύ ενδεχόμενο, που θα κριθεί σε επίπεδο εισαγγελικής διερεύνησης με βάση το υλικό της δικογραφίας, τις καταθέσεις και τη συνολική αποτίμηση των περιστατικών.
Ως συνήγορος για την υποστήριξη της κατηγορίας παρέστη ο κ. Αλκης Πέππας.
Το κατηγορητήριο και το χρονικό των ημερομηνιών
Τα γεγονότα τοποθετούνται χρονικά στις 3/1/2020 και 5/1/2020 στη Ρόδο, με περισσότερες πράξεις που αποδίδονται ως εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος. Το ανήλικο πρόσωπο, 14χρονη ημεδαπή, φέρεται να είχε προηγούμενη γνωριμία με τον τότε 20χρονο κατηγορούμενο, στοιχείο που αναδεικνύεται ως κρίσιμο στο ερώτημα του τι γνώριζε, πότε το γνώριζε και πώς διαμορφώθηκε η δυναμική μεταξύ τους.
Η υπόθεση δεν αφορά μόνο στον στενό πυρήνα της γενετήσιας πράξης, αλλά και τα συμφραζόμενα, τη συμπεριφορά πριν και μετά, καθώς και τις κοινωνικές συνέπειες που καταγγέλλεται ότι προκλήθηκαν σε σχολικό και τοπικό περιβάλλον.
Η 14χρονη ζούσε στη Ρόδο από τον Δεκέμβριο 2019, μετά από περίοδο παραμονής στη Δανία μαζί με τη μητέρα της. Η ανήλικη, μαθήτρια γυμνασίου, φέρεται να μίλησε για σχέση ή φλερτ με μεγαλύτερο σε ηλικία άτομο και για φόβο κοινωνικής έκθεσης, αν επιχειρούσε να διακόψει επαφή.
Στην ίδια κατάθεση καταγράφονται αναφορές ότι στο σχολικό και τοπικό περιβάλλον διακινήθηκαν φήμες με σεξουαλικό περιεχόμενο σε βάρος της 14χρονης, με αποτέλεσμα να βιώνει ντροπή και έντονη ψυχολογική πίεση. Το κεντρικό στοιχείο εδώ δεν είναι μόνο η φημολογία ως κοινωνικό γεγονός, αλλά η πιθανή λειτουργία της ως μηχανισμός ελέγχου, εκφοβισμού ή εξαναγκασμού.
Παράλληλα, μέσα από τα καταγγελλόμενα, αναδεικνύεται μια διάσταση που συναντάται συχνά σε τέτοιες υποθέσεις, η μετατόπιση της πίεσης από την πράξη στην κοινωνική διαχείρισή της. Όταν μια ανήλικη περιγράφει φόβο διασυρμού, ο κίνδυνος δεν είναι μόνο η πράξη που προηγήθηκε, αλλά και η επόμενη μέρα που μπορεί να λειτουργήσει ως μοχλός σιωπής.
Η απολογία του τότε 20χρονου Έλληνα και η γραμμή υπεράσπισης
Ο τότε 20χρονος Έλληνας φέρεται να αρνήθηκε ότι υπήρξε εξαναγκασμός και να παρουσίασε το πλαίσιο ως σύντομο φλερτ, με επαφές που υποστήριξε ότι έγιναν με τη θέληση της 14χρονης. Επιπλέον, όπως αποτυπώνεται, ανέφερε ότι γνώριζε ότι ήταν μικρότερη, αλλά ισχυρίστηκε πως δεν αντιλήφθηκε ότι ήταν ανήλικη, θέση που στις δικαστικές αξιολογήσεις συνήθως δοκιμάζεται αυστηρά σε σχέση με τα πραγματικά δεδομένα, την προηγούμενη γνωριμία, το περιβάλλον και τις συνθήκες.
Στην ίδια εκδοχή, γίνεται αναφορά και σε πρόσωπο που φέρεται να ήταν παρών σε συνάντηση σε αυτοκίνητο, στοιχείο που, σε επίπεδο ποινικής διερεύνησης, μπορεί να αποκτήσει σημασία όχι μόνο ως προς την αξιοπιστία των περιγραφών, αλλά και ως προς το αν υπήρξαν περιστατικά που αγγίζουν άλλες πράξεις, όπως προσβολές γενετήσιας αξιοπρέπειας, απειλές ή δυσφημιστικοί ισχυρισμοί.
Γιατί η Εισαγγελία καλείται να ξαναδεί την υπόθεση ως πιθανό βιασμό ή απόπειρα βιασμού
Η παραγγελία από έδρας για εκ νέου διαβίβαση της δικογραφίας στην Εισαγγελία δεν είναι συνηθισμένο επικοινωνιακό κλείσιμο μιας δίκης, αλλά θεσμική πράξη που δείχνει ότι, κατά την εκτίμηση του δικαστηρίου, υπάρχουν στοιχεία ή ενδείξεις που επιβάλλουν να εξεταστεί αν τα πραγματικά περιστατικά θα μπορούσαν να υπαχθούν σε βαρύτερη ποινική διάταξη, όπως βιασμός ή απόπειρα βιασμού.
