Οι οδηγοί βάζουν πλέον βενζίνη με το… σταγονόμετρο!

Με το… στα­γο­νό­με­τρο βά­ζουν πλέον βεν­ζί­νη στα αυ­το­κί­νη­τά τους οι οδη­γοί, αφού η κα­τα­κό­ρυ­φη αύ­ξη­ση της τιμής των καυ­σί­μων κα­θι­στά σχε­δόν απα­γο­ρευ­τι­κές τις με­τα­κι­νή­σεις με το Ι.Χ. τους.

Στην Ρόδο της «ευ­η­με­ρί­ας και της ευμάρειας» υπάρ­χουν οδη­γοί που βά­ζουν βεν­ζί­νη 1 και 2 ευρώ (!) προ­κει­μέ­νου να με­τα­κι­νή­σουν για ελά­χι­στα μέτρα τα αυ­το­κί­νη­τά τους.

Ο κ. Τάσος Μά­στο­ρης, είναι ιδιο­κτή­της πρα­τη­ρί­ου υγρών καυ­σί­μων και μι­λώ­ντας στην «δ», πε­ρι­γρά­φει την δρα­μα­τι­κή κα­τά­στα­ση στην οποία έχουν πε­ριέλ­θει εκα­το­ντά­δες οδη­γοί, οι οποί­οι είτε βά­ζουν βεν­ζί­νη μέχρι 5 ευρώ είτε ζη­τούν βε­ρε­σέ!

«Οι ερ­γα­ζό­με­νοι που είδαν τους μι­σθούς τους να μειώ­νο­νται χωρίς όμως να μειώ­νο­νται οι οι­κο­νο­μι­κές τους υπο­χρε­ώ­σεις, δεν έχουν την πο­λυ­τέ­λεια πια να βά­λουν βεν­ζί­νη αξίας 20 ευρώ. Όταν έχουν οι­κο­γέ­νεια να ζή­σουν θα πε­ρι­κό­ψουν χρή­μα­τα απ΄ό­που μπο­ρούν. Ακόμα και από την βεν­ζί­νη. Υπάρ­χουν ερ­γα­ζό­με­νοι στους οποί­ους οφεί­λο­νται χρή­μα­τα από την περ­σι­νή του­ρι­στι­κή πε­ρί­ο­δο, είναι αυ­το­νό­η­το ότι δεν μπο­ρούν να τα βγά­λουν πέρα», λέει στην «δ» ο κ. Τάσος Μά­στο­ρης.

«Δεν μας προ­κα­λεί εντύ­πω­ση πλέον όταν ο πε­λά­της μάς ζητά να του βά­λου­με βεν­ζί­νη για ένα και δύο ευρώ. Κά­ποιοι ντρέ­πο­νται και επι­κα­λού­νται διά­φο­ρες δι­καιο­λο­γί­ες, όπως ότι ξέ­χα­σαν το πορ­το­φό­λι στο σπίτι τους για πα­ρά­δειγ­μα ή άφη­σαν τα χρή­μα­τα φεύ­γο­ντας από το σπίτι πάνω στο τρα­πέ­ζι… Δυ­στυ­χώς όμως, όλο και πε­ρισ­σό­τε­ροι είναι εκεί­νοι που βά­ζουν βεν­ζί­νη μέχρι 5 ευρώ. Στην προ κρί­σης εποχή, ο τζί­ρος που έκανε τις Κυ­ρια­κές ένα πρα­τή­ριο υγρών καυ­σί­μων, ήταν το λι­γό­τε­ρο 3.000 με 4.000 ευρώ. Σή­με­ρα, ο τζί­ρος της Κυ­ρια­κής κυ­μαί­νε­ται από 500 έως 1.000 ευρώ, αντι­λαμ­βά­νε­σθε λοι­πόν, το πο­σο­στό της μεί­ω­σης. Πε­ρι­μέ­νου­με να ανοί­ξει η σεζόν, ελ­πί­ζο­ντας ότι θα αυ­ξη­θεί ο τζί­ρος από τα ενοι­κια­ζό­με­να αυ­το­κί­νη­τα».

Σύμ­φω­να με τον κ. Τ. Μά­στο­ρη, είναι πλέον σπά­νιο φαι­νό­με­νο να ζη­τή­σει πε­λά­της γέ­μι­σμα του ρε­ζερ­βουάρ, «στους 100 πε­λά­τες, μόλις ο ένας θα το γε­μί­σει. Οι πε­ρισ­σό­τε­ροι ζη­τούν βεν­ζί­νη από 5 έως 20 ευρώ. Υπάρ­χουν και αρ­κε­τοί που ζη­τούν βεν­ζί­νη βε­ρε­σέ με την υπό­σχε­ση ότι την 1η του μηνός, που θα πλη­ρω­θούν, θα μας δώ­σουν τα χρή­μα­τα αλλά ποτέ δεν είναι 1η του μήνα, μπο­ρεί να φτά­σει και τις 10 του μηνός ή και πα­ρα­πά­νω. Αυτές οι ημέ­ρες κα­θυ­στέ­ρη­σης για εμάς είναι “θά­να­τος”, διότι τα καύ­σι­μα τα έχου­με προ­πλη­ρώ­σει. Προ­σπα­θού­με να έχου­με αντα­γω­νι­στι­κές τιμές, ως ανε­ξάρ­τη­το πρα­τή­ριο, για να κα­τα­φέ­ρω να το κρα­τή­σω», λέει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Στο πρα­τή­ριο υγρών καυ­σί­μων του κ. Τ. Μά­στο­ρη, λει­τουρ­γεί και mini market, όπου κι εκεί η ει­κό­να είναι ίδια: «Ερ­χε­ται ο άλλος να πάρει τσι­γά­ρα και δεν έχει όλο το ποσόν, του λεί­πουν 5, 10, 20 λεπτά. Οι πε­ρισ­σό­τε­ροι είναι γνω­στοί, τι να κάνω; Να μην τους το δώσω το πα­κέ­το; Στο ένα πα­κέ­το τσι­γά­ρα, εγώ έχω 2 λεπτά κέρ­δος, άρα όχι μόνο δεν βγάζω κέρ­δος αλλά μένω και χρε­ω­μέ­νος. Προ­σπα­θού­με να κρα­τή­σου­με την επι­χεί­ρη­ση όρθια με την σύ­ζυ­γο και τα παι­διά μου, κι έναν υπάλ­λη­λο που έχω ενώ θα έπρε­πε να έχω πε­ρισ­σό­τε­ρους υπαλ­λή­λους. Δεν βγαί­νω όμως για να προ­σλά­βω επι­πλέ­ον προ­σω­πι­κό. Αρκεί να σας πω, ότι την Κυ­ρια­κή άνοι­ξα το μα­γα­ζί στις 7:30 το πρωί μέχρι τις 9 το βράδυ κι έκανα τζίρο 1.300 ευρώ εκ των οποί­ων το κέρ­δος μου είναι 100 ευρώ μει­κτά. Από αυτά τα 100 ευρώ πρέ­πει να πλη­ρώ­σω τα λει­τουρ­γι­κά έξοδα, το ρεύμα, το τη­λέ­φω­νο, τον μισθό του υπαλ­λή­λου, το με­ρο­κά­μα­τό μου…».

Ο αριθ­μός των πρα­τη­ρί­ων καυ­σί­μων συρ­ρι­κνώ­θη­κε κατά 35% την τε­λευ­ταία επτα­ε­τία, όπως κα­τα­γρά­φε­ται σε με­λέ­τη του Ιδρύ­μα­τος Οι­κο­νο­μι­κών και Βιο­μη­χα­νι­κών Ερευ­νών για τα οι­κο­νο­μι­κά με­γέ­θη του κλά­δου εμπο­ρί­ας πε­τρε­λαιοει­δών το 2015, ως απόρ­ροια της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης που βιώ­νει η χώρα την τε­λευ­ταία εξα­ε­τία, προ­κά­λε­σε με­γά­λο πλήγ­μα στα πρα­τή­ρια υγρών καυ­σί­μων.