Χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος ο π. Γεράσιμος Πασπάτης στη Λέρο από τον Μητροπολίτη κ. Παΐσιο

Σήμερα Σάββατο 20 Δεκεμ­βρίου 2025, στον Ιερό Μητρο­πο­λι­τικό Ναό «Ευαγ­γε­λι­σμός της Θεο­τό­κου» στη Λέρο, ο Σεβα­σμιώ­τα­τος Μητρο­πο­λί­της Λέρου, Καλύ­μνου και Αστυ­πα­λαίας κ. Παΐσιος, κατόπιν αδείας του Σεβα­σμιω­τά­του Μητρο­πο­λί­του Ρόδου κ. Κυρίλ­λου, ετέλεσε το Ιερό Μυστή­ριο της χει­ρο­το­νίας Πρε­σβυ­τέ­ρου, του μέχρι σήμερα Ιερο­δια­κό­νου της Ι. Μητρο­πό­λεως Ρόδου π. Γερα­σί­μου Πασπάτη.

Ο Σεβα­σμιώ­τα­τος Μητρο­πο­λί­της μας κ. Παΐσιος χορο­στά­τησε στην ακο­λου­θία του Όρθρου και προ­ε­ξήρχε της Θείας Λει­τουρ­γίας, συμπα­ρα­στα­τού­με­νος υπό του Πανο­σιολ. Αρχι­μαν­δρί­του π. Ιωαν­νι­κίου Ανα­γνώ­στου, ηγου­μέ­νου της Ιεράς Μονής Πανα­γίας Φανε­ρω­μέ­νης Ιξιάς Ρόδου, του Αρχιε­ρα­τι­κού Επι­τρό­που Λέρου π. Νικο­δή­μου Φωκά, του Εφη­με­ρίου του Ι. Ναού π. Νικο­λάου Ταχλια­μπούρη, και πλειά­δος Ιερέων της Ιεράς Μητρο­πό­λεως. Στο ιερό ανα­λό­γιο έψαλλε χορωδία καλ­λί­φω­νων ιερο­ψαλ­τών υπό την διεύ­θυνση του μου­σι­κο­λο­γιω­τά­του Ανα­στα­σίου Χατζη­λάρη.

Την χει­ρο­το­νία παρη­κο­λού­θη­σαν ο εκ Καλύ­μνου Άρχων του Οικου­με­νι­κού Πατριαρ­χείου Κυριά­κος Χατζη­δά­κης, ο Δήμαρ­χος Λέρου Τιμό­θεος Κωτ­τά­κης, οι αντι­δή­μαρ­χοι Ελ.Χέλμη και Βρ. Κουβάς, ο επι­κε­φα­λής της αντι­πο­λί­τευ­σης Μ.Κόλιας, ο δ.σ. Α.Κων­στα­ντι­νί­δης, εκπρό­σω­ποι του Λιμε­ναρ­χείου και του Αστυ­νο­μι­κού Τμή­μα­τος Λέρου, η οικο­γέ­νεια, συγ­γε­νείς, γνωστοί και φίλοι του νέου πρε­σβυ­τέ­ρου, και αρκετοί πιστοί.

Ο Μητρο­πο­λί­της στην μακρο­σκελή ομιλία του απηύ­θυνε πατρι­κές ευχές στο νεο­χει­ρο­τη­θέ­ντα, όπου μεταξύ άλλων τόνισε «τη σημα­ντι­κό­τητα και τη σπου­δαιό­τητα του υψηλού «υπουρ­γή­μα­τος» της Ιερω­σύ­νης» (όλη η ομιλία του Σεβα­σμιω­τά­του παρα­τί­θε­ται στο τέλος του άρθρου).

Μετά την ομιλία του Μητρο­πο­λί­του, ο ιερο­διά­κο­νος π. Γερά­σι­μος με συγκί­νηση αντι­φώ­νησε εκφρά­ζο­ντας εγκάρ­διες ευχα­ρι­στίες τόσο στον Σεβα­σμιώ­τατο Μητρο­πο­λίτη Ρόδου κ. Κύριλλο, όσο και στον Σεβα­σμιώ­τατο Μητρο­πο­λίτη Λέρου, Καλύ­μνου και Αστυ­πα­λαίας κ. Παΐσιο (οι ομιλίες στο βίντεο που ακο­λου­θεί).

Μετά τις ομιλίες ο Μητρο­πο­λί­της ευλό­γησε τον ιερο­διά­κονο στην Ωραία Πύλη, και στη συνέ­χεια εισήλθε στο Ιερό. Στην Αγία Τράπεζα του ανέ­γνωσε τις ευχές, ενώ ο ιερο­διά­κο­νος Γερά­σι­μος ήταν γονα­τι­στός. Μετά, στην Ωραία Πύλη, ενεδύθη τα ιερα­τικά άμφια που του έδινε ο Σεβα­σμιώ­τα­τος. Σε κάθε ένα από αυτά ο Μητρο­πο­λί­της ανα­φω­νούσε «άξιος», και όλο το εκκλη­σί­α­σμα επα­να­λάμ­βανε μεγα­λο­φώ­νως «άξιος».

Μετά το πέρας της Θείας Λει­τουρ­γίας και το Ιερό Μυστή­ριο της Χει­ρο­το­νίας, ο νεο­χει­ρο­το­νη­θείς πρε­σβύ­τε­ρος π. Γερά­σι­μος μοίρασε το αντί­δωρο και εδέχθη τις ευχές των Αρχών και του εκκλη­σιά­σμα­τος.

Ὁμιλία Σεβα­σμιω­τά­του Μητρο­πο­λί­του Λέρου, Καλύ­μνου και Αστυ­πα­λαίας κ. Παϊσίου κατά τήν εἰς Πρε­σβύ­τε­ρον Χει­ρο­το­νίαν του ιερο­δια­κό­νου π. Γερα­σί­μου Πασπάτη, εν τω Ι. Μητρο­πο­λι­τικώ Ναώ «Ευαγ­γε­λι­σμός της Θεο­τό­κου», εν Λέρω (20-12-2025).

«Πάντα χορηγεῖ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· βρύει προ­φη­τείας, ἱερέας τελειοῖ, ἀγραμ­μά­τους σοφίαν ἐδί­δα­ξεν, ἁλιεῖς θεο­λό­γους ἀνέ­δει­ξεν».

Ἀγαπητέ μοι Ἱερο­διά­κονε π. Γερά­σιμε ,

Ἀδείᾳ τοῦ Σεβα­μιω­τά­του προ­σφι­λοῦς καί λίαν ἀγα­πη­τοῦ μοι Ἁγίου Ρόδου κ. κ. Κυρίλ­λου, κυριάρ­χου Μητρο­πο­λί­του σου, τόν ὁποῖον καί εὐγνω­μό­νως εὐχα­ρι­στῶ ἐκ βάθους καρδίας διά τήν προ­σγε­νο­μέ­νην τιμήν πρός ἐμέ τόν ἐλά­χι­στον Ἐπί­σκο­πον σήμερον χάριτι θεία νά σέ καλέσω νά λάβῃς ὑπό τῶν χειρῶν μου τόν δεύ­τε­ρον βαθμόν τῆς Ἱερω­σύ­νης, πού κατά τόν θεῖον Γρη­γό­ριον τόν Θεο­λό­γον «ἔστι τέχνη τεχνῶν καί ἐπι­στήμη ἐπι­στη­μῶν». Ὁ δέ χρυσοῦς τῇ γλώττᾳ Ἰωάννης ὁ Χρυ­σό­στο­μος, λέγει «Σεμνόν τό τῆς Ἱερω­σύ­νης ἀξίωμα».

Ἡ πνευ­μα­τι­κό­της τοῦ ἱερα­τι­κοῦ ὑπουρ­γή­μα­τος πού καλε­ῖται νά δια­κο­νήσῃ ὁ Ἱερεύς εἶναι μέγα καί θεῖον ἔργον, ἱερα­τι­κόν, ἁγια­στι­κόν, διδα­κτι­κόν, καί ποι­μα­ντι­κόν καί ἑπο­μέ­νως ἀφορᾶ τήν ἐσω­τε­ρική ζωήν του, τήν ψυχικήν καί οὕτως εἰπεῖν τήν ἀτμό­σφαι­ραν ἐντός τῆς ὁποίας εὑρί­σκε­ται, ζεῖ καί κινε­ῖται.

Ὁ Ἱερεύς δέν εἶναι ὡς ἕνας ἐκ τῶν λοιπῶν θνητῶν, ἐν μέσῳ τῶν ὁποίων κινε­ῖται καί στίς θρη­σκευ­τι­κές καί ἠθικές ἀνάγκες τίς ὁποῖες λει­τουρ­γεῖ του­τέ­στι δια­κο­νεῖ. Ἀπό τήν στιγμήν πού ἐπι­τί­θε­ται ἐπί τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ αἱ χεῖρες τοῦ Ἐπι­σκό­που καί διά τῆς ἐπι­κλή­σεως τοῦ Πανα­γίου καί Τελε­τουρ­γι­κοῦ Πνεύ­μα­τος προ­χει­ρί­ζε­ται εἰς τήν Ἱερω­σύ­νην, ὑπο­τί­θε­ται ὅτι ἀπο­σπᾶται ἀπό τοῦ σώματος τῶν λαϊκῶν εἰς τό ὁποῖον ἀνῆκε καί δια­σπάει πάντα δεσμό μετά τῆς προ­τέ­ρας ζωῆς του καί «ἀφο­ρί­ζε­ται εἰς εὐαγ­γέ­λιον Θεοῦ».

Ἀπό τῆς εὐλο­γη­μέ­νης αὐτῆς στιγμῆς ἰσχύει καί εἰς τόν Ἱερέαν ὅ,τι τό Πνεῦμα τό Ἅγιον εἶπε περί τοῦ Βαρνάβα καί τοῦ Σαύλου «ἀφο­ρί­σατε δή μοι τόν Βαρ­νά­βαν καί τόν Σαῦλον εἰς τό ἔργον ὅ προ­σκέ­κλη­μαι αὐτούς» (πράξ.13,2).

Τοιο­ῦτον ἀντε­λή­φθη­σαν τόν λει­τουρ­γόν τῆς Ἐκκλη­σίας ὁ Χριστός καί οἱ Πατέρες καί οἱ Διδά­σκα­λοι τῆς Ἐκκλη­σίας, «Μέσος τοῦ Θεοῦ καί τῆς τῶν ἀνθρώ­πων φύσεως ἕστηκεν ὁ ἱερεύς «τάς ἐκεῖθεν τιμᾶς κατάγων πρός ἡμᾶς καί τάς παρ’ ἡμῶν ἱκε­τη­ρίας ἀνάγων ἐκεῖ», λέγει ὁ χρυσοῦς τήν γλῶττα Ἰωάννης ὁ Χρυ­σό­στο­μος.

Φίλτατέ μοι ἅγιε Διάκονε ,

Ἐμπνε­ό­με­νος ἀπό τήν Χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύ­μα­τος, πού ἐντός ὀλίγου θά σέ περιε­λούσῃ κατά τήν ἰδική σου προ­σω­πι­κήν Πεντη­κο­στήν, ὀφεί­λεις ὡς πλέον λει­τουρ­γός τῶν Θείων Μυστη­ρίων καί ὅλως ἰδιαι­τέ­ρως τοῦ Μυστη­ρίου τῆς ἀναι­μά­κτου Θυσίας τοῦ Θείου Λυτρω­τοῦ, τῆς Θείας Εὐχα­ρι­στίας, νά ἀκο­λου­θῇς «τοῖς ἴχνεσι» τοῦ Θείου Διδα­σκά­λου, τοῦ ἐναν­θρω­πή­σα­ντος Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ Πατρός καί ἐν τῇ πιστῇ ταύτῃ ἀκο­λου­θίᾳ νά ἐκμα­θά­νῃς τούς τρόπους καί τά μέσα τῆς ἐξυ­πη­ρε­τή­σεως τῶν κατ’ εἰκόνα Θεοῦ ἀνθρώ­πων.

Δέν πρέπει ἐπου­δενί στιγμή νά λησμο­νῇς τήν στοι­χειώδη ἀλήθεια, ὅτι πᾶσα ἐξω­τε­ρική δρᾶσις καί πᾶσα ἐνέρ­γειά σου ἐξαρ­τᾶται ἐξ ὁλο­κλή­ρου ἐκ τῆς ποιό­τη­τας τῆς ἐσω­τε­ρι­κῆς ζωῆς σου «ἐπέχε ἑαυτῷ» λέγει ὁ τῶν Ἐθνῶν Ἀπό­στο­λος Παῦλος γράφων πρός τόν Τιμό­θεον. Τό «ἔπεχε σεαυτῷ» ὀφεί­λεις νά τό ἔχῃς ἐσαεί ὑπ’ ὄψιν σου.

Ὁ Ἱερεύς καλε­ῖται νά εἶναι ἑστία πάσης πνευ­μα­τι­κό­τη­τας καί νά μετα­δίδῃ αὐτήν εἰς τούς πέριξ αὐτόν, εἰς ὅλους ἐκεί­νους δηλαδή τῶν ὁποίων τίς θρη­σκευ­τι­κές καί ἠθικές ἀνάγκες ἔχει καθῆκον ἱερόν νά ἐξυ­πη­ρετῇ καί νά δια­κο­νήσῃ ὡς καλός ποι­μέ­νας κατά τό εὐαγ­γέ­λιον, ὅπως ὁ Κύριος εἶπε «οὐκ ἦλθον δια­κο­νη­θῆναι, ἀλλά δια­κο­νῆσαι καί δοῦναι τήν ψυχήν αὐτοῦ ὡς λύτρων πολλῶν».

Ὁ Ἱερεύς κατά τούς ἐσχά­τους αὐτούς καιρούς καί χρόνους, ὡς ποι­μέ­νας καί διδά­σκα­λος, ἔχει νά ἀντι­με­τω­πίσῃ δυστυ­χῶς δύο μεγάλα κακά τά ὁποῖα μαστί­ζουν τόν σύγ­χρο­νον κόσμον, τήν κοσμι­κό­τητα καί τόν ὑλισμόν, τά ὁποῖα δυστυ­χῶς ἅπλωσαν τούς πλο­κά­μους τους μεταξύ τῶν κοι­νω­νι­κῶν στρω­μά­των σκορ­πί­ζο­ντας οὕτω τήν ἀπαίσια καί ἀνίατον λέπραν, τά δηλη­τή­ρια καί τά μικρό­βια τῆς σήψεως καί τῆς δια­φθο­ρᾶς σέ ὁλό­κληρο τόν κοι­νω­νικό ἱστό, δημιουρ­γῶντας ποικίλα ὅσα προ­βλή­ματα. Δυστυ­χῶς αὐτή ἡ μεγάλη καί πολύ­μορ­φος μάστιγα ἅπλωσε καί τούς πλο­κά­μους της καί εἰς τήν Ἐκκλη­σίαν τοῦ Χριστοῦ δημιουρ­γῶντας καί εἰς τήν Ἐκκλη­σίαν τερά­στια προ­βλή­ματα εἰς τούς πιστούς.

Καλε­ῖται λοιπόν ὁ Ἱερεύς εἰς τά πλαίσια τῆς Ἐκκλη­σίας νά ἀντι­με­τω­πίσῃ τό ἀκά­θαρτο καί μιαρό πνεῦμα τοῦ ὑλισμοῦ καί τῆς κοσμι­κό­τη­τος καί ὀφείλει, ὡς καλός ποι­μέ­νας, νά εἶναι βράχος ἀρραγῆς ἐπί τοῦ ὁποίου νά θραύ­ο­νται καί νά δια­λύ­ο­νται τά κύματα, οἱ δύο αὐτές κοι­νω­νι­κές μάστι­γες τῆς συγ­χρό­νου κοι­νω­νίας τῆς κοσμι­κό­τη­τος καί τοῦ ὑλισμοῦ.

Ὁ Ἱερός Χρυ­σό­στο­μος λέγει «Ἡ Ἱερω­σύνη τελε­ῖται μέν ἐπί τῆς γῆς, τάξιν δέ ἔχει ἐπ’ οὐρα­νίων ταγ­μά­των καί μάλα γέ εἰκότως. Οὐ γάρ ἄνθρω­ποι, οὐκ ἄλλη τις κτιστή δύναμις, ἀλλά αὐτός ὁ Παρά­κλη­τος ταύτην διε­τά­ξατο τήν ἀκο­λου­θίαν καί ἔτι μένο­ντας ἐν σαρκίῳ, τήν τῶν ἀγγέλων ἔπεισε φαντά­ζε­σθαι δια­κο­νίας. Χρῆ τόν ἱερω­μέ­νον ὥσπερ ἐν αὐτοῖς ἐστώτα τοῖς οὐρα­νοῖς μεταξύ τῶν δυνά­μεων ἐκείνων οὕτως εἶναι καθαρόν».

Ἡ ἑρμη­νεία:

Τό ἔργο τῆς Ἱερω­σύ­νης εἶναι ὑψηλό, ὥστε ἐπι­τε­λε­ῖται μέν κάτω εἰς τήν γῆ, ἀλλά ἀνήκει σέ ἔργα οὐρα­νίων δυνά­μεων, καί εἶναι πολύ φυσικό αὐτό. Τήν Ἱερω­σύνη τήν κατέ­στησε ὄχι ἄνθρω­πος, ἤ ἄγγελος, ἤ ἀρχάγ­γε­λος, ἀλλά αὐτός ὁ Παρά­κλη­τος. Διά τοῦ Ἁγίου Πνεύ­μα­τος ἄνθρω­ποι πού βρί­σκο­νται ἀκόμα εἰς τήν σάρκαν, γίνο­νται ἱκανοί νά ἐπι­τε­λοῦν ἀγγε­λική δια­κο­νία. Ὁ ἱερω­μέ­νος πρέπει νά εἶναι τόσο καθαρός εἰς τήν ζωήν του, σάν νά στέ­κε­ται εἰς τούς οὐρα­νούς μαζί μέ τίς ἀγγε­λι­κές δυνά­μεις.

Φίλτατε καί πάλιν ἀγαπητέ μοι Διάκονε Γερά­σιμε ,

Σέ ἐγνώ­ρισα μικρό παιδί εἰς τήν εὐλο­γη­μέ­νην κατ’ οἶκον Ἐκκλη­σία σου, ἡ ὁποία καί σέ γαλού­χησε εἰς τά νάματα τῆς ἀμω­μή­του ἡμῶν Ὀρθο­δό­ξου πίστεώς μας, κάτω ἀπό τούς πόδας τοῦ ἀει­μνή­στου Λευίτου Πατρός σου π. Θεο­δώ­ρου, αἰωνίᾳ καί ἀγήρως αὐτοῦ ἡ μνήμη, καί τῆς Θαυ­μα­τουρ­γοῦ Εἰκόνος τοῦ Ἁγίου Σπυ­ρί­δω­νος, τό παλ­λά­διον τῆς τῶν Θολο­ε­νῶν Ἐκκλη­σίας, ἀλλά καί εἰς τήν ἀγκαλιά καί θαλπωρή καί περίσ­σιας μητρι­κῆς ἀγάπης τῆς μητέρας σου, τῆς ἀδελφῆς σου καί τῶν ἀγα­πη­μέ­νων σου κατά σάρκα συγ­γε­νῶν. Πάντοτε πρό­θυ­μος καί ἀει­κί­νη­τος νά δια­κο­νῇς τόν ἀεί­μνη­στο πατέρα σου, ἐν τῷ Ναῷ τοῦ Ἁγίου Σπυ­ρί­δω­νος τῆς Κοι­νό­τη­τος Θολοῦ Ρόδου καί οὐχί μόνον, παντοῦ καί παντα­χοῦ παρών ὁ μικρός Σπῦρος πρό­θυ­μος μέ τήν γλυκιά φωνή νά ὑμνῇ καί νά δοξο­λογῇ τόν ἐν Τριάδι Θεό.

Διά τήν πνευ­μα­τική σου πρόοδον ἐν τῇ Ἱερᾷ Μητρο­πό­λει Ρόδου, ἴσως καί ἡ ταπει­νό­της μου συνέ­βαλε νά χει­ρο­το­νη­θῇς ὡς Διά­κο­νός μου ὑπό τοῦ Ἁγίου Ρόδου πρό δεκα­ε­τίας καί νά δια­κο­νή­σῃς μετά ζήλου καί προ­θυ­μίας παρά τούς πόδας του τά πρῶτα φέρο­ντος ἐν τῇ Ἐκκλη­σίᾳ τῆς Δωδε­κα­νή­σου, ἀξίου Μητρο­πο­λί­του Ρόδου κ. κ. Κυρίλ­λου τοῦ συνευ­δο­κο­ῦντος διά τήν εἰς Πρε­σβύ­τε­ρον χει­ρο­το­νία σου, ὁ ὁποῖος καί σοῦ εὔχεται τήν πᾶσαν παρά τοῦ Ἁγίου Πνεύ­μα­τος χάριν καί εὐλο­γίαν.

Βέβαιος εἶμαι ὅτι ὁ Ἱερός Κλῆρος τῆς Ρόδου μετά τοῦ Θεο­φι­λε­στά­του Ἐπι­σκό­που Ὀλύμπου κ. Κυρίλ­λου, τοῦ Ἡγου­μέ­νου τῆς Μονῆς τῆς Μετα­νοίας μας Πανο­σιο­λο­γιω­τά­του Ἀρχι­μαν­δρί­του π. Ἰωαν­νι­κίου καί τοῖς σύν αὐτῷ ἀδελ­φοῖς, ἀλλά καί ὁ εὐλο­γη­μέ­νος λαός τῆς Ρόδου εἰς τήν μεγάλην αὐτήν χαράν πάντες ἐξά­πα­ντες εἶμαι βέβαιος, πάλιν και πολ­λά­κις, σοῦ εὔχο­νται ἀπό καρδίας, ἡ Χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύ­μα­τος εἴη μετά σοῦ καί νῦν καί ἀεί.

Ἡ Ἱερά Μητρό­πο­λις Λέρου, Καλύ­μνου καί Ἀστυ­πα­λαίας χαί­ρε­ται ὅλως ἰδιαι­τέ­ρως τήν σήμερον ἡμέραν διά τήν προ­α­γω­γήν σου εἰς τόν δεύ­τε­ρον βαθμόν τῆς Ἱερω­σύ­νης, εἰς ἐκεῖνον τοῦ Πρε­σβυ­τέ­ρου, ὁ Θεο­φι­λέ­στα­τος Ἐπί­σκο­πος Στρα­το­νι­κείας κ. Στέ­φα­νος, ὁ Ἱερός Κλῆρος, οἱ Ἀρχές καί σύμπας ὁ εὐσεβής λαός τῆς Ἐπαρ­χίας, πού διά τήν διετῆ παρου­σίαν σου ἐνταῦθα καλά λόγια ἔχουν νά εἴπουν πάντες, διά τόν καλόν, τόν εὐγενῆ καί προσηνῆ Διά­κο­νον πατέρα Γερά­σιμο καί πάντες ἀνα­φω­νοῦν ἀπό τά βάθη τῆς καρδίας τους τό «Ἄξιος»!

Ἀγαπητέ μοι Διάκονε π. Γερά­σιμε,

Τούτων οὕτως ἐχόντων καλε­ῖσαι ἀπό τοῦ νῦν νά κατα­στῇς ἑστία πάσης πνευ­μα­τι­κό­τη­τος μετα­δί­δο­ντας αὐτήν εἰς τούς περί σέ καί εἰς ὅλους ἐκεί­νους πού θά κρέ­μω­νται εἰς τό Πετρα­χή­λιόν Σου καί μή ἐπι­λά­θου τῆς δια­νοίας σου ὅτι, κατελ­θών ἡ Χάρις τοῦ Πανα­γίου καί Τελε­ταρ­χι­κοῦ Ἁγίου Πνεύ­μα­τος αὐτή τήν ἁγία ἡμέρα τῆς προ­σω­πι­κῆς σου Πεντη­κο­στῆς, διά τῆς προ­σευ­χῆς καί τῆς ἐπι­θέ­σεως τῶν χειρῶν τῆς ταπει­νό­τη­τός μου, θά ἐνα­πο­θέσῃ εἰς τήν καθαράν καρδίαν σου σφρα­γῖδα ἀνε­ξά­λει­πτον, τό τῆς Ἱερω­σύ­νης Μέγα Μυστή­ριον, τό ὁποῖον καλε­ῖσαι νά δια­κο­νή­σῃς.

Εἴσελθε εἰς τήν χαράν τοῦ Κυρίου σου!

Επιμέλεια-Φωτογραφίες-Βίντεο: Γεώρ­γιος Ι.Χρυ­σού­λης, Γραμ­μα­τεύς Ιεράς Μητρο­πό­λεως

Φωτο­γρα­φίες: Πέτρος Κου­τού­ζος