“Τελικά, τι θεωρείται «Πατριωτικό» στην επιχειρηματικότητα;”

Και «πιά­νο­μαι» από την λέξη Πα­τριω­τι­κό, διότι είναι η λέξη – κλει­δί (και μετά τις επε­ξη­γή­σεις) κα­τέ­χο­ντος δη­μό­σιο αξί­ω­μα σε αυτή τη χώρα που απά­ντη­σε σε ερω­τή­σεις μι­κρο­ε­πι­χει­ρη­μα­τιών, ότι «όποιος δεν μπο­ρεί να πλη­ρώ­σει τις ει­σφο­ρές στο Τα­μείο του, και το θε­ω­ρεί πα­τριω­τι­κό, ας πάει στη Βουλ­γα­ρία».

Θε­ω­ρεί­ται – μήπως – πα­τριω­τι­κό κα­θή­κον η συ­νέ­χι­ση της λει­τουρ­γί­ας και ο αργός θά­να­τος κάτω από ασφυ­κτι­κές συν­θή­κες επι­χει­ρη­μα­τι­κού πε­ρι­βάλ­λο­ντος και η συ­νε­χής επι­βά­ρυν­ση τόσο της ίδιας της επι­χεί­ρη­σης όσο και του Κρά­τους Ή η με­τε­γκα­τά­στα­ση μετά την «προ­τρο­πή» – έστω και πα­ρε­ξη­γη­μέ­νη- σε Χώρες ασφα­λούς και δι­καιό­τε­ρου Επι­χει­ρείν;

Και επει­δή οι αριθ­μοί είναι αμεί­λι­κτοι, ας μι­λή­σου­με με αυ­τούς μιας και δεν επι­δέ­χο­νται αμ­φι­σβή­τη­σης.

Η Βουλ­γα­ρία, με 11.500 επι­χει­ρή­σεις ελ­λη­νι­κών συμ­φε­ρό­ντων, που μόνο στο 2014 το ύψος των επεν­δύ­σε­ων των επι­χει­ρή­σε­ων αυτών, έφτα­σε τα 2,49 δις ευρώ, «σέρ­νει τον χορό» των επι­χει­ρή­σε­ων που εγκα­τα­στά­θη­καν και δρα­στη­ριο­ποιού­νται στα Βαλ­κά­νια, και όπου η φο­ρο­λο­γία  στη χώρα αγ­γί­ζει το 10% επί των κερ­δών.

Η Αλ­βα­νία, με 673 επι­χει­ρή­σεις ελ­λη­νι­κών συμ­φε­ρό­ντων, με ύψος επεν­δύ­σε­ων από το 2007 έως το 2014 ανερ­χό­με­νο στα 5,8 δις Ευρώ και όπου η φο­ρο­λό­γη­ση επι­χει­ρή­σε­ων, με κύκλο ερ­γα­σιών ως 36.000 ευρώ είναι μη­δε­νι­κή.

Η Π.Γ.Δ.Μ. , με πε­ρισ­σό­τε­ρες από 100 επι­χει­ρή­σεις ελ­λη­νι­κών συμ­φε­ρό­ντων και ύψος επεν­δύ­σε­ων 1 δις ευρώ.

Η Σερ­βία, με 200 πε­ρί­που επι­χει­ρή­σεις ελ­λη­νι­κών συμ­φε­ρό­ντων και 2,5 δις ευρώ επεν­δυ­μέ­νο κε­φά­λαιο.

Και τέλος η Ρου­μα­νία, με 6022 επι­χει­ρή­σεις και επεν­δύ­σεις τα τε­λευ­ταία 4 χρό­νια 5 δις ευρώ.

Συ­νο­λι­κά λοι­πόν και σύμ­φω­να με τα στοι­χεία των Γρα­φεί­ων Οι­κο­νο­μι­κών & Εμπο­ρι­κών Υπο­θέ­σε­ων των Ελ­λη­νι­κών Πρε­σβειών στα Βαλ­κά­νια, 18.495 ελ­λη­νι­κές επι­χει­ρή­σεις δρα­στη­ριο­ποιού­νται στην Αλ­βα­νία, στη Βουλ­γα­ρία, στη Ρου­μα­νία, στην Π.Γ.Δ.Μ. και τη Σερ­βία και επεν­δύ­σει πε­ρί­που 19.500 δις ευρώ.

Αντί λοι­πόν να κα­τα­κρί­νο­νται και να λοι­δο­ρού­νται οι επι­χει­ρη­μα­τί­ες και στην ουσία οι ιδιο­κτή­τες μι­κρών (κατά την Ε.Ε) επι­χει­ρή­σε­ων που απε­γνω­σμέ­να προ­σπα­θούν να κρα­τή­σουν όρ­θιες τις επι­χει­ρή­σεις του, σο­φό­τε­ρο θα είναι να γίνει αντι­λη­πτό ότι μόνο με γεν­ναί­ες ρυθ­μί­σεις και προ­σαρ­μο­γή του επι­χει­ρη­μα­τι­κού πε­ρι­βάλ­λο­ντος στην πραγ­μα­τι­κή οι­κο­νο­μία είναι δυ­να­τόν να επι­τευ­χθεί κάτι τέ­τοιο.

Για να ξα­να­μπούν στο παι­χνί­δι της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας αλλά και για να προ­σελ­κυ­σθούν νέες επεν­δύ­σεις θα πρέ­πει να μπο­ρέ­σουν οι επι­χει­ρή­σεις, υπάρ­χου­σες και νέες;, να δρα­στη­ριο­ποι­η­θούν σε ένα ελα­φρυ­μέ­νο, υγιές και ασφα­λές πε­ρι­βάλ­λον.

Ένα πε­ρι­βάλ­λον με κα­νό­νες, που δεν θα αλ­λά­ζουν στο μέσο του έτους και θα είναι προ­σαρ­μο­σμέ­νοι στα ου­σια­στι­κά προ­βλή­μα­τα που αντι­με­τω­πί­ζουν σή­με­ρα οι επι­χει­ρή­σεις.

Ένα πε­ρι­βάλ­λον που θα επι­τρέ­πει τη συ­νέ­χι­ση της λει­τουρ­γί­ας τους, διευ­κο­λύ­νο­ντας την εκ­πλή­ρω­ση των υπο­χρε­ώ­σε­ών τους, φο­ρο­λο­γι­κών και ασφα­λι­στι­κών, στο μέτρο των πραγ­μα­τι­κών δυ­να­το­τή­των τους κάτω από τιε ση­με­ρι­νές ασφυ­κτι­κές συν­θή­κες λει­τουρ­γί­ας της αγο­ράς.

Ένα πε­ρι­βάλ­λον που δεν θα ωθεί τις επι­χει­ρή­σεις να με­τε­γκα­τε­στα­θούν και να επεν­δύ­σουν σε γει­το­νι­κές χώρες και δεν θα οδη­γή­σει σε αφα­νι­σμό την τάξη που για δε­κα­ε­τί­ες απο­τέ­λε­σε τον ου­σια­στι­κό αι­μο­δό­τη της οι­κο­νο­μί­ας και το συ­νε­κτι­κό κρίκο του κοι­νω­νι­κού ιστού της χώρας μας.

Νίκος Πα­πα­στα­μα­τί­ου

Γε­νι­κός Γραμ­μα­τέ­ας Επι­με­λη­τη­ρί­ου Δω­δε­κα­νή­σου