Aνοιξε μέτωπο για χρέη εκατομμυρίων που επιδιώκεται να ρυθμιστεί • Από τις 3 Δεκεμβρίου 2025 ο Δήμος Ρόδου εμφανίζεται να έχει προχωρήσει σε δέσμευση έναντι οφειλών, με τις επιπτώσεις να βαραίνουν κυρίως τον πρόεδρο της ΔΕΥΑΡ, την ώρα που κλιμακώνεται η αντιπαράθεση με την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου για απαιτήσεις και τιμολόγια
Η εικόνα που αναδύεται από τις τελευταίες δημόσιες τοποθετήσεις στο Δημοτικό Συμβούλιο και από τα στοιχεία που διακινούνται στην τοπική συζήτηση, παραπέμπει σε ένα σύνθετο οικονομικό και διοικητικό παζλ, όπου ο Δήμος Ρόδου και η ΔΕΥΑΡ βρίσκονται δεμένοι μεταξύ τους με σχέσεις εγγυητή, χρηματοδοτήσεων και αλληλοοφειλών που κουβαλούν βάρος πολλών ετών.
Στην καρδιά της υπόθεσης βρίσκεται η αποκάλυψη ότι ο Δήμος Ρόδου έχει δεσμεύσει το ΑΦΜ της ΔΕΥΑΡ από τις 3 Δεκεμβρίου 2025, ενέργεια που συνδέεται με οφειλές της επιχείρησης προς τον Δήμο.
Το στοιχείο που δίνει πολιτικό και πρακτικό βάθος στο θέμα δεν είναι μόνο η ίδια η δέσμευση, αλλά ο τρόπος με τον οποίο αυτή λειτούργησε στην πράξη, οι επιπτώσεις που περιγράφονται, το γιατί δεν είχε αναδειχθεί δημόσια για μήνες και το πώς συνδέεται με το παράλληλο μέτωπο αντιπαράθεσης με την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, ειδικά γύρω από το κόστος λειτουργίας του φράγματος του Γαδουρά και τις αμοιβαίες χρεώσεις.
Η αποκάλυψη στο Δημοτικό Συμβούλιο και το χρονοδιάγραμμα της δέσμευσης
Σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν στην ειδική συνεδρίαση λογοδοσίας, ο αντιδήμαρχος Οικονομικών κ. Γιώργος Παυλούς και ο προκάτοχός του κ. Κώστας Χαλκιάς παραδέχθηκαν ότι ο Δήμος Ρόδου έχει δεσμεύσει το ΑΦΜ της ΔΕΥΑΡ από τον περασμένο Δεκέμβριο και συγκεκριμένα από τις 3 Δεκεμβρίου 2025, έναντι οφειλών της επιχείρησης προς τον Δήμο Ρόδου. Η παραδοχή αυτή, όπως μεταφέρθηκε, δεν συνοδεύτηκε από πρόσθετες λεπτομέρειες, γεγονός που άφησε ανοιχτά κρίσιμα ερωτήματα για το εύρος, τη διαδικασία, τους ακριβείς λόγους και το πρακτικό αποτέλεσμα της ενέργειας.
Η χρονική απόσταση από τη δέσμευση έως τη δημόσια παραδοχή της, δημιουργεί έναν πυρήνα συζήτησης γύρω από το γιατί δεν είχε γίνει ουσιαστικά γνωστή νωρίτερα, ιδίως σε μια περίοδο που η ΔΕΥΑΡ και ο Δήμος Ρόδου, όπως έχει καταγραφεί στη δημόσια αντιπαράθεση, έστρεφαν το βάρος των δηλώσεών τους κυρίως προς την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, για τις ενέργειες διεκδίκησης οφειλών.
Τι σημαίνει πρακτικά η δέσμευση και γιατί εμφανίζεται να “χτυπά” αλλού
Το κομβικό σημείο που προκύπτει είναι ότι η δέσμευση του ΑΦΜ δεν φαίνεται να “παγώνει” τη λειτουργία της ΔΕΥΑΡ ως επιχείρησης, καθώς προβλέπεται η δυνατότητα να συνεχίζει συναλλαγές με έκδοση ενταλμάτων και είσπραξη. Έτσι, το παράδοξο της υπόθεσης είναι ότι ενώ η δέσμευση έχει βαρύ θεσμικό αποτύπωμα, το άμεσο επιχειρησιακό κόστος δεν αποτυπώνεται με τρόπο που να ακυρώνει την καθημερινή λειτουργία της.
Αντίθετα, το πρόβλημα εμφανίζεται να εντοπίζεται πρωτίστως στο επίπεδο της διοίκησης και ειδικότερα στον πρόεδρο κ. Σωτήρη Βαγιανό. Η κατάσταση αυτή, λόγω του ότι είναι υπόλογος με την προσωπική του περιουσία, τον εμποδίζει να εκδώσει φορολογική ενημερότητα. Με άλλα λόγια, η οικονομική αντιδικία μεταξύ δύο συνδεδεμένων φορέων, αποκτά χαρακτηριστικά που περνούν και στο πεδίο της προσωπικής ευθύνης των προσώπων που διοικούν.
Σε αυτό το σημείο διαμορφώνεται και η πολιτική ουσία. Όταν μια δημοτική επιχείρηση συνεχίζει να λειτουργεί, αλλά η διοίκηση εμφανίζεται να εγκλωβίζεται σε αδυναμία έκδοσης βασικών πιστοποιητικών και σε φόβο προσωπικού κινδύνου, τότε το πρόβλημα παύει να είναι απλώς λογιστικό και γίνεται κρίση διοικητικής σταθερότητας, με αλυσιδωτές συνέπειες στις αποφάσεις, στους χειρισμούς και στις σχέσεις με άλλους θεσμούς.
Ο Δήμος ως εγγυητής, οι πληρωμές και οι αριθμοί που περιγράφουν την “αιμορραγία”
Στο Δημοτικό Συμβούλιο δόθηκαν συγκεκριμένοι αριθμοί για τη σχέση εγγυητή που έχει ο Δήμος Ρόδου στα δάνεια της ΔΕΥΑΡ από το 2011 μέχρι σήμερα. Όπως ειπώθηκε, το ποσό που έχει πληρώσει ο Δήμος ως εγγυητής ανέρχεται σε 7.572.000 ευρώ. Επιπλέον, αναφέρθηκε ότι το 2020 ο Δήμος είχε ενισχύσει τη ΔΕΥΑΡ με ποσό 3.000.000 ευρώ προς εξυπηρέτηση του δανείου της. Με βάση αυτή την παρουσίαση, το συνολικό άθροισμα που τέθηκε στη συζήτηση οδηγεί σε 10.700.000 ευρώ.
Από το πρώτο ποσό, αναφέρθηκε ότι η ΔΕΥΑΡ έχει επιστρέψει 2.230.000 ευρώ, με τελευταία καταβολή να τοποθετείται χρονικά στο 2020. Παράλληλα, ειπώθηκε ότι “πάντα γίνονται παρακρατήσεις από τους ΚΑΠ” και ότι η υπηρεσία προχωρά σε συμψηφιστικά εντάλματα.
Η αναφορά στους ΚΑΠ και στους συμψηφισμούς δείχνει ότι, πέρα από το “ποιος χρωστάει σε ποιον”, υπάρχει και ένα διαρκές πεδίο τεχνικής διαχείρισης, όπου οι υποχρεώσεις δεν αποτυπώνονται μόνο ως άμεσες πληρωμές αλλά και ως ροές παρακρατήσεων και λογιστικών συμψηφισμών. Αυτό όμως δεν αναιρεί την κεντρική πραγματικότητα που παρουσιάστηκε: ότι ο Δήμος κουβαλά πληρωμές πολλών εκατομμυρίων ως εγγυητής, ενώ η επιστροφή που περιγράφεται έχει σταματήσει εδώ και χρόνια.
Ένα ακόμη κρίσιμο στοιχείο ήταν η αναφορά ότι από το 2021 μέχρι το 2024 η ΔΕΥΑΡ δεν πλήρωνε για τη σύμβαση με την Περιφέρεια, γεγονός που συνδέει ευθέως το εσωτερικό μέτωπο Δήμου και ΔΕΥΑΡ με το εξωτερικό μέτωπο ΔΕΥΑΡ και Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου. Τέλος, ειπώθηκε ότι το υπόλοιπο των δανείων είναι “γύρω στα 2.000.000” και ότι υπάρχει “λογική να βοηθήσουν τον δήμο για την αποπληρωμή του”, με τη φράση “είμαστε σε μία πορεία εξυγίανσης” να συνοψίζει το αφήγημα που παρουσιάστηκε ως στόχος.
Το παρασκήνιο του Νοεμβρίου 2025 και η απαίτηση
Στο παρασκήνιο, όπως αποκαλύπτει σήμερα η «δημοκρατική», τον Νοέμβριο 2025, μετά από έγγραφες οχλήσεις τα έτη 2020 και 2021, ο Δήμος Ρόδου ενημέρωσε εγγράφως τη ΔΕΥΑΡ ότι απαιτείται πλέον έγκαιρη εξόφληση της οφειλής του προς το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, καθώς η ετήσια τοκοχρεολυτική δόση του 2025 ανερχόταν σε 415.000 ευρώ.
Παράλληλα, από έλεγχο των οικονομικών υπηρεσιών φέρεται να προέκυψε ότι ο Δήμος Ρόδου είχε συνολική απαίτηση από τη ΔΕΥΑΡ ύψους περίπου 8.500.000 ευρώ. Η απαίτηση αυτή προέρχεται από οφειλή ως εγγυητής σε δάνεια στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων ύψους 7.500.000 ευρώ, για τα οποία κατέβαλε ως το 2020 2.300.000 ευρώ και επιπλέον από κεφάλαιο οικονομικής ενίσχυσης στον covid ύψους 3.200.000 ευρώ.
Η δημόσια αντιπαράθεση με την Περιφέρεια και η σκιά της “ισοσκέλισης”
Εδώ το θέμα αποκτά δεύτερο επίπεδο. Για μεγάλο διάστημα η πολεμική της ΔΕΥΑΡ στρεφόταν κυρίως κατά της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου, σχετικά με τη διεκδίκηση απαιτήσεων που αφορούν στο κόστος λειτουργίας του φράγματος Γαδουρά.
Στο ίδιο πεδίο εντάσσεται και το ζήτημα ενός τιμολογίου ύψους 9.500.000 ευρώ προς την Περιφέρεια, για κατανάλωση νερού που αποδίδεται σε άρδευση νησίδων στην Εθνική Οδό Ρόδου – Λίνδου. Σε αυτό το σημείο καταγράφηκαν σοβαρές δημόσιες καταγγελίες από τον κ. Στέργο Στάγκα, μέχρι πρότινος λαϊκό μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΔΕΥΑΡ.
Σύμφωνα με όσα μεταφέρθηκαν από τον κ. Στάγκα, αμφισβητήθηκε ευθέως η νομιμότητα και η βάση του ποσού, με τον ίδιο να υποστηρίζει ότι προκύπτει από λανθασμένη τιμολόγηση κατανάλωσης νερού, η οποία ενώ αφορά άρδευση, τιμολογήθηκε ως δημόσιο κτήριο.
Ειδικότερα, ανέφερε ότι αντί η τιμολόγηση να γίνει ως νερό άρδευσης με 0,25 ευρώ ανά κυβικό, τιμολογήθηκε με 1,10 ευρώ ανά κυβικό. Επιπλέον ανέφερε ότι σε περιπτώσεις στάγδην άρδευσης η τιμή θα μπορούσε να είναι 0,15 ευρώ ανά κυβικό. Περιέγραψε επίσης επιβολή τέλους έργων 80%, πρόσθετες χρεώσεις αποχέτευσης και ομβρίων, καθώς και επιπλέον ποσά που σχετίζονται με φερόμενες παραβάσεις, ως μηχανισμό διαδοχικών επιβαρύνσεων που διογκώνει το τελικό ποσό. Κατά τους υπολογισμούς που παρέθεσε, για περίπου 3.000.000 κυβικά νερού, το κόστος της ύδρευσης φτάνει περίπου 3.500.000 ευρώ, ενώ με την προσθήκη των λοιπών τελών το συνολικό ποσό εκτινάσσεται στο επίπεδο που οδηγεί στο τιμολόγιο των 9.500.000 ευρώ.
Από την πλευρά της διαδικασίας, ο κ. Στάγκας έθεσε ζήτημα εγκυρότητας, υποστηρίζοντας ότι για να καταστεί απαιτητή μια τέτοια οφειλή θα έπρεπε να έχουν αποδοθεί εγκαίρως οι σχετικοί φόροι και τέλη, συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ που υπολόγισε περί τα 2.000.000 ευρώ. Με βάση τη συγκεκριμένη τοποθέτηση, υποστηρίχθηκε ότι εφόσον αυτό δεν έχει αποδοθεί, το τιμολόγιο δεν έχει ισχύ.
Παράλληλα, η Περιφέρεια προσέβαλε το τιμολόγιο ως εικονικό και δεν το αναγνωρίζει, ενώ έχει τεθεί δημόσια η εκτίμηση ότι το συγκεκριμένο τιμολόγιο κατασκευάστηκε ώστε να δημιουργηθεί μια επικοινωνιακή ισορροπία απέναντι στην οφειλή της ΔΕΥΑΡ προς την Περιφέρεια.
Ο δρόμος των συμψηφισμών και η προσπάθεια “τακτοποίησης”
Μέσα στο ίδιο περιβάλλον, ιδιαίτερο ενδιαφέρον αποκτά η περιγραφή του σχεδίου διαχείρισης των χρεών μέσω συμψηφισμών. Ο πρόεδρος κ. Σωτήρης Βαγιανός, όπως αναφέρεται, έχει τονίσει ότι επιδιώκει εκκαθάριση οφειλών ένθεν κακείθεν ώστε να μπει τάξη. Στο πλαίσιο αυτό, περιγράφεται ότι ξεκίνησε να τιμολογεί το κόστος πώλησης νερού και να κινεί διαδικασίες είσπραξης και από τον Δήμο Ρόδου.
Εδώ αναδεικνύεται ένα ακόμη κρίσιμο στοιχείο. Οι λογαριασμοί χαρακτηρίζονται τεράστιοι και ανάγονται σε απαιτήσεις του παρελθόντος. Η λογική που περιγράφεται είναι να υπάρξει συμψηφισμός ανάμεσα στις αμοιβαίες απαιτήσεις, ώστε να προκύψει ένα καθαρό υπόλοιπο. Αν μείνει ποσό, αυτό να ρυθμιστεί από τη ΔΕΥΑΡ, ώστε αφενός με τον συμψηφισμό να υπάρξει διαγραφή σε επίπεδο αμοιβαίων χρεώσεων και αφετέρου να αποδεσμευτούν τα ΑΦΜ τόσο της ΔΕΥΑΡ όσο και του ίδιου του προέδρου, που βρίσκεται στο κέντρο των συνεπειών.
Το ύψος των οφειλών του Δήμου Ρόδου προς τη ΔΕΥΑΡ, δεν έχει γίνει επισήμως γνωστό. Ωστόσο, η ύπαρξη τόσο μεγάλης συζήτησης γύρω από συμψηφισμούς δείχνει ότι οι αλληλοχρεώσεις δεν είναι οριακές αλλά δυνητικά καθοριστικές για την τελική εικόνα.
Το κοινό νήμα: από το εσωτερικό μέτωπο Δήμου ΔΕΥΑΡ στο εξωτερικό μέτωπο με την Περιφέρεια
Η σύμπτωση των δύο διαδικασιών είναι αυτή που φέρνει τη συζήτηση σε νέο επίπεδο. Από τη μια πλευρά υπάρχει η δέσμευση του ΑΦΜ της ΔΕΥΑΡ από τον Δήμο Ρόδου από τις 3 Δεκεμβρίου 2025 και η αναγνώριση ότι ο Δήμος έχει πληρώσει ως εγγυητής μεγάλα ποσά, διεκδικώντας επιστροφές. Από την άλλη πλευρά υπάρχει η σύγκρουση με την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, όπου η ΔΕΥΑΡ εμφανίζεται να επιδιώκει ρυθμίσεις και συμψηφισμούς για το κόστος λειτουργίας του φράγματος Γαδουρά, ενώ ταυτόχρονα εμφανίζονται καταγγελίες που αμφισβητούν τη βάση τιμολόγησης ενός ποσού 9.500.000 ευρώ.
Το κρίσιμο σημείο που μένει ανοικτό: διαφάνεια, τεκμηρίωση και σαφές ισοζύγιο
Με τα δεδομένα που έχουν τεθεί δημόσια, η υπόθεση φαίνεται να οδηγείται σε μια ανάγκη για καθαρό ισοζύγιο, τόσο μεταξύ Δήμου Ρόδου και ΔΕΥΑΡ όσο και μεταξύ ΔΕΥΑΡ και Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου. Η κουβέντα για συμψηφισμούς προϋποθέτει συγκεκριμένα και αδιαμφισβήτητα στοιχεία, ξεκάθαρες κατηγορίες τιμολόγησης, αποτυπωμένες ροές πληρωμών, αποδόσεις φόρων και πλήρη εικόνα για το ποια ποσά είναι απαιτητά, ποια αμφισβητούνται και ποια έχουν ήδη ρυθμιστεί.
Το γεγονός ότι η δέσμευση του ΑΦΜ αναφέρθηκε ότι βαραίνει κυρίως τον πρόεδρο κ. Σωτήρη Βαγιανό και ότι τίθεται ζήτημα προσωπικής έκθεσης, προσθέτει έναν ακόμη παράγοντα πίεσης. Όταν η οικονομική αντιδικία μεταξύ φορέων αγγίζει την προσωπική δυνατότητα ενός διοικούντος να κινείται θεσμικά, τότε η ανάγκη για ταχεία και τεκμηριωμένη διευθέτηση δεν είναι απλώς επιθυμητή αλλά κρίσιμη για τη λειτουργική σταθερότητα.
