Οι λόγοι αναιρέσεως της καταδικαστικής απόφασης που προβάλλουν οι κατηγορούμενοι για την δολοφονία της Ελένης Τοπαλούδη

Ενώ­πιον του ΣΤ’ Ποι­νι­κού Τμή­μα­τος του Αρεί­ου Πάγου θα εκ­δι­κα­στούν, εκτός απρο­ό­πτου, την 19η Σε­πτεμ­βρί­ου 2023, μετά από ανα­βο­λή, οι αναι­ρέ­σεις που άσκη­σαν ο 26χρο­νος Ρο­δί­της και ο 24χρο­νος συ­γκα­τη­γο­ρού­με­νός του αλ­βα­νι­κής κα­τα­γω­γής, τε­λε­σι­δί­κως κα­τα­δι­κα­σθέ­ντες σε ισό­βια και 15 έτη κά­θειρ­ξη από το Μικτό Ορ­κω­τό Εφε­τείο Αθη­νών για τα αδι­κή­μα­τα της αν­θρω­πο­κτο­νί­ας και του ομα­δι­κού βια­σμού της νε­α­ρής φοι­τή­τριας Ελέ­νης Το­πα­λού­δη, τον Νο­έμ­βριο του 2018 στη Ρόδο.

Στους δύο κα­τη­γο­ρού­με­νους δεν έχει ανα­γνω­ρι­στεί κα­νέ­να ελα­φρυ­ντι­κό και τους κα­τα­δί­κα­σε για τα κα­κουρ­γή­μα­τα της αν­θρω­πο­κτο­νί­ας από πρό­θε­ση και του ομα­δι­κού βια­σμού σε βάρος της φοι­τή­τριας.

Ο 26χρο­νος έχει αι­τη­θεί στον Αρειο Πάγο να του επι­τρα­πεί η αυ­το­πρό­σω­πη πα­ρου­σία στη δια­δι­κα­σία.

Οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι δια­τεί­νο­νται με την αναί­ρε­σή τους τα εξής:

-Ότι υπήρ­ξε πα­ρα­βί­α­ση της αρχής της δί­και­ης δίκης και του τεκ­μη­ρί­ου αθω­ό­τη­τας που συ­νί­στα­ται στην ανά­γνω­ση, στο Δι­κα­στή­ριο, επι­κρι­τι­κών δη­μο­σιευ­μά­των σε βάρος των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων και επι­κα­λού­νται την υπ’ αριθμ. 49686/16-4-2009 από­φα­ση του Ευ­ρω­παϊ­κού Δι­κα­στη­ρί­ου Δι­καιω­μά­των του Αν­θρώ­που (Χ. κατά Ελ­λά­δος).

-Ότι το Δι­κα­στή­ριο δεν απά­ντη­σε αι­τιο­λο­γη­μέ­να σε αί­τη­μα να ανοί­ξουν τα 4 ενερ­γά κι­νη­τά και οι 2 υπο­λο­γι­στές της δο­λο­φο­νη­θεί­σης.

-Ότι το Δι­κα­στή­ριο έλαβε υπόψη έγ­γρα­φο που δεν ανα­γνώ­στη­κε ούτε πρω­τό­δι­κα ούτε στο Εφε­τείο και συ­γκε­κρι­μέ­να προ­α­να­κρι­τι­κή κα­τά­θε­ση συ­γκα­τη­γο­ρου­μέ­νου.

-Ότι εσφαλ­μέ­να και τα δύο δι­κα­στή­ρια ΜΟΕ και ΜΟΔ ανα­φέ­ρουν ότι υφί­στα­νται παλ­μι­κά απο­τυ­πώ­μα­τα στο σί­δε­ρο, ενώ ρητά το σχε­τι­κό έγ­γρα­φο ανα­φέ­ρει ότι υπάρ­χει μόνο ένα απο­τύ­πω­μα και αυτό στη βάση του σί­δε­ρου, όχι στο σί­δε­ρο. Το μο­να­δι­κό απο­τύ­πω­μα ανή­κει στον αλ­λο­δα­πό και όπως δια­τεί­νε­ται ο ημε­δα­πός κα­τη­γο­ρού­με­νος έχει ανευ­ρε­θεί στη βάση του σί­δε­ρου. Ο ημε­δα­πός δια­τεί­νε­ται μά­λι­στα ότι υφί­στα­ται ακυ­ρό­τη­τα διότι δεν ανα­γνώ­στη­κε έγ­γρα­φο σχε­τι­κά με απο­τυ­πώ­μα­τα στο σί­δε­ρο αλλά ακυ­ρό­τη­τα σχε­τι­κά με την ταυ­τό­τη­τα του εγ­γρά­φου. Υπο­στη­ρί­ζει πως με την εσφαλ­μέ­νη εκτί­μη­ση των απο­τυ­πω­μά­των κα­θί­στα­ται συ­νέ­νο­χος ο Ρο­δί­της ο οποί­ος είναι αρι­στε­ρό­χει­ρας.

-Ότι υπήρ­ξε εσφαλ­μέ­νη αξιο­λό­γη­ση των πει­στη­ρί­ων εξ αρχής και ει­δι­κό­τε­ρα ότι το Δι­κα­στή­ριο δεν έλαβε υπόψη όλα τα απο­δει­κτι­κά μέσα, δέ­χτη­κε την κα­τά­θε­ση λι­με­νι­κού ως μάρ­τυ­ρα κα­τη­γο­ρί­ας και όχι βί­ντεο.

Ο μάρ­τυ­ρας κα­τέ­θε­σε ότι η θα­νού­σα δεν φι­λή­θη­κε και δεν ήταν αγκα­λιά με τον 19χρονο ενώ στο βί­ντεο, όπως ισχυ­ρί­ζο­νται, φαί­νε­ται να φι­λιού­νται αγκα­λια­σμέ­νοι.

-Ο ημε­δα­πός υπο­στη­ρί­ζει πα­ρα­πέ­ρα ότι το δι­κα­στή­ριο, δεν έλαβε υπόψη τους ισχυ­ρι­σμούς για τον συν­δυα­σμό ου­σιών και εκτρο­πής με­τα­μο­ντέρ­νας σε­ξουα­λι­κό­τη­τας. Επι­βε­βαιώ­νο­νται οι ισχυ­ρι­σμοί αυτοί δε­δο­μέ­νης πλέον και της αρ­χειο­θέ­τη­σης της άλλης υπό­θε­σης περί βια­σμού από τρία αγό­ρια. Ο Ρο­δί­της όπως ισχυ­ρί­ζε­ται πως προ­κύ­πτει από τα ευ­ρή­μα­τα της Δί­ω­ξης Ηλε­κτρο­νι­κού Εγκλή­μα­τος έβλε­πε video στη smart tv σε άλλο δω­μά­τιο, όταν συ­νέ­βη η εκτρο­πή. Ισχυ­ρί­ζε­ται επί­σης ότι ο συ­γκα­τη­γο­ρού­με­νος του Ρο­δί­τη ανέ­φε­ρε πρω­το­δί­κως ρητά ότι του ζη­τή­θη­κε να έχει ταυ­τό­χρο­νο διπλό ρόλο αντί­θε­της δρά­σης στη συ­νεύ­ρε­ση.

Ο Ρο­δί­της κα­τη­γο­ρού­με­νος δια­τεί­νε­ται ότι όλα τα χτυ­πή­μα­τα έγι­ναν με την ίδια έντα­ση και από δε­ξιό­χει­ρα, ενώ ο ίδιος είναι αρι­στε­ρό­χει­ρας.

Θυ­μί­ζου­με ότι οι δύο κα­τα­δι­κα­σθέ­ντες έχουν κρι­θεί συ­γκε­κρι­μέ­να ένο­χοι για το ό,τι εντός του χρο­νι­κού δια­στή­μα­τος από τις βρα­δι­νές ώρες της 27ης Νο­εμ­βρί­ου 2018 έως και τις πρώ­τες πρω­ι­νές ώρες της 28ης Νο­εμρ­βί­ου 2018, ο δεύ­τε­ρος, ο οποί­ος γνώ­ρι­σε την Ελένη Το­πα­λού­δη του Ιω­άν­νη προ μίας πε­ρί­που εβδο­μά­δας και ο πρώ­τος, έχο­ντας προ­α­πο­φα­σί­σει να τε­λέ­σουν από κοι­νού το αδί­κη­μα του βια­σμού αφού με­τέ­βη­σαν στην οικία της, η οποία ευ­ρί­σκε­το στην πόλη της Ρόδου επί της οδού Εθνι­κής Αντι­στά­σε­ως, με όχημα ιδιο­κτη­σί­ας του πα­τέ­ρα του πρώ­του, την πα­ρέ­λα­βαν και με­τέ­βη­σαν στην εξο­χι­κή κα­τοι­κία των γο­νέ­ων του στην πε­ριο­χή των Πεύ­κων Λίν­δου.

Κρί­θη­καν ένο­χοι για το ό,τι την βί­α­σαν, πα­ράλ­λη­λα και δια­δο­χι­κά, ασκώ­ντας επί αυτής σω­μα­τι­κή βία, σφίγ­γο­ντάς την στην τρα­χη­λι­κή χώρα, κα­τα­φέ­ρο­ντάς της πα­ράλ­λη­λα γρον­θο­κο­πή­μα­τα και απει­λώ­ντας τη ζωή και τη σω­μα­τι­κή της ακε­ραιό­τη­τα με μα­χαί­ρι. Ενώ ήταν αβο­ή­θη­τη, έρ­μαιο στις σε­ξουα­λι­κές δια­θέ­σεις τους, την εξα­νά­γκα­σαν να ανε­χθεί επι­πλέ­ον ασελ­γείς πρά­ξεις.

Στην προ­βαλ­λό­με­νη δε άρ­νη­σή της να προ­βεί σε ασελ­γή πράξη, οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι, την γρον­θο­κό­πη­σαν με δύ­να­μη στο πρό­σω­πο, με συ­νέ­πεια εκεί­νη να ζα­λι­στεί και να χάσει στιγ­μιαία τις αι­σθή­σεις της.

Ανα­κτώ­ντας μετά από λίγο τις αι­σθή­σεις της δή­λω­σε στους κα­τη­γο­ρού­με­νους την πρό­θε­σή της να τους κα­ταγ­γεί­λει στην αστυ­νο­μία και ενώ πα­ρέ­με­νε εξα­σθε­νη­μέ­νη και σε σχε­δόν λι­πό­θυ­μη κα­τά­στα­ση εξαι­τί­ας του βα­ρέ­ως τραυ­μα­τι­σμού της, κα­τέ­φε­ραν αλ­λε­πάλ­λη­λα πλήγ­μα­τα με γρο­θιές και σί­δε­ρο σι­δε­ρώ­μα­τος στην κε­φα­λή της, ενώ επι­πλέ­ον επι­χεί­ρη­σαν να την θα­να­τώ­σουν και δια στραγ­γα­λι­σμού.

Στη συ­νέ­χεια, κι ενώ έδινε μάχη να κρα­τη­θεί στη ζωή την με­τέ­φε­ραν γυμνή (ακρι­βέ­στε­ρα φο­ρώ­ντας μόνο το στη­θό­δε­σμό της) σε από­κρη­μνη βρα­χώ­δη πε­ριο­χή στον όρμο «Φώκια» και έρι­ψαν το σώμα της από ύψος πε­ρί­που 10 μ. στη θά­λασ­σα.

Από την ενέρ­γειά τους αυτή σε συν­δυα­σμό με τις ήδη προ­κλη­θεί­σες στην πα­θού­σα σω­μα­τι­κές βλά­βες επήλ­θε ο θά­να­τός της συ­νε­πεία πνιγ­μού.