Ολίγον έγκυος

Οι αντι­φά­σεις για τα μέτρα εμ­βο­λια­σμέ­νων-ανεμ­βο­λί­α­στων χωρίς τέλος, πάνε κι έρ­χο­νται σε ΦΕΚ που αναι­ρεί το ένα το άλλο, την ίδια ώρα συ­νε­χί­ζε­ται η πο­λυ­φω­νία και πο­λυ­λο­γία υπουρ­γών στα τη­λε­ο­πτι­κά μέσα που προ­κα­λεί σύγ­χυ­ση στην κοι­νω­νία. Οι εμ­βο­λια­σμοί εν τω με­τα­ξύ, πα­ρα­μέ­νουν στη σφαί­ρα του προ­αι­ρε­τι­κού (επί της αρχής), ενώ ταυ­τό­χρο­να  διε­ξά­γε­ται μια εκ­στρα­τεία πί­ε­σης εν μέσω αντι­φά­σε­ων  ένα­ντι εκεί­νων που (λαν­θα­σμέ­να, να πούμε) επι­λέ­γουν τον κίν­δυ­νο της ασθέ­νειας. Η κα­τά­στα­ση, όπως έχει δια­μορ­φω­θεί, θυ­μί­ζει το γνω­στό «ολί­γον έγκυος»..Ολες αυτές οι από­πει­ρες «να υπο­χρε­ώ­σου­με, χωρίς να υπο­χρε­ώ­σου­με», μάλ­λον απέ­τυ­χαν. Το πι­θα­νό­τε­ρο είναι ότι ρί­χνουν «νερό στον μύλο» διά­φο­ρων αντι­συ­στη­μι­κών μορ­φω­μά­των, μια πα­ρά­πλευ­ρη συ­νέ­πεια που όπως πάνε τα πράγ­μα­τα, δεν θα αρ­γή­σει να γί­νε­ται ορατή και στους πο­λι­τι­κούς συ­σχε­τι­σμούς. Όπως και να είναι, θα πρέ­πει να αντι­λη­φθού­με ότι σε ορι­σμέ­νες πε­ρι­πτώ­σεις, η κα­λύ­τε­ρη λύση για τη Δη­μο­κρα­τία και τις αξίες της είναι οι «κα­θα­ρές λύ­σεις» με στε­ρεά, κα­τα­νοη­τή, κοι­νω­νι­κή και επι­στη­μο­νι­κή θε­με­λί­ω­ση. Και όχι οι «τσι­ρι­μό­νιες» που επι­χει­ρούν να με­τα­τρέ­ψουν το προ­αι­ρε­τι­κό σε υπο­χρε­ω­τι­κό, που μπο­ρεί να ακού­γο­νται ελ­κυ­στι­κές σε επι­κοι­νω­νιο­λό­γους και επαγ­γελ­μα­τί­ες ή ερα­σι­τέ­χνες κα­τα­με­τρη­τές του «πο­λι­τι­κού κό­στους».