Αίτηση αναψηλάφισης από τη μητέρα από τη Ρόδο που δικαιώθηκε στο Στρασβούργο για τα δίδυμα παιδιά της

• Επι­κα­λού­με­νη την κα­τα­δι­κα­στι­κή από­φα­ση του Ευ­ρω­παϊ­κού Δι­κα­στη­ρί­ου Δι­καιω­μά­των του Αν­θρώ­που, κα­τέ­θε­σε αί­τη­ση ανα­ψη­λά­φι­σης κατά από­φα­σης του ανώ­τα­του δι­κα­στη­ρί­ου • Η αί­τη­ση κα­τα­χω­ρί­στη­κε στο Α2 Πο­λι­τι­κό Τμήμα και ορί­στη­κε προς εκ­δί­κα­ση στις 9 Νο­εμ­βρί­ου 2026

Έξι χρό­νια δι­κα­στι­κής δια­δρο­μής, τρεις βαθ­μοί δι­καιο­δο­σί­ας στην Ελ­λά­δα, μια κα­τα­δι­κα­στι­κή από­φα­ση από το Στρα­σβούρ­γο και 2 παι­διά που βρί­σκο­νται στις Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες χωρίς επι­κοι­νω­νία με τη μη­τέ­ρα τους από τον Δε­κέμ­βριο του 2024.

Αυτός είναι ο σκλη­ρός πυ­ρή­νας μιας υπό­θε­σης που όπως απο­κα­λύ­πτει σή­με­ρα η «δη­μο­κρα­τι­κή» επι­στρέ­φει στον Άρειο Πάγο μέσω ενός νε­οει­σα­χθέ­ντος δι­κο­νο­μι­κού ερ­γα­λεί­ου: της ανα­ψη­λά­φι­σης λόγω πα­ρα­βί­α­σης της Ευ­ρω­παϊ­κής Σύμ­βα­σης Δι­καιω­μά­των του Αν­θρώ­που.

Η Ρο­δί­τισ­σα κα­τέ­θε­σε αί­τη­ση ανα­ψη­λά­φι­σης κατά της υπ’ αριθ­μόν 1830/2023 από­φα­σης του Α2 Πο­λι­τι­κού Τμή­μα­τος, που είχε επι­κυ­ρώ­σει τη δια­τα­γή επι­στρο­φής των ανη­λί­κων στη Φλό­ρι­ντα. Δι­κά­σι­μος ορί­στη­κε η 9η Νο­εμ­βρί­ου 2026.

Η αί­τη­ση στη­ρί­ζε­ται σε διά­τα­ξη που ει­σά­γει για πρώτη φορά στο ελ­λη­νι­κό δί­καιο τη δυ­να­τό­τη­τα ανα­ψη­λά­φη­σης απο­φά­σε­ων Πρω­το­δι­κεί­ων, Εφε­τεί­ων και του ίδιου του Αρεί­ου Πάγου, εφό­σον το ΕΔΔΑ έχει δια­πι­στώ­σει πα­ρα­βί­α­ση θε­με­λιώ­δους δι­καιώ­μα­τος.

Αντι­κεί­με­νο προ­σβο­λής απο­τε­λεί απο­κλει­στι­κά η υπ’ αριθ­μόν 1830/2023 από­φα­ση του Α2 Πο­λι­τι­κού Τμή­μα­τος του Αρεί­ου Πάγου, η οποία απέρ­ρι­ψε την αί­τη­ση αναί­ρε­σης που είχε ασκή­σει η ημε­δα­πή και επι­κύ­ρω­σε ου­σια­στι­κά την υπ’ αριθ­μόν 325/2022 από­φα­ση του Μο­νο­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου, που διέ­τασ­σε την επι­στρο­φή των ανη­λί­κων στη Φλό­ρι­ντα των ΗΠΑ.

Η αί­τη­ση ανα­ψη­λά­φι­σης αι­τεί­ται τρία συ­γκε­κρι­μέ­να πράγ­μα­τα: πρώ­τον, την εξα­φά­νι­ση της προ­σβαλ­λό­με­νης από­φα­σης 1830/2023, δεύ­τε­ρον, την επα­νά­λη­ψη της δια­δι­κα­σί­ας με υπο­χρε­ω­τι­κή ακρό­α­ση των ανη­λί­κων από το Δι­κα­στή­ριο, και τρί­τον, την επα­να­φο­ρά των πραγ­μά­των στην κα­τά­στα­ση που υπήρ­χε πριν από την εκτέ­λε­ση της εφε­τεια­κής από­φα­σης, ζη­τώ­ντας κατ’ ου­σί­αν την επι­στρο­φή των παι­διών στην Ελ­λά­δα.

Το ιστο­ρι­κό της δι­κα­στι­κής δια­δρο­μής μέσα από την αί­τη­ση

Η έν­δι­κη δια­φο­ρά εκ­κί­νη­σε με αί­τη­ση του πα­τέ­ρα τον Ιού­λιο του 2021, κατ’ επί­κλη­ση της Σύμ­βα­σης της Χάγης του 1980 για τα αστι­κά θέ­μα­τα διε­θνούς απα­γω­γής παι­διών. Το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, με από­φα­σή του, απέρ­ρι­ψε την αί­τη­ση επι­στρο­φής. Το Μο­νο­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου εξα­φά­νι­σε την πρω­τό­δι­κη κρίση και διέ­τα­ξε την επι­στρο­φή των παι­διών, απορ­ρί­πτο­ντας ως μη νό­μι­μη, κατά κύριο λόγο, και ως ου­σια­στι­κά αβά­σι­μη, κατ’ επι­κου­ρι­κό λόγο, την έν­στα­ση σο­βα­ρού κιν­δύ­νου. Ο Άρειος Πάγος, επι­κύ­ρω­σε την εφε­τεια­κή κρίση και απέρ­ρι­ψε την αναί­ρε­ση.

Ο πυ­ρή­νας της νο­μι­κής επι­χει­ρη­μα­το­λο­γί­ας

Η αί­τη­ση ανα­ψη­λά­φι­σης εστιά­ζει στο εύ­ρη­μα του ΕΔΔΑ ότι κα­νέ­να από τα τρία εθνι­κά δι­κα­στή­ρια που επι­λή­φθη­καν της υπό­θε­σης σε διά­στη­μα πε­ρί­που δυό­μι­σι ετών δεν εξέ­τα­σε αυ­τε­παγ­γέλ­τως τη σκο­πι­μό­τη­τα ακρό­α­σης των παι­διών, ούτε αι­τιο­λό­γη­σε την πα­ρά­λει­ψη αυτή.

Το ΕΔΔΑ έκρι­νε ότι, ενό­ψει της αντί­θε­σης με­τα­ξύ πρω­τό­δι­κης και εφε­τεια­κής από­φα­σης και της ρι­ζι­κής με­τα­βο­λής που θα επέ­φε­ρε στις συν­θή­κες ζωής των ανη­λί­κων η επι­στρο­φή στις ΗΠΑ, τα εθνι­κά δι­κα­στή­ρια δεν χρη­σι­μο­ποί­η­σαν όλα τα μέσα που είχαν στη διά­θε­σή τους για να απο­κλεί­σουν τον σο­βα­ρό κίν­δυ­νο κατά το άρθρο 13 πα­ρά­γρα­φος 1 εδά­φιο β της Σύμ­βα­σης της Χάγης, με απο­τέ­λε­σμα η ανα­γκα­στι­κή επι­στρο­φή να μην μπο­ρεί να θε­ω­ρη­θεί απα­ραί­τη­τη σε μια δη­μο­κρα­τι­κή κοι­νω­νία.

Η μη­τέ­ρα υπο­στη­ρί­ζει ότι από τις 4 Δε­κεμ­βρί­ου 2024 δεν έχει επι­κοι­νω­νή­σει ούτε τη­λε­φω­νι­κά με τα παι­διά της, ενώ δη­λώ­νει ότι αγνο­εί ακόμη και τον ακρι­βή τόπο δια­μο­νής τους στις Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες. Ζητεί από τον Άρειο Πάγο να ακού­σει τα ίδια τα παι­διά, με κάθε πρό­σφο­ρο μέσο και δια­δι­κα­σία προ­σαρ­μο­σμέ­νη στην ηλι­κία τους, ώστε να ανα­δει­χθεί η βού­λη­σή τους και να κρι­θεί, βάσει αυτής, η ου­σια­στι­κή βα­σι­μό­τη­τα της έν­στα­σης σο­βα­ρού κιν­δύ­νου.