Πράσινο φως από τον Αρειο Πάγο για εξαγορά ποινών έως και 5 έτη

Σε ένα νο­μι­κό θέμα που δί­χα­σε τα τε­λευ­ταία χρό­νια τη νο­μο­λο­γία των δι­κα­στη­ρί­ων, ο ΑΠ κρί­νο­ντας ότι «ο σκο­πός της ισχύ­ου­σας νο­μο­θε­σί­ας συ­νί­στα­ται στην απο­συμ­φό­ρη­ση των φυ­λα­κών, με πνεύ­μα σύγ­χρο­νης σω­φρο­νι­στι­κής αντί­λη­ψης», δέ­χθη­κε ότι μπο­ρεί να με­τα­τρα­πεί σε χρη­μα­τι­κή και μια ποινή 5 ετών κά­θειρ­ξης για κα­κούρ­γη­μα, και άρα να πε­τύ­χει ο κα­τα­δι­κα­σθείς με την εξα­γο­ρά της την απο­φυ­λά­κι­σή του.

Ετσι, σε αντί­θε­ση με πα­λαιό­τε­ρη νο­μο­λο­γία, ο ΑΠ «ανά­βει πρά­σι­νο» για να διεκ­δι­κή­σουν δι­κα­στι­κά την απο­φυ­λά­κι­σή τους κα­τα­δι­κα­σθέ­ντες σε τέ­τοια ποινή κά­θειρ­ξης, εξα­γο­ρά­ζο­ντάς την (προς 5 έως 100 ευρώ ημε­ρη­σί­ως, ανά­λο­γα με τη δι­κα­στι­κή κρίση).

Ταυ­τό­χρο­να, ο υπουρ­γός Δι­καιο­σύ­νης Στ. Κο­ντο­νής γνω­στο­ποί­η­σε ότι τον Μάιο θα απο­φα­σι­στεί αν θα ενερ­γο­ποι­η­θεί και την επό­με­νη χρο­νιά η νο­μο­θε­σία που επέ­τρε­ψε προ­σω­ρι­νά την υπό όρους από­λυ­ση κρα­του­μέ­νων με ευ­με­νέ­στε­ρες δια­τά­ξεις που αφο­ρού­σαν και με­γα­λύ­τε­ρες ποι­νές έως 10 ετών, ενώ για μι­κρό­τε­ρες ποι­νές εξα­κο­λου­θούν να ισχύ­ουν οι ευ­νοϊ­κές ρυθ­μί­σεις (επέ­φε­ραν ση­μα­ντι­κή απο­συμ­φό­ρη­ση των φυ­λα­κών).

Πα­ράλ­λη­λα, σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες, στο πλαί­σιο της ανα­μόρ­φω­σης των Κω­δί­κων εξε­τά­ζε­ται το εν­δε­χό­με­νο να αυ­ξη­θούν τα χρο­νι­κά όρια που δια­χω­ρί­ζουν τις πλημ­με­λη­μα­τι­κές από τις κα­κουρ­γη­μα­τι­κές ποι­νές (πι­θα­νόν από τα 5 χρό­νια να με­τα­κι­νη­θεί στα 8 η πλημ­με­λη­μα­τι­κή κα­τη­γο­ρία), γε­γο­νός που ίσως συ­μπα­ρα­σύ­ρει ζη­τή­μα­τα προ­φυ­λα­κί­σε­ων και γε­νι­κό­τε­ρα εγκλει­σμού στις φυ­λα­κές.

Η αρε­ο­πα­γι­τι­κή από­φα­ση 130/17 αναί­ρε­σε από­φα­ση Εφε­τεί­ου, που απέρ­ρι­ψε αί­τη­μα κα­τα­δι­κα­σθέ­ντος (σε 5ετή κά­θειρ­ξη για οι­κο­νο­μι­κό αδί­κη­μα) να με­τα­τρα­πεί η ποινή του σε χρη­μα­τι­κή, καθώς κατά την πλειο­ψη­φία της εφε­τεια­κής από­φα­σης, μια τέ­τοια εξα­γο­ρά θα επι­τρε­πό­ταν μόνο εφό­σον επρό­κει­το για ποινή 5ετούς φυ­λά­κι­σης, δη­λα­δή για πλημ­μέ­λη­μα.

Αντί­θε­τα, ο ΑΠ δέ­χθη­κε ότι ση­μα­σία έχει η φύση και η χρο­νι­κή διάρ­κεια της στε­ρη­τι­κής της ελευ­θε­ρί­ας ποι­νής, και όχι ο κα­κουρ­γη­μα­τι­κός ή πλημ­με­λη­μα­τι­κός χα­ρα­κτή­ρας της πρά­ξης, και ξα­νά­στει­λε την υπό­θε­ση στο Εφε­τείο για να κρί­νει αν θα επι­τρέ­ψει να εξα­γο­ρα­στεί η ποινή κά­θειρ­ξης, σε υπό­θε­ση ει­κο­νι­κών τι­μο­λο­γί­ων ύψους 241.980 ευρώ.

Κατά τη διε­ρεύ­νη­ση των συ­γκε­κρι­μέ­νων αδι­κη­μά­των, ο ΑΠ επι­σή­μα­νε ότι εφαρ­μό­ζε­ται ως επιει­κέ­στε­ρος ο νε­ό­τε­ρος νόμος 4337/15 για τις φο­ρο­λο­γι­κές κυ­ρώ­σεις, αφού προ­βλέ­πει για τα ει­κο­νι­κά τι­μο­λό­για ποινή κά­θειρ­ξης έως 10 ετών (αντί των 20), εφό­σον ξε­περ­νούν τα 200.000 ευρώ (αντί των 100.000).

Δέ­χθη­κε επί­σης ότι αν τα ει­κο­νι­κά φο­ρο­λο­γι­κά στοι­χεία χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν για φο­ρο­δια­φυ­γή, ο δρά­στης δεν τι­μω­ρεί­ται αυ­το­τε­λώς για την έκ­δο­ση ή την απο­δο­χή ει­κο­νι­κών στοι­χεί­ων, αφού αυτή απορ­ρο­φά­ται με τον επιει­κέ­στε­ρο νόμο από τη φο­ρο­δια­φυ­γή, και συ­νε­πώς τι­μω­ρεί­ται συ­νο­λι­κά μόνο για την πράξη της φο­ρο­δια­φυ­γής.

ΑΛ. ΑΥ­ΛΩ­ΝΙ­ΤΗΣ-ΕΘΝΟΣ