“Το Δημόσιο απειλεί με πρόστιμα τα Λιμενικά Ταμεία της Δωδεκανήσου “

Ερώ­τη­ση προς τους Υπουρ­γούς Οι­κο­νο­μι­κών και Ναυ­τι­λί­ας και Νη­σιω­τι­κής Πο­λι­τι­κής κα­τέ­θε­σε ο Το­με­άρ­χης Του­ρι­σμού της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας και Βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου, κ. Μάνος Κόν­σο­λας, απο­κα­λύ­πτο­ντας μία ακόμα πε­ρί­πτω­ση ακραί­ου πα­ρα­λο­γι­σμού του Ελ­λη­νι­κού Κρά­τους.

Ο κ. Κόν­σο­λας απο­κα­λύ­πτει ότι το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο απει­λεί με πρό­στι­μα τα Λι­με­νι­κά Τα­μεία της Δω­δε­κα­νή­σου για λι­με­νι­κά έργα και πα­ρεμ­βά­σεις που έγι­ναν τις δε­κα­ε­τί­ες του ’80 και του ’90, τα οποία θε­ω­ρού­νται πα­ρά­νο­μα.

Πολλά από αυτά τα έργα έγι­ναν χωρίς να υπάρ­χουν με­λέ­τες πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κών επι­πτώ­σε­ων και χωρίς να έχει γίνει κα­θο­ρι­σμός των οριο­γραμ­μών του αι­για­λού.

Σή­με­ρα, μετά από 30 και πλέον χρό­νια, οι λι­με­νι­κές αυτές υπο­δο­μές θε­ω­ρού­νται πα­ρά­νο­μες και κάθε ενέρ­γεια ή έργο επι­σκευ­ής σε αυτές, επι­σύ­ρει ποι­νές και κυ­ρώ­σεις, ενώ δη­μιουρ­γεί προ­βλή­μα­τα στη διοί­κη­ση και δια­χεί­ρι­ση των λι­με­νι­κών εγκα­τα­στά­σε­ων.

Ο Βου­λευ­τής επι­κα­λεί­ται το πα­ρά­δειγ­μα του Λι­με­νι­κού Τα­μεί­ου Πά­τμου, κα­τα­θέ­το­ντας και με τη μορφή ανα­φο­ράς στη Βουλή, το έγ­γρα­φο του Δη­μο­τι­κού Λι­με­νι­κού Τα­μεί­ου Δήμου Πά­τμου, το οποίο, εδώ και πολλά χρό­νια, προ­σπα­θεί να νο­μι­μο­ποι­ή­σει 8 λι­μά­νια τα οποία εμπί­πτουν στην αρ­μο­διό­τη­τά του και τα οποία θε­ω­ρού­νται πα­ρά­νο­μα από τις υπη­ρε­σί­ες του Υπουρ­γεί­ου Οι­κο­νο­μι­κών και του Υπουρ­γεί­ου Ναυ­τι­λί­ας.

Με βάση τις κεί­με­νες δια­τά­ξεις, η νο­μι­μο­ποί­η­ση των λι­με­νι­κών έργων που κα­τα­σκευά­στη­καν από το πρώην Ενιαίο Λι­με­νι­κό Τα­μείο Δω­δε­κα­νή­σου τα προη­γού­με­να 30 έως 40 χρό­νια, προ­ϋ­πο­θέ­τει την κα­τα­βο­λή υψη­λό­τα­του προ­στί­μου.

Ο κ. Κόν­σο­λας επι­ση­μαί­νει:

«Ου­σια­στι­κά το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο στρέ­φε­ται ενα­ντί­ον Νο­μι­κών Προ­σώ­πων Δη­μο­σί­ου Δι­καί­ου για να ει­σπρά­ξει πρό­στι­μα από λι­με­νι­κά έργα κοι­νής ωφέ­λειας, που έγι­ναν πριν από 30 και 40 χρό­νια.

Τα πρό­στι­μα αυτά, συ­νι­στούν ένα δυ­σβά­στα­χτο οι­κο­νο­μι­κό βάρος για τα Λι­με­νι­κά Τα­μεία και τους αυ­το­διοι­κη­τι­κούς φο­ρείς στα Δω­δε­κά­νη­σα. Εκτός αν πρό­κει­ται για έναν εύ­σχη­μο τρόπο ώστε να «βάλει χέρι» η Κε­ντρι­κή Εξου­σία στους οι­κο­νο­μι­κούς πό­ρους και τα απο­θε­μα­τι­κά των Λι­με­νι­κών Τα­μεί­ων στα Δω­δε­κά­νη­σα.

Ου­δείς υπο­στη­ρί­ζει ότι πρέ­πει να επι­κρα­τεί κα­θε­στώς ανο­μί­ας και αυ­θαι­ρε­σί­ας στην εκτέ­λε­ση έργων.

Όμως, πρέ­πει να υπάρ­χει και να επι­κρα­τεί η κοινή λο­γι­κή. Δεν μπο­ρεί να μην επι­λέ­γε­ται μια ορ­θο­λο­γι­κή λύση για την επί­λυ­ση του προ­βλή­μα­τος νο­μι­μο­ποί­η­σης έργων που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν πριν από 30 ή και 40 χρό­νια, με δια­φο­ρε­τι­κές συν­θή­κες και ένα δια­φο­ρε­τι­κό θε­σμι­κό και κα­νο­νι­στι­κό πλαί­σιο.

Ιδιαί­τε­ρα όταν η δια­χεί­ρι­σή τους έχει πε­ρά­σει σε διά­δο­χα σχή­μα­τα αντί του Ενιαί­ου, εκεί­νη την εποχή, Λι­με­νι­κού Τα­μεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου».

Ακο­λου­θεί το πλή­ρες κεί­με­νο της Ερώ­τη­σης του κ. Κόν­σο­λα.

Αθήνα, 16 Μαρ­τί­ου 2017

Αρ.Πρ.: 4209/16.3.2017

Ε Ρ Ω Τ Η Σ Η

Προς

Κύριο Υπουρ­γό Οι­κο­νο­μι­κών

Κύριο Υπουρ­γό Ναυ­τι­λί­ας και Νη­σιω­τι­κής Πο­λι­τι­κής

ΘΕΜΑ: «Το Δη­μό­σιο απει­λεί με πρό­στι­μα τα Λι­με­νι­κά Τα­μεία της Δω­δε­κα­νή­σου για έργα και πα­ρεμ­βά­σεις που έγι­ναν τις δε­κα­ε­τί­ες του ’80 και του ’90»

Κύ­ριοι Υπουρ­γοί,

Τις δε­κα­ε­τί­ες του ’80 και του ’90 έγι­ναν λι­με­νι­κά έργα επί του αι­για­λού και επί του θα­λάσ­σιου χώρου στα νησιά του Αι­γαί­ου, προ­κει­μέ­νου να βελ­τιω­θούν οι λι­με­νι­κές εγκα­τα­στά­σεις για την εξυ­πη­ρέ­τη­ση πο­λι­τών και επι­σκε­πτών.

Είναι γε­γο­νός ότι το θε­σμι­κό και κα­νο­νι­στι­κό πλαί­σιο που ίσχυε τότε ήταν ατε­λές. Πολλά από αυτά τα έργα έγι­ναν χωρίς να υπάρ­χουν με­λέ­τες πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κών επι­πτώ­σε­ων και χωρίς να έχει γίνει κα­θο­ρι­σμός των οριο­γραμ­μών του αι­για­λού.

Σή­με­ρα, μετά από 30 και πλέον χρό­νια, οι λι­με­νι­κές αυτές υπο­δο­μές θε­ω­ρού­νται πα­ρά­νο­μες και κάθε ενέρ­γεια ή έργο επι­σκευ­ής σε αυτές, επι­σύ­ρει ποι­νές και κυ­ρώ­σεις, ενώ δη­μιουρ­γεί προ­βλή­μα­τα στη διοί­κη­ση και δια­χεί­ρι­ση των λι­με­νι­κών εγκα­τα­στά­σε­ων.

Ένα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό πα­ρά­δειγ­μα είναι το Λι­με­νι­κό Τα­μείο Πά­τμου, που εδώ και πολλά χρό­νια προ­σπα­θεί να νο­μι­μο­ποι­ή­σει 8 λι­μά­νια τα οποία εμπί­πτουν στην αρ­μο­διό­τη­τά του και τα οποία θε­ω­ρού­νται πα­ρά­νο­μα από τις υπη­ρε­σί­ες του Υπουρ­γεί­ου Οι­κο­νο­μι­κών και του Υπουρ­γεί­ου Ναυ­τι­λί­ας.

Με βάση τις κεί­με­νες δια­τά­ξεις, η νο­μι­μο­ποί­η­ση των λι­με­νι­κών έργων που κα­τα­σκευά­στη­καν από το πρώην Ενιαίο Λι­με­νι­κό Τα­μείο Δω­δε­κα­νή­σου τα προη­γού­με­να 30 έως 40 χρό­νια, προ­ϋ­πο­θέ­τει την κα­τα­βο­λή υψη­λό­τα­του προ­στί­μου.

Τα πρό­στι­μα αυτά, συ­νι­στούν ένα δυ­σβά­στα­χτο οι­κο­νο­μι­κό βάρος για τα Λι­με­νι­κά Τα­μεία και τους αυ­το­διοι­κη­τι­κούς φο­ρείς στα Δω­δε­κά­νη­σα. Εκτός αν πρό­κει­ται για έναν εύ­σχη­μο τρόπο ώστε να «βάλει χέρι» η Κε­ντρι­κή Εξου­σία στους οι­κο­νο­μι­κούς πό­ρους και τα απο­θε­μα­τι­κά των Λι­με­νι­κών Τα­μεί­ων στα Δω­δε­κά­νη­σα.

Ου­σια­στι­κά, το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο στρέ­φε­ται ενα­ντί­ον Νο­μι­κών Προ­σώ­πων Δη­μο­σί­ου Δι­καί­ου για να ει­σπρά­ξει πρό­στι­μα από λι­με­νι­κά έργα κοι­νής ωφέ­λειας, που έγι­ναν πριν από 30 και 40 χρό­νια.

Με αυτή τη λο­γι­κή, θα πρέ­πει να στρα­φεί και ενα­ντί­ον των τότε λι­με­νι­κών αρχών και των αρ­μο­δί­ων του Υπουρ­γεί­ου Οι­κο­νο­μι­κών γιατί δεν αντέ­δρα­σαν στην υλο­ποί­η­ση αυτών των έργων.

Ου­δείς υπο­στη­ρί­ζει ότι πρέ­πει να επι­κρα­τεί κα­θε­στώς ανο­μί­ας και αυ­θαι­ρε­σί­ας στην εκτέ­λε­ση έργων.

Όμως, πρέ­πει να υπάρ­χει και να επι­κρα­τεί η κοινή λο­γι­κή. Δεν μπο­ρεί να μην επι­λέ­γε­ται μια ορ­θο­λο­γι­κή λύση για την επί­λυ­ση του προ­βλή­μα­τος νο­μι­μο­ποί­η­σης έργων που έγι­ναν πριν από 30 ή και 40 χρό­νια, με δια­φο­ρε­τι­κές συν­θή­κες και ένα δια­φο­ρε­τι­κό θε­σμι­κό και κα­νο­νι­στι­κό πλαί­σιο.

Ιδιαί­τε­ρα όταν η δια­χεί­ρι­σή τους έχει πε­ρά­σει σε διά­δο­χα σχή­μα­τα αντί του Ενιαί­ου, εκεί­νη την εποχή, Λι­με­νι­κού Τα­μεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου.

Η Πο­λι­τεία, όμως, δεν δεί­χνει τέ­τοια διά­θε­ση. Αντί­θε­τα με το άρθρο 67 παρ.3 του νο­μο­σχε­δί­ου του Υπουρ­γεί­ου Ναυ­τι­λί­ας που βρί­σκε­ται στη δια­δι­κα­σία της δη­μό­σιας δια­βού­λευ­σης, τα πρό­στι­μα δια­τη­ρού­νται.

Αυτό έχει ως απο­τέ­λε­σμα, εφό­σον δεν θε­ω­ρού­νται νό­μι­μες οι λι­με­νι­κές εγκα­τα­στά­σεις, να μην μπο­ρούν να γί­νουν ανα­γκαία έργα συ­ντή­ρη­σης, αλλά και να υπάρ­χει σαφές πρό­βλη­μα στη δια­χεί­ρι­ση και διοί­κη­σή τους.

Δεν μπο­ρού­με, τέλος, να πα­ρα­λεί­ψου­με το γε­γο­νός ότι η κα­τα­βο­λή των προ­στί­μων, οδη­γεί σε αφαί­μα­ξη των πόρων που δια­θέ­τουν τα Λι­με­νι­κά Τα­μεία.

Κα­τό­πιν των ανω­τέ­ρω

Ερω­τώ­νται οι Κύ­ριοι Υπουρ­γοί

1. Εάν γνω­ρί­ζουν το πρό­βλη­μα που έχει δη­μιουρ­γη­θεί και αν προ­τί­θε­νται να κα­τα­θέ­σουν νο­μο­θε­τι­κή ρύθ­μι­ση που θα δια­σφα­λί­ζει τη νο­μι­μο­ποί­η­ση λι­με­νι­κών έργων και εγκα­τα­στά­σε­ων που έγι­ναν από Νο­μι­κά Πρό­σω­πα Δη­μο­σί­ου Δι­καί­ου τις δε­κα­ε­τί­ες του ’80 και του ’90.

Ο Ερω­τών Βου­λευ­τής

Μάνος Κόν­σο­λας

Βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου