Ο κώδικας επικοινωνίας των ευζώνων και οι… αδιάκριτοι τουρίστες

Απο­με­σή­με­ρο Τε­τάρ­της στην Ηρώ­δου Ατ­τι­κού. Ενα ζευ­γά­ρι Βρε­τα­νών περ­πα­τά νω­χε­λι­κά κάτω από τη σκιά που απλώ­νουν τα πα­νύ­ψη­λα δέ­ντρα του Εθνι­κού Κήπου. Καθώς κα­τη­φο­ρί­ζουν, την προ­σο­χή τους απο­σπά ο εύ­ζω­νας που στέ­κει ακί­νη­τος και με το βλέμ­μα «καρ­φω­μέ­νο» στον ορί­ζο­ντα έξω από την πύλη του Στρα­το­πέ­δου της Προ­ε­δρι­κής Φρου­ράς. Η γυ­ναί­κα σπεύ­δει να φω­το­γρα­φη­θεί μαζί του. Οταν όμως ο άν­δρας που τη συ­νο­δεύ­ει ση­κώ­νει την κά­με­ρα για να απα­θα­να­τί­σει τη στιγ­μή, ακού­γε­ται μια φωνή να λέει στα αγ­γλι­κά: «Please take off your hat» (Πα­ρα­κα­λώ βγάλ­τε το κα­πέ­λο σας).

Η του­ρί­στρια υπα­κού­ει αμέ­σως στο… κέ­λευ­σμα του επό­πτη, ο οποί­ος είναι υπεύ­θυ­νος για την τή­ρη­ση της τάξης στα τρία ση­μεία που φρου­ρούν οι εύ­ζω­νες -στο Μνη­μείο του Αγνω­στου Στρα­τιώ­τη έξω από τη Βουλή, στο Προ­ε­δρι­κό Μέ­γα­ρο και στην πύλη του στρα­το­πέ­δου της Προ­ε­δρι­κής Φρου­ράς στην Ηρώ­δου Ατ­τι­κού- και να πα­ρεμ­βαί­νει ώστε να απο­φευ­χθούν «πα­ρα­τρά­γου­δα».

Ο ρόλος του επό­πτη, ει­δι­κά τους θε­ρι­νούς μήνες που οι του­ρί­στες συ­νω­στί­ζο­νται μπρο­στά στο Μνη­μείο του Αγνω­στου Στρα­τιώ­τη, είναι κα­θο­ρι­στι­κός. «Υπάρ­χουν πε­ρι­πτώ­σεις που πίσω από την πλάτη του επό­πτη, όταν είναι για πα­ρά­δειγ­μα στον έναν Σκοπό, πη­γαί­νουν και ενο­χλούν τον άλλον. Τότε υπάρ­χει ένας κώ­δι­κας επι­κοι­νω­νί­ας. Ο εύ­ζω­νας χτυ­πά­ει μια φορά το όπλο κάτω. Πολ­λοί ακόμα και με το χτύ­πη­μα του όπλου… τρο­μά­ζουν και εξα­φα­νί­ζο­νται», δη­λώ­νει στην «Κ» ο διοι­κη­τής της Προ­ε­δρι­κής Φρου­ράς Ρο­δόλ­φος Δη­μη­τρό­γλου.

Πα­ρό­λα αυτά το χτύ­πη­μα της κάν­νης δεν συν­δέ­ε­ται απα­ραί­τη­τα με την πα­ρου­σία του κό­σμου. Μπο­ρεί να κρύ­βει από την πιο απλή ενό­χλη­ση, λόγω θερ­μο­κρα­σί­ας, μέχρι την πα­ρου­σία κά­ποιου αδέ­σπο­του σκύ­λου, που εμπο­δί­ζει τον βη­μα­τι­σμό. Όταν η αιτία δεν είναι εμ­φα­νής, ο επό­πτης πλη­σιά­ζει τον Εύ­ζω­να, στέ­κε­ται μπρο­στά του και ανα­λαμ­βά­νει με καί­ριες ερω­τή­σεις να «εκ­μαιεύ­σει» το πρό­βλη­μα. Η επι­κοι­νω­νία με­τα­ξύ των δύο αν­δρών σε αυτά τα έκτα­κτα πε­ρι­στα­τι­κά γί­νε­ται συν­θη­μα­τι­κά με νεύ­μα­τα των μα­τιών.

Οι «άτυ­ποι» κα­νό­νες της Προ­ε­δρι­κής Φρου­ράς δεν επι­τρέ­πουν στους πο­λί­τες να ανε­βαί­νουν δύο δύο στο μνη­μείο για να φω­το­γρα­φη­θούν. Το «πρω­τό­κολ­λο» απα­γο­ρεύ­ει επί­σης, σε έν­δει­ξη σε­βα­σμού, τις απρε­πείς χει­ρο­νο­μί­ες, το προ­κλη­τι­κό ντύ­σι­μο, τα γυα­λιά ηλίου, τα κα­πέ­λα και τα χέρια στις τσέ­πες. «Κόκ­κι­νη γραμ­μή» απο­τε­λούν και οι σέλφι. Ωστό­σο, οι πιο τολ­μη­ροί του­ρί­στες επι­χει­ρούν ακόμη και να τους αγ­γί­ξουν για να δια­πι­στώ­σουν ότι δεν πρό­κει­ται για… αγάλ­μα­τα, ενώ άλλοι προ­σπα­θούν με μορ­φα­σμούς και χει­ρο­νο­μί­ες να τους κά­νουν να γε­λά­σουν. Από τους πιο ενο­χλη­τι­κούς είναι, λόγω κουλ­τού­ρας, οι Κι­νέ­ζοι, και οι πιο «ήσυ­χοι» οι Ευ­ρω­παί­οι.

«Δεν είναι τόσο το πρό­βλη­μα ο του­ρί­στας όσο τα αντι­κει­με­νι­κά προ­βλή­μα­τα της ζέ­στης και του κρύου. Τα επει­σό­δια όχι τόσο πολύ, γιατί εκτι­μά­με τον κίν­δυ­νο και επεμ­βαί­νου­με και προ­φυ­λάσ­σου­με τους εύ­ζω­νες. Στα πολύ με­γά­λα επει­σό­δια έχουν απο­χω­ρή­σει κιό­λας, ανε­βαί­νο­ντας προς τη μεριά των σκα­λο­πα­τιών που είναι πίσω από τη Βουλή. Πάνω από όλα είναι η αν­θρώ­πι­νη ζωή», προ­σθέ­τει από την πλευ­ρά του ο κ. Δη­μη­τρό­γλου.

«Εχει τύχει σε κά­ποια πο­ρεία κά­ποιος να ξα­πλώ­σει στο Μνη­μείο του Αγνω­στου Στρα­τιώ­τη και τότε ένιω­σα ασέ­βεια προς εμάς», θυ­μά­ται ο εύ­ζω­νας Δη­μή­τριος Βλα­χο­κυ­ριά­κος.

Δεν λεί­πουν πά­ντως και τα πε­ρι­στα­τι­κά που σκορ­πούν συ­γκί­νη­ση και υπε­ρη­φά­νεια στους, φαι­νο­με­νι­κά, του­λά­χι­στον, από­μα­κρους τσο­λιά­δες. «Είχε έρθει ένα σχο­λείο με παι­διά με κι­νη­τι­κά προ­βλή­μα­τα και είχε ανέ­βει στο Μνη­μείο να βγά­λει φω­το­γρα­φία μαζί μου ένα παιδί σε ανα­πη­ρι­κό κα­ρο­τσά­κι. Εκεί­νη τη στιγ­μή ένιω­σα πολύ υπε­ρή­φα­νος, γιατί αι­σθάν­θη­κα ότι δίνω ελ­πί­δα σε αυτά τα παι­διά», λέει ο εύ­ζω­νας Θε­ό­δω­ρος Με­λισ­σό­που­λος.

«Κά­ποια στιγ­μή δύο πρώην εύ­ζω­νες ήρθαν και μου είπαν ότι είναι πολύ υπε­ρή­φα­νοι που στέ­κο­νται δίπλα μου, διότι έρ­χο­νταν στο Μνη­μείο του Αγνω­στου Στρα­τιώ­τη μετά 40 χρό­νια. Αυτό με συ­γκί­νη­σε και με έκανε να νιώσω κι εγώ το ίδιο υπε­ρή­φα­νος», κα­τα­θέ­τει τη δική του εμπει­ρία ο Δη­μή­τριος Βλα­χο­κυ­ριά­κος.

Το να γίνει κα­νείς εύ­ζω­νας κα­τορ­θώ­νο­ντας να αγνο­εί τις εξω­τε­ρι­κές προ­κλή­σεις απαι­τεί με­γά­λη πει­θαρ­χία. Σε αυτό συμ­βάλ­λει και η αυ­στη­ρή αλλά και επί­πο­νη εκ­παί­δευ­ση.

«Οταν είμαι πάνω στο μνη­μείο δεν μπο­ρεί τί­πο­τα να μου απο­σπά­σει την προ­σο­χή. Είτε είναι 1.000 άτομα κάτω, είτε 10 για εμάς είναι το ίδιο», εξη­γεί ο Θε­ό­δω­ρος Με­λισ­σό­που­λος.

«Για κα­νέ­ναν λόγο δεν θα γύ­ρι­ζα το βλέμ­μα μου, γιατί τότε θα χα­νό­ταν η μα­γι­κή ει­κό­να που ο κό­σμος έχει στο μυαλό του για εμάς», συ­μπλη­ρώ­νει ο εύ­ζω­νας Δη­μή­τριος Βλα­χο­κυ­ριά­κος.

Η εκ­παί­δευ­ση των ευ­ζώ­νων διαρ­κεί έξι εβδο­μά­δες.

«Πε­ρι­λαμ­βά­νει αρ­χι­κά ασκή­σεις με και χωρίς όπλο, μετά ξε­κι­νά­με τις ακι­νη­σί­ες στα­δια­κά από τα 60 λεπτά και φτά­νου­με μέχρι τα 120 λεπτά και ακο­λου­θεί ο ευ­ζω­νι­κός βη­μα­τι­σμός και η ευ­ζω­νι­κή υπη­ρε­σία. Εχου­με επί­σης κα­θη­με­ρι­νά σω­μα­τι­κή αγωγή και ασκή­σεις πα­ρε­λά­σε­ων», εξη­γεί ο διοι­κη­τής της Προ­ε­δρι­κής Φρου­ράς.

Αν και η ακι­νη­σία απο­τε­λεί φαι­νο­με­νι­κά το με­γα­λύ­τε­ρο εμπό­διο, ο ευ­ζω­νι­κός βη­μα­τι­σμός είναι αυτός που οδη­γεί στις πε­ρισ­σό­τε­ρες «απώ­λειες», καθώς από τους 90 υπο­ψή­φιους εύ­ζω­νες που επι­λέ­γο­νται ανά ΕΣΣΟ μόλις οι μισοί τα κα­τα­φέρ­νουν.

Για να δια­βεί ωστό­σο κά­ποιος το κα­τώ­φλι του στρα­το­πέ­δου της Προ­ε­δρι­κής Φρου­ράς και να φτά­σει στο στά­διο της εκ­παί­δευ­σης θα πρέ­πει να πλη­ροί συ­γκε­κρι­μέ­να κρι­τή­ρια, όπως να είναι ανα­στή­μα­τος άνω του 1,87 μ. και να έχει άρι­στη σω­μα­τι­κή διά­πλα­ση και ψυ­χο­πνευ­μα­τι­κή κα­τά­στα­ση.

Κα­θη­με­ρι­νή